JIJ
Jij bent mijn verleden
zonder toekomst te zijn
Jij bent mijn hart
dat niet kan spreken
Jij bent de strijd
die taant en woelig blijft
Jij bent de woorden
die ik noestig schrijf
Jij bent de grond
waarop wij wonen
Jij bent mijn levend
en mijn kreupel lijf
Floreanne
De kast kraakt
De wind is opgestoken
De lucht is donkergrijs
De dag eindigt zonder meer
De uren gleden traag
Het bier smaakt naar niets
De zomer is voorbij
We werkten weer
Het programma ligt vast
De haag wacht op een laatste knip
De kastdeur kraakt en piept
De hond ronkt in zijn hoek
De vuilbak staat buiten
De deuren zijn gesloten
De kinderen slapen
De nacht wacht op mij
Ik verlang naar jou
Stilletjes warm
Floreanne
Fantomen
Het verleden lost zich op in grijs
De tijd is gestopt met feiten tellen
Voorbije dagen pruttelen niet meer tegen
Alleen heimwee blijft en vage beelden
verdampte passie die oud en rimpelig
traag krimpend zijn pijnscheuten krijgt
Diepe dromen plagen en plezieren nauwelijks
Ze drijven op de achtergrond van oude glorie
in loze hoop op wedergeboorte
Waar is die lichte lach die knipoogt
de dolle pret die wegkruipt in gulle armen
Hoe vind ik de wondere woorden terug
die dat schetsten en waarderen
Hoe wil je dat ik nog leef en bemin
Nu je me wegdenkt en onbesproken laat
Nu mijn lijf als afgesneden leden
aan fantoompijnen lijdt?
Floreanne
Minzaam groeten
Is stoppen met willen een te vinden weg
of stilletjes sterven en volgzaam groeten?
Is niet meer zoeken een te beminnen staat
en gelaten aanvaarden een opluchting voor de geest?
Wat is er dat haar hier rebels doet weigeren
dat soort van verlichting na te streven
Wat houdt haar tegen hier gewoon op in te gaan.
Ze peilt diep in het oude geheugen
en vindt slechts het beeld van de flinke meid
die ondanks aanvallen, kwetsuren en pijn
worstelt, zoekt, koppig doorzet en toch nooit aflaat
Maar zeker is ze niet dat meisje…
Floreanne
Proost!
Ze zaten aan een tafeltje op het brede zonnige terras, tegenover elkaar achter een biertje van hoge gisting. In de tuin van de ‘kindvriendelijke’ taverne speelden kinderen op de speeltuigen. Rond een rustig waterpartijtje bestond het decor uit vrolijk gevulde tafeltjes, met andere bieren van hoge gisting, gezellige ronde buiken en passionele rode wangen, eilandjes van druk gepraat en caférituelen. Zij keek hem vragend aan. Haar ogen stonden een beetje moe. Hij leek vastberaden, klaar voor een frisse dronk. Hadden ze een lange wandeling achter de rug of waren ze hier voor een rustig gesprek? Een eigenaardige sfeer was voelbaar. Hadden ze gewacht op een gepast moment en het juiste entourage om van gedachten te wisselen rond een heikel onderwerp? Haar ogen stonden uitnodigend op hem gericht. Hij glimlachte een beetje gespannen en keek liever in de kaart. Zij vroeg iets met een zenuwachtige trek rond de lippen. Hij keek verveeld op, maar zijn blik stond gesloten. Ze nipten in een lange stilte om de beurt aan hun glazen. Ze stelde opnieuw een vraag. Hij kwam van ver en antwoordde met expliciete gebaren en blikken die wisselden van uitdrukkelijk tot vlak. Zij gaf wederwoord en bleef erg vragende partij. Ze dronken weer. De tijd liep. Zijn blik werd grimmiger. Haar gelaat trok gelaten weg. Af en toe keek ze naar de kinderen. Er was geen kind van hen bij. Na de laatste slok stonden de twee glazen lange tijd te wachten. Zij hoopte dat er opnieuw zou ingeschonken worden. Hij gaf plots te kennen dat hij verder wilde. Ze stonden op. Hij keek verbolgen. Zij keek teleurgesteld. De glazen bleven staan.
