Naar de inhoud

RASP

akke.beakke.be

Archief

Pater Daniël Maes in Syrië

XI/36
Vrijdag 9 september 2016
Verhuis wegens uitbreiding
In de nieuwbouw maken we een vleugel bewoonbaar voor de fraters en de jongens die hier tijdelijk verblijven, wat steeds vaker gebeurt. Een christelijke familie uit Seydneya bleef enkele dagen bij ons, maar toen moeder vertrok wilden de 2 kinderen nog een week blijven. Zo heeft hun zoon met ons meegeleefd. Dan is er Razoek, een christen uit Qâra die wiskunde wil studeren aan de universiteit van Homs. Hij komt al enkele weken als jobstudent meewerken in de tuin, aangezien zusters en fraters veel werk hebben met de hulpverlening. Naast het water geven, moet er ook geoogst worden: tomaten, druiven, vijgen, granaatappels, meloenen, ajuinen, mais, appels, peren... Hij komt te voet van huis en is om 7 of 8 uur ’s morgens al in de tuin. Als kleine jongen kwam hij hier al helpen, zegt hij. Hij is de eenvoud zelf, werkt ook heel efficiënt en is toch altijd bereid voor een korte humoristische pauze. Hij komt lachend met de fraters een tas thee drinken en eet ‘s middags met ons mee. ’n Grappige kerel. Hij is een fan van een van Engelse voetbalploegen en heeft een helder inzicht in de situatie in Syrië en het Midden Oosten. Het bracht de fraters op de gedachte om een interview en video met hem te realiseren, maar dat vindt hij toch nog te gevaarlijk. Iemand van Syrië zelf die klaar en duidelijk de waarheid zegt omtrent de rebellen en het westen, loopt hier steeds gevaar voor zijn leven. Verder is er de frater uit Brussel, van de fraterniteit van de Heilige Apostelen die nu anderhalve maand met ons heeft meegeleefd en binnen kort weer terugkeert. Hun fraterniteit werd op onbegrijpelijke wijze ontbonden en ze zoeken nu een oplossing voor hun 27 leden. (Ondertussen schijnen er in de Waalse bisdommen op één of twee na, geen nieuwe kandidaten zich aangeboden te hebben voor de seminaries! En in Vlaanderen?). Tenslotte kwamen vorige zondag een Franse mevrouw bij de zusters rust en evenwicht zoeken, terwijl op dezelfde dag een jonge Fransman zich bij ons aanbood. Hij is Egyptenaar van oorsprong en heeft iets van de eenvoud van de koptische monniken. Hij heeft rechten gestudeerd en volgde al een seminarieopleiding verschillende seminaries. Als jurist is hij gaan werken voor een boekhouderskantoor. Hij vernam onze oproep voor hulp aan Aleppo en was er door getroffen. Ik ben geen chirurg en zelfs geen verpleger, zo zei hij, maar in Syrië wil ik helpen. Hij trof onmiddellijk de nodige voorbereidingen. Hij is zoals Levi of Mattheus, die zijn kantoortje sloot om Jezus te volgen. We hadden voor hem in de nieuwbouw een kamer klaar, die net de dag voordien van het nodige was voorzien: een bed met matras, een tafeltje, een deur en elektriciteit. Zondagavond hebben we samen met de zusters naar een Spaanse film gekeken over het leven van Moeder Teresa, naar aanleiding van haar heiligverklaring, die dag te Rome. En maandag voormiddag waren de fraters als één ploeg arbeiders weer samen in de nieuwbouw aan het werk. Er moeten kamers klaar gemaakt worden want we verwachten nog jongeren.
Reeds anderhalf jaar hebben we veelvuldig telefonisch contact met drie jonge Nigerianen, die beweren dat ze bij onze gemeenschap willen aansluiten om monnik en priester te worden. We hebben hen duidelijk gemaakt dat het heel moeilijk zal zijn. Zij zijn blijven aandringen en uiteindelijk hebben we het nodige gedaan om hen hier te laten komen. Ze moesten nog geholpen worden en de nodige aanwijzingen krijgen op de luchthaven van Kameroun en van Ethiopië. Men wilde hen aanvankelijk niet laten vertrekken omdat zij slechts een enkel vlucht hadden naar Libanon. Drie jongeren uit een land vol terroristen voor een enkel vlucht, dat wekt niet veel vertrouwen. En het binnen komen in Syrië is ook niet zonder moeilijkheden verlopen. Uiteindelijk kwam alles in orde.
