Wil je meer lezen over het nestje bordercolliepups en hun ontwikkeling de eerste 8 weken kijk dan eens op www.hettysite.nl weblog 1 vanaf 1 juni 2007. Het was zo mooi om mee te maken dat ik er een kinderboekje over schreef. Dit dierenprentenboekje is te koop. Scotty vertelt over wat hij beleefde vanaf het moment dat hij geboren werd tot hij zich op z'n gemak voelde bij z'n nieuwe baas. Meer informatie over "Ik ben Scotty" en hoe je het unieke boekje kunt bestellen, is op de website www.hettysite.nl te lezen onder het kopje Kinderboekjes. Welkom!
De pups van Tessa en Scott waren een geweldige ervaring!
Een paar pagina's uit het kattenprentenboekje IK BEN MONIEK. www.hettysite.nl
of de belevenissen van een Achterhoekse in Drenthe
10-02-2012
Naar de Klaagmuur
En dan... na onze vrije moment om even te shoppen in de shoek is het zover. We gaan richting Klaagmuur. Het is vrijdag en de Shabat begint bijna. Het is een wekelijks hoogtepunt dat begint met bidden, zingen en dansen. We moeten wel eerst opnieuw door een detectiepoortje. Wim mag door na z'n pasje van de pacemaker te hebben getoond. Wij dossen ons uit met hoofddoeken en petjes en gaan naar onze afdeling aan de Klaagmuur. De mannen aan hun kant. Hier zie je de jongeren die dansen en zingen en dat ondanks de koude regen die intussen naar beneden valt.
Via de Via Dolorosa, of in elk geval een flink stuk ervan komen we bij de Heilige Grafkerk waar naar overlevering de kruisiging en begraven van Jezus zou hebben plaatsgevonden. Dit is opnieuw een verzameling van Armenische christenen, Grieks-orthodoxe christenen en de Rooms Katholieken die ieder een deel hebben. Het blijkt dat de moeder van Constantijn de Grote, Helena omstreeks 350 na Chr, deze kerk heeft laten bouwen. Het is vol prachtige mozaieken en schilderijen. En er zijn veel mensen die hier een soort van bedevaart van maken. Er loopt steeds iemand met wierook te zwaaien. Dit is een onderdeel van een drieluik maar dan geheel van mozaïek: Jezus die net van het kruis is gehaald en waar om getreurd wordt door o.a Maria, Maria Magdalena,Johannes en Petrus.
De beleving is voor veel mensen verschillend. Hier wordt gekust en aangeraakt en zoals hier worden de net gekochte doekjes op de marmeren stenen plaat gewreven waarop Jezus na de kruisafname zou hebben gelegen. Voor mij een totaal vreemd beeld, maar voor de Rooms Katholieken onder ons blijkbaar gewoon.
We nemen opnieuw de smalle stijgende en dalende steegjes door de Shoek, de Arabische markt. Uiteindelijk komen we in een andere wereld, dit keer in de Oostenrijkse enclave terecht, een soort hospitaal waar we heerlijke cappuccino met Apfelstrudel bestellen.
Daarna gaan we naar de Olijfberg van waar we een prachtig uitzicht over de stad hebben. Het is een wonderlijke wereld hier. Voor ons zien we de beide kerkhoven, de Joodse en een voor de Moslims. Op de Joodse wordt net hevig gebeden door 10 mannen in het zwart, Het is ondanks de zon heel koud en het waait heel hard. de hoeden van de orthodoxe Joden vliegen al door de lucht. Patrick legt ons uit wat we allemaal zien van hieraf van Jeruzalem, de Olijfberg waar Jezus zich terugtrok na 'het laatste avondmaal'. Vanmiddag zullen we de plekken bezoeken die zo'n grote rol hebben gespeeld in de laatste week van het leven van Jezus voor de Kruisiging.
