Zap naar de essentie 2.0

                   Windstil

De zeilboot raakt geen knoop vooruit,
terwijl de haring rustig paait
temidden van geschoten kuit,
omdat de wind vandaag niet waait.

De vlag hangt stil langsheen de mast
treurend om het vuur dat niet laait,
om muziek die hier niet meer past
omdat de wind vandaag niet waait.

In de hemel hangen de wolken stil
alsof de wereld niet meer draait.
Je zucht klinkt als een bange gil,
omdat de wind vandaag niet waait.

Ik lach opnieuw naar het mooie kind,
als het zijn blokjes rond zich zaait
en lacht als voor hem de nacht begint
En zegt dat de wind heel zachtjes waait

27/4/2009　

Supersonisch gedicht




Er zuigt een vlam aan mijn schouder,
en mijn vingers dansen
als een melkweg door de straten.

Mijn haren waaien door de zon,
en de haag leunt waardig
over een paar handschoenen.

De pleinen trappelen verlaten
door mijn ogen naar de kerk.

Het lied vliegt verder heen
naar een supersonisch gedicht.


25/4/2009

     

Waarom Mozart



Waarom doe ik niet amorf
of gewoon commercieel?
Is de dag soms te ruw
of de hemel te zoet?

Of zal mijn hand blijven cirkelen
langs de ringen van Saturnus,
ver van die van het kamermeisje?

Zeg niets tot je voelt
hoe het veelkleurige zand,
als een lawine, neerdwarrelt
over Mozarts graf...

24/4/2009

Voor de Britse zangeres Dido (Life for rent)

Liefde is eeuwigheid

Eigenlijk heb ik niets echt kunnen kopen,

want wat mij nu toebehoort, bezit ik niet.

Zelfs het leven waarop ik nog blijf hopen,

is mij geleend en vloeit weg in een vergiet.

Mijn huur betaal ik met voor jou te zorgen,

en voor elk ander mens mij ooit toevertrouwd,

Al wie ze int, blijft best bij mij tot morgen,

want zonder die liefde is 't leven koud.




23/6/2009

(ben gisteren naar het concert van Bob Dylan gegaan, en heb een gedicht opgevist, van de jonge R. B. )



Equator

Golven van naakte slijmen
en gevijlde skeletten,
en dan wappert een vlag.

De week begint 's morgens
en dat zingt zo verder
tot alles ruikt
naar bezwete smokings;

en de wereld glimlacht
in de ironie
van een stevige cirkel.

23/4/2009

Lui in de zon

Ze knippert met haar ogen

want de hemel straalt te fel

om haar op de been te krijgen

op dit warme middaguur.

Nu wentelt ze zich

en rekt zich uit,

languit in het gazon,

tot ze tweemaal groter lijkt

dan in de winter,

toen ze opgerold bij de haard

zat te spinnen,

even lui en lusteloos

maar niet minder zalig vol genot,

zoals alleen een poes

zich in spiralen kan krullen,

terwijl ze jou bekijkt

en jij het begrijpt:

Waarom maak ik me weer zo druk?

22/4/2009

Wat ik heb en wie ik ben.

Ik heb een vrouw,

twee kinderen van wie ik hou,

een huis en misschien twee:

ééntje hier en één aan zee,

een tuin met twee kippen:

twee zachte bruine stippen

en een lange lijst van dingen

waarover mensen zingen.

Ik ben een man uit Gent,

niet overal goed bekend,

een vader en nog vele dingen,

die ik alleen wil bezingen

met een handvol mensen,

die niets anders wensen

dan samen te zijn

voor minder pijn.


20/04/2009

(Lourdes)
Oostakker op Beloken Pasen

De zon projecteert zwarte bloesembomen

op het verblindend witte pad,

en roze confetti verdoezelt elke schaduw

met penseeltoetsen zoals Vincent ze strooide

over zijn weelderige canvas,

waar de oostenwind over zucht.

De peuter schatert kreetjes,

verwonderd naar verliefde eenden

die hun spiegelbeeld negeren

in de troebele plas

daar beneden.

Ik denk dat er veel fruit zal zijn

dit jaar.