Donderdag 8 september, feestdag van de geboorte van Maria. We willen er een zon- en rustdag van maken maar... om 8.00 u komt weer een grote container toe. Alles wordt in de nieuwbouw gestockeerd. Prima winterkleding voor mannen, vrouwen, kinderen, winterschoeisel, goede matrassen en beddegoed. Het komt goed op tijd, want het begint stilaan al koud te worden ’s avonds, ’s nachts en ’s morgens. Inmiddels zijn de gehandicapten van het dorp weer toegekomen en enkelen willen natuurlijk meehelpen. Er zijn vele zakken en dozen die vrij licht wegen en die naar de eerste verdieping moeten gebracht worden. Alle hulp is zeer welkom en zij zelf zijn fier dat ze mogen meehelpen. En weer wordt er een kleine video gemaakt, vooreerst om de weldoeners van harte te danken. Bovendien zullen we weer voor duizenden familie-paketten (voedsel, sanitair materiaal...) kunnen zorgen alsook nog enkele ambulances kunnen aanschaffen voor Aleppo. Deze container komt van de gulle weldoeners van Nederland en België. De mensen die geld en goederen gegeven hebben mogen weten dat het wel degelijk efficiënt besteed wordt, nu vooral voor de bevolking van Aleppo. (En aan de velen onder ons die hiervoor dag en nacht werken hoeft niet één euro betaald te worden). Vervolgens willen we benadrukken dat winterkleding, jackets, winterschoenen (vooral voor mannen), nog erg welkom zijn. Wanneer de container na een drietal uren geledigd is, wordt deze opnieuw geladen. De zusters hebben immers weer een hele lading gesorteerd. Er is ook veel materiaal bij voor zieken en gehandicapten. Om half twee gaan we eten. Omdat we van heel de dag nog geen liturgisch gebed hebben kunnen doen, wordt voorgesteld nu eerst de lauden ter ere van O.L.Vrouw te zingen en daarna terug te komen voor ’n gebak. Bij iedere verjaardag is er immers gebak, wat we zeker voor de verjaardag van Maria niet willen nalaten. Zo gebeurt het. En ’s avonds vieren we de plechtige eucharistie waarin we tevens vragen dat alle moeilijkheden met de Nigerianen mogen opgelost worden en dat ze veilig bij ons geraken. Om nog iets van onze ‘zondag’ te vieren hebben we samen gekeken naar de film van Mozes, de zwarte Ethiopiër, die van beroemde bendeleider een bekende woestijnmonnik werd (en waarover we vroeger al geschreven hebben: XI/10 4 maart 2016). En toen gebeurde het, om half elf ’s avonds komt zr. Carmel met de drie Nigerianen toe. Met tamtam-geroffel worden ze onthaald. Er wordt gezongen en gedanst. Ze vertellen van hun reis en leren ons al wat van hun taal, het Igbo. “Nno”, wil zeggen: welkom! Maar... ze zijn moe en we brengen hen naar hun kamer in de nieuwbouw. Onze gemeenschap telt nu 11 nationaliteiten.
De volgende dag (vandaag vrijdag) heel vroeg (om 5.00 u) zouden Moeder Agnes-Mariam en zr. Carmel weer naar Aleppo vertrekken om de hulpverlening te regelen. Onze Egyptisch-Franse frater en de frater van de broederschap van de heilige Apostelen gaan mee om te helpen. Deze laatste vertrekt daarna terug naar Brussel. Het is dus zijn laatste nacht bij ons en dat was de reden waarom we voor de fraters een kleine receptie (thee en een koekje) improviseerden op de (kapotte) trappen van de nieuwbouw en wel om middernacht. En vandaag vrijdag hebben we de Nigerianen laten kennis maken met het klooster.
De kwakzalvers van de “Syrische volksopstand”
