Het gaat te snel.

't Is het eerste jaar dat we verzaken aan de feesten. Al dat gedruis en vooral het nachtlawaai sturen ons richting van ons bootje waar we de ganse tijd de nodige rust vinden. Om kwart voor vijf loopt immers het wekkertje af voor Petra en dan kun je het gelal van terugkerende feestgangers naar hun wagens missen als kiespijn. Wat aanvankelijk gestart was als een feest om de echte Lokeraars uit hun kot te krijgen, is afgegleden tot een commerciële mastodont die op muziekgebied zijns gelijken niet kent in Europa. Het is het goedkoopste evenement in zijn genre. Zoveel is zeker. Met de "Fonnefeesten" en "Polyfonics" er bij staat Lokeren gedurende 10 dagen op iedere muziekliefhebber zijn verlanglijstje. De randverschijnselen moet je er echter bijnemen. En die vinden wij als Lokeraars minder interessant. Met het goede weer was het trouwens op ons bootje gewoon zalig genieten. Al met al zijn we ons ook aan het klaarmaken voor de volgende reis. Mocht het lukken, dan zijn we vrijdag terug weg, klaar voor nieuwe avonturen. Duimen maar, dat de weergoden ons goedgezind zullen zijn, en blijven.

We gaan 's morgens nog wat boodschappen doen en wat wandelen. De fietsen blijken een aanwinst, allebei van hetzelfde merk, wel in een andere zachte kleur. Gezwind bergop en bergaf, want zeven versnellingen maken het leven makkelijker. Terug aan boord, schoonschip maken, want onze gasten komen straks tegen drieën. Iets erna komen ze aan boord, de kinderen zijn fier over hun nieuwe fietsen die papa gekocht heeft. Ze willen absoluut allebei de "kapiteinspet" opzetten, terwijl papa gretig alles op foto vastlegt. Koffie, een wijntje, cola, koekjes, maar voor alles kraken we op onze nieuwe enya een fles bubbles. De namiddag vliegt om en te snel moeten we afscheid nemen. De twee kinderen hebben aan boord tekeningen gemaakt van de kapitein, een draak en hun fiets. We zwaaien hen uit en genieten de ganse avond van ons achterdek tot het donkert. We lezen nog wat en luisteren naar de radio tot het bedtijd is. 

