ik schrijf op een leeg blad lege woorden die wie ze leest gekleurd opschrijft in zijn denken dat zo anders denkt. woorden op een leeg blad k…
ik schrijf op een leeg blad
lege woorden die wie ze leest
gekleurd opschrijft in zijn
denken dat zo anders denkt.
woorden op een leeg blad
komen van heel diep uit
een wankele wereld die
begint in een overvolle
leegte in mijn ziel.
alles voelt zachter
als mijn pijn wegtrekt
en ik het leven zie.
ik heb mijn vrienden lief
wanneer de mist verdwijnt
en mijn leegte volgeschreven
raakt met raakbaarheid
en dankbaarheid omdat zij
willen meegaan.
Herman
tussen de regels van mijn boek heeft zij meegeschreven zonder aan mijn tekst te raken. haar zijn is een feest. ik weet niet waarom zij plots…
tussen de regels van mijn boek
heeft zij meegeschreven zonder
aan mijn tekst te raken. haar zijn
is een feest. ik weet niet waarom
zij plots op mijn weg is gekomen
mijn hand heeft genomen en wist
dat wij verder zouden gaan met
leven en bij mekaar naar
binnen zouden kijken om te zien
wie wij echt waren en zijn. mijn
boek blijft open liggen opdat zij
mijn ziel kan lezen. ik tast nog
heel onzeker haar schoonheid af
in alles wat zij is, in alles wat zij
onvrijwillig soms, mij geeft. ik ken
haar en ik ken haar niet
in wat haar leven en het mijne raakt.
Herman
ik wandel in de stad en in haar straten. ik kijk naar mensen die hier zo lang wonen op een andere manier. ik wil opnieuw beginnen leven en d…
ik wandel in de stad
en in haar straten.
ik kijk naar mensen
die hier zo lang wonen
op een andere manier.
ik wil opnieuw beginnen
leven en deel zijn
van wie lacht en schreit.
ik neem in mijn handen
wat ik ooit losliet
en ga er mee verder
naar een andere morgen.
ik wil in dit leven
nog beminnen en
graag gezien worden
door wie mij wil
zoals ik ben.
Herman
ik sprak met een man die mij kende al zoveel jaren terug die mij toen heelde waar anderen faalden hij sprak niet over pijn maar over beleven…
ik sprak met een man die mij kende
al zoveel jaren terug
die mij toen heelde
waar anderen faalden
hij sprak niet over pijn
maar over beleven en verdriet
en luisterde meer dan hij sprak
naar mijn zoekende ziel
ik vertelde hoe ik me voelde
van toen tot vandaag
en wie mijn pad kruiste
en zoveel sporen achterliet
de vragen en de twijfels
de eenzaamheid met twee
en de zorg om beminden
die soms hellewaarts ging
hij heelde met woorden
en zijn kennis van de natuur
die hij me deelde
en mij heel binnenkort
als echt wilde zien.
Herman
ik droomde vannacht wat ik nu niet vertel omdat ik niet durf herhalen wat ik zag ik droom nooit waarom dus nu? geeft minder pillen het ontst…
ik droomde vannacht
wat ik nu niet vertel
omdat ik niet durf
herhalen wat ik zag
ik droom nooit
waarom dus nu?
geeft minder pillen
het ontstaan van dromen?
hoe kan mijn lijf
zo diep in mijn denken dringen
of is het omgekeerd?
ik ben het noorden kwijt
van mijn eigen wereld.
misschien hoeft beterschap
door een moeras te gaan
om vaste grond te krijgen.
misschien voel ik een beetje zon
op deze zondagmorgen en hoor
en lees ik vrienden van nabij
en hoop dat zij, zo net als ik
met zoveel jaren leren leven.
herman
Ik sliep acht uur vannacht niet te geloven! en de onrust dook niet op nog minder te geloven! ik kijk nu accuraat naar wat vandaag gebeurt in…
Ik sliep acht uur vannacht
niet te geloven!
en de onrust dook niet op
nog minder te geloven!
ik kijk nu accuraat
naar wat vandaag gebeurt
in mij en wat ik neem
of niet neem en hoe
mijn lijf er tegenaan loopt.
het leven blijft altijd
op een of andere dag
mij mateloos verbazen.
ik heb het leven lief
maar het moet teder zijn
en lief.