De gewone media blijven met een stortvloed van leugens de openbare opinie bestoken om de oorlogspropaganda tegen Syrië aan te wakkeren en het land verder te herleiden tot de door sommige wereldheersers zo begeerde “creatieve chaos”, waarmee zij hun orde proberen op te leggen. De grondlijnen van hun voorstelling zijn duidelijk: 1) De terreurgroep IS is slechts gedeeltelijk ontstaan uit de oorlog tegen Irak in 2003 maar eigenlijk nog veel meer uit de bloedige repressie van de Syrische president vanaf 2011; 2) De Syrische president Bachar roeit zijn eigen volk uit met chemische wapens; 3) Dat er een complot zou bestaan tegen Syrië is maar inbeelding; 4) De Syriërs vluchten niet zozeer voor IS maar voor dat bloedige monster van een president (terwijl de overgrote meerderheid van vluchtelingen in Syrië zelf hun toevlucht zoeken in gebieden door het leger beschermd en juist ook de Syrische vluchtelingen in het buitenland massaal Bachar tot president verkozen hebben op 3 juni 2014!); 5) De etnische en religieuze spanningen zijn de schuld van Bachar (terwijl Syrië juist een model was en is van lekenstaat waar alle godsdiensten gelijk zijn); 6) Het Syrische regime verplettert de soennitische meerderheid (terwijl de eerste minister, de meerderheid van de ministers, officieren en soldaten soennieten zijn, die de president steunen); 7) De golfstaten en Israël moeien zich helemaal niet met de oorlog in Syrië (kom hier maar eens kijken!); 8) De jihadisten in Syrië zijn eigenlijk een te verwaarlozen aantal; 9) Bachar werkt samen met IS tegen zijn eigen volk; 10) De oplossing is wapens leveren aan de “gematigde opposanten” om de gruwelijke dictator ten val te brengen.
Ziedaar het beeld dat ons al vijf jaar lang met verschillende nuances wordt voorgehouden door een leger van corrupte ‘deskundigen’, omgekochte ‘intellectuelen’, laffe politici en pappegaai-journalisten. De wereld draait nu op monsterleugens. Het sluitstuk voor Syrië is nog steeds de bewering omtrent de chemische wapens en de gifgasaanval in Ghouta van 23 augustus 2013. Een zogenaamd UNO rapport heeft nogmaals Syrië én IS beschuldigt van het gebruik van chemische wapens. Al jaren wordt krampachtig en zonder succes gezocht naar het minste bewijs tegen Syrië terwijl er vanaf het begin zonder ophouden chemische wapens gebruikt werden en nog worden door terroristen. Hiervan geeft de permanente vertegenwoordiger van Syrië bij de UNO telkens de nodige bewijzen maar er wordt nooit op gereageerd en in de oers gewoon genegeerd. En onze journalisten blijven onverstoord de chemische aanvallen in Syrië aan het leger toeschrijven. Een onafhankelijke studie van het Massachusetts Institute of Technology heeft al lang duidelijk aangetoond dat de grote gifgasaanval van Ghouta alleen maar van de rebellen kon komen en niet van het Syrische leger. De klap op de vuurpijl werd echter geleverd door een rapport van 50 blz. opgemaakt onder leiding van moeder Agnes-Mariam. Twee weken eerder, op 4 augustus werden 11 alawitische dorpen in Lattakia overvallen door terroristen. Er werd gemoord, verwoest en vooral werden vele kinderen ontvoerd. In heel de Atlantische pers is hierover niet één woord gezegd of geschreven. De radeloze ouders deden beroep op moeder Agnes-Mariam om uit te zoeken wat er met hun kinderen gebeurd is en waar ze eventueel nog te vinden zijn. Wanneer twee weken later 35 professionele video’s van de gifgasaanval in Ghouta de hele wereld worden ingestuurd, herkennen de ouders hierop hun ontvoerde kinderen. Daarop heeft moeder Agnes-Mariam met een ploeg deskundigen een rapport gemaakt over een aantal van deze getrukeerde video’s. Verschillende kinderen werden in een andere houding in een andere kamer gelegd. Een kind wordt als dood