Afgelopen week-end werd er redelijk weer verwacht. Niet te veel regen, wel een strakke wind op donderdag en vrijdag, minderend op zaterdag en zondag. We hadden dan ook op donderdag "pak en zak" klaar staan om vrijdagmorgen bootwaarts te gaan. Een zonnetje dat af en toe afgedekt werd met wolken die regen voorspelden, zo kon je 't omschrijven. Een fikse wind (4/5 B) maar daar kon ons schip wel tegen. Alles snel in gereedheid gebracht aan boord. Elektriciteit losgekoppeld, touwen los en de "Enya" gleed weg op de Moervaart, richting kanaal Gent-Terneuzen. Dit stuk heb ik reeds meerdere keren afgelegd, en toch is het iedere keer weer anders. 't Was trouwens een schitterende hemel met wolken die gejaagd werden door felle windstoten, gekleurd van felblauw tot donkergrijs, en hier en daar een schuchter stukje rood.
Ik dacht aan Brel zijn prachtige unieke tekst over dat vlakke land, le pays plat, qui est le mien. Daar kan ik stil van worden. Maar goed, met zo'n wind, dat vroeg volle aandacht.
Voorbij Spanjeveerbrug merkte ik dat ze het houten wrak, wat eens een schitterend jachtje moet zijn geweest, geborgen hadden. Eindelijk, dacht ik en vermoedde dat het er zeker meer dan twee jaar had gelegen. Nu nog die nieuwe lashbakken, die er ook reeds twee/drie jaar liggen en het half vergane ponton en we krijgen een propere Moervaart. In Mendonk, daar waar de twee volgende clubs gevestigd zijn, was het kalm. De steigers lagen er, net zoals bij ons, met grote gaten. Veel watersporters toeren nu ergens rond in "la douce France" of bij "onze Noorderburen" of enkelen "bei unsere Deutsche Freunden" en de stoutmoedigsten zelfs richting "good old England" of verder...
Waar Moervaart en kanaal elkaar kussen, gingen we stuurboord uit. Ik was zowaar alleen op het kanaal. Verder varend stond de brug in Zelzate rechtop, werkzaamheden i.v.m. de rijvlakken die opnieuw geasfalteerd worden. Een ponton is langs beide kanten voor de brug aangelegd en brengt de buspassagiers heen en weer. Eens de grens voorbij steek ik mijn Nederlandse vlag op de radarbeugel, zoals het wettelijk moet. Iedere keer moet je, naast je eigen landen-vlag achteraan ook een tweede vlag voeren van het land waar je vaart. Vandaar...
Sluiskil en Sas van Gent groeien steeds verder naar elkaar toe met de industriële laad- en loskades.
Tot Sas van Gent mag je één uur rekenen vanaf mijn ligplaats en tot Terneuzen worden het twee uur.
In de verte duikt onze plaats van bestemming op, badend in het zonlicht, maar nog altijd geplaagd door een "te" felle wind. Net voor de Oostersluis houden we vol stuurboord en gaan via een toegangskanal richting jachthavens. Links heb je de jchhaven "VVW De Neuzen", rechts heb je Aricom jachthaven, die eigendom is van een bedrijf die alles doen qua herstelling, verkoop, onderhoud en winterberging.
Bij aankomst leggen we ons, niet zonder moeite, achterwaarts in een vrijliggende box. Dit maakt het afstappen makkelijker. Mijn maag wordt wakker. Petra en ikzelf maken eten. Op een wip zitten we aan tafel en keuvelen over alles en nog wat. We plannen vannamiddag een fietstochtje met onze nieuwe fietsen. Ik neem na het eten nog een biertje en Petra een wijntje. 'k Ben vergeten de krant te kopen. Jammer, want hier kun je geen Belgische krant vinden. Een uurtje later staan we klaar om met onze "stalen rossen" de dijk een eind af te fietsen. Prachtig zicht op het wijdse, golvende water. 't Is 't laatste van 't eb, of de vloed begint, één van de twee. Grote delen van het strand liggen bezaaid met kokken. Niemand die ze opraapt. Nochtans een lekkernij in zeewater gekookt.
Na ongeveer een halfuurtje rijden gaat Petra's gsm. Haar collega Monique komt op bezoek met Guy morgen. Ook Geert en de kinderen komen mee. Fietsjes worden omgedraaid en we rijden richting Terneuzen. Snel naar de supermarkt om wat lekkers voor de kids te kopen. 's Namiddags maken we schoon schip tot het bootje glimt binnen en buiten. Ik bunker water. Het verbruik van water is gestegen in de huidige Enya in vergelijk met de vorige. Electrisch toilet is makkelijker maar verbruikt meer water. De tank met 500 liter was zit weer vol. Onderussen staat de radio en geeft de rit naar de Mont Ventoux. De beelden slippen door mijn geest van Tom Simpson. Hij zou de Ventoux niet overleven. Maar onze belofte Van den Broeck wel, hij wordt vijfde. Na het eten nog een wandeling en wat genieten van ons achterdek, beschut van de wind en in de zon met een goed glas wijn, da's genieten, mensen. Rond tien uur leggen we alles binnen en gaan slapen, want 's anderendaags komen er gasten en moet ons bootje blinken.

Enkele sfeerbeelden van 't bezoekje van onze vrienden.

