Nieuw

Brussel lag vanochtend onder een donkergrijze dreigende lucht. Ik was nog maar net op tijd binnen vóór de wolkbreuk zich liet gelden. Vanavond was het zomerzacht en lagen de velden weer in een zalig schijnsel levensenergie. Morgen wordt Brugge het reisdoel en ga ik dus liefst niet te laat naar bed... Was het mijn moeder die steeds zei: "De uren vóór twaalf uur tellen dubbel!" We vergeten die uitspraken nooit. Mijn zoon lacht er me plagerig mee uit: "Ben je alweer daar met je spreuken?" Met een beetje geluk draagt hij ze echter ook over op zijn kinderen en zo op de volgende generaties. Er zijn dingen die je moet koesteren! Soms mogen het zotte spelletjes zijn...

De morgenstond heeft goud in de mond
Waar een wil is is een weg
Beter één vogel in de hand dan tien in de lucht
Lieverkoekjes worden hier niet gebakken
Oost west thuis best

Wie een put graaft voor een ander valt er zelf in
Luiheid is des duivels oorkussen
De pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet

De weg naar de hel is geplaveid met goede voornemens
Als de drank is in de man is de wijsheid in de kan
Het is te laat de put gevuld als het kalf verdronken is

Ook al ben je nog zo snel de waarheid achterhaalt je wel
Gekrulde haren gekrulde zinnen
Wie laatst lacht best lacht

De dood komt als een dief in de nacht

De eerste dag van de week is altijd een beetje 'vol'. Maandag is voor mij standaard een wat langere werkdag. Andere dagen van de week kan het wat meer of wat minder zijn. Maar maandag heeft zijn eigen format. Het voordeel is dan dat 'de kop er af is' als het avond wordt. In het hoofd is het wat higher dan anders. Vandaag was het nog zomers bij het naar huis rijden. Maar er hing ook iets in de lucht, de sfeer van ongevallen, murphy en mislukkende opdrachten. Zei ik niet dat ik niet ging piekeren? Ik twijfel ondanks goede voornemens of ik het volhoud. Ik voel de komst van slechte geesten. Wat doe je er tegen? Hopen, geloven in jezelf? Vroeger spraken ze van de vier aktes van geloof, hoop, liefde en berouw... Daar moet ik plots aan denken eigenaardig! Wat heeft het te betekenen als je niet meer zo gelooft zoals vroeger verondersteld werd. Wat is het nut van overdenken en ervaren dat diep vanbinnen de echte betekenis van anachronistische tekenen je ooit ontging? Of liever voelen dat de echte betekenis van jeugdherinneringen misschien net méér is dan die eerste duiding die men je ooit meegaf? Ik ben er van overtuigd dat oude waarden nooit ten volle hun rechten kregen. Maar soit, we zijn nieuw en blijven jong en hopen dat we bloemen blijven plukken ook al zit de reuma in de vingers.

Lieve Els

Je had mijn dochter kunnen zijn
nu ben je een vreemde voor mij
Ik had je graag mama horen zeggen
maar je loopt op straat aan mij voorbij

Ik heb van je vader gehouden en nog
vergeet ik hem niet, ik liet hem vrij
maar het leven heeft zijn eigen kronkels
die ongrijpbaar blijven, zelfs voor mij

Roep me niet, ik kan het je niet geven
Laat me rustig zijn waar ik mijn leven plan
Vraag niet hoe ik heet of wat ik heb geleden
Pijn is niet iets dat jij ooit begrijpen kan

Neen, ik ben er niet hoor! Het is veel te mooi weer om hier binnen te zitten ... Ik ben in mijn tuintje ... Tot later

Twee dagen na elkaar doorkruis ik het Vlaamse land. Van Limburg ging het naar West-Vlaanderen en terug.Vandaag was Brussel aan de beurt. De trein is méér dan altijd een beetje reizen. Met het zonnetje op het voorbijflitsende landschap is het een genoeglijk tijdverdrijf van dromen en beschouwen. De eerste hunkeringen naar vakantie kwamen opzetten bij het zien van knotwilgen rond en koeien in de Vlaamse weiden, die zich extreem groen van hun beste zijde lieten zien. Het Vlaamse achterland riep om fietstochten, rugzakken en terrasjesweer. Maar het is nog even wachten ... eerst heb ik een stapel taken af te werken.