voorgesteld op een video en op een andere video die minuten later genomen werd is dit zelfde kind weer levend. Er zijn beelden bij van een massaslachting in Egypte. Nergens zijn bij de kinderen moeders of ouders te zien. Hoe is dat mogelijk? Bovendien, in die streek was de bevolking al lang gevlucht. Vanwaar komen die kinderen dan? De video’s zijn direct na de gifgasaanval gemaakt. Hoe is het mogelijk zovele kinderen netjes in zalen te leggen, te verwisselen en zelfs naar andere plaatsen te vervoeren op zulk een korte tijd? Alles wijst er op dat het vooraf georganiseerd en getrukeerd is. De hele studie kun je hier lezen en zien: http://www.maryakub.net/2016/09/08/mother-agnes-exposes-massacre-marketing-in-ghouta-gas-attacks-in-syria-2013/. Er was toen wel één journalist die schreef: Eén non zet de hele “Amerikaanse Intelligence” in hun hemd!
Zelfs zonder deze grondige studie zou ieder journalist met een heel klein beetje kritische zin al begrepen hebben dat er grof gemanipuleerd is en dat de berichten over chemische wapens alleen maar moesten dienen om de Syrische president nog meer te demoniseren en een militaire inval te rechtvaardigen. Obama had een jaar voorheen al gesteld dat het gebruik van chemische wapens een rode lijn was. Hij sprak precies zoals Bush over de niet bestaande vernietigingswapens van Irak. De mediabelangstelling werd nog opgedreven door een UNO onderzoekscommissie naar Damascus te sturen. Wanneer zij net gearriveerd zijn is er deze geweldige gifgasaanval, bij wijze van spreken vlak onder hun neus. Alle luidsprekers van het westen schreeuwen onmiddellijk om wraak, zonder dat er één enkele vaststelling is gebeurd. Bashar moet gestraft worden alsof een militaire verwoesting van het land daarvoor de oplossing is! Obama stuurt alvast zijn oorlogsvloot naar Syrië. In de kakofonie van de staatshoofden spreekt de ene van meer dan 200 doden de andere van meer dan 1000 doden. John Kerry zei dat hij niet kon slapen bij het zien van deze stervende kinderen. Kon hij wel slapen toen hij mee deze gruwelijke misdaden voorbereidde en organiseerde in de dorpen van Latakia en in Ghouta? Niettemin is er ook bij ons geen enkele journalist die ook maar het minste teken geeft van enige kritische zin of waarheidsgetrouwe berichtgeving. Of is het geen misdaad een massa kinderen te ontvoeren om hen een gruwelijke dood op video’s in Hollywoodstijl te laten sterven? En als men geen enkele schuld aan Syrië kan geven, moet deze misdaad dan ongestraft blijven? Toch blijven onze journalisten het deuntje herhalen over de gifgasaanval “wellicht door het Syrische leger”. Hoe moeten we deze journalisten noemen? Gedrogeerden, onnozelaars, lafaards of criminelen? Zij zijn de kwakzalvers van de Syrische revolutie. Zij zijn het die mee bewerkt hebben dat er nu in Syrië 400.000 doden zijn, 1,5 miljoen gekwetsten, duizenden gekidnapten, 4,8 miljoen vluchtelingen in het buitenland en 8,7 miljoen vluchtelingen in Syrië zelf. Enkel en alleen om de waanzinnige politieke, economische en strategische belangen van schimmige wereldheersers te dienen. We leven onder de heerschappij van “het Beest” en zijn handlangers, zoals het beschreven is in het boek van de Apocalyps, hoofdstuk 13. Een wereldheerschappij bepaalt wat waar en niet waar is, wat mag en wat niet mag. En iedereen wordt aangemaand om het imperium van dit “Beest” te aanbidden. Wie zich niet aansluit bij dit imperium, is uitgesloten. Welnu, wij wensen aan deze wereldheerschappij niet mee te doen. Wij willen de authentieke menselijke en christelijke waarden van rechtvaardigheid en liefde dienen en alleen Christus Jezus als de ware Redder erkennen.
P. Daniel