Dikwijls vragen mensen die bij ons aan boord komen, wat het kost een nachtje in een jachthaven. Zoals iedereen weet is het leven in het algemeen sinds de crisis, serieus duurder geworden. Zo ook, de jachthavens. Nemen we als referentiepunt de jaren 2006/2007 voor een boot van 12m lengte met twee personen aan boord. Toen waren de prijzen ongeveer € 10 à € 12 voor een nacht. Dit is nu veranderd en de Nederlandse staat heeft ook de overnachting ontdekt en er wordt nu praktisch overal toeristenbelasting gevraagd. Bij sommige jachthaven is de elektriciteit apart nog eens te betalen alsook het nemen van een douche, zodat de eindrekening aardig kan oplopen.Bekijk het onderstaande lijstje dat ik samenstelde op basis zoals gezegd : een boot van 12m lengte en 2 personen aan boord voor één nacht.
haven               datum            havengeld            belasting            elektriciteit                 douche

Blokzijl             13.06.09       12,00                    1,70                  niet inb.                       n.v.t.
Bunschoten       15.06.09       15,00                    1,20                  niet inb.                       inb.
Weesp              16.06.09       12,50                    inb.                         inb.                       inb.
Middelharnis     19.06.09       14,00                    1,38                  niet inb.                       inb.
Terneuzen         28.05.09       12,00                    3,00 (belasting,water en electra)
Brouwershaven 22.06.09       17,28                    1,90                  sep-key € 5*
Sas v. Gent       25.06.09       12,00                    inb.                    1,00                           inb.
Zierikzee           23.06.09       17,28                    1,90                   2,00                          1,00
Spakenburg      26.08.08        13,75                    inb.                    1,00                           inb.
Nieuwegein       27.08.08        12,00                   inb.                     niet inb.                            inb.
Moerdijk           29.05.09        15,20                  2,49                    niet inb.                            inb.
Brugge              26.07.08        13,50 all in
Beernem           09.09.08        12,00                   inb                      1,00                           inb.
Oudenaarde      18.09.08        16,00 all in
Ieper                 21.07.08          8,00 all in
Nieuwendorpe betalen we de helft van liggeld omdat we lid zijn VPF : € 6,00 + € 2 electra.
Bij de meeste Nederlandse jachthavens is er elektriciteit te verkrijgen met een muntsysteem. Het probleem daarbij is dat sommige havens 1 kilowatt geven voor € 0,50 en anderen 2 kw. Het beste gooi je er 's avonds nog eens een muntje in, zodat je niet zonder electra komt te zitten 's nachts en je batterijen leeg worden getrokken door een ijskast of zo.
Het gebruik van de sep-key wordt is meer en meer in. (Oostende, Zeebrugge en sommige Nederlandse havens).
Men kan er geld op plaatsen en je kan het daarna gebruiken voor electra, water, douche nemen, enz...
Bij de afrekening krijg je het niet gebruikte geld terug.
Al bij al mag je een nachtje verblijf op € 20,- per nacht nemen. In Nederland dien je ook rekening te houden dat er sommige bruggen en sluizen dienen betaald te worden.
Men mag rekenen dat de laatste 2 jaar de liggelden/electra/water/belasting/douches verhoogd werden met ca. 20 à 25%.
De Belgische zeehavens Oostende en Zeebrugge spannen in Vlaanderen de kroon met ca. € 25,- per nacht. Maar ze hebben dan ook iets meer te bieden dan anderen.


       

