Vriendinnen, een uitdaging
Gisteren werd ik geconfronteerd met de filosofische vraag: Zijn gedachten, die zich in ons hoofd afspelen, een realiteit, kunnen ze zich voortplanten, vermenigvuldigen, groeien, hebben ze zin, … en kunnen ze beïnvloeden zonder meer? En indien ja, dragen ze bij tot een soort van collectief bewustzijn? In een flits kreeg ik een balans voor ogen waarin woorden afgewogen werden tegenover daden. “Je hebt teveel woorden!” hoorde ik in de achtergrond mee ruisen. Daarbij borrelde bij mij de vraag op: Wat is dan uiteindelijk échter, beter, invloedrijker: hersenkronkels, ideëen eventueel omgezet in woorden of hersenactiviteit omgezet in daden? Er is een spreekwoord dat zegt: 'Let niet op mijn woorden maar op mijn daden'. Maar als ook gedachten al of niet omgezet in een ‘vorm’ invloed hebben wat heeft dan uiteindelijk méér invloed ‘gedachten’ of ‘gedrag’? Of nog: Wat is beter, mediteren, woorddenken, teksten produceren, gesprekken voeren of actie ondernemen en iets doen? Wat is authentieker of échter: Wat je denkt, wat je zegt, wat je opschrijft of wat je uiteindelijk doet? Denken en ideëen of handelen en daden? Schrijven of timmeren… Welke ‘entiteiten’ zullen blijven, overleven, groeien, zich vermenigvuldigen of toegevoegd worden aan het overkoepelende geheugen of kennisbestand? Vriendinnen en hun spiegelactiviteiten kunnen een mens soms behoorlijk bezig houden en parten spelen! Het was toch weer een aangename dag!
Spreken is zilver, zwijgen is goud?
Floreanne
3 reacties op dit bericht
Gedachten...
Gedachten
En iedereen mag vinden dat ik onzin uitkraam.
Gedachten zijn een realiteit, maar alleen binnen hun eigen universum, het brein van degene die ze gedacht heeft.
Daarbinnen kunnen ze alles, groeien zowel als voortplanten.
Maar hun invloedssfeer beperkt zich tot dat brein, en indirect tot het lichaam waarin ze zich bevinden.
Pas als gedachten door middel van uitingen buiten hun eigen universum gebracht worden kunnen ze andere gedachten gaan beïnvloeden, en vervolgens de zelfde mogelijk hebben als oorsprokelijk binnen hun eigen gebied.
Alleen is de kans gering dat ze zich parallel aan de oorsponkelijke gedachte zullen ontwikkelen.
Het omzetten van gedachten naar enige aktie is een apart proces dat alles te maken heeft met het beoordelingsvermogen van degene die de gedachte bezit: Een gedachte kan te jong en te weinig ontwikkeld zijn om in een bepaalde situatie een aktie als opvolging te krijgen, de soort aktie dient bepaald te worden en de juiste context dient eerst bepaald te worden.
Als iemand een goede gedachte heeft en deze op het juiste moment goed goed weet te verwoorden of anderszins goed weet toe te passen, dan noemen we zo iemand handig, intelligent of briljant.
Aangezien het uiten van een gedachte in welke vorm dan ook nooit meer is dan een beperkte weergave, zal het voor de toeschouwer vrijwel onmogelijk zijn om te kunnen bepalen of de gedachte wellicht NOG beter was dat de aktie, hooguit dat degene zie zich geuit heeft zelf al dan niet tevreden kan zijn met het resultaat van de uiting.
Er is geen voorbepaald verschil tussen woorden en daden, een klap tegen de lucht doet niemand zeer, een rotopmerking kan iemand diep grieven.
Welke entiteiten uiteindelijk het langst overleven is afhankelijk van de uiting en de impact daarvan op de historie, want die bepaalt wat behouden blijft en wat vergeten wordt.
Ongeacht of het een bouwwerk, een oorlog of een gedachtengoed betreft.
Sommige gedachten hadden maar beter nooit geuit kunnen worden en hadden beter met hun bedenker mee het graf in gegaan...
Goud of Zilver?