Herman
de onrust sluipt onmerkbaar binnen ik voel hem in mijn botten en mijn denken woelen en vroeten en alles wat ik kan om hem te weren is meer p…
de onrust sluipt onmerkbaar binnen
ik voel hem in mijn botten en mijn denken
woelen en vroeten en alles wat ik kan
om hem te weren is meer pillen slikken.
Dat lost niets op, de tijd brengt alles weer.
Ik weet niet waar mijn rusteloosheid
ooit begon. Mijn lichaam protesteert.
Ik weet niet waarom maar leef er mee.
Ik zoek in alle hoeken van mijn geest,
ik graaf mijn ziel langs alle kanten open
en vind in de leegte van mijn leven
zoveel vragen over liefde die nooit begon.
Ik wil nu slapen en mijn denken laten rusten
in vergetelheid. Misschien komt morgen
als ik wakker word een goed gevoel terug
dat vrede brengt in mijn verhakkeld lijf.
Herman
is het dan vreemd dat ik terugga naar waar ik ooit geweest ben en praten kon. ik zoek heling van mijn ziel, en evenwicht in mijn ontredderd …
is het dan vreemd dat ik terugga
naar waar ik ooit geweest ben
en praten kon. ik zoek heling
van mijn ziel, en evenwicht
in mijn ontredderd denken.
Zij wil dat niet, omdat zij zoals altijd
gelooft in wat zij ziet. zielspijn
is haar vreemd. wie daarover praat
vertelt heel domme dingen.
Haar grenzen zijn zo klein
en laten weinig toe wat daarbinnen
niet als herkenbaar wordt gezien.
ik zal blijven zoeken
zoals altijd, heel alleen.
Herman
er is niemand om te praten over de vragen in mijn ziel ik wil haar zoveel vragen maar ze luistert niet haar zus zit dieper in haar genen haa…
er is niemand om te praten
over de vragen in mijn ziel
ik wil haar zoveel vragen
maar ze luistert niet
haar zus zit dieper in haar genen
haar hart kijkt daar naar uit
wij hebben veel te lang gezwegen
en komen er niet meer uit
wij zoeken naar een beter leven
in hetzelfde huis maar vinden niet
de kamer waar wij woonden
de liefde die er hoorde
de droom die ooit begon
de zorg die zoveel tranen droeg.
wij lopen op een andere weg
naar dezelfde onbekende einder
maar voelen niet de vreugde
niet het verdriet dat groeit
en god zal het misschien weten
wie wie nog boeit.
Herman
ik weet niet wat er nu gebeurt
mijn lichaam scheurt. mijn maag
rebelleert en maakt me zo slecht
dat ik van niets meer geniet
ik vind geen oorzaak, geen begin
een tas youghourt met wat suiker en
mijn buik werd hard, mijn geest verward.
hoe meer ik het niet wou, hou meer de pijn
mijn lichaam teisterde. ik rook nu af en toe
drie sigaartjes per dag, dat brengt rust,
mijn afkicken deed meer pijn dan ooit
dacht ik want nu weet ik het niet meer.
Studeren heb ik ook gestopt, faalangst
en stress dacht ik. mijn lichaam
reageerde fel en deed intens pijn
met wangen die als koorts aanvoelden.
ik studeerde dus niet meer
ik begon weer te roken
en nu mijn apéritief nog weg
en toch blijft alles overhoop
liggen. ik ga vandaag alles weglaten
en zien en horen wat ik voel
of zit het enkel en alleen tussen mijn oren
maar ik voel het wel en hoe!!
en ik stapel de pillen zachtjes op
voor de maag en de pijn
en meer dan mij lief is al jaren zolang
pilletjes om rustig te denken.
die hebben zich o zo zachtjes genesteld
in de gewoonten van mijn lijf en gedachten
dat ik ze broodnodig heb en niet meer
los kan laten. maar ik huiver
als ik er meer zou moeten nemen, want
je weet nooit waar zoiets stopt.
misschien raak ik er allemaal wel door
en valt alles voor de grote zomer op zijn plooi!
Herman
dankbaarheid