Het waren jaren, die ik niet licht zal vergeten. Immers in de "Swinging Sixties" was ik jong en er gebeurde zoveel. We hadden net de Expo '58 gehad, die op mij als 13 jarige een enorme indruk had nagelaten. Ik had er voor het eerst een kleurentelevisie gezien in het Amerikaanse Paviljoen en in het Paviljoen van de U.S.S.R. hing aan het plafond een soort aluminium bol met 4 uitstekende antennes die alle vier een verschillende richting uitgingen. De Russen noemden hem "Spoetnik". Toen er korte tijd nadien in de volgende "Spoetnik" ook een hondje meereisde "Laika" genaamd, zag ik meteen in de toekomst mensen op de maan. 's Avonds keek ik dan ook met enige fascinatie naar de hemel en dacht dat er binnenkort mensen zouden wandelen op die bol die nu nog onbetreden tussen het gesternte schitterde. Mijn moeder deed het af als "onnozelheden" en zei dat ze veel beter het geld zouden besteden aan diegene die honger hadden op de wereld. In 1960 kwam er een televisie in huis. Mijn vader was even sportminded als zijn zonen en de Olympiade in Rome was een must. Een gigantisch meubel van het merk "Telefunken" kwam in de "living" en behalve twee Belgische zenders, een Nederlandstalige en een Franstalige hadden we ook drie Nederlandse zenders en tweemaal Rijsel. Op ons dak stond er een metalen buis van zes, zeven meter hoog met een soort harken-systeem links en rechts. Mijn vader moest af en toe op zolder om de antenne te draaien. Wij zagen hoe Roger Moens de finale van de 800m goud verloor omdat hij links keek, en de lepe Peter Snell, een Nieuw Zeelander, rechts voorbij stak. In '63 op 22 november was weer zo'n dag die ik me herinner als was het gisteren. In Dallas werd de Amerikaanse J.F. Kennedy doodgeschoten. Ondertussen was er op muzikaal gebied, Elvis, Cliff, de Beatles en de Rolling Stones. En in '69 later was het dan zover. Op 16 juni startte Apollo 11 met als doel een landing op de maan. Ongelovig en vol spanning zat ik die nacht (20 juli '69) te kijken naar de eerste stappen van Neil Armstrong, wanneer hij de historische woorden zei : "It's one small step for a man, but one giant leap for mankind." Gevolgd door Buzz Aldrin als tweede maan-wandelaar, terwijl ondertussen Michael Collins aan boord blijft van de capsule en rondjes draait rond de aarde. Alle drie astronauten zijn nog in leven en zijn momenteel in de buurt van de 80. Merckx won nog de Ronde van Frankrijk en zo waren we onderweg naar de "Seventies", die lang niet het niveau zouden halen van de "Sixties".

De drie zeebonken bij de tewaterlating van de boot.

Er waren eens drie grote, kleine kinderen, die graag op het water speelden met bootjes. Joëlleken, Patrieksken en Dréken ieder van hen had een zwak voor water, bootjes en alles wat er mee te maken had. Eén van hen had een klein bootje gekocht waarvan hij al jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaren droomde. De twee anderen, allebei even gek, waren er dan ook als de kippen bij om het bootje, dat de toepasselijke bijnaam kreeg van "Ruthje" naar analogie van haar grote zus "Ruth" die naast haar lag op de Moervaart. Aan het staartje geen overdonderend motorgeluid, maar een piepklein buitenboormotortje van amper 6 pk. Op een mooie namiddag waren de drie jongens afgesproken aan de Moervaart, ter hoogte van de gekende brug en club "Spanjeveer" om te gaan spelevaren met het bootje. Voorlopig nochtans, want er dienden nog de nodige werkzaamheden aan te geschieden : o.a. het vastzetten van het stuur. Edoch, daarvoor was Dréken van de partij. Niet alleen zijn voeten konden dienst doen om het stuurtje vast te klemmen, maar ook zijn (over)gewicht werd gebruikt als ballast om het bootje mooi horizontaal op 't water te houden. De zon scheen op het water en de drie vrienden waren gelukkig met "Ruthje". Voordien was er door Joëlleken alle vernunft aangewend teneinde het bootje mooi achteraan zijn grote zus op te hangen. Joëlleken had daarvoor ongelofelijke vernieuwingen aangebracht, die hun gelijken niet kenden op nautisch gebied. Zachtjes werd het bootje in het water gelaten. De drie vrienden stonden sprakeloos in bewondering over hoeveel schoonheid daar dreef op 't water. Vlug stapte Dréken in het bootje en nam zijn plaats in, een gewichtige plaats want ballast gooi je zo maar niet gelijk waar. Joëlleken omwille van zijn schitterende uitvindingen mocht het stuur op de grond klemmen en Patrieksken mocht sturen. 't Was tenslotte zijn bootje, al zag men op de gezichtjes van Dréken en Joëlleken dat zij liever op die plaats gezeten hadden. Het motortje pruttelde en daar vertrokken de drie kapers, ze hadden wel geen baarden, en heten ook Jan, Piet-Joris of Corneel, maar ze vaarden wel mee ! Met een fijn lijntje op het water, verdwenen ze uit het zicht op de vaart, nieuwe avonturen tegemoet.