Floreanne
Dwaze maagden
Wat zoek je nog steeds
als het licht op de sleutel valt
maar geen deur zich aanbiedt
Wat wil je vinden
als er geen doel is aan dit zijn
en elk antwoord is gezegd
Wat is van belang
als het woord snakt naar begrip
maar lippen verslappen bij iedere kus
Zwijg dan stil in alle talen
Geef het innige vuur door
Bid tot de heilige Antonius
Slaap de slaap der dwaze maagden
Vind de stok om niet te slaan
En houd de lamp brandend
zodat het morgen duidelijk wordt
wellicht als jij terug bij me bent
Floreanne
Subtiel
Flitsen van gebeurtenissen kunnen een verschil maken tussen een positief en een negatief gevoel. Lichte impulsen en spontane soepele wendingen beïnvloeden weer. Emoties ze blijven ongrijpbaar en zo subtiel soms. Een oogopslag, een kuchje, een glimlach, een woord … op het juiste moment op de juiste plaats, na een kleine interventie… en de sfeer klaart op, een andere knop draait om en de hersenen functioneren weer… Wat is dat toch? Neurotransmittors… hersenstoffen… ongrijpbare raadsels voor de gewone sterveling… We moeten nog lang leven om het te achterhalen… dus nog even gewoon doen zeker? Een dag met een keer.
Floreanne
Het hellend vlak
Samen met mijn vakantieliteratuur, met Rik op dit moment, zit ik op de glijbaan van het leven en verzamel kracht en kennis om moedig naar boven te kruipen. Ook al weet ik dat ik op het sterkste punt van de helling al weer snel naar beneden glijd. Ondertussen stel ik mij de vragen, zoals Torfs ze zich ook stelt, zonder antwoord te krijgen… Over geloof, hoop en liefde gaat het dan en uiteindelijk over moraal en weerkerend berouw. Beschouwend evalueer ik met de vliedende dagen de voornemens die ik me maak en de genomen of verbroken engagementen. Hoe blijft het luchtig als op het einde steeds de dood wacht? Als eens boven, je het gewroet zonder meer ontdaan en abrupt achter je laat?
Floreanne
Vals plat
Moeizaam wring ik
mij door de zomer
grijs en vochtig
winderig zwoel
Langzaam werk ik
aan menig klusje
traag en ouwig
geduldig moe
Heimwee voert me
naar vroeger dagen
toen en jonger
lacherig koel
Floreanne
Open deuren
Waarom fluister ik
jouw naam nog…
zindert het
door mijn hoofd
terwijl ik door ga
Hoor ik nog steeds
jouw stem…
‘t Klinkt smartlap
sterk in mij
Jij bent nu ver
aan de overkant
Het afscheid is geweest
en toch blijft
jouw geur
me achtervolgen
De ongesloten deuren
van leven en dood
scharnieren tegendraads
Laat af leg neer
zodat deze geest
genoeglijk kan rusten
Floreanne
Zot spook
Ik spreek je aan
als persoon
Je bent slechts idee
Ik vergeef je
dat je niets doet
voor me
Ik weet wel dat
je niet aanwezig bent
en nooit zal zijn
Ik heb met je te doen
dat je niets kan
Dus droom ik je
en weet
Je voelt niet lijfelijk
Je bestaat niet
Je bent er gewoon
Je bent het gevoel
het onwillekeurige
Je bent de hoop
en het verlangen
Je bent het doel
de onbereikbare illusie
Je bent
een onnoemelijke plaaggeest
misschien mijn zot spook?
Floreanne
Probeersels hoop
Regen is gestopt
De zon komt schuchter loensen
Ik ween nog altijd
De dagen vloeien
Uren van verdriet plagen
Jij blijft afwezig
Groener spriet het gras
Lichter schijnt de hemellamp
Mijn hart blijft bezwaard
Een gesprek verwondert
Een open tra in het bos
Hoop doet verlangen
Floreanne
Tijdzone
Ik wil tijd voelen
zeeën van tijd
stromend en oeverloos
geen blitse ervaringen
geen verkapte momenten
of slechts fracties
van uurtjes en minuten
neen dagen weken maanden
allen ter beschikking
om te zijn
om niets te moeten
om gewoon mezelf
te vinden
te ervaren zonder meer
wat leven betekent
Wat of wie
zal me dat gunnen
Geduld?
