vakantie is rust voor de ziel hoorde ik in de preek deze morgen. de zomerwind alle muizenissen laten wegwaaien en genieten van rust, van sti…
vakantie is rust voor de ziel
hoorde ik in de preek
deze morgen. de zomerwind
alle muizenissen laten wegwaaien
en genieten van rust, van stilte
van een glimlach. een traan wegvegen
die achterbleef en geloven
in de volheid van morgen.
doorbijten als het even
minder gaat en jubelend zingen
als je zalig je ogen sluit
en om je eigen kracht
kan glimlachen.
Herman
ik wil terug geloven in de geest die waait. ik ging de weg terug omdat er niet gebeurde waar ik zo sterk naar vroeg. ik bad en smeekte stak …
ik wil terug geloven in de geest
die waait. ik ging de weg terug
omdat er niet gebeurde
waar ik zo sterk naar vroeg.
ik bad en smeekte
stak wel honderd kaarsen aan
ging leeggeschreid op bedvaart
en kwam berooid terug
ik zag alleen nog leegte
en een zwijgen waarin
mijn hoop op beterschap
verdronk in akelige stilte.
ik hoorde te veel zelfbeklag
en duisternis. het licht dat
scheen lag achter te veel wolken.
die ik zelf gestapeld had.
wat is zal blijven
daar moet ik zijn
de schoonheid van het nu
moet binnendrijven
en wat gebeurt zal ik aanvaarden
en blij om zijn, zelfs als mijn tranen
prikken in mijn ontstelde ziel
ik wil God terug en zijn oneindigheid
waarin tussen begin en einde
het tijdeloze begint
Herman
waarom in een blog je ziel bloot schrijven als de getuigen onbekende mensen zijn? passanten die binnen en buiten lopen en meedragen wat hen …
waarom in een blog
je ziel bloot schrijven
als de getuigen
onbekende mensen zijn?
passanten die binnen
en buiten lopen en meedragen
wat hen raakt, maar je
voorbijgaan zonder groet.
dat kan natuurlijk
de passant blijft zichzelf
en hoeft niet stil te staan
bij mijn schrijfsels hier.
en toch komen hier
veel zoekers langs
om even stil te staan
en na te denken zoals ik
op hun blog mijn hoofd buig
voor het leed dat ik lees
en het zwijgen dat luid klinkt
in het rollen van de bezoekerscijfers.
namen verdwijnen want
de vakantie schuift binnen
en de zon en de zee
nemen geliefden af
Herman
mijn korrels werken en ik weet niet waar of hoe. het groene wordt nog groener het rode nog meer rood. ik hoor de vogels fluiten de bloemen g…
mijn korrels werken
en ik weet niet waar
of hoe. het groene
wordt nog groener
het rode nog meer rood.
ik hoor de vogels fluiten
de bloemen groeien
in mijn tuin. de mensen
komen anders voorbij
in mijn wereld. ik wil
heel voorzichtig mijn
woorden wikken. ik wil
geen pijn meer doen!
Herman
men zegt dat homeopathie niet werkt en puur verbeelding is. nochthans is mijn miserie van de laatste maanden weg door korrels en natuurprodu…
men zegt dat homeopathie niet werkt
en puur verbeelding is. nochthans
is mijn miserie van de laatste maanden
weg door korrels en natuurproducten.
een week geleden nam ik de eerste korrels
en natuurproducten voor de pijn en
de hitte in mijn wangen die maar bleef.
de pijn werd nog intenser en de warmte bleef.
maar nu nam ik een tweede busje korrels
die dieper werkten in mijn verstoorde lijf.
en alles trok heel langzaam weg en gaf
mij eindelijk hoop op beterschap.
dat is vandaag één dag geleden
en ik voel mijn pijn niet meer
de dagen krijgen kleur en ik zie
weer de zon in mijn vertroebeld leven!