Vrijdag- Vandaag is het de dag om Jeruzalem verder te ontdekken. Dankzij alle verhalen en geweldige uitleg van onze gids wordt er veel duidelijk omtrent deze stad waar vele culturen samen moeten leven. De Arabieren, de Joden, de Armeniers en de Christenen wonen in verschillende wijken, hebben hun eigen winkels, maar toch loopt het van de ene wijk naar de andere gewoon in elkaar over. De Knesseth, waar het democratisch gekozen Parlement zetelt is als eerste aan de beurt. Het gaat er soms heftig aan toe. Zo ook iemand die op zijn gemak een glas water inschonk, ermee naar degene liep die hij op zijn nummer wilde zetten en plensde dat midden in diens gezicht. Maar er is democratie wat in de landen erom heen niet gezegd kan worden.
Don, Gijs en Ben proosten hier op de vrede van Jeruzalem.
Het wordt
een ontdekkingstocht bij avond. We rijden door de ultra orthodoxe Joodse wijk
waar de mannen de Thora bestuderen en daarnaast niet hoeven te werken. Ze leven
van een kleine uitkering en hebben meestal grote gezinnen. Het is voor ons of
het honderden jaren geleden is. Alles loopt in het zwart met hoeden of
keppeltjes. Ook de kleine winkeltjes doen je aan jaren terug denken. De mannen
hebben van die pijpenkrullen opzij en lange vlechtjes uit hun kleren hangen.
Alles heeft een betekenis zoals het in het Oude Testament wordt vermeld. Patrick
laat ons even later de Arabische wijk zien en smalle donkere steegjes, maar ook
de moderne winkelstraten. Onderweg op een rustig plekje ontkurkt hij een fles
Arak en we drinken allemaal op de Vrede in Jeruzalem. Heel mooi. Daarna gaan
we tot slot naar een hoge plek op de muren waar we de Klaagmuur kunnen zien , de
westelijke muur van de muur die ooit door Herodes gebouwd is om de oude stad. Er
staan heel wat mannen te bidden. Voor vrouwen is er aan de rechterkant een wat
kleiner gedeelte. Ze maken wiegende bewegingen. Patrick vergelijkt het met een
soort mediteren. Het is bijna 12 uur wanneer we uiteindelijk in ons hotel in
Bethlehem in ons bed rollen.
Dan is het zover dat we op gaan naar Bethlehem. Onze Israëlische Patrick verlaat ons want hij mag de Westelijke Jordaanoever niet in. Een andere gids Abdul neemt het over. Hij spreekt engels maar dat is hier geen probleem. De geboortekerk van Jezus met het verhaal eromheen is voor iedereen bekend. Hij geeft wel even andere instructies: Snel uitstappen, dicht bij elkaar blijven en doorlopen wanneer er jongens je van alles willen verkopen. Dat is wel nodig ook. Bij de kerk wordt eerst nog gevraagd uit welk land we komen. O Holland O.k!Het is een enorme verandering. We voelen ons wat onveilig nu Patrick er niet bij is, maar er zijn geen problemen. Ook hier zijn er Palestijnse soldaten overal mèt geweer.
De oude man die ons uiteindelijk de weg wees naar de tuin der Rechtvaardigen.
Het is even later een flinke ruk naar Jeruzalem. We volgen een weg aan de linkerkant van Israël, de andere weg dwars door de bergen zou teveel tijd kosten. Nu komt het moment waar wij vieren naar uitgekeken hebben: het Holocaust Museum van Yad Vashem.Het is een enorm modern gebouw en het laat zien hoe het de Joden in Europa is vergaan in de tijd van Hitler. Veel films, fotos en typisch Joodse attributen die overgebleven zijn. De ghettos, de kampen het werd steeds aangevuld met verslagen van ouderen die het meegemaakt hebben. We hadden hiervoor maar een uur de tijd en wij wilden natuurlijk nog de plek zien te vinden waar de namen van opa en opoe Eggink vermeld waren. Dat bleek ergens buiten in een tuin te zijn. We werden vriendelijk doorverwezen. Een oude man hielp ons uiteindelijk met een plattegrond. We waren eigenlijk al te laat. De bus zou al bijna vertrekken. Ben en Diny redden het om de plek nog te vinden, maakten er gauw wat fotos van en Ben filmde het nog. Wij hadden intussen de gids gewaarschuwd en vooruit die 10 minuten wachten was geen probleem. Al met al een indrukwekkende ervaring.