Kaarsen houden de lente warm

en de peuter omhelst het beeld.

Iemand glimlacht.

Iemand bidt in de andere richting.

Kom, de speelgiraf wacht op je ,

ze zorgen goed voor ons.



20/4/2009

Altijd samen

Ik was totaal verrast

door een opklaring deze morgen.

Inderdaad, het gebeurt wel eens

dat het sneeuwt in de woestijn,

dat er niemand aan de kassa staat,

dat elk verkeerslicht groen springt,

dat er in een ei twee dooiers zijn,

dat elk oog een andere kleur heeft,

dat de zee geen golven brandt,

dat ik van een knappe dame droom,

dat iemand zegt: ik vind je mooi.

Je hebt me totaal verrast

door een opmerking deze morgen.

Inderdaad, er gebeuren gekke dingen,

er zijn heerlijke momenten,

er zijn te korte avonden,

er zijn wondermooie wensen,

er zijn te weinig woorden

sinds je me elke morgen verrast

en ik je verrast bedank

door gewoon te zeggen: je bent hier!





17/4/2009

Lenteonweer

Niets is zo rijk

aan emoties van het leven

als een aprilse lentegril.

Zoals de langverwachte komst

van het pasgeboren kind,

komt de lente na negen maand terug,

en brengt leven om ons heen.

Ongevraagde wolken brengen zorgen

om de toekomst in ons hart,

maar dwars door de stortbui

lichten de schichten een horizon op,

die in alle ogen verschillend weerkaatst.

Dan buldert de donderende roep

van de eeuwige plicht,

waardig dampend

in de laatste zonnestralen van de dag,

bemoedigd door een regenboog

die onze blik overspant,

tot ze veelkleurig smelt

in de zwoele lentenacht.


16/4/2009

Alfa en Omega.

Zelfs indien de zon eens uit zou doven
en er geen wolk meer voor kon schuiven
zou ik halsstarrig in U blijven geloven,
al moest ik uw woorden krijgen via duiven.




Zelfs indien de oceanen zouden bevriezen
en ik over uw witte wereld schaatsen kon,
zou ik mijn vertrouwen nog niet verliezen
en me komen laven aan uw warme bron.

Zelfs indien haar hart niet meer zou kloppen
en ik dat terecht onrechtvaardig vond,
zou mijn liefde voor u toch niet stoppen,
en vertel ik uw boodschap verder rond.

15/4/2009　

Nog een zucht.

De waterkraan lekt,
en de druppels tikken
bruine natte kringen
die verharden op het email
en de jaren tellen.

De slinger tikt
bogen in de lucht
boven de glazen schaal
met vale plastic vruchten
en telt de jaren mee.

Mijn hart bonst
het warme vieve bloed
naar mijn gedachten
en mijn handen naar jou
en telt de jaren af...

De wind mokert
revolterend op de deur
naar mijn keel en longen
en toch stik ik langzaam
onze jaren aaneen.



9/4/2009

Quotering NUL !

Welkom op seniorennet,
de kroonprins van het internet!
Je komt hier lezen op mijn blog,
althans, dat vermoed ik toch.

In mijn oren lijkt het muziek,
zo een welwillend publiek!
Maar er is er eentje bij,
die niet echt past in de rij.

Hij is misschien de leukste thuis,
ofwel is 't een zij, ben ik abuis!
Die komt hier werkelijk elke dag,
dat moet niet, maar het mag.

Die persoon is graag onbekend:
anoniem zijn is een trend.
Die vindt mij beslist niet leuk
of zit met ongeneeslijke jeuk.

Die geeft me op vijf altijd nul
en vindt mijn werk dus flauwe kul!
Misschien haat die mij zomaar
(en komt die dan beter klaar).

Misschien wil die mij stimuleren
om beter te gaan presteren?
Misschien is die gefrustreerd
of gewoon gemanipuleerd?

Die persoon treft geen verwijt,
als ik er een gedicht aan wijd.
Alleen, ik bid bij Gods gratie,
ik verkies andere inspiratie!

Naar de identiteit blijft het gissen,
en die nullen blijf ik wissen!
Maar ik doe gewoon voort,
zelfs als die grapjas me stoort.

7/4/2009