Springen
Springen
Dicht genoeg bij de wenkende kust
de branding die watertandt en bezwijkt
voor de gloeiende korrels van het strand
de tijd die brandt in de huid van wie ze vergeten is,
spring ik naar de hoop
naar de droom van het paradijs
de belofte van dagen zonder klokgetik
weg van het vlot dat me nooit naar de haven brengt
nooit naar de kade
nooit terug naar wie wuifde
toen ik afscheid nam
25/11/2011



3 reacties op dit bericht
Hallo Frankie,mooi geschreven,en het is nog best dat je je facteurs niet op zondag laat werken want die mensen hebben ook recht op een rustdag hoor....
Geen storm of wind houd ons tegen om
om je een fijne zondag te komen wensen met
veel liefs en een warme knufel van Lilian en Paolo.
smakelijk ...
Prettig weekend