Naar de inhoud

Wol en gember

Zoektochten naar authenticiteit en schoonheid
akke.beakke.be

Archief

André Breton

Vandaag was het Nadja, van Breton die me van de straat gehouden heeft. Ik ben er een beetje verdwaasd van. Die schrijver, de paus van het surrealisme, maakt zijn lezer een beetje geschift. Hij is zo bezig met vrije associaties, ongebreidelde passie, het los laten van elke realiteitszin dat je zelf samen met de figuren in het boek aan een soort rand van de normale geest terecht komt. Je krijgt een surrealistische mood in je voorste hersenkronkels. Ik heb er me in opdracht doorgewroet, de vragen van de meester beantwoord en mijn deeltaak is klaar. Nu ga ik iets lichter doen.... TV kijken?
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door floreanne om 21:25 2 reacties Reageer op dit bericht

Blozen

De zon bloosde
toen je aanbelde
je sprankelende lach
versierde de dag
nooit zat je zo
ontspannen in mijn tuin
die vernieuwende dag
is lang geleden
tijd laat zich niet keren
en heimwee smeult
bij herinnering aan toen
toen op een warme dag
de zon bloosde

Floreanne
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door floreanne om 13:42 2 reacties Reageer op dit bericht

Talmoed

En dan nog dit gevonden

 

Als je in mensen geloofd hebt

die het af lieten weten

ga dan toch door te geloven

Als je op een wonder gehoopt hebt

dat niet is gebeurd

ga dan toch door en blijf hopen

Als je een spoor van liefde wilde nalaten

dat werd vertrapt

ga dan nog verder met liefde

Als je gedroomd hebt

en daarna ontwaakt

droom verder tot aan de morgen

 

Talmoed

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 18:29 2 reacties Reageer op dit bericht

Off-day

Vandaag
de aanknop
niet te vinden
ontmoet ik
uren van afbraak
vermolmd hout
zonder herstel
In gedachten spoken
brieven herinneringen
een opruimdag
waar oude foto's 
blijven kwellen
In een poging
tot poetsen
leg ik weg  
om te vergeten
dagen data
verjaardagen
tijd voorbij
voor altijd

Floreanne
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Zonder klank

Noem me
roep me
plaag me
vecht me aan
maar zeg iets
laat me hier niet staan

Zeg het me
daag me uit
stel je vraag
pleit voor jezelf
maar gom me niet
negeer niet wat ik zeg

Woorden kwetsen
Zwijgen doodt

Floreanne


Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door floreanne om 15:05 3 reacties Reageer op dit bericht

Enil2

Vandaag heb ik Enil nog eens gezien. Ze wordt groot dat kind. Ze leest en schrijft nu al zelf haar nieuwjaarsbrief en wil mooi gevonden worden. Een meisje! Het nieuwe jaar is helemaal gestart. De lekkere paté's, gebak en wijn hebben hun weg gevonden en ik voel me meer dan ...'voldragen' zei Pieterjan. Mijn jongste broer leeft op een goede wei. Mijn schoonzus maakt zich zorgen om de verbouwingen die moeten komen. We werken allemaal te hard. De stress op het werk en in het leven is bij iedereen te groot. Oude familieverhaaltjes kwamen weer uit de kast. Sommigen hebben al gekleurde herinneringsaanpassingen ondergaan. Het was goed ze even naast elkaar te leggen, geheugenmisvormingen te toetsen aan de realiteit en terug waarheidsgetrouwer te maken. Ook al waren de gefantaseerde gedeelten grappiger. We konden weer lachen en hebben spelletjes gespeeld die niets kosten en toch jong en oud heerlijk amuseerden. Ken je het nog? 'Vingerhoedje verstop' en 'stomme ambacht'... onsterfelijke evergreens op familiefeestjes! Het was een leuke start voor 2007.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door floreanne om 21:48 1 reactie Reageer op dit bericht

Op rare plekken

Poëzie vind je tegenwoordig overal. Bijvoorbeeld dit stukje....



