Naar de inhoud

RASP

seniorennet.beseniorennet.be
Dinsdag 13 januari 2009

Het Retiese dialect 25

Mensen hebben altijd veel belang gehecht aan materieel bezit en zeker in de agrarische gemeenschap van vroeger was grondbezit , in het bijzonder bij de keuze van een huwelijkspartner, uiterst belangrijk. Vandaar uitdrukkingen zoals : haj heej (nie) genóg jèèr ôn zen blo?en (hij heeft aarde aan zijn klompen) en ‘t is nie vùr men bloed mèr vùr me goed (‘t is niet voor mijn afstamming maar voor mijn bezit -onder verstaan- dat ik geacht word of dat hij of zij mij als huwelijkspartner verkozen heeft).

 

Eerder milde, vergoelijkende spot met iemands bekendheid omwille van zijn grote mond of opvallend gedrag, klinkt in ne kowen cènt kénnen ze óveral (kwaad: ongeldig). Over partners die voor de buitenwereld de schone schijn ophouden maar thuis ruziën en vechten , wordt gezegd óp strôt kus èn lèk tois klippel èn stèk (op straat kus en lik, thuis klippel -knuppel- en stek-stok-)  . Iemand het uitzicht benemen door er plompweg voor te gaan staan , lokte de schampere en chauvinistische opmerking uit: vlak erveur lèk in dèssel

 

Banjes stanjes betekent met gestrekte, aan elkaar sluitende voeten, staandevoets   springen. Óp soj?erbùlle?es loewepen(op suikerbolletjes lopen) werd gebruikt om te jong geachte kinderen van het spel uit te sluiten of om ze pro forma, onvolwaardig  te laten deelnemen. En als dijeze?en kajft (het kindje Jezus kijft), dan onweert het. Dat gaat gepaard met regen. Maar ook de wulp kondigt regen aan: ne kùlder (wulp) óver  ‘t land rèègen in de hand.

 

Geschreven door Gust Adriaensen om 09:33
Maandag 12 januari 2009

Leopold Lippens: flamboyant?

Burgemeester Leopold Lippens, die al tientallen jaren, samen met een rits familieleden, als een satraap over de rijkeluisbadplaats Knokke heerst, ergert zich aan de bordjes 'Te koop' in ZIJN gemeente. 'Er zijn er veel te veel.', aldus Lippens. Dat er als gevolg van de financiële crisis, een serieuze malaise in de vastgoedsector zou zijn, ontkent hij en hij  spreekt daarmee zijn eigen schepen van toerisme, die ook even iets mocht piepen, vierkant tegen.

Lippens, die jaren geleden vond dat er van een ander voorwerp veel te veel exemplaren in het mondaine Knokke waargenomen werden, nl. de proletarische frigobox, wordt in de media steevast 'de flamboyante burgemeester' genoemd.

Flamboyant? Het woord betekent: vlammend, gloeiend, blakend, fonkelend, vol vervoering. Met de beste wil van de wereld heb ik in het publieke optreden van deze Lippensloot van de Belgische haute finance, nog geen enkele van de genoemde kenmerken gezien. Beschouwen de journalisten Lippens' 'tekoopbordjes- en frigoboxtoeristenuitspraken' wellicht als vlammende voorbeelden van des burgemeesters 'flamboyantisme'?

Als de Knokse burgemeester al flamboyant genoemd kan worden, dan mogen we, zonder ons al te veel te generen, koningin Fabiola rekenen tot de meest flamboyante vorstinnen, die de geschiedenis ooit gekend heeft.
Geschreven door Gust Adriaensen om 20:02
Zaterdag 10 januari 2009

Leterme naar Europa?

Leterme naar Europa ?
Mocht het bericht waar zijn dat Leterme Europees commissaris wordt,  dan betekent dat het onherroepelijke einde van de Vlaamse en Belgische politicus.

Lang heeft de Ieperling zich niet kunnen handhaven op het topniveau van de Belgische politiek: anderhalf jaar. Maanden vol kommer en kwel, incidenten, mislukkingen, ingeslikte beloften.