Het Yad Vashem Museum
De Nederlandse plek met 'Rechtvaardigen', the Righteous among the Nations, in the garden on the Mount of Remembrnce.
En ja... de namen van onze grootouders staan vermeld: Johan en Berendina Eggink.Zij namen Elly Sanders in huis, een Joods meisje dat uiteindelijk door Nederlanders opgehaald werd omdat ze er f 7,50 per Jood voor kregen. Elly en haar ouders en broertje hebben het kamp niet overleefd.
Donderdag-Voor we Galilea verlaten brengen we nog een bezoek aan Nazareth, het dorp waar Jezus opgroeide. De kerk van de Aankondiging aan Maria was hier het hoogtepunt. Ik verwachtte eigenlijk een wat landelijk arm dorpje te zien. Ooit had Bartholomeus gezegd: Kan er uit Nazareth iets goeds komen? Dat stelde toen dus niks voor, maar het Nazareth van nu is een stad. Ook deze kerk was prachtig. Het had deuren met afbeeldingen uit het oude èn nieuwe Testament, maar ook heel veel mozaïeken. Heel wat landen hadden voor een afbeelding van Maria gezorgd, vervaardigd door een kunstenaar uit dat land. Zo zie je dat Maria in elk land weer anders wordt gezien. Onze gids is goed onderlegd in het leven van Jezus en vertelt ter plekke het verhaal dat er bij hoort. Ook Kana is er in de buurt en het eerste wonder dat Jezus verrichtte was daar in Kana. Immers veranderde hij het water zomaar in wijn op een bruiloft.
Donderdag-Voor we Galilea verlaten brengen we nog een bezoek aan Nazareth,
het dorp waar Jezus opgroeide. De kerk van de Aankondiging aan Maria was hier
het hoogtepunt. Ik verwachtte eigenlijk een wat landelijk arm dorpje te zien.
Ooit had Bartholomeus gezegd: Kan er uit Nazareth iets goeds komen? Dat stelde
toen dus niks voor, maar het Nazareth van nu is een stad. Ook deze kerk was
prachtig. Het had deuren met afbeeldingen uit het oude èn nieuwe Testament, maar
ook heel veel mozaïeken. Heel wat landen hadden voor een afbeelding van Maria
gezorgd, vervaardigd door een kunstenaar uit dat land. Zo zie je dat Maria in
elk land weer anders wordt gezien. Onze gids is goed onderlegd in het leven van
Jezus en vertelt ter plekke het verhaal dat er bij hoort. Ook Kana is er in de
buurt en het eerste wonder dat Jezus verrichtte was daar in Kana. Immers
veranderde hij het water zomaar in wijn op een bruiloft.
In Tabgha bezoeken we de plek waar de wonderbare spijziging geweest zou
kunnen zijn. Ook hier een soort kerkje met bijzondere oude mozaïeken op de
vloer. Er was iemand bezig om wat schade en slijtage te herstellen. Dit zou die
plek zijn waar een menigte van 5000 mensen van 5 broden en 2 vissen genoeg te
eten kregen.
Dan gaan we langs het meer naar een andere plek waar we, hoe
kan het ook anders, aan een vislunch gaan, vers gevangen in het meer van
Tiberias. Het weer is helemaal opgeknapt en we zitten lekker buiten in het
zonnetje en het is zomaar 21 graden. Het is nog steeds niet afgelopen met de
bijzondere plekken rond het meer.
