Vrijdag 2 december 2011
Jelle 3
vreemd maar heerlijk!!
Archief
Donderdag 1 december 2011
janne 1
ik zie iets heel klein
het leven beginnen.
dat leven van janne
dringt bij mij binnen
als een regenboog over
een nieuwe aarde. geluk
kijkt mij vreemd aan. ik
hoop dat het in die kleine
oogjes huist en in dat
zachte tere lijfje woont.
wij moeten nog wennen
aan elkaar. haar wereld
tekent zijn grenzen en
zijn mogelijkheden nu
open. de mijne verzamelt
de brokken en hoopt
op een late avondzon.
herman
het leven beginnen.
dat leven van janne
dringt bij mij binnen
als een regenboog over
een nieuwe aarde. geluk
kijkt mij vreemd aan. ik
hoop dat het in die kleine
oogjes huist en in dat
zachte tere lijfje woont.
wij moeten nog wennen
aan elkaar. haar wereld
tekent zijn grenzen en
zijn mogelijkheden nu
open. de mijne verzamelt
de brokken en hoopt
op een late avondzon.
herman
Woensdag 30 november 2011
Er is een kindeke geboren op aard
De liefste moeders
maakten de liefste dochter
en noemden haar Janne.
Janne schittert als een ster
in ons hart. Wij wensen
haar en de mama’s
een warm nest waarin
liefde en aandacht
als dagelijkse kost
op de open tafel staat.
Herman
Dinsdag 29 november 2011
verjaardag
morgen verjaart mijn zoon.
hij wordt drieendertig. ik ga
terug in de tijd. ik ben vijfendertig
als klaas geboren wordt. om
kwart na één in de morgen. je
kan ook 's nachts zeggen. die keuze
is aan jou. twee uur later hing ik
onze leeuwenvlag aan een tien
meter hoge tv-piloon in onze tuin.
zo zagen de buren het goede nieuws.
ondertussen wordt hij volwassen en
geletterd en ik stokoud. de dood
is al op weg. ik ben zijn eindstation.
hoe lang duurt de rit nog? je zou aan
de noodrem moeten kunnen trekken.
even stoppen en naar de liefde kijken
die langs de sporen meeglijdt. als je
rijdt schuift ze razendsenel voorbij
maar als je even stopt en het raam
opent stroomt ze gulzig binnen.
dan adem ik diep en zuig elke ader
boordevol liefde. en als de trein
weer rijdt, op weg naar mijn dood,
proef ik de liefde op het puntje
van mijn stamelende tong. hoe
meer liefde ik proef hoe sneller
mijn trein zijn bestemming bereikt.
wie zal mij zoenen daar in het
wonder van de eeuwigheid.
Herman
hij wordt drieendertig. ik ga
terug in de tijd. ik ben vijfendertig
als klaas geboren wordt. om
kwart na één in de morgen. je
kan ook 's nachts zeggen. die keuze
is aan jou. twee uur later hing ik
onze leeuwenvlag aan een tien
meter hoge tv-piloon in onze tuin.
zo zagen de buren het goede nieuws.
ondertussen wordt hij volwassen en
geletterd en ik stokoud. de dood
is al op weg. ik ben zijn eindstation.
hoe lang duurt de rit nog? je zou aan
de noodrem moeten kunnen trekken.
even stoppen en naar de liefde kijken
die langs de sporen meeglijdt. als je
rijdt schuift ze razendsenel voorbij
maar als je even stopt en het raam
opent stroomt ze gulzig binnen.
dan adem ik diep en zuig elke ader
boordevol liefde. en als de trein
weer rijdt, op weg naar mijn dood,
proef ik de liefde op het puntje
van mijn stamelende tong. hoe
meer liefde ik proef hoe sneller
mijn trein zijn bestemming bereikt.
wie zal mij zoenen daar in het
wonder van de eeuwigheid.
