Helaas, driemaal helaas.

't Was niet voorspeld, maar na die heerlijke zomerdag die we gisteren hadden, sloeg het noodlot nog maar eens toe. Mijn matroosje voelde zich 's morgens onwel, en wel zo erg, dat ze de ganse dag nadien in de zetel lag, wat zeker niet haar gewoonte is.De rode blos op haar wangen voorspelde niets goeds.Ik had ondertussen in 't kombuis koffie gezet en fruitsap geperst, maar toen ze wakker werd, moest ze niets. Integendeel, bij het zien van al dat eten, volgden braakneigingen. Ik had ondertussen geregeld dat we een dagje meer konden blijven liggen, en betaalde voor twee dagen.
Eén ding werd zeker, vandaag gingen we niet varen. Nagenoeg de ganse voormiddag sliep ze. 's Middags werd het beter. We bespraken wat er ons te doen stond, pas 's anderendaags gingen we wel of niet varen.
'k Was al blij toen ze in de namiddag een halve boterham at. We maakten nadien een kort wandelingetje en haar toestand beterde. Ze kreeg weer wat kleur. Bij de wandeling gingen we tot aan het nieuwe winkelcomplex aan het eind van de straat. We dronken iets fris en gingen wat winkelen.
Morgen wordt de dag van de keuze : ofwel varen we naar Veurne ofwel wordt het onze thuishaven.
Wait and see.

Zondag 7 september 2008.

't Is avond en het regent. 't Klinkt als een cliché, maar 't is al enkele dagen zo. We weten echt niet meer wat te doen. Morgen beter ? Morgen anders ? We zien wel. Wordt het dan toch nog een last minute.
We hopen dat de weervrouw voor eens de juiste voorspelling doet, en het morgen beter is.

Maandag 8 september 2008.

Het wonder is geschied, er staat een serieuze wind (4 to 5), maar wat het voornaamste is, de zon doet enorm zijn best en prikt door het wolkendek heen. We willen vandaag naar Deinze varen, via de Oude Leie. We starten om vijf voor tien  de motor, HET BEEST spint als een poes. Vijf minuutjes later verlaten we onze ligplaats Spanjeveer. Achter ons schittert en glanst de Moervaart  in de lang verwachte zon. Terug op weg naar een nieuw vaaravontuur van de Enya. Aan het VVW Mendonk wuift Aloïs ons uit en vraagt waar we heen gaan. Iets verder ligt de Guppy te lossen. De Louis roept : " dréken, een goe verlof, hé manneken. Iets verder achteraan staat zijn naam Louis Tas. Onwillekeurig denken we beiden aan Sonja. Denken aan goede mensen, voelt goed aan. Zonder meer. We minderen snelheid aan het einde van de Moervaart en gaan bakboord uit over het kanaal Gent - Terneuzen.
Eens de overzet van Langerbrugge gepasseerd, worden we tot voorzichtigheid aangemaand, baggerwerken aan de hoek van de Ringvaart met het Kanaal, vlak bij het fabriek van Stora Enzo.
De Ringvaart in, en net voorbij "het gat van Evergem" ligt de sluis. Ik roep op kanaal 20. Direct antwoordden ze, k' mag met de eerste schutting mee. Als vierde na het ms IJsselmonde uit Sneek loop ik de sluis binnen. Als we de sluis verlaten roept de Fries dat ik voor mag. Typisch, die mensen ginder gaan toch anders om met pleziervaart.
't Is middag, we gaan bakboord uit richting Merelbek. Even daarvoor ligt de inloop van de Oude Leie. Het is er stil, weg alle feestvierders en toeristen. We varen bijna geruisloos door 't land van Gust De Smet, Permeke en andere Vlaamse Primitieven. We proberen VPF Deinze te bereiken, maar geen enkel van de drie telefoonnummers doet het. In Astene doen we nog een poging, maar ook de brugdraaier weet van niets. In Deinze is alles rustig, maar ook geen enkel plaatsje vrij. Onze beslissing is gauw genomen, we gaan verder naar Beernem. We komen terug op het afleidingskanaal en varen richting kanaal Gent - Oostende. We komen op het kanaal net tegenover de Schipdonksluis, nemen bakboordkant richting Beernem. Een kleine twintig km verder lopen we Beernem jachthaven binnen. Box 76 is voor ons. Probleemloos leggen we aan. We vragen naar het restaurant, maar dat blijkt gesloten. Typisch, alle jachthavens en de daaraan verbonden instellingen blijken gesloten. September blijkt geen vakantiemaand in ons Vlaams watersportland.
Op maandag blijkt 95% van alle zaken gesloten, maar 's avonds vinden we een geïmporteerde Vlaming die open blijkt te zijn. De Chinese Wok Palace, waar we heerlijk eten en daarna terugkeren naar ons bootje.
Ons bedje wacht.