Leterme werd vrij algemeen beschouwd als een degelijke minister-president van de Vlaamse regering. Wellicht hoefde hij daar niet echt te functioneren als politicus, wel als de topambtenaar, de notaris van een, ondanks de vele schrijnende problemen op het veld, (super)rijke regio. En daar is Leterme klaarblijkelijk goed in. Dat is waarschijnlijk ook zijn echte roeping en bekwaamheid. Het is dus niet zo onlogisch dat hij naar Europa verhuist. Beter voor hemzelf en voor het land.

Wat wel serieus te denken geeft, is dat deze man tijdens de verkiezingscampagne, door zijn partij werd opgevoerd als de Vlaamse held, de redder des Vaderlands. Hij behaalde meer dan 700.000 stemmen, een monsterscore.

Dat de opgebrande en verbrande Leterme na anderhalf jaar door zijn partij als hinderlijk en nadelig wordt ervaren en geadviseerd wordt de wijk naar Europa te nemen, is een kaakslag voor die honderdduizenden kiezers. Zij stemden niet voor Yves Leterme om hem commissaris van de EU te maken.

Ondertussen lacht De Gucht in zijn vuistje.
Geschreven door Gust Adriaensen om 14:55
Donderdag 8 januari 2009

Godsdienst is geen zoethoudertje

Onder deze titel publiceerde Toon Osaer enkele weken geleden in Kerk + Leven, een opiniestuk, waarin hij stelde dat het wenselijk is dat de Kerk ook kan gedijen in een hedendaagse, kritisch-wetenschappelijke samenleving als de onze. Dat is inderdaad wenselijk. De hoofdredacteur van Kerk+Leven suggereert evenwel dat de Kerk zich ook moet conformeren aan of niet frontaal moet ingaan tegen het extreme materialisme van onze maatschappij.

Er zijn nochtans genoeg evangelieteksten waaruit de scherpe afwijzing van materiële rijkdom blijkt. Een Kerk, die niet uitermate kritisch blijft ten aanzien van het materialisme, kan m.i. niet de Kerk van Jezus Christus zijn. Christus’ leer staat haaks op een systeem waar het kapitaal tot doel geworden is met enorme ongelijkheid en tragedies tot gevolg.

 

Doorheen de eeuwen heeft de Kerk geworsteld met haar verhouding tot het materiële. Hoe welgestelder een samenleving, hoe sterker  de Kerk vanuit machts- of populariteitsoverwegingen, de neiging had om kritiek op winstbejag en uitbuiting te milderen of achterwege te laten. Voor de Belgische en Vlaamse Kerk , die tegenwoordig hoofdzakelijk ‘bevolkt’ wordt door oudere praktiserenden  uit de middenklasse, is die verleiding ook nu nog bijzonder groot.

 

Bisschop Aloys Jousten van Luik, herinnert in een opiniestuk in ‘De Standaard’ aan enkele pertinente elementen van de sociale leer van de Kerk. Een dogmatische visie op het kapitalisme wordt verworpen. Dergelijke visie zou de armen laten opdraaien voor de hebzucht van de kapitaalbezitters. Het positieve van de markt en van de onderneming wordt door de Kerk erkend. Maar zij moeten gericht zijn op het algemeen welzijn. Het ‘algemeen welzijn’ is het morele besef dat eraan herinnert dat de economie er is voor de mens en niet omgekeerd.

 

Het is duidelijk dat deze sociale visie en principes ook gelden voor de plaatselijke kerkgemeenschappen en individuele christenen. Zowel het instituut Kerk als de christen persoonlijk, worden er én door het evangelie én door de sociale leer van de Kerk, toe gedwongen zich permanent kritisch te bevragen over de verhouding tot het materiële, en dat geldt zeker voor de Westerse overvloed- en consumptiemaatschappij. En op zijn minst een poging te doen losser te komen van het materialisme. Een Kerk die dat niet (voldoende) doet, kan de ware Kerk van Jezus Christus niet zijn.

