Ontworteld









Toen ik wakker werd, had ik niet geslapen. 
Toen ik opstond, had ik niet gelegen.
Toen ik buiten keek, was er niets te zien,
en toen ik luisterde, was er niets te horen.





Mijn brein wou wel, maar het kon niet slapen.
Ik zocht rust, maar kon nergens gaan liggen.
Ik staarde wijd in ’t rond, maar kon alleen de verte zien.
Het was lawaai en chaos, ik kreeg jou maar niet te horen.








13/1/2016

t.g.v.het overlijden van David Bowie




Lazarus




Deze naam verzon je niet

als titel van je laatste lied,

die lag zo voor de hand

op weg naar ’t ander land.

Ze zegt wat je altijd wist:

er werd niets van je tijd verkwist,

je hebt de Schepper nagebootst

en jezelf naar Hem geloodst.

Je hebt een kosmos weggegeven

Lang eer je ophield met je leven

We dansten vrolijk met je mee

en stappen naar de Dode Zee

11/1/2016

Het is een utopie als je hoopt

dat er met Nieuwjaar

veel meer verandert

dan het laatste cijfer.

Zalig Kerstmis en een Vredevol 2016 !

aan elke ( ook toevallige) voorbijganger in dit blog, de wensen voor vrede en tevredenheid !

As

Vrees het zwarte gat

dat zich vult met kosmos en met leegte.

Vrees het zwarte gat

dat sterren dooft en leven doodt

Vrees de leemte van onwetendheid,

de tsunami van overmoed en ijdelheid.

Vrees het ogenblik dat je ziet

hoe chronologie gewoon verzonnen werd

om onze wanhoop te sussen.

Vrees het ogenblik dat je voelt

hoe geografie door ons verzonnen is

omdat we geen structuur kunnen missen.

Jij en ik zijn hier en nu en overal altijd

vroeger dan de toekomst die voorbijgaat,

later dan nergens en verder dan nu,

(woorden die wij verzonnen hebben

om onze chaos te ordenen)

al geven we niet graag toe

dat alleen het metafysische verhaal

het zwarte gat in elk van ons

kan sturen en omhelzen.


12/12/2015

Vertigo







Duizelend in een spiraal van blindheid,

in de wetenschap dat verder dan het verste

in geen geval het einde is:

Je kan altijd een stapje verder gaan.




Duizelend in een wervelwind van onmacht

in het besef dat na het laatst getelde jaar

nog eeuwen zullen volgen

die niemand kent of tellen zal.




Duizelend in de schaamte om de hoogmoed

van wezens (bewerend het leven te kennen)

die zelf sterven in bekrompenheid,

waarvan ze vol lef de anderen betichten.




Verstrikt in grenzeloze tijd en ruimte

die ons denken in een draaikolk drenken

tot Iemand ons liefdevol confronteert

met geloof in eindeloze hoop.


8/12/2015

Gelukkig zijn

is doorgaans

niets meer dan

op een andere manier

tevreden zijn.

De haai voorbij

Sneller zwemmen dan een turbovis,

weten wat de toekomst is,

verder vliegen dan het zwartste gat,

leren lopen op het smalste pad.

Hoger stijgen dan een mens kan zien

horen wat alleen de blinden zien

voelen wat de doden zullen zien

denken dat je liefde echt kan zien.

Zeker weten dat een foto praat

wakker blijven of ’t is te laat;

honger hebben naar een nieuwe rots

sterker bouwen ondanks foute trots


4/12/2015

Kaarsje

Zomaar, niet verplicht, 
zomaar zonder afspraak, 
gewoon omdat ik welkom ben, 
omdat de deur toch weer openstaat,
zonder drempelvrees als bij dat ver familielid
dat je alleen terugziet als iedereen opgetrommeld wordt
voor leven, liefde, leven of liefde en liefde voor verloren leven .
De hengsels kreunen als ik mijn adem even inhoud.
Hier woont Iemand die mij heel goed kent. 
Zonder ticket, zonder echt abonnement,
zo vlucht ik weg van wind en regen
in de schaduw van de Heer
Daar brandt een kaarsje.