Prachtige mozaieken bij de plek waar de wonderbare spijziging zou hebben plaatsgevonden
Ik zal jullie vissers van mensen maken', zei Jezus hier tegen zijn discipelen
We lopen even later wat verderop langs het meer samen met Oost-Europese
Christenen, geheel in het zwart. Ze kusten de grote steen in een aan Petrus
gewijde steen in een kerk, gebouwd op de plek waar Jezus Petrus de opdracht gaf
om er op uit te gaan om het evangelie te verkondigen. Ben loopt nog even naar
het neer en kan wat van de Grieks-orthodoxe christenen filmen die pootje baden
in het meer van Tiberias.
'Met de boot over het meer van Tiberias
Tenslotte gaan we aan boord van een scheepje dat een replica is van de
vissersscheepjes die hier vroeger over het meer voeren om te vissen. Wanneer
we dan uiteindelijk om 5 uur aan land stappen in Tiberias krijgen we nog een
uurtje om lekker rond te kijken voor we weer naar ons hotel gaan. Je snapt dat
ook deze dag zo vol nieuwe indrukken is geweest dat je gewoon niet alles weer
kunt geven.
Op de Golan hoogte is weinig te zien vanwege de mist.
Het is woensdag en vandaag staat er heel wat op het programma. We zijn in Tiberias in Galilea, de streek waar Jezus opgroeide, met zijn discipelen rondtrok en allerlei genezingen verrichtte. Allereerst bezoeken we de berg van de Zaligsprekingen waar nu een kerk gebouwd is met een geweldige akoestiek. Onze gids Patrick leest ze ons zelfs voor. Denk niet dat we de enigen zijn. Er is een groep Japanners die daarbinnen zo geweldig zingen , Wim doet zelfs met hen mee, dat me de tranen in de ogen schieten.
We hebben het leuk met elkaar en langzamerhand begin je de meesten te kennen, ook al omdat je telkens met anderen aan tafel zit of koffie drinkt. Dan gaan we noordelijk naar de Golan hoogte, een strategisch gebied dat op dit moment in handen van Israël is, maar ook tijden bij Syrië heeft gehoord. Je zou vanaf dit noordelijke punt de berg Hermon kunnen zien liggen en de Syrische vallei, maar niets van dat alles vandaag. We zitten in de wolken en na de strategische plek bekeken te hebben gaan we aan de koffie.
Onze volgende stop is Kapernaum, de stad waar Jezus ook vele voetsporen heeft liggen. Het is eigenlijk helemaal een museum. We zien een oude synagoge, gebouwd op de resten van een nog oudere, inderdaad uit de 1e eeuw na Chr. Ook is er een kerk gebouwd op de plek waar de schoonmoeder van Petrus zou hebben gewoond. Ook daar zouden genezingen hebben plaatsgevonden zoals in de bijbel verteld wordt. De prachtige nieuwe kerk is pas een paar jaar oud.
Op de berg der Zaligsprekingen staat nu een kerk ter gedachtenis aan de Aankondiging aan Maria door een engel
De Aankondigingskerk van buiten
De binnenkant
Op de berg dit uitzicht op het meer van Tiberias
En natuurlijk wil iemand op deze mooie plek wel een foto van ons vieren maken
Het is intussen middag als we aan de overkant van de baai in Akko aankomen, een stad met een voornamelijk Arabische bevolking. We eten er heerlijk en duiken de Arabische markt in- de shoek. Ruikt lekker, veel kruiden en groenten, vis, kleding en sieraden. Nee... tot nu toe niks gekocht. We gaan in zo'n tempo overal langs dat ik niet verder kom dan de kreet van Ben Veldkamp altijd bezigd:'He-j d'r gebrek an?' De rest van de middag gaan we de stadsmuur op, de riolen in, het ondergrondse gevangenismuseum, we zien de El Jazzar Moskee en de plaatsen waar de Tempeliers verbleven. Heel veel indrukken....