 

God, religie, de Kerk mogen inderdaad niet misbruikt worden als zoethoudertjes voor moeilijke tijden. Maar nog veel minder mag de Kerk een zoethoudertje zijn voor degenen die in materiële weelde zwelgen.

 

Geschreven door Gust Adriaensen om 00:00
Maandag 5 januari 2009

Allemaal Big Brothertjes

In 1948 schreef George Orwell zijn beroemde roman '1984', het jaar waarin  het verlies van privacy en individuele vrijheid door de absolute controle van Big Brother, zo goed als voltooid zou zijn.

Nu zijn we een kwarteeuw verder dan dat magische Orwelliaanse jaartal en dat is voor Maarten Keulemans in de Volkskrant de ideale aanleiding om de stand van zaken op te maken. Zijn pregnante conclusie: We hebben ons na 25 jaar eindelijk overgeleverd aan Big Brother. Maar in plaats van een boosaardige tiran, zitten er allerlei orgaantjes en bedrijfjes en 'overheidjes' en buurmannetjes aan de knoppen. Brrr. Een wereld vol kleine grote broertjes. Dát had Orwell niet voorzien.

En Keulemans geeft een aantal erg herkenbare voorbeelden. De privéfilmpjes op You Tube, Google dat kan natrekken welke sites je bezoekt, de talloze straatcamera's, de databanken met de meest intieme gegevens over onze psychische en fysische gezondheid en die zonder al te veel problemen gehackt kunnen worden, onze portefeuilles die uitpuilen met bechipte bank- en klantenkaarten, de satellietsystemen die onze auto's volgen, enz.

Misschien nog het meest treffende is, dat de mens van 2009 dat allemaal zonder echt protest, tenzij zo nu en dan eens een kritische column, pikt. Nochtans wordt de 21ste-eeuwse uitgave van de westerse homo sapiens, vaak omschreven als een postmoderne, erg op zijn vrijheid gestelde individualist. Daarom maakt hij ook komaf, zo wordt gezegd en geschreven, met geloof en kerk, met politieke structuren en gemeenschapsidealen en komt de traditionele waardebeleving in verband met huwelijk en gezin meer en meer in het gedrang.

Maar dat we, op dit moment al in extreem hoge mate, tot op de intiemste plekken van onze ziel en ons lijf, en in heel ons zijn en hebben, elektronisch gecontroleerd (kunnen) worden, roept nauwelijks weerstand op.  

Deze Big Brother, of zoals Keulemans het ziet: deze talloze Big Brothertjes, accepteren velen zonder veel gemor. Maar hoho, als bv. de paus of een andere geestelijke leider, standpunten poneert, vragen stelt of adviezen formuleert,  dan is 'het kot' te klein. Dan wordt er een aanslag gepleegd op onze zo gekoesterde individuele vrijheid.
Geschreven door Gust Adriaensen om 11:02
Maandag 5 januari 2009

Winterhaiku

Sneeuw op de gagel.
Zienderogen smelt hij weg.
Koester de vriendschap.

Geschreven door Gust Adriaensen om 00:00
Zaterdag 3 januari 2009

Winter

Winter

De koude ligt gestold
in de dichtgevroren poel
waarrond de kraaien samentroepen.
De weide is een kader
waaruit het paard en de koeien
weggesneden zijn.
Van achter het venster
haal ik de dieren
uit de stal vandaan
en plaats ze in de vlakte
waar ze nu te dromen staan
en kou te lijden.
Maar daar geef ik niet veel om
als ikzelf het maar warmer krijg.

Volgende zomer, wie weet,
hoor ik alleen nog maar
het gekwaak van de kikvorsen.

Geschreven door Gust Adriaensen om 00:00
Vrijdag 2 januari 2009

Op uitnodiging van DF-Retie, presenteren Paul Stappaerts sr. en Gust Adriaensen, op donderdag 12 maart in GC Den Dries in Retie :

 

Een dorpsevocatie

Het Retiese landschap in woord en beeld.

 

Dia’s, muziek en gedichten laten je op een boeiende en verrassende manier deze mooie Kempense gemeente nog beter kennen of ontdekken.

