morgenvroeg ga ik op reis naar de boorden van de Rijn met vrienden ontspanning zoeken en schoonheid zien. ben drie dagen onderweg ik kom dus…
morgenvroeg ga ik op reis
naar de boorden van de Rijn
met vrienden ontspanning zoeken
en schoonheid zien.
ben drie dagen onderweg
ik kom dus weer op
dinsdagavond;
ik wens wie hier komt
zon in het hart.
liefs,
Herman
een korte nacht en onrustig begin van een nieuwe dag. de keuze lag voor mij: pillen en de onrust verschuiven tot later of een rotdag beleven…
een korte nacht en onrustig begin
van een nieuwe dag. de keuze
lag voor mij: pillen en de onrust
verschuiven tot later of een rotdag
beleven. ik koos voor de pillen.
misschien confereer ik deze morgen
met mijn homeopaat die dacht
mijn rust weer vorm te geven.
maar wat al maanden sluimert
en nu volop bovendrijft en mij
naar lucht doet happen plots
herstellen zou een wonder zijn.
en wondermannen lopen zelden
op het pad van wie in de mist
van zijn ziel verloren loopt.
ik zal dus mijn spiegel scherper
moeten stellen om te zien
hoe ik zelf de basis van mijn miserie
leg in zoveel domme dingen
die ik doe en beter niet kan doen.
daar moet ik dringend aan beginnen.
Herman
de druppels vallen in mijn ziel mijn lijf is moe en ook mijn geest. de zon die buiten weer verstek laat gaan blijft ook hier achter wolken s…
de druppels vallen in mijn ziel
mijn lijf is moe en ook mijn geest.
de zon die buiten weer verstek laat gaan
blijft ook hier achter wolken staan.
het is herfst in mijn tuin
en in mijn lijf.
ik voel mijn botten aan als winter
ik leef weer in een killer dal.
ik dacht de bergen in te gaan
en te genieten van wat komen ging.
misschien klim ik morgen weer
naar boven en zie de zon
in mijn leven en mijn denken
stralen.
Herman
hormonen liggen aan de basis van wat er leeft in ons aan diepere gevoelens zegt men in de hedendaadse wetenschap. ons lichaam is een ingewik…
hormonen liggen aan de basis
van wat er leeft in ons aan
diepere gevoelens zegt men
in de hedendaadse wetenschap.
ons lichaam is een ingewikkelde
machine waarvan de kleinste cellen
meedraaien in het chemische proces
dat volgens diezelfde wetenschappers
ons gevoel creëert en ons denken
reduceert tot chemische impulsen
in een paardenmolen die nooit stopt
en enkel reageert als de hormonen
draaien en liefde produceert.
zo ontstaat ons intens denken
ons grenzeloos beminnen
het diepste wezen van ons zijn.
je gelooft het niet als je die onzin
leest in heel geleerde boeken
het staat er zwart op wit en duldt
geen tegenspraak van wie toch
die nieuwe bijbel tegenspreekt.
Herman
vandaag verjaart mijn dochter één dag te laat omdat zij lang geleden één dag vroeger de Vlaamse nationale feestdag met haar komst meer kleur…
vandaag verjaart mijn dochter
één dag te laat omdat zij lang
geleden één dag vroeger de
Vlaamse nationale feestdag
met haar komst meer kleur
gegeven had en haar vader
dolblij gemaakt. nu was
ik dat ook al, maar een geboorte
houdt een belofte in. zij moest
de belofte worden van een
nieuw Vlaanderen. en sindsdien
wordt mijn vlakke land een staat
waarin mijn volk zichzelf kan zijn!