Herman
Maandag 28 november 2011
kestboom
ik kocht vandaag een kerstboom.
nagemaakt, maar toch de sfeer
van vroeger dagen. de kilheid
van de laatste jaren glijdt van
binnenuit naar buiten in mijn
denken en mijn wonen nu. de
verwondering om wat schoonheid
neerlegt in mijn ziel komt nu
terug. ik koester wie rond mij
leeft in mijn genegen vriendschap.
het kwaad in mij brandt langzaam
op. de onrust van mijn vagevuur
leg ik met de winterwende
aan de kribbe neer;
Herman
nagemaakt, maar toch de sfeer
van vroeger dagen. de kilheid
van de laatste jaren glijdt van
binnenuit naar buiten in mijn
denken en mijn wonen nu. de
verwondering om wat schoonheid
neerlegt in mijn ziel komt nu
terug. ik koester wie rond mij
leeft in mijn genegen vriendschap.
het kwaad in mij brandt langzaam
op. de onrust van mijn vagevuur
leg ik met de winterwende
aan de kribbe neer;
Herman
Zondag 27 november 2011
advent
vandaag begint mijn weg naar kerstmis.
het is een weg naar verwachting. naar
de komst van het wonder. misschien naar
de voltooiing van een lang zoekend leven.
ik heb altijd van kerstmis gehouden. ik
draag de belofte in mij. de warmte en de
hoop bovenop de sneeuw die het verleden
toedekt. al was het maar voor even. ik wil
vier weken lang naar de ster zoeken die
mij de weg wijst naar wie ik ben, naar
wie ik wil zijn. ik wil beminnen en bemind
worden. ook hier kan het wonder vergroten.
en onderweg wordt er echt een kind geboren.
ik wens het alle liefde vande wereld toe. ik
leg het zachtjes in de kribbe van mijn hart
en zegen zijn wonder dat nog moet beginnen.
misschien gaan er velen mee naar het licht
dat binnenin begint bij mij en bij jou.
ik reik je mijn open handen, mijn zoekend
hart en en het ongeboren wonder. draag
het samen met mij naar Zijn kribbe waar
de schoonheid en de liefde wacht op
alle herders die net als jij, net als ik,
alleen maar verlangen naar eigen
en ieders geluk.
Herman
het is een weg naar verwachting. naar
de komst van het wonder. misschien naar
de voltooiing van een lang zoekend leven.
ik heb altijd van kerstmis gehouden. ik
draag de belofte in mij. de warmte en de
hoop bovenop de sneeuw die het verleden
toedekt. al was het maar voor even. ik wil
vier weken lang naar de ster zoeken die
mij de weg wijst naar wie ik ben, naar
wie ik wil zijn. ik wil beminnen en bemind
worden. ook hier kan het wonder vergroten.
en onderweg wordt er echt een kind geboren.
ik wens het alle liefde vande wereld toe. ik
leg het zachtjes in de kribbe van mijn hart
en zegen zijn wonder dat nog moet beginnen.
misschien gaan er velen mee naar het licht
dat binnenin begint bij mij en bij jou.
ik reik je mijn open handen, mijn zoekend
hart en en het ongeboren wonder. draag
het samen met mij naar Zijn kribbe waar
de schoonheid en de liefde wacht op
alle herders die net als jij, net als ik,
alleen maar verlangen naar eigen
en ieders geluk.
Herman
Zaterdag 26 november 2011
herkenning
wat mij al lang intrigeert:
zoveel mensen zoveel werelden.
ik kan met 4oo toeschouwers in
een theaterzaal zitten en ik krijg
vierhonderd mensen die met totaal
andere dingen bezig zijn dan ikzelf. ik zie
ze, maar waaraan ze denken is mij
vreemd. we luisteren naar dezelfde
muziek op een totaal andere wijze
en we kijken naar elkaar met een
achtergrond die de andere niet kent,
zelfs niet vermoedt. het diepst treft
me dat in het eigen gezin. jaren met
elkaar en toch mijlenver van elkaar
verwijderd. mijn vrouw ligt naast mij
en ik weet in de verste verte niet wat
haar bezighoudt en als ik daar naar
vraag kijk in verbaasde ogen. misschien
is het dat waar ik al heel mijn leven
naar op zoek ben: de herkenning
van hetzelfde denken.