 

 

Geschreven door Gust Adriaensen om 00:00
Woensdag 31 december 2008

Erik en de broederliefde

Onze stoere Vlaamse strijder, Erik Van Rompuy, heeft de wereld kond gedaan, dat hij, nu zijn broer Herman premier is, zich gematigder zal opstellen op het communautaire terrein.

Allicht een mooi staaltje van broederliefde maar het maakt de politicus Erik Van Rompuy in onherstelbare mate ongeloofwaardig.

Als de communautaire items (meer bevoegdheden voor Vlaanderen, de transfers, de splitsing van BHV, enz.) echt belangrijk zijn, dan blijf je je daar als politicus  voor inzetten.

Met zijn geste naar zijn broer toe, geeft Erik Van Rompuy te kennen, dat zijn communautaire verbale geweld, zijn geelzwarte 'Splits BHV-T-shirt', enz., eigenlijk alleen maar façade, nep, was.

Wie zal die man nog geloven, wanneer hij het waagt de woorden 'Vlaamse zaak', 'Brussel', splitsing, 'Halle-Vilvoorde', in de mond te nemen?
Geschreven door Gust Adriaensen om 09:57
Woensdag 31 december 2008

Gekwetste ambities

Eens te meer ontluisterend. Er is geen ander woord voor. Vanmorgen gaat het in de berichtgeving in de eerste plaats over het sussen, het paaien van zich verongelijkt voelende ego's, en het verzorgen van de wonden in een deel van het CD&V-kamp.

Kersverse minister De Clerck wordt het mediaveld ingestuurd. Hij moet het plannetje meedelen om Leterme te rehabiliteren: De Gucht binnenkort naar de Europese Commissie en dan kan Yves minister van Buitenlandse Zaken worden. De Clerck moet er wel voorzichtigheidshalve aan toevoegen dat een en ander nog niet 100% zeker is.

Inderdaad. De garantie dat de VLD'er naar Europa verhuist, is er niet. Dat kan nog flink mislopen. Remember de buis van Dehaene enkele jaren geleden.

En wat zouden Open VLD en Karel De Gucht momenteel erover denken  dat zij op deze manier gebruikt (misbruikt?) worden in de CD&V-pogingen om de chaos in het eigen huishouden te bedwingen?

Leterme als minister van Buitenlandse Zaken? Nou. Ten overstaan van veel Vlamingen, een belangrijk deel van zijn achterban en medewerkers, de mediawereld en zo goed als alle Franssprekenden, heeft de vorige premier nooit opvallende diplomatieke kwaliteiten en inlevingsvermogen getoond.

Maar misschien lukt dat wel met bv. de Chinezen of de Zimbabwanen. Wie weet.

Geschreven door Gust Adriaensen om 08:46
Dinsdag 30 december 2008

Een rechtsliberale regering

Het zwaartepunt van de regering Van Rompuy, ligt overduidelijk in de rechtsliberale en conservatieve hoek.

Aan Franstalige kant, kunnen PS en cdH nog voor serieus tegengewicht zorgen.

Bij de Vlaamse ministers evenwel is het liberale en rechtsconservatieve overwicht verpletterend.

Van de zeven Nederlandstalige ministers, kan alleen Vanackere, en dan nog met wat moeite, gerekend worden tot de zgn. vakbondsvleugel van CD&V. De 'ACW-ministers' Leterme, Vandeurzen, Vervotte zijn verdwenen. VLD'ers en centrumrechtse conservatieve CD&V'ers bezetten de belangrijkste posten.

Rik Van Cauwelaert, directeur van Knack, is van mening dat het ontslag van Vervotte niets te maken heeft met een links-rechts tegenstelling maar veeleer met persoonlijke relaties en ambities in het bijzonder van Leterme.

Dat is mogelijk. Maar de liberale en conservatieve maatschappijvisie zal ongetwijfeld afstralen op het gevoerde beleid.

Als dat zichtbaar wordt, kan het ACW niet lang afzijdig blijven.

Geschreven door Gust Adriaensen om 20:37
Dinsdag 30 december 2008

De Clerck of Van Parijs op Justitie?