Hieronder een foto van de luchtfilter van "Het Beest". Vrijdagmorgen haalde ik hem er af en legde hem in de benzine om te reinigen. Al de roetaanslag loste, en bleef achter op de bodem van de emmer waar ik de benzine had ingedaan. Pas zaterdag heb ik, na een deftige kuis van de luchtfilter, hem teruggegeven aan "Het Beest". Ik stak nadien de sleutel in het contact, draaide, en Het Beest gromde... gelukzalig. Patrick en ikzelf keken tevreden toe.Hierbij vind je ook een foto van de ontluchtingsklep onder het motorblok getrokken.

Ik noem Hem Het Beest. Niet de vraatzucht, dan wel zijn onvoorspelbaar gedrag baart me zorgen. Soms steigerend, soms bedaard, maar wanneer je geen dompteur bent, speelt hij met je en vreet aan je. Hij weet en beseft als geen één dat je zijn gedrag vreest, en ontzag hebt voor al zijn handelingen.
Maar stilaan, Beest, begin ik al je handelingen te analyseren en te begrijpen. Ik schat al je handelingen beter in en weet nu beter en beter wat je in petto hebt. Ik verbeter je en ik verjong je en daar ben je gevoelig voor. Je begint nu minder en minder kuren te vertonen en dat stemt me gelukkig. Ik vraag daar bij ook de hulp van bekende dompteurs, waarvoor ik de vrees in je ogen lees.Je voelt je minder en minder op je gemak en durft minder en minder tegen te spartelen. Je begint te gehoorzamen en bromt op een vriendelijker manier. Je lijkt getemd hoewel er soms nog tijd is om kuurtjes op te voeren. Meestal worden ze in de kiem gesmoord.
De naam van Het Beest : DAF 575.

Men sprak van mooi droog weer. En inderdaad met de feestdag van O.L.Vrouw hemelvaart werd het droog en zonnig. Afspraak om samen met Patrick en Kristine op de Enya naar Sas van Gent te varen.
In 't Sas had Patrick's dochter Ruth vakantie gehouden op de boot van papa patrick.
Rond de zaterdagmiddag gingen we varen. De Moervaart uit, waar we ons ergerden aan sommige beroeps schippers en hun  manieren. Ter hoogte van de kaai van Shanks, je weet wel het recyclagebedrijf, lagen twee slijkbakken van de fa. CEI dubbel*. Langs de andere kant lag er aan de laadschuif* de "Rotterdam 51" een 110m bak* van de fa. Fransbergen. In 't midden, een nauwe vaargeul ca. 5,5m breed. Ik zwoer mijn vriend hier een reclamatie tegen in te dienen bij de beheerder van de vaarweg.
We liepen de Moervaart uit, het kanaal Gent - Terneuzen op, waar zeer  weinig vaart was.
Onderweg kwam ik verschillende bekende schepen tegen, Petra lacht dan altijd met zoveel beroepsmisvorming. De overzet, Sidmar en de werf Carron voorbij en een ietsje later dwarsten* we het vaarwater en voeren het haventje van Sas Van Gent binnen. Aan stuurboord lag de "Ruth". We vonden een plaatsje net voor de "Ruth".
We waren curieus hoe de jongste matroos het stelde aan boord van de "Ruth".
Een late aperitief was welkom. Tijd ook om een serie foto's te maken van Patrick's kleindochter ,Jade.
De vrouwtjes gingen shoppen, en voor 's avonds een restaurant bestellen.  Wij bleven aan boord en keuvelden wat over de Olympische Spelen, en hoeveel medailles de belgen nog wel zouden winnen.Het weer bleef prachtig  en na het avondeten bleven we nog wat nagenieten op het terras.
't Was middernacht toen we in ons mandje kropen. We sliepen zoals roosjes een gat in den dag.De zondag kondigde zich mooi aan met een schitterend zonnetje. We besloten 's namiddags de plaatselijke kantine eens uit te testen.
Na het middageten kwam er meer en meer bewolking. Dan maar geen kantine en de motor laten draaien. Nog maar net het Sas uitgevaren of er barstte een kolossaal  onweer los, toen we midden op het kanaal Gent - Terneuzen voeren. Een half uur lang zagen we bijna niets. Eens, na het onweer, rook het lekker naar de regen. Terug door het smalle gleufje in de Moervaart en eventjes later zagen we de groene Spanjeveer brug voor ons. Een kwartiertje later lagen we vast. Electriciteit aangesloten, tijd om in onze kantine een pintje te drinken alvorens naar huis te gaan en ons vaar week-end te besluiten.
Morgen is't  weer werken geblazen !

*dubbelliggen : 2 schepen die naast elkaar liggen.
*laadschuif : betonnen bouwwerk waar camions hun goederen rechtstreeks in een schip kunnen kippen.
*110m bak : soort schip/bak, dat 110m lang is en 11,40m breed, een standaardbak zoals men het noemt.
*dwarsen : naar de andere kant van het vaarwater varen, zo kort mogelijk qua afstand.
 

 

SPECIAAL VOOR DHR.PATRICK CRIEL FOTO BEWIJZEN DAT DE ZON WEL DEGELIJK SCHEEN IN IEPER OP 21 JULI 2008.
En neen, mijnheer Criel, ik leg er u er niet altijd op. Hier zijn de bewijzen en nog fotogenieke ook !!!