Tijdens de reis had ik een paar minpuntjes opgeschreven, inzoverre je kan spreken van minpunten. Maar, ergens kan je altijd verbeteren en daar zijn we volop meer bezig. Zowel de startaccu als de boegschroefaccu waren versleten na 10j dienst en bijgevolg zijn ze allebei vervangen, iets zwaarder omdat de winkel in kwestie geen accu's had van 120 AH. Dan maar 2 stuks van 140 AH genomen. Tegen volgend jaar zou ik graag alle resterende accu's vervangen.
Dat zullen er nog 3 van 140 AH worden en ééntje van 80 AH. Ook de ruitenwissers zijn aan vervanging toe, de nieuwe zijn op komst. Een flat screen TV had ik al gekocht en de ganse set van antennes had ik ook al. Vriend Frank komt ze na zijn verlof installeren. En dat zou voorlopig alles moeten zijn.
Maar dat kan je bij een bootje nooit op voorhand zeggen.

Er werd in het totaal 506,6 kilometer gevaren langs 16 sluizen.
We vaarden in het totaal 52 uur en 30 minuten.
Gemiddelde toerental 1720 toeren - het verbruik ligt rond de 4 liter diesel per uur vaartijd.
Er staat dit jaar nog een reisje op het programma, maar dat horen jullie later wel.

Vrijdag 26.07.2009 - Sas van Gent - Spanjeveer - 13,3 km en geen sluizen - vaaruren : 1u48'

De zon scheen nog altijd en de wind was matig. Soms zou je je geld moeten kunnen terugvragen aan weermannen. Immers, ze waren er weer "gladdement" naast. Vandaag had een slechte dag moeten zijn, maar het was prachtig. We hadden gemakkelijk het Veerse Meer en het kanaal naar Vlissingen kunnen bevaren, om daarna de oversteek op donderdag of vrijdag te doen. Maar ja, 't zou iets worden voor volgende keer. In Sluiskil kwamen we een Tor-boot tegen. De Tor-Line doet regelmatig afvaarten vanaf Gent en is gespecialiseerd in het vervoer van trailers & containers. Het zijn roll on/roll off schepen met een grote uitvallende poort langs de achterkant en een grote poort langs de voorkant opzij. De ene poort wordt gebruikt voor het binnenrijden, de andere voor het buitenrijden, vandaar de naam.
We sloegen aan de koeltoren in en kwamen op de ons vertrouwde Moervaart. Een paar bruggen verder kwam de appelblauwzeegroene Spanjeveerbrug in 't vizier. Er onder en mooi op mijn plaatsje achter de "Ruth". Motor af en 't was gedaan ! Zo snel gaat verlof voorbij !

Woensdag 24 juni 2009 - Zierikzee - Sas van Gent - 61,4 km met 2 sluizen - 7u24' draaiuren.

