\'k herinner me nog goed.

Na meer dan vijf weken is het zo ver. We zijn terug op Spanjeveerbrug. We hebben dienst in de clubkantine. Ieder lid moet vier maal per jaar dienst doen in de kantine. Bediening achter de toog. Uitschenken en de klanten bedienen. We hebben al twee bakken met gerief voor de boot mee en gaan eerst aan boord om alles weg te zetten. Vervolgens gaat Petra reeds naar de kantine om alles in gereedheid te brengen terwijl ik in de motorkamer kruip en alle nummers van filters afschrijf om te bestellen. De grofvuilfilter tussen de motor en de dieseltank, gevolgd door de mazoutfilter en daarna de oliefilter. Effe de paneeltjes van de motorruimte opmeten want die moeten terug geschilderd worden. Ook de houten panelen die de vloer van de stuurhut uitmaken moeten opnieuw in de vernis gezet worden. Als laatste komt de ijskast aan de beurt. Met vier vijzen zit die ingeschroeft en ingebouwd in het kombuis. Na enig wrikken komt ze eruit. Nu de preciese afmetingen l x b x h en klaar is kees. Terug op haar plaats gezet, gaan we nu op toer via internet om te zien wat de mogelijkheden zijn. Want er zijn nog al wat verschillen. Tot meer dan € 150,- voor hetzelfde merk. Sommige mensen denken omdat je een bootje hebt, je wel Onassis moet heten. \'t Is zo, dat je in Nederland veel goedkoper af bent dan in België. Nederland is wel HET watersportland bij uitstek.We zullen gauw een € 600,- kwijt zijn, als we alles zelf doen, + nog eens € 50,- voor de verf en de filters. In ruil staat mijn bootje dan weer te pronken als nieuw. Wanneer ik ons bootje verlaat merk ik dat er iets niet klopt met de gewichtsverdeling. Daar moet ik zeker iets aan doen. Op de werf heeft men, destijds een batterij bijgeplaatst + een boiler. Dit betekent direct een gewicht van 50/60 kgs er bij langs bakboordkant.Ik zal moeten blokken ijzer als ballast langs de andere kant bijleggen om het evenwicht terug te herstellen.Intussen komt Petra me al halen om te komen helpen, want er zijn reeds klanten aangekomen. Alles snel dichtgemaakt en haastig naar de kantine.
Tot 14.00 uur is het zeer druk en hebben we geen tijd om te eten. \'k Spring dan maar vlug in de wagen om afhaalchinees te halen, want vannamiddag is het Tom Boonen-show.
Het blijft de ganse dag druk. We kijken uit naar 19.00 u wanneer onze dienst erop zit. Eens dit voorbij, nog alles snel opgevuld en alle glazen afgewassen. We zijn allebei moe, \'t is kwart over acht wanneer we moe maar voldaan, zoals dat heet, naar huis rijden.
Er wacht een verrassing. Living en keuken zijn afgewerkt. Nog enkel traphal en toilet en de schilder heeft gedaan.Ook onze vaatwas heeft de schilder ook al gedaan. De machine is afgeslagen, houten kasten in toilet en keuken zijn ook allemaal klaar. Wat een weelde met zo\'n man. Om rapper gedaan te hebben heeft hij het week-end doorgewerkt. Nu kunnen we living en keuken terug in orde brengen. Kwestie om terug normaal te leven !
PC naar beneden halen en alles terug aansluiten. Dat is iets voor dinsdagavond. Nu ben ik er te moe voor en maandagavond moeten we naar een verjaardagsfeestje.
Een werkende mens heeft nooit gedaan. Genoeg met zuchten en klagen. Op naar een nieuwe werkweek, met alle problemen vandien. Maar problemen worden nog altijd opgelost.