Wenn man etwas ganz nah
an sich heran lässt,
dann sollte es
etwas Besonderes sein.

... vond ik op een nieuw 'onderlijfje' (een Vlaams woord?) dat ik mezelf cadeau deed voor mijn Kerstmis. Dat draagt weer wat vriendelijker!

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door floreanne om 13:34 1 reactie Reageer op dit bericht

De zondag

Mijn warme bakker was in vorm. Bij het terug naar huis fietsen greep me bijna een te wilde auto op het kruispunt. De broodjes ham en kaas met het heerlijke kopje koffie waren a point. De zondagskrant met Sadam aan de strop was wrang. Spijtig, er stond dit keer geen sudoku in. Met Tatanka heb ik me een kriek gelachen. Seffens ga ik me met de laatste verhalen van Kafka in de zetel vleien en mijn opdracht voor de literatuurles afwerken. Dat werk moet vandaag af zijn. Verder is het ijzig stil in huis en straat. Vanavond houd ik mijn moeder gezelschap. Na wat voorlezen of samen televisie kijken-luisteren gaan we dan hopelijk rustig de nacht in. Ik heb bijna alle gevoelens al gehad vandaag en het is nog maar elf uur.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 11:20 2 reacties Reageer op dit bericht

Franz

Ondertussen ga ik slapen en sta ik op met Kafka! Geef toe, een mens kan aangenamer gezelschap bedenken. Maar toch, de man sleept me mee in zijn verhalen naar de spelonken van zijn onbewuste psyche en getourmenteerde geest. Het leesexperiment is meer dan boeiend alleszins. Toen ik jong en onervaren, in mijn flower-power-tijd, meende deze ‘krasse knar’ te moeten gelezen hebben, kwestie van geen gaten in mijn cultuur te veroorzaken, vond ik die ervaring teleurstellend. De moeite was tevergeefs. Ik kon van zijn bizarre schrijfsels totaal niets begrijpen. Nu, jaren later, amai, een kleine openbaring!

 

 

“ Vroeger begreep ik niet waarom ik op mijn vragen geen antwoord kreeg. Thans begrijp ik niet waarom ik vragen stelde, er zijn immers geen antwoorden.”

Franz Kafka

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door floreanne om 16:05 1 reactie Reageer op dit bericht

Vertalen-decoderen

Ja, natuurlijk kan ik vertalen en mijn schrijfsels decoderen. Dan kan ik schrijven over mijn werk waar men mij voor nieuwe keuzes plaats, waar ik moeilijke beslissingen moet nemen, waar ze me meer verantwoordelijke functies aanbieden, terwijl ik tegelijk al lig te mijmeren over minder werken en afbouwen. Ook kan ik schrijven over mijn zin om beter te leven, meer in overeenkomst te zijn met mijn innerlijke roersels en lichamelijke behoeften, mijn creativiteit kansen te geven en mijn huis te renoveren. Ik kan het hebben over mijn zoon die stilaan zijn eigen leven leidt en de lege nestfase die me confronteert met mezelf en mijn toekomst. Mijn doelen, mijn verlangens, mijn mogelijkheden en onmogelijkheden kan ik expliciteren. Ik kan duidelijker zijn over mijn moeder die ouder wordt en over de dood en mijn eigen eenzaamheid hierin. Ik kan het hebben over het geloof en mijn zoektocht naar authenticiteit en zingeving. Ik wil dan ook niet zwijgen over het kleine en grote geweld in de wereld en het stilaan tanen van elk geloof en hoop op beterschap. Maar dan schrijf ik de krant van mijn leven en wie zal die lezen? Wie is geïnteresseerd, in die strijd die we allen alleen strijden?

Floreanne

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door floreanne om 12:30 4 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Wol en gember

↑ Terug naar de berichten