Geschreven door Gust Adriaensen om 17:30

Twee maten en twee gewichten

In De Standaard van 9 september verscheen een opiniestuk van hoofdredacteur Karel Verhoeven over de SP-A-problemen onder de titel 'Het is wat het is voor de SP-A', daarmee refererend aan een uitspraak van de Gentse burgemeester Termont, in de Optima-affaire.

Je leest wat je leest in dit artikel van Verhoeven.Een ongemeen harde filering van de SP.A .Niet alleen die van Hasselt, maar van de sociaaldemocraten in het algemeen.Daarbij worden de absolute termen niet geschuwd. 'De SP.A heeft geen toekomst', aldus Verhoeven, 'als ze geen nieuwe politieke inspiratie vindt'.

Dat laatste zinnetje is interessant en veelzeggend. Het overgrote deel van dit commentaarstuk handelt over personen: Claes, Termont, ... Zij zitten in het oog van de politieke en de mediastorm, ook al is er nog helemaal geen 'echt schandaal', laat staan iets illegaals. Maar dan schakelt Verhoeven ineens over naar een fundamentele, existentiële invraagstelling van een partij die hoe dan ook een sociaaldemocratische visie op de maatschappij vertegenwoordigt en verdedigt.

Kan allemaal voor mij.Maar ik constateer dat de SP.A veel steviger wordt aangepakt.Ik verwacht dus ook geregeld een deskundige filering van NV-A, Open VLD, CD&V, Groen...en hun personeel. Echt niet zo moeilijk hoor!

Geschreven door Gust Adriaensen om 13:41

Retraite in abdij Postel

Geachte,

Van 21 tot en met 25 november 2016 vindt er op het gastenkwartier van de abdij van Postel een retraite plaats voor priesters, diakens en religieuzen met als thema "God vinden in alle dingen."

E.P. Nikolaas Sintobin s.j. zal deze retraite begeleiden.

Dagelijks sluiten we aan bij het getijdengebed en de H. Mis van de abdijgemeenschap van Postel. Er is mogelijkheid tot aanbidding van het Allerheiligste Sacrament.

Tijdens de retraite is er ook gelegenheid om het sacrament van de biecht te ontvangen.

Meer informatie vindt u in de folder in bijlage. U mag deze te allen tijde doorsturen naar anderen.

Hartelijke en genegen groeten,

In Christus en Maria,

Pater Benny

Inschrijvingen en inlichtingen bij

pater Benny Berrens

Abdij van Postel

Abdijlaan 16

2400 Mol-Postel

0496 50 15 23

of via gastenkwartier@abdijpostel.be

Bijlagen
Geschreven door Gust Adriaensen om 08:16

Peiling RTBF en La Libre

In Vlaanderen blijft N-VA de grootste met 25,2 procent (-7,2). De Vlaams-nationalisten blijven daarmee wel ruim onder hun verkiezingsresultaat van 32,4 procent.

CD&V komt uit op plaats twee met 15,6 procent (-3), gevolgd door SP.A met 14,9 procent (+0,9) en Open VLD met 14 procent (-1,5). Vlaams Belang maakt een sprong naar 13,1 procent (+7,3) en Groen komt uit op 10 procent (+1,4). De PVDA zou net boven de kiesdrempel van 5 procent (+2,3) komen.