De namen van de ministers onder leiding van premier Van Rompuy, zullen waarschijnlijk straks of morgen allemaal bekend zijn.

Voor Justitie zijn, naar verluidt, twee voormalige ministers van justitie in de running.

Stefaan De Clerck, de huidige burgemeester van Kortrijk, stapte jaren geleden op als minister, na de kortstondige ontsnapping van Dutroux.

In zijn politieke optreden werden hem vooral 'wolligheid' , stroefheid en vaagheid verweten. Ook zijn korte passage als voorzitter van de CVP, werd, ook door de christendemocraten, niet bepaald als een succes beschouwd.

De politicus die brandt van ambitie om de justitiepost te veroveren, is ongetwijfeld Tony Van Parijs. Tot bij het aantreden van de interimregering Leterme, goed een jaar geleden, waarin Jo Van Deurzen de justitiejob kreeg toegewezen, werd Van Parijs steevast als de justitiespecialist van CD&V opgevoerd en veegde hij te pas maar vooral te onpas justitieminister Onkelinx, de (fraaie) mantel uit.

Vanaf de start van die interimregering, leek Van Parijs wel helemaal verdwenen, verdampt te zijn. Hij gaf geen kik meer. Waarschijnlijk voelde Van Parijs zich uitermate verongelijkt en miskend, omdat Van Deurzen de door hem zo vurig geambieerde job gekregen had en likte hij in een oorverdovende stilte zijn wonden.

Van Parijs ziet nu duidelijk zijn kans om opnieuw baas van het justitiedepartement te worden. Maar wees op je hoede Tony! Wellicht zijn er bij andere partijen nog kapers op de kust. Of wordt je weer de pas afgesneden door een partijgenoot, dit keer een 'wollige' krullenbol.


Geschreven door Gust Adriaensen om 18:36
Maandag 29 december 2008

Tobback

:wink: Tobback in 'Terzake':

'Zowel De Crem als formateur Van Rompuy zijn conservatieven. Het verschil is dat Van Rompuy een verstandige conservatief is.'
Geschreven door Gust Adriaensen om 20:48
Maandag 29 december 2008

Behoed je voor hypes

In een lezenswaardig maar controversieel artikel in 'De Volkskrant', stelt professor Paul de Beer, hoogleraar arbeidsverhoudingen aan de Universiteit van Amsterdam, dat 'zeepbellen, modes en hypes vaker en vaker voorkomen'. 'Moderne burgers', aldus de Beer, 'gedragen zich -ondanks het breed gedeelde geloof in individualisering- steeds meer als kuddedieren'. Zijn remedie: 'De staat moet er ons voor behoeden mee te gaan in hypes die slecht zijn voor ons allemaal, zoals de jacht op winst.'
Los van deze praktische conclusies i.v.m.staatsinmenging, valt het op dat de ideeëntrommel waaruit professor de Beer put, zijn ethische adviezen omtrent humaan gedrag, omtrent de menselijke relaties én de verhoudingen mens-milieu, twee millennia geleden door Jezus Christus aan ons wereldje werden verkondigd. Ze vormen nog altijd, ondanks falen en feilen, de boodschap van de christelijke kerken. de Beer is zich daarvan meer dan waarschijnlijk ook wel bewust, al rept hij er met geen woord over.

Een verantwoorde parafrase van de Beers advies kan dan ook zijn:

Het christendom kan ons ervoor behoeden mee te gaan in hypes die slecht zijn voor ons allemaal, zoals de jacht op winst.
Geschreven door Gust Adriaensen om 09:12
Zondag 28 december 2008

Herman Van Rompuy

Herman Van Rompuy wordt al jaren een intellectueel, een filosoof, een staatsman genoemd. Terecht.

Maar blijf je wel een staatsman, wanneer je de grote verantwoordelijkheid van het premierschap weigert op je te nemen, terwijl het land in crisis verkeert?