Tijdens de rit naar Haifa vertelt onze gids Patrick heel wat over de geschiedenis van deze streek, de opeenvolging van overheersingen, de brand verleden jaar, de Kruisvaarders, de Tempeliers, de Bahai en het ontstaan en de ontwikkeling van deze prachtig gelegen stad. Zo jammer dat ik mijn ogen niet open kan houden, maar ik ben niet de enige...
Onderweg stoppen we op een prachtig uitzichtspunt boven Haifa en kijken op de tuinen van de Bahai met het Mausoleum met het gouden dak.
Meer over Bahai:
Een wereldreligie met een nieuwe boodschap
Het Baháí-geloof ontstond in 1844 en is daarmee de jongste wereldreligie. Het geloof telt meer dan vijf miljoen aanhangers in bijna alle landen van de wereld. De kern van de leringen is dat alle wereldreligies uit dezelfde bron komen, dat we allemaal 'kinderen' van God zijn, en dat er maar een God is, hoeveel namen Hij ook heeft. De Baháí-openbaring is dan ook niet alleen bedoeld voor baháís, maar voor de hele mensheid.
Tegelijk proberen baháís niemand hun waarheid op te dringen, iedereen is uniek en het is belangrijk om elkaars verschillen te respecteren en zelfs te waarderen. Eenheid in verscheidenheid is dan ook een typische baháí-gedachte.
Wat kan ik zeggen na zoveel indrukken en informatie op deze dag. Het is teveel... Om acht uur vertrokken we al naar Caesarea, de stad die zoveel Romeinse invloeden heeft. Keizer Herodes de Grote had hier zijn paleis, pal tot in de zee gebouwd. We kregen meer te horen over deze man die ook verantwoordelijk was voor de dood van al die kindertjes in Bethlehem ooit. Zo heeft hij zijn vrouw laten insmeren met honing en door de mieren laten opvreten. Ook zijn zoons heeft hij uit pure jaloezie laten ombrengen. De restanten van een Romeins badhuis, een hippodroom waar de paardenrennen werden gehouden en de gevechten der gladiatoren... het was er allemaal te zien.
Hier stond het paleis van Herodes. Het was tot in de zee gebouwd. Herodes zal de rode draad worden tijdens deze reis. Je zou kunnen zeggen: de kluisjes van het Romeinse badhuis
Restanten van het Romeinse badhuis Prachtige mozaieken
En dan is er een heerlijk sapje: sinaasappel/granaatappel. Is aan onze mannen wel besteed zoals je ziet.
Het was een lange dag, maar dan heb je ook wat. We kijken hiet uit over de Middellandse Zee in Netanya, 6 .hoog... dat wel. Wim deed al snel een stapje terug van schrik. Netanya is aan het begin van de vorige eeuw gesticht als sinaasappeldorpje waar Nathan Strauss, je weet wel van het spijkerbroekenmerk, aan meegeholpen heeft.Nu is Israël meer het land van de High Tech. De sinaasappels vallen nu uit zichzelf van de bomen hier, Het ging allemaal van een leien dakje...mooi weer, weinig wind en een prachtig uitzicht over de landen waar onze route heen ging. Het meisje met het bordje van KRAS en even later de gids begeleiden ons naar de speciale bus. Onze gids, Patrick is van oorsprong Nederlands en woont hier al 18 jaar. Hij zal ons deze dagen heel veel te vertellen hebben. We hebben er zin in. Het eten is ook nog lekker en een biertje voor de heren gaat er grif in. Morgen wordt het om half 7 opstaan, 8 uur vertrek en we gaan noordelijk om aan het eind van de dag in Tiberias aan te komen, de streek waar Jezus en zijn discipelen graag verbleven. We hebben even langs de zee gewandeld en gaan zo maar eens hogerop. Wel te rusten allemaal.