De regeringspartijen verliezen samen 11,7 %.

Geschreven door Gust Adriaensen om 00:00

Allemaal eten we onverdoofd geslachte dieren

De opgeklopte herrie omtrent verdoofd of onverdoofd slachten woedt al jaren.Het is merkwaardig dat nu pas openbaar gemaakt wordt wat in de betrokken kringen van veehandelaars, slachthuizen en beleidsmakers altijd al geweten was: het niet aan moslims en joden verkochte deel van de onverdoofd geslachte dieren komt gewoon bij de andere consumenten terecht. .

Ik ben ervan overtuigd dat heel veel mensen dat ook wisten of vermoedden.Je hoeft er niet lang over na te denken: in ons economisch systeem kan niet verwacht worden dat op basis van 'ethische' overwegingen het vlees van onverdoofd geslachte dieren uit de handel wordt gehouden.

Als het de politici echt om dierenwelzijn te doen is, dan moeten ze ook drastische maatregelen nemen om het lijden van dieren in de kweek, het vetmesten en het vervoer te stoppen. Daar wordt dag na dag langdurige pijn veroorzaakt.

Maar de doorsnee vleesconsument trekt zich daar allemaal geen bal van aan. Anders was de vleesmarkt al lang in mekaar gestort.

Geschreven door Gust Adriaensen om 21:32

Hugo Peeters

In De Standaard verscheen enkele dagen geleden een dubbelinterview met Rik Torfs en zijn oudleraar Hugo Peeters. Ook in zijn recentste maandagse column steekt de rector van de KUL zijn bewondering en dank voor Hugo Peeters niet onder stoelen of banken.

De hommage aan Hugo Peeters zal ongetwijfeld vele Kempenaars genoegen doen.

In de jaren vijftig dwong Hugo bij zijn klasgenoten in het Herentalse college ontzag en bewondering af door zijn 'freedom of speech' ten aanzien van leraars en directie.

Hugo kreeg ruimere bekendheid in Kempense studentenkringen tussen 1959 en 1968. In die periode was hij voorzitter van de ' Kempische Rodenbachbonden', een organisatie die een aantal, vooral Kempense, Vlaams-nationale studentenbonden (Nijlen, Geel, Retie, Dessel, Duffel, Rijkevorsel, Voortkapel, Wommelgem, Arendonk, Kasterlee...) verenigde. Die bonden zijn een kweekvijver geweest voor talrijke maatschappelijk en politiek geëngageerde Kempenaars. Hugo Peeters organiseerde leidersweekends, 'landdagen', een gezamenlijk kamp , schreef talrijke artikels over maatschappij, politiek en schoonheidsbeleving in het KRB-blad 'Houzee', gaf lezingen en hielp mee aan de KRB-studentenwerking in Leuven.

Zijn afscheid als voorzitter betekende meteen de neergang van de Kempense Rodenbachbonden.