(Van Rompuy wil klaarblijkelijk een echte staatsman blijven, want hij heeft aanvaard formateur te zijn en dus is hij waarschijnlijk onze volgende premier.)
Geschreven door Gust Adriaensen om 21:47
Donderdag 25 december 2008

Harold Pinter overleden

De Britse Nobelprijswinnaar 2005, Harold Pinter is gestorven.

Hij startte als dichter maar werd vooral door zijn toneelstukken beroemd.

Nochtans bleef hij poëzie schrijven en opvallend is dat in de gedichten die hij de laatste vijf, zes jaar publiceerde, de dood alomtegenwoordig is.

Death May Be Ageing

Death may be ageing
But he still has clout

But death disarms you
With his limpid light

And he's so crafty
That you don't know at all

Where he awaits jou
To seduce your will
And to strip you naked
As you dress to kill

But death permits you
To arrange your hours

While he sucks the honey
From your lovely flowers

Harold Pinter
April 2005

(Misschien veroudert de dood
 Maar hij heeft toch nog macht

 Maar de dood ontwapent je
 met zijn heldere licht

 En hij is zo sluw
 Dat je helemaal niet weet

 Waar hij je opwacht
 Om je wilskracht tot afval te verleiden
 En je tot op de huid uit te kleden
 Terwijl jij je piekfijn opsmukt

 Maar de dood laat je toe
 Orde op zaken te stellen

 Terwijl hij de honing
 Uit je prachtige bloemen zuigt )


To my wife

I was dead and now I live
You took my hand

I blindly died
You took my hand

You watched me die
And found my life

You were my life
When I was dead

You are my life
And so I live

Harold Pinter
June 2004

(Aan mijn vrouw

 Ik was dood  en nu leef ik
 Jij nam mijn hand

Ik stierf onopgemerkt
Jij nam mijn hand

Jij zag mij sterven
En jij ontdekte mijn leven

Jij was mijn leven
Toen ik dood was

Jij bent mijn leven
En dus leef ik)

Geschreven door Gust Adriaensen om 00:00
Woensdag 24 december 2008

Miet staat aan zijn zijde

MIET STAAT ONWRIKBAAR AAN  WILFRIEDS ZIJDE

Het is haar aan te zien: de lieftallige maar energieke Miet Smet is er helemaal klaar voor, om haar man met raad en daad te assisteren in het verkennen van het Belgische politieke terrein, dat, zoals iedereen ondertussen wel weet, vol ijzers en schietgeweren zit.

Tegelijk zal de door de wol geverfde politica, die al ontelbare watertjes doorzwommen heeft, ook wel beseffen, dat het door haar man tot een goed einde brengen van zijn koninklijke taak, heel andere koek is, dan het in de praktijk toepassen van de waardevolle adviezen en handleidingen, die Martens eeuwen geleden in 'Het volkomen huwelijk' van professor Van de Velde vond en waaruit onze verkenner in 'Nooit Gedacht' met zoveel ongeveinsd enthousiasme citeerde voor een eveneens volop genietende professor Kerkelijk Recht, Torfs. Oef.

Geschreven door Gust Adriaensen om 00:00
Dinsdag 23 december 2008

Kerstavond

Kerstavond

Bij deze kerstavond

hoort een mijmering

over -hoe kan het anders-

VREDE.

Je kan je verdomd opwinden...

neen, dit gedicht -nou ja-

vlot niet.

Waarom niet denken

aan het huppelend kind

op de rustige straat,

een kakelende kip

en een fietsende boer

die meent dat het mooi weer is

voor de tijd van het jaar.

Je vrouw bezig zien

ijverig met pakjes

voor de kerstboom

zilverpapier en gouddraad

verschietend licht.

Jezelf erop betrappen

dat dit ernstig spel

je amuseert en ergert.

Je eigen vredesdroom

verpakt met slingerkrullen

rood en wit

hangt wiebelend

aan een takje.

Voorzichtig moet je wezen

met de vrede.

Een kerstboombal

die vaak voor onze blik

uiteenspat

in duizend doden

min of meer

Geschreven door Gust Adriaensen om 07:22

Meer van RASP

↑ Terug naar de berichten