|
Geen vuur in de toren
Mijn schepen liggen doelloos in de haven
wachtend op bemanning die niet komen wil,
werkloos wiegend stervend, niet begraven
volgestouwd en toch verweesd en stil.
Geen vaartuig vindt de vaargeul via 't zoute sop,
de toren zeewaarts die de weg toont is gedoofd
geen bundel licht zoekt nog de einder op
de toekomst heeft mijn einddoel weggeroofd.
De zeilen zijn verrimpeld en gereefd
de masten zingen stomme melodieën.
Mijn sterren hebben veel te hoog geleefd,
mijn stem die schreeuwde parodieën.
Het roer is vastgeroest en zit vol wieren,
het anker ligt eenzaam op het dek vergeten;
als iemand nu mijn tros zou willen vieren
heb ik me van mijn kwijte koers gekweten.
10/3/2020
10-03-2020 om 00:00
geschreven door Frankie
Categorie:Nostalgie
|