Herman
zoveel mensen zoveel werelden.
ik kan met 4oo toeschouwers in
een theaterzaal zitten en ik krijg
vierhonderd mensen die met totaal
andere dingen bezig zijn dan ikzelf. ik zie
ze, maar waaraan ze denken is mij
vreemd. we luisteren naar dezelfde
muziek op een totaal andere wijze
en we kijken naar elkaar met een
achtergrond die de andere niet kent,
zelfs niet vermoedt. het diepst treft
me dat in het eigen gezin. jaren met
elkaar en toch mijlenver van elkaar
verwijderd. mijn vrouw ligt naast mij
en ik weet in de verste verte niet wat
haar bezighoudt en als ik daar naar
vraag kijk in verbaasde ogen. misschien
is het dat waar ik al heel mijn leven
naar op zoek ben: de herkenning
van hetzelfde denken.
Herman
Donderdag 24 november 2011
ik ben die ben
ik ben weer op zoek naar God
en naar een religieus bewustzijn.
ik mis gewijde stilte in mezelf.
ik wil weer dat mijn ja een ja is,
en een nee een nee. ik zocht
naar een verlangen dat niet
verdiept, dat vluchtig is en
breekt bij de minste wind.
ik wil terug leren bidden
en vertrouwen vinden in
mijn oorsprong en de mensen
waar ik onverbrekelijk van hou.
ik wil de waarheid zoeken
in mijn bestaan. de liefde
die alles duldt, alles vergeeft,
alles gelooft. ik wil leeg worden
om het wonder in mezelf
alleen maar te vergroten.
Herman
en naar een religieus bewustzijn.
ik mis gewijde stilte in mezelf.
ik wil weer dat mijn ja een ja is,
en een nee een nee. ik zocht
naar een verlangen dat niet
verdiept, dat vluchtig is en
breekt bij de minste wind.
ik wil terug leren bidden
en vertrouwen vinden in
mijn oorsprong en de mensen
waar ik onverbrekelijk van hou.
ik wil de waarheid zoeken
in mijn bestaan. de liefde
die alles duldt, alles vergeeft,
alles gelooft. ik wil leeg worden
om het wonder in mezelf
alleen maar te vergroten.
Herman
Woensdag 23 november 2011
ik kom terug
ik kom terug naar mijn rustig
leven. wat boeken en chopin
en ver van wat mij zo onrustig
maakt leg ik mijn hoofd te ruste.
de avondzon wordt mist
ook in mijn denken. ik loop
verloren langs de dijken
en kijk nog even om
naar wat er is geweest.
Herman
leven. wat boeken en chopin
en ver van wat mij zo onrustig
maakt leg ik mijn hoofd te ruste.
de avondzon wordt mist
ook in mijn denken. ik loop
verloren langs de dijken
en kijk nog even om
naar wat er is geweest.
Herman
Dinsdag 22 november 2011
klavier
het tikken van mijn vingers
op het computerklavier
danst in de stilte en het
donker buiten. ik kan
kiezen uit zoveel letters
maar mijn denken is vlugger
dan het zoeken van mijn
vingers. die letters
worden woorden en die
woorden vertellen wat ik
denk, soms wat ik niet denk,
soms wat ik wil denken.
ergens aan de schelde
klikt ook een klavier
met dezelfde letters
en bij hoog tij komen
ze binnengestroomd.
Herman
op het computerklavier
danst in de stilte en het
donker buiten. ik kan
kiezen uit zoveel letters
maar mijn denken is vlugger
dan het zoeken van mijn
vingers. die letters
worden woorden en die
woorden vertellen wat ik
denk, soms wat ik niet denk,
soms wat ik wil denken.
ergens aan de schelde
klikt ook een klavier
met dezelfde letters
en bij hoog tij komen
ze binnengestroomd.
Herman