Geschreven door Gust Adriaensen om 15:09

Pater Daniël Maes in Syrië

XI/35
Vrijdag 2 september 2016
Ma’aloula
Zes jaar geleden bezochten we het kleine stadje Ma’aloula, halverwege Damascus en Qâra (nl. op 14 oktober 2010, voor hen die zich toen al door mijn berichten lieten teisteren!). Onderaan strekt zich een vruchtbare vallei uit met fruitbomen. Het plaatsje is wereldberoemd omdat de christenen hier, zoals nog in enkele omringende dorpen, het Aramees, de taal van Jezus spreken. Zaterdagnamiddag trokken we, voor het eerst sinds de oorlog, met een deel van de gemeenschap opnieuw naar Ma’aloula. Vooraleer we toekwamen moesten we minstens vijf controleposten passeren. Burgers samen met soldaten zorgen nu voor hun eigen veiligheid. In het midden van het dorp zie je het Grieks-orthodoxe klooster van de hl. Thecla. Als heidens meisje was ze zo getroffen door de prediking van Paulus en het geloof in Jezus, dat ze er heel haar leven voor wilde geven. Dat was niet naar de zin van haar ouders. Ze is als martelares gestorven. Er bestaat een apocriefe levensbeschrijving van haar met talrijke merkwaardige gebeurtenissen, o.a. van water uit de rots, wat je nu nog kunt drinken. Het klooster is inmiddels helaas door Al-Nousra rebellen totaal verwoest. Op een van de muren hebben ze hun naam geschreven met er bij Allah Alakbar. Alle zusters zijn weg en leven elders. Het hele complex is nu één grote bouwwerf. Van de kerk staan alleen de muren nog overeind. Binnenin zijn alle iconen, kostbaarheden, meubilair tot en met de vloer verwoest. Bovendien is de kerk, zoals het hele klooster, helemaal zwart verbrand. Werklui hebben in de kerk de muren en pilaren al gereinigd tot aan het plafond. We hebben samen in de kerk een lied uit de liturgie ter ere van O.L.Vrouw gezongen en een Weesgegroet gebeden. Het schrijn van de hl. Tecla kun je nog bereiken langs bergen verwrongen ijzer, vernielde iconen, kapot meubilair en een loopbrug. Binnenin is ook daar alles pikzwart. Links blijft het water nog druppelen en kun je er van drinken. Ook de grote, erg vruchtbare abrikozenboom die in de rotsgrond zijn wortels heeft en zich met een enorme bocht naar buiten werkt staat er nog. Van boven op de kerk zie je hoe het dorp zich beneden uitstrekt. Er is weer een gewoon dorpsleven zichtbaar met spelende kinderen. De toeristische activiteit van vroeger is echter totaal afwezig. Tegen de rotswanden zie je hoe de huizen als het ware hangen. Velen zijn zwaar beschadigd. Deze huizen hebben allen hun eigen grotten in de rots, waartegen ze gebouwd zijn. In het klooster valt het op dat er vooral veel jonge mannen aan het werk zijn, die ook graag enige uitleg geven. De fraters hebben er gebruik van gemaakt om verschillende interviews met video-opnamen te maken. Hopelijk kunnen ze die ooit eens afwerken en op onze website zetten. Bij het afscheid was een groepje arbeiders thee aan het drinken en zij drongen er op aan dat wij met hen zouden meedoen, wat we ook graag gedaan hebben.
Daarna hebben we een wandeling gemaakt tussen de hoge rotsen en hier en daar de rotswanden zelf beklommen. Volgens de ellende zouden dezen rotsen zich geopend hebben om de hl. Thecla tegen haar belagers te beschermen. Zo kwamen we boven weer aan de weg. Vandaar reden we wat verderop naar de berg en het klooster van de hl. Serge. Hij was een Romeins officier die omwille van zijn christelijk geloof in 297 werd gedood. Ook hier is van de toeristische activiteit van vroeger niets meer te bespeuren. Van het grote hotel langs de weg blijven alleen nog maar kapotte muren over. We vernamen dat de rebellen zich in het klooster schuil hielden en toen ze door de Syrische soldaten verdreven werden alleen nog maar de kostbaarheden binnenin konden verwoesten. Het klooster is in de 4e eeuw opgetrokken op de plaats van een heidense tempel ter ere van Apollo en de