Floreanne
Wensdromen
Jij bent bij mij
Maar niet fysiek aanwezig
Jij doet me wat
Maar laat me weer alleen
Ik hoop niet meer
Dat jij nog ooit zal komen
Ik denk al lang
Dit is verloren tijd
Dus zoek ik weer
Een opening herleven
Dus voel ik lief
Een nieuwe kracht in mij
Floreanne
Verbonden
Wij vormen een tragische samenhang
Omdat het geen geluk
maar onomkeerbaar is
Het zal er altijd zijn
omdat het intens was
Wij vormen een subjectieve samenhang
Omdat er in liefde
naar elkaar gekeken is
Al zal er nooit liefde zijn
omdat het alleen was
Wij vormen een eigenste samenhang
Omdat er een band die
nooit meer slijt is
En jij bent jij en ik
ben ik en samen zullen wij
Floreanne
Wilhelm Schmid
Wilhelm Schmid is op dit moment - het is weer vakantie en leestijd - volop bezig me ogen te openen. Hoe overleef je met de melancholie van het leven? De man weet in zijn filosofische beschouwingen over het geluk wel iets te vertellen waarmee ik inzichten krijg die me zeer van pas komen.
En dan is de vraag waarom ontdek ik deze man slechts bij toeval en lees ik die schrijfsels nu pas? Waarom heb ik eerst zo moeten wroeten en roeien zonder stuur. ‘Geluk en waarom het niet het belangrijkste in het leven is’ … een aanrader voor de prijs van slechts twee chimaykes… niet te versmaden en dat als korte synthese van zijn ‘Handboek voor de levenskunst’ voor wie graag eens knabbelt op een filosofische kluif!
Floreanne
Moordgriet
Beroof me niet van tranen
Ze zijn mijn diep geluk
Lach niet te flauw
wanneer ik huil
Veeg dit verdriet niet
als een grapje schielijk weg
Is leven niet die moordkuil
waarin we wroeten
tot op het tandvlees toe
Zo ben ik toch een moordgriet
die de tragiek niet schuwt
Ik wentel me in melancholie
en geniet ze ten volle uit
Vooral als dit theaterstuk
zich toch laat leven
en af en toe
jouw lach
mijn dag verlicht
Floreanne
OVT
Ik zoek jouw ogen
Jij wendt de blik
uit lafheid af
en ik weet
Het eerste woord is gezegd
de slotzin nooit gekend
De laatste kerk is niet bezocht
de eerste wensen met
gebeden niet gepreveld
De nar is dood
Leve de nar
Maar de waarheid blijft
werkelijk en hard
Dat zal ik steeds toegeven
Ik hield van jou
dat is altijd zo geweest
Maar naast de kardinaal
staat de keizer al
op het spreekgestoelte
zijn rede dooft uit in de massa
En in stilte alleen
merk ik de tranen wel
nog voor ze zijn geweend
Floreanne
Lintjes
Ik houd van
boeken met lintjes
zulke gladde vurig gekleurde
Ze glijden zonder enige ergernis
over elk nog nieuwe blad
En laten je zalig terugvinden
waar je stopte met lezen
Ik ben niet voor
zo‘n harde boekenwijzer
die altijd valt en je
op het meest ongelegen moment
toch weer de juiste pagina
doet verliezen
Neen lintjes!
Ze fluisteren mee
door je vingers suizelend
Ze volgen steeds gedwee
jouw dromen in het verhaal
Ik schrijf als ik zal schrijven
een boekje met een lintje
Zodat ik er altijd mee prullen kan
En steeds weet waar ik begon
en waar ik ben gebleven
Floreanne
mom tel
Een telefoontje
dat wonderen doet
Ik laat het graag zo werken
en bedank hem
die me in stilte laat huilen
want wonderbaarlijker wijze
is mijn echte lach
dan het dichtst bij mij
Floreanne
2 reacties op dit bericht
*
Jij.....en ik
Hij is de reden van haar zijn.
Hij is de fles, zij de wijn.
Groeten, Uilenspiegel.