1/12/2015

Zeg eens, zusje








Zusje waarom, 
zeg me waarom
jij niet meer bij ons bent
en waarom jij onze angst niet doet vergeten,
waarom wij je niet meer mogen troosten, 
omdat je plannen had als luchtkastelen
met je droomprins uit de grauwe stad?








Zusje waarom, 
weet jij waarom
ik hier dromen zichtbaar maak
en ’t geluk mag proeven van waardering,
Wat heb jij gemist en waarop heb ik nog recht,
ons leven was en is nog steeds niet slecht
jij anonieme adel van verzonken jeugd.







Mijn zus Martine (zie  maart 2010)



28/11/2015

Nieuwe ochtend

De doden zijn begraven,

nieuwe flessen ontkurkt.

Stokbrood vers gebakken

wijst erg eigenzinnig

tegelijk naar hemel en naar aarde.

Kindje lacht op weg naar school,

kijkt angstig aan de hand van moeder

tot de voordeur zachtjes sluit

en de animatie op het platte scherm

de donder doet vergeten.

26/11/2015

Wie zegt dat God zich niet toont,
geeft in feite toe
dat hij niet langer in staat is
God te zien.

Toestanden

De zalm bestijgt gezwind de steile beek,
de zwaluw snikt vol weemoed naast haar nest, 
de maïs bloeit, besproeid met vitamientjes.
Lang geleden dat ik naar die dingen keek:
een zon die schaamte zaait van oost naar west
en de dames slent'rend langsheen vitrientjes.





Woorden zijn te talrijk om er één te kiezen,
gevoelens soms te fel om hen te onderkennen. 
De driften zeggen: nu geen tijd om te verliezen, 
en nu is ’t nog niet te laat om weg te rennen.




Het kind speelt voetbal met een lege drinkbus, 
weggegooid door ’t raam van een trage trekker, 
nagezeten door een file automobilisten, 
dromend van fijn eten en daarna een tongkus, 
stiekem of oprecht of kan ’t nog even gekker, 
situaties waar we weinig of zelfs niets van wisten.

Langzamerhand is het gerijpt en gegroeid.

Nooit eerder deed het zulk een pijn mijn gevoelens te verwoorden.

Tot ziens

Vertel me iets van lang vervlogen dagen,

Toen er in mijn hoofd geen mist kon komen.

Toen je bij me kwam met al je vragen

En ik helpen kon bij al je dromen.

Neen, je hoeft vandaag niet meer voor mij te zorgen,

Hier is niets meer over dat ik wensen kan.

Beloof me dat je bij me blijft want morgen

zweef ik weg en ben bij mijn geliefde man.

Dank voor de vele sympathieke reacties van zo velen. Het waren harde dagen, en stilaan beseffen wij dat de aarde door blijft draaien...




Er is muziek die me tot schreiens toe ontroert,

er zijn tranen waarover geen muziek bestaat.

Smeekbede vanuit Tomorrowland





Smeekbede






Geef me suiker om de krant met vreugd te lezen, 
water om het nieuws vol paars en zwart te wassen, 
bloemen voor de krochten van vergetelheid, 
en de kracht van marmer in gebroken spiegels.



Geef me lentevuur om hard te kunnen schreeuwen
en te dansen op het ritme van mijn hartslag, 
opgejaagd door obsessief gestamp van voeten, 
die zinloos hopen zo te blijven boven drijven.

Geef me hoop, geloof en geef me nog meer geld, 
dan kan ik beter missen wat ik eeuwig zoek.
Geef me open ogen die op een dag beseffen
dat ik de waarheid niet met kennis grijpen zal.

Geef me toch geen uitleg die je ooit wel eens ontkent, 
geen antwoord op een vraag die nooit gesteld is,
ook geen twijfels als ik zelf nog lang niet zeker ben
of ik ooit kan geven wat ik voor u sinds lang bewaar.



2/8/2015

(met een vleug sarcasme)

Alles in het leven

moet je louter voor het geld doen; 

behalve trouwen,

anders ben je

ook in je huwelijk ongelukkig.