Herman
er is zo weinig nodig om graag te zien
een blog en wat vrienden en woorden
die raken en niet alleen laten want
zonder blijft dit blad en mijn hart leeg.
je weet dat onbekenden langskomen
en aan de letters even blijven hangen
om ze mee te dragen naar een andere dag
of een nacht die verdampt in de morgen.
sommigen worden mij dierbaar en
wie ik niet wil missen vliegt weg
als een vrije vogel die het open nest
induikt om de geur van mijn denken
als een openspattend firmament
in haar vleugels mee te dragen
naar het beloofde land van warmte
en liefde die niet overgaat.
Herman
ik lig naar de dingen in mijn woonkamer te kijken de vertrouwde beelden en schilderijen de piano met bergen partituren waarin een wereld lee…
ik lig naar de dingen in mijn woonkamer te kijken
de vertrouwde beelden en schilderijen
de piano met bergen partituren waarin
een wereld leeft die mij zo dierbaar is.
alles leeft klaar en duidelijk en vandaag
is nu de moeite waard.
de flarden mist van daarnet wijken
en met de zon druppelt hoop in mijn hart.
een mens zit raar ineen. en zijn lijft
reageert anders op dezelfde impulsies.
is dat nu alleen scheikunde, processen
die ik niet beheers, of leeft er meer in mij
dan dat? ik weet dat ik meer ben en dat
ik anders kan leven, als dat verdomde lijf
het met toelaat, maar denken kan ook maar
langs draadjes die ik niet eens ken.
maar houden van kan ik door alles,
met alles, in alles en vooral
met een been boven tafel verdwijnt
elke ratio voor puur intens beleven.
Herman
een gezicht vol vertrouwen en lachend van plezier met haar voeten in haar schuifke of in leuke kleermakerszit en daar zit ik op te kijken ge…
een gezicht vol vertrouwen
en lachend van plezier
met haar voeten in haar schuifke
of in leuke kleermakerszit
en daar zit ik op te kijken
genieten honderd procent
mijn huid tintelt zo warm
in zoveel kleuren van de regenboog.
onschrijfbare woorden bestaan
ik leg ze hier neer om te proeven
ik steek er mijn zakken meevol
omdat zij ze blijft stralen
en rondstrooit als manna
in het beloofde land.
daar wil ik blijven vertoeven
met de welbeminde die
elk woord van mij
en ik elk woord van haar
vol symboliek en toch reëel
van gewoon tot heel ongewoon
als hunkering bewaar voor morgen.
Herman
ik voel me weer zo rot als nooit tevoren sinds gisteren herkende ik de boodschapper opkomende ongedefinieerde angst die in mijn denken vreet…
ik voel me weer zo rot
als nooit tevoren
sinds gisteren herkende
ik de boodschapper
opkomende ongedefinieerde
angst die in mijn denken vreet
en ik wil hem niet! ik dacht
wat ik begon een tijd geleden
hem weren zou. maar niet dus
zal een week nog moeten
wachten om zijn vertrek te zien
en zonder onbenoemde angst
te moeten leven. hij teistert
zelfs mijn pover lijf dat zich
niet weren kan. en toch hoop
ik op het heelmoment, maar
binnen 7 dagen als een heil getal!
Herman
vandaag vouwt zich open met onbeschreven bladzijden ik zal heel voorzichtig letters kiezen om hem te vullen. ik hoop dat je meeschrijft en j…
vandaag vouwt zich open
met onbeschreven bladzijden
ik zal heel voorzichtig letters
kiezen om hem te vullen.
ik hoop dat je meeschrijft
en je vriendschap in de
woorden schuift waarin
ik heel bedachtzaam
mijn ziel en mijn denken leg.
ik wil mijn dag en die van jou
omarmen en kleuren met
warmte en genegenheid
om zonder pijn al wat gebeurt
intens te ervaren. en als vanavond
mijn eerste blad is volgeschreven
mag jij de eerste lezer zijn.
Herman
vakantie