Voor Petra, was een dag der overtochten, altijd iets speciaal. Het kruisen van Ooster- en Westerschelde geeft altijd stress, al was het alleen om de regelmatige passage van zeeschepen en het spel van wind, golven en stromingen. Voeg daarbij, de steeds groter wordende binnenschepen (4.000/5.000 ton) en het drukker wordend verkeer van pleziervaartuigen en we zijn al een eind gevorderd.
Vandaar ook dat de passage bij schippersvrouwen niet al te geliefd is. Ook zij schuwen als de pest de oversteek van de Schelde.
Eerlijk is eerlijk, ik kijk er altijd naar uit, niet om de stoere bink uit te hangen, maar wel om te zien hoe de mens maar vooral de boot de soms extreme natuurelementen doorstaat. Hoe gedraagt zich een schip wanneer wind, stromingen en golven bepalend zijn om richting of geen richting te geven aan een door zijn bestuurder gekozen doel.
We verlieten om kwart over acht het haventje van Zierikzee, een stadje waar we door gecharmeerd zijn, ondanks de dure ligplaats. We komen hier zeker terug, ook in de wetenschap dat Zierikzee slechts 75 km en 2 sluizen verwijderd is van onze ligplaats, Spanjeveer. Een groot week-end b.v.
We liepen de haven uit, buiten de strekdammen, stond er een dappere 3 Beaufort, oplopend tot 4 naarmate we de Zeelandbrug naderden. De oversteek duurde anderhalf uur en verliep vlekkeloos. Onder een stralende zon liepen we Wemeldinge voorbij, het kanaal in. In t-shirt en korte broek om ons maximaal te laten bruinen, genietend van water en zon. Wat kan je nog meer verlangen ! Hansweert, de volgende sluis verliep niet zo best. Eén van de twee sluizen was in herstelling, dus iedereen in hetzelfde gaatje. Met aan bakboord en stuurboord van de sluis 3 opeenvolgende lengten binnenschepen, werd ook het midden opgevuld met werkschepen, een binnenschip en uiteindelijk pleziervaartuigen. Het bakje was meer dan vol. Een kwartier nadien braakte de sluis alles uit en kwam iedereen op een ietwat onrustige Westerschelde. Het eerste deel ging vrij vlot, maar het tweede gedeelte bleek ruwer. In het zicht van Terneuzen kwamen twee zeeschepen, die ons achteraan gingen inlopen. Dit maakte Petra bijzonder onrustig. Regelmatig keek ze achter zich en steeds kwamen de schepen dichter. Enkele honderden meters voor de sluis kwamen de twee zeeschepen naast en over ons. Bijna stuurloos ben je dan, de motor iets hoger gezet om de uitgezette koers te blijven volgen.
We merkten op dat de brug aan de sluis omhoog stond en riepen de Oostersluis op, op kanaal 18.We konden nog mee, zei de sluismeester. Met een ferm snorretje aan de boeg, liepen we de sluis in en legden ons tegen een ander nederlands jacht. Twee Nederlandse senioren-koppels gingen België verkennen, maar liepen verloren in de kaarten. Ik gaf hen info om tot Portus Ganda te komen en daarna hen te vertellen dat ze best Kortrijk, Mons naar Strépy-Thieu gingen om de mooiste route op te geven.4 mensen gelukkig gemaakt, mijn goede daad als ex-scout was terug gebeurd. In Sluiskil kwamen we een zeeschip tegen en een beetje verder gingen stuurboord af en zwaaiden onze Nederlandse vrienden een goed verlof toe.Kwart voor vier lagen we vast.
Anita, onze havenmeesteres verwittigd, en een belletje aan Patrick en Kristin gegeven die onmiddelijk replikeerden af te komen omdat ze absoluut mijn bootje wilden zien.
Iets na zeven kwamen ze beiden aan boord. Met een grote fles bier en een fles wijn maakten we er een gezellige boel van. Natuurlijk na inspectie van het bootje, dat werd gekeurd binnen en buiten. Ze waren in de wolken, en dat stemde ons vrolijk. Wij eveneens. Met dat gegeven sliepen we nadien met een grote tevredenheid in.

Zierikzee deelgemeente van het zuiden van Schouwen Duivelland in de provincie Zeeland, aan de Oosterschelde. Diverse kleinere fabrieken, regionaal centrum qua bestuur en verzorging. Met de Zeelandbrug die de verbinding vormt met het zuidelijke deel.
Zierikzee is een druk bezocht toeristisch stadje, en een druk bezocht watersportgebied.