We gaan thuis de boel laten opschilderen. Living, keuken, toilet + de ganse traphal worden opnieuw geschilderd. Ijskast en vaatafwas van plaats gewisseld. Electrische leidingen + waterleidingen aangepast. Op het toilet een voorzetkast gebouwd rondom buizen, zodat deze weggestoken zitten.
In de keuken een kast opengemaakt en tussen ijskast en vaat een houten hoek gebouwd, zodat alle draden weggestoken zitten. EEN WEEK. Een week, dat je moet leven zoals een zigeuner. Alles van de muur halen, alles uit de kasten halen, computer afbreken, want alles moet midden in de living staan en zwaar met plastiek afgedekt worden tegen eventuele beschadigingen. En daar zit je dan, wanneer je iets wil zeggen hoor je je eigen tweemaal spreken en zindert het na. Alles klinkt hol. Een simpel zout of pepervat blijkt plots ergens anders te staan. Dan maar zonder zout of peper. 's Avonds blijk je ook niet naar TV te kunnen kijken, want die is al volledig afgedekt. En, o ja, last but not least, we eten ergens anders, want ons kookvuur staat niet meer op dezelfde plaats. Juist, ook afgedekt. De schilders, weet je wel !
Gelukkig duurt het slechts een week, dat ik een vreemde ben bij mij thuis.

Vannamiddag ontvangen we vrienden. Gezellig en rustig bij een kaastafeltje met een goed wijntje, meer moet dat niet zijn. Kwestie om van tijd tot tijd bij te praten, en elkaar niet te verliezen in de toch al zo jachtige wereld.Want geef toe, ook het sociale leven is door onze moderne tijd geweldig veranderd. Niet meer met een stoel \'s avonds buitenzitten en onder buren de laatste nieuwsjes vertellen. Of nog, in één of ander bruin cafeetje gezellig met vrienden en kenissen zitten \"ouwehoeren\" om het op z\'n hollands te zeggen. Of een kaartavondje thuis of bij vrienden. \'t Is allemaal gedaan en vervangen door pc, sms, mail, telefoon, enz... Is het beter dan vroeger ? Is het slechter dan vroeger en droomt iedereen weer van weleer, de goede oude tijd ? Wie zal het zeggen. Feit is dat niemand meer terugkan. Teruggaan naar het verleden, geef toe, velen dromen er van. Maar \'t is een utopie !
Snel,sneller,snelst, dat is het devies geworden van velen. Flitsende sennioren, flashy gekleed, drukdoende met gsm en pc. Daar waar ik vroeger vond van mijn vader, toen hij 60 was, en reeds oud, of althans er zich naar gedroeg, ben ik nu zelf 60, verwonderd het mij steeds, hoe ik mij nu gedraag. Meestal vergeet ik die 60 en denk aan één ding, CARPE DIEM. Ik ben een genieter geworden, ééntje dat de dingen neemt zoals ze zijn en komen. Vooral iemand die geniet van het sociale contact, van vrienden bij hem thuis, die in wederzijds respect mekaar benaderen, kortom van de vele kleine dingen des levens. En dat, lieve mensen is sociaal zijn. In een te snel veranderende wereld met teveel geweld, macht en geld, voel ik me meer en meer de éénling die droomt van een betere wereld, waar iedereen aan zijn trekken komt en waar het goed is om leven met vrienden en kenissen ! Heu...Wordt ik nu toch echt te oud ?

Eind maart en \'t is ongewoon koud buiten. Temperaturen van min zoveel zijn nog iedere dag aan de orde. En toch... en toch, vrienden, telkens het zonnetje schijnt, voelt de warmte ongelooflijk aan. Zoals vandaag, koud buiten, maar wat een schitterend zonnetje hangt er buiten. Dat geeft weer dat goede gevoel, dat alles zo mooi oogt. Enkel de natuur wacht nog een beetje. Ook op bomen en planten staat de natuur te wachten om te ontluiken. Vogels vliegen rond en wachten om.......
Juist, het schijnt dat ook de koude dat niet erg stimuleert.
En geef toe, ook wij wachten op die eerste tekenen, dat het weer beter wordt, en dat de lente eindelijk zijn intrede doet.