Herman
de week begint niet glunderend in het weekend dook het oude spook weer op. ik ga na de middag mijn heelmeester bezoeken. de moeheid zit diep…
de week begint niet glunderend
in het weekend dook het oude
spook weer op. ik ga na de middag
mijn heelmeester bezoeken.
de moeheid zit diep
in mijn botten. de energie
sijpelt langzaam weg in een
donker denken dat niet stopt.
morgen, denk ik dan, morgen
zal na mijn bezoek vandaag
de kleur van mijn gemoed weer
lichter worden en zal mijn
zoeken de weg naat beterschap
hervinden.
Herman
gisteravond op bezoek bij vrienden mijn beste vrienden ooit, waarvan één jarig was en in de bloemen stil genoot van heerlijke momenten. haar…
gisteravond op bezoek bij vrienden
mijn beste vrienden ooit, waarvan
één jarig was en in de bloemen
stil genoot van heerlijke momenten.
haar man waarmee ik lang en veel
doorheen mijn jeugd en mijn verleden
stapte, is nog mijn blijvende gezel
de vriend die mij niet kwalijk neemt
dat ik soms afhaak waar wij samen
mekaar vonden tussen mensen die wij
kenden en waar wij leerden, zongen
en deelden in de waarden van ons volk.
het doet deugd hem nog naast mij
te weten en met hem te kunnen praten
over alledaagse dingen, over vrienden
en over de soms minder goeie kanten
van te bestaan. hij geniet, hij wil genieten
en zwijgen over wat hem deert. de vragen
die ik lees verwoordt hij niet. hij blijft
geloven in de goede dingen van het leven.
Herman
ik kan spreken, schrijven en zingen en omschrijven hoe ik dat doe uitleggen waarom ik dat doe. alleen staat niemand hier bij stil want dat l…
ik kan spreken, schrijven en zingen
en omschrijven hoe ik dat doe
uitleggen waarom ik dat doe.
alleen staat niemand hier bij stil
want dat lijken alledaagse dingen.
ik kan creëren en componeren
schilderen en boetseren
iets uit het niets vorm en inhoud
geven. ik ken mijn lichaam
tot de kleinste vezel. mijn denken
reist grenzeloos in elke wetenschap
en wat nog niet bestaat huist er
sinds mensenheugenis. zonder
mijn lichaam kan mijn denken
niet functioneren. toch sterft het niet
als ik, mijn lijf, tot stof en as verga.
ik keert terug waaruit ik kwam
de oorsprong van elk zijn
waarin ik voltooid verder leef
buiten elke tijd en ruimte.
Herman
ik ben op zoek naar zin omdat ik niet kan vatten waarom ik weet hoe het begint dat onbekende leven en ook hoe alles eindigt. mijn lichaam st…
ik ben op zoek naar zin
omdat ik niet kan vatten
waarom ik weet hoe het begint
dat onbekende leven en ook
hoe alles eindigt. mijn lichaam
stopt ooit met functioneren
en is geen huis meer voor
mijn geest die in het niets
zijn eindbestemming zoekt.
dat te weten en niet meer zijn
is te absurd om waar te zijn.
ik noem hem God en schepper
van wat ooit begon en duurt
buiten de tijd, buiten mijn weten
nu. ik ga terug op zoek naar
naar wat ik wil ontdekken
in mijn oorsprong buiten
alle tijd, om tijdeloos te leven.
Herman
vandaag in de tuin gewerkt hard gewerkt en veel gezweet en genoten van al het groen dat mijn geest verruimde. de zon scheen door mijn huid i…
vandaag in de tuin gewerkt
hard gewerkt en veel gezweet
en genoten van al het groen
dat mijn geest verruimde.
de zon scheen door mijn huid
in mijn ziel en zong er een lied
dat luider klonk dan de vragen
naar de zin van mijn bestaan.
met het gras dat ik afreed
wiste ik de sporen van angst
en ontmoediging, mijn metgezellen
van de jongste maanden.
misschien wijkt die schimmige mist
voor de vriendschap die mijn weg
doorkruiste en zeer intens
mij nieuwe diepgang gaf
om te kunnen herbeginnen.
Herman
op reis