Koe
je staat
stil en stoer
te kauwen en herkauwen
vlekkeloos

wilg
kale knot
gesnoeid en zonderling
verankerd in Vlaamse grond
bombastisch

trein
ik rijd
voorbij jouw stad
ons huis gedroomd bemind
sprakeloos

Floreanne

Heb je ook van die dagen dat niets heel erg bijzonder is en daardoor veel juist wel? Het lijkt een beetje op een droom en toch is alles echt. De mensen rond je spreken net een tikkeltje te zacht. Het licht van de zon schijnt zweverig wit en toch in een bijna mistige sfeer. Je passen komen wat soepeler neer op de aarde en de wind zucht nauwelijk langs je haren. Alles wat moet gebeuren gebeurt zonder meer en nergens stelt iemand zich vragen. En de dag zit er op nog voor je het weet.

Eigenzinnig groeit de roos
dwars door mijn bessenstruik
Zij komt van bij de buren
Als scheve scheut
overmoedig en onbesuisd
wrikt ze zich tussen
het houten lattenwerk
naar 't licht aan deze kant
Rosa is respectloos voor
de scheiding der percelen
Symbool van liefde
standvastig en grenzeloos
je bent te mooi om
nu reeds te snoeien

Floreanne

En zo zit ik weer even hier aan het scherm na een goed gevulde dag. Naast me staat mijn 'kleine zwakheid'. Zijn zwakheden mooi of authentiek? Dat vroeg ik me even af. Misschien is het toegeven van zwakheden wel een beetje authentiek. Wel voilà dat is hiermee gebeurd. Trouwens gisteren las ik ergens op een blog: "Het is na negen dus tijd voor mijn leffe!" Ik heb het op een ander biertje gemunt. Een biertje dat misschien wel iets meer 'echtheid' heeft. Het is immers een waar trappistenbier en gewoon in die hoedanigheid ook zéér lekker. Mijn favoriet is een blauwe chimay. Voor het slapengaan één glaasje troost en beloning voor een dag werken. Dat is volledig toegestaan vind ik. Ik weet dat ik het mezelf mag gunnen, maar tegelijk ervaar ik het een beetje als een zwakheid, weliswaar een lekkere zwakheid!

Mijn blauwtje
ik heb met jou
een intieme relatie
Je bent mijn gezel
in de laatste momenten
van de dag
Als alles afgesloten is,
de laatste pijlen verschoten
als ik me voorbereid op de nacht
en lichtelijk begin te dromen
dan geef jij een duwtje
aan mijn eerste roes
Dan geef ik me over
aan jouw zoete smaakzoen
In die ontmoeting
verlies ik mezelf
maar win ik jou
en seffens droom ik weer
een warm verhaal
en jij bent ver
een dag voorbij

Floreanne

Op algemeen verzoek hier het recept van de enige echte rabarbertaart op 'mijn moederswijze'. Dit is een aanrader voor wie graag een degelijke ongecompliceerde 'Limburgse vlaai' weet te appreciëren. Het is een gebak met een (h)eerlijke smaak, zonder kleurstoffen en bewaarmiddelen, oerdegelijk en vol met jeugdherinneringen. Hier komt het:

Voor het taartdeeg

500 gr bloem
40 gr gist
1 tas (ongeveer 2dl dus) melk
2 soeplepels suiker
snuifje zout (niet noodzakelijk)
2 eieren
150 gr boter

Voor de vulling

rabarber (in stukjes gesneden)
kandijsuiker
kaneel
bloemsuiker
aardappelbloem

Maak het taartdeeg op de klassieke wijze (als je leek bent, raadpleeg het eerste het beste kookboek of ... het enige echte kookboek van de KAV natuurlijk). Rol ... na al de nodige manipulaties, rijstijden en kneedpartijen, ... het deeg uit en leg het in de beboterde en lichtjes met bloem bestrooide bakvorm. Rol de randjes gelijk, prik even hier en daar met een vork in het deeg enz... de typische rituelen niet vergeten dus. En nu komt het. Maak een mengeling van 1/3 aardappelbloem en 2/3 bloemsuiker en strooi dit op het deeg (enkele mm dik) vóór je de rabarberstukjes er op schikt. Dit 'laagje wit' is het eerste kleine 'keukengeheim' van ons moeke. Dit suiker-bloemmengsel vangt tijdens het bakken het overvloedig vrijkomende sap van de rabarber op en houdt de taart 'droger', zodat de taartbodem niet scheurt en de stukken taart later niet slap gaan doorbuigen! Een tweede personal touch is de kaneel en de fijne kandijsuiker die bovenop de rabarber gestrooid worden en er uiteindelijk die bijzondere huiselijke smaak aan geven.

Ziezo wie zich geroepen voelt ... Laat je me weten of het gelukt is en vooral of het ook gesmaakt heeft?
Tot dan en smakelijke groetjes van Floreanne.

Enkele uurtjes in de tuin met dit lekker weertje heeft me absoluut deugd gedaan. Het ligt er weer allemaal wat netjes bij. De verrassing kwam van de robuuste rabarberstruik die achter de garage in zijn eigenste verloren hoekje opnieuw geweldig weelderig uit zijn aarde stijgt... "Bak een taart, bak een taart", riep hij. Het zal voor wat later zijn want ik heb de spullen daarvoor vandaag niet in huis. Wie volgende week op de koffie komt daarentegen... heeft misschien meer geluk.

Aalbessenstruik

Deze zomer mits gods mild behagen
maak ik gelei, voor jou rode bessenjam
Ik zie tweejarige twijgen volop dragen
honderden tere groene bessenbloemen
wijzen steel na steel naar het licht
lachen hun bloesemkaken open

Er zal genoeg zijn voor de merels
en potten vol voor ons
Zon, zon, zonnetje
wees dan van de partij
Ik luid het feest al in
nog even genieten
van het plezierig verlangen

Floreanne

Floreanne, zich plots geroepen voelende stadsdichteres? Zal Steve eens aanspreken!

Zaterdag, een grijze natte zaterdag... Maar een zaterdag zonder bijkomende verplichtingen en dat doet al goed deugd aan de stressmeter in mijn lijf. Ik dan dus terugvallen op de heel gewone zaterdagnamiddagactiviteiten zoals daar zijn: boodschappen doen voor mezelf en mijn moeder, wassen en strijken van de spullen die we in de week 'vuil' gemaakt hebben, bestellen bij de bakker voor morgen,... vandaag géén tuinwerkjes. Dat maakt wat tijd vrij om te computeren! Zou er een gedichtje kunnen opborrelen uit mijn pen? Wat doe je met je optimisme op een zaterdag waarop de meesten een beetje beginnen zeuren over het weer? Een kleine denkoefening over het zo aangename nut van regen in het begin van de lente? Vandaag staan alweer zoveel planten en struiken in bloei. Het gras is frisser dan ooit... de vogels waren gisteren weliswaar luidruchtiger, maar eerlijk gezegd ik was ook wat vroeger wakker om ze te horen! Neen dus, vandaag geen ongelooflijk prachtig vogelconcert gehoord. Gisteren daarentegen ... amai ze waren goed gezind. Lieve vogels, dank voor je mooie ochtendgroet van vrijdag. Vandaag is het de beurt aan de regen om een proficiat te krijgen want vanmorgen kwamen mijn eerste korianderzaadjes uit. Een tijdje geleden gezaaid op drie verschillende plaatsen in mijn tuin, zat ik nieuwsgierig te wachten welke zaadjes, waar, wanneer, hoe, ... voor het eerst zouden uitkomen. Maar tegelijk was het vanmorgen zover. Weet je, ik kan met zo weinig gelukkig zijn.

Koriander

Koriander kleine durver
maak me even blij vandaag
hef je eerste donkere blaadjes
naar het licht en voel je vrij
uit de donkerte je te richten
naar de zon, de lucht, de wei
kom en groei 'k ga met je mee

Die trage reis naar de zomer
ons geschonken door de zon
zo vertrek ik met jou

Want na de nieuwe herfst
zal je verwachte vrucht er zijn
om te koesteren dan ben ik er nog
en bewaar ik jouw zaad
een winter lang in mijn hart

floreanne

Aangekondigd

Als je komt dan zal ik blij zijn
Als je komt zal je van mij zijn
Als je komt zal ik er zijn
Slechts voor jou

Als je komt zal ik j' omarmen
In mijn armen je verwarmen
Als je komt dan ben jij hier
dicht bij mij

Als je komt zal ik je kussen
't hevig liefdesvuur weer blussen
Als je komt is alles goed
Als je komt

Als je komt dan zal ik mooi zijn
Als een parel wil 'k getooid zijn
Als je komt is er weer leven
Ja, je komt!

Lente in mijn tuin

Vogels fladderen op en neer
zijn ontzettend in de weer
zingen vrolijk eigen liedjes,
dragen veertjes, takjes, sprietjes
van het gras weer naar hun nest
O ! Wat doen ze toch hun best

Groen zijn boomblaadjes en gras,
fris elk kruidje en gewas
Mus en merel, mees en vink
kwinkeleren, kwetteren flink
Alles in zijn prachtigste tooi
O ! Wat is de lente mooi

Floreanne