cultus van de zon. Het Grieks-katholieke kerkje werd in de 5e eeuw opgebouwd in ruwe witte steen. In de zijmuren zie je hoe cederhouten balken werden ingevoegd om het gebouw tegen aardbevingen te beschermen. Altaar en altaarblad hebben de vorm van een kuip, het is de vorm van het oude heidense altaar, waarop offers werden gebracht. Ook de sterrenhemel boven het zijaltaar, als een hulde aan de zon werd bewaard, maar hierin werden de icoon van Christus en Maria aangebracht. Achteraan in de kerk is een kleine opening in de rotsstenen. Het was vroeger de enige en veilige toegang tot het klooster, waarin men alleen maar gebukt kon binnenkomen. Verder is er een put in de grond, waar vrouwen hun kind in onderdompelen wanneer ze meerdere kinderen wensen. De iconen van de hl Serge en de heilige Bacchus alsook alle andere kostbaarheden zijn verwoest. De man die het klooster voorlopig bewaakt vertelde hoe God hen in iedere fase van deze tragische gebeurtenissen bijzonder beschermd heeft. Zijn broer werd gekidnapt en kwam weer vrij. Er zijn weinige doden gevallen en weinigen werden ontvoerd. Er is in Ma’aloula wel heel veel materiële schade. Wat de rebellen en hun broodheren in het westen echter niet kapot gekregen hebben is het christelijk geloof. Het grote kruis op de kerk en alle kruisen werden kapot geslagen. Het geloof in het kruis van Christus in het hart van de mensen blijft overeind
Aleppo
Er wordt hier nog dag en nacht gewerkt om dringende hulpgoederen voor Aleppo klaar te maken. Er zijn honderden grote dozen met verschillend medisch materiaal (katheders, kompressen, buisjes, spuitjes, apparaatjes allerhande...). Alles moet opgeschreven en geteld worden opdat de chirurgen, die zich aangeboden hebben, weten waarover ze kunnen beschikken. Inmiddels vernemen we dat een aantal soldaten uit onze streek naar Aleppo gezonden zijn om daar de bevolking te beschermen met groot gevaar voor hun eigen leven. Om de bescherming over hen af te smeken hebben we zondagavond meteen samen een rozenhoedje gebeden en gans de week in plaats van de completen de ‘Paraclisis’ ter ere van O.L.Vrouw gezongen. Uiteindelijk vonden voorlopig 13 soldaten de dood en werden 7 gewond. Naast het leed en de grote zorgen, vooral nu om de gesneuvelde soldaten, is er ook vreugde in het dagelijkse leven. Het samenzijn met de gehandicapten op dinsdag en donderdag is altijd bijzonder aangenaam en plezierig. Ook kwamen er deze week drie keer kinderen met hun leerkrachten uit het dorp. Ze hebben zich gans de namiddag en avond uitgeleefd met allerlei gezelschapsspelen, zoals we vroeger op kamp met de jeugdbeweging gekend hebben, o.a. het ‘zakkenlopen’. In een zak gehuld probeert men springend eerst de eindmeet te bereiken terwijl de anderen luid supporteren.
Op 23/8/16 gaf pater Firas Lufti een getuigenis op de jaarlijkse grote ontmoeting in Rimini (Italië). Deze minderbroeder van 41 jaar, afkomstig uit Hama (Syrië) is parochievicaris en overste in Aleppo. Ziehier een greep uit zijn getuigenis. De oorlog tegen Syrië, die nu ongeveer 380.000 mensen heeft gedood, is het grootste humanitair ramp van de 21e eeuw. Al wisten velen in het begin niet wat er gaande was, het is nu duidelijk dat het een internationale strijd is van de grote politieke en economische machten om hun eigen belangen. Slachtoffer is het onschuldige volk, vooral vrouwen en kinderen. Aleppo is nu als één grote gevangenis. Voor de oorlog waren er 3,5 miljoen inwoners, waarvan 150.000 christenen. Tienduizenden jihadisten hebben een etnische en religieuze zuivering doorgevoerd. Er blijven nu minder dan 30.000 christenen over. Tegelijk hebben de jihadisten de vallei van Ninive in Irak “gezuiverd” van de 150.000 christenen die daar al sinds 2000 jaar leefden. Hun huizen werden met een ‘nun’ gemarkeerd (Nassarah = christen). In Syrië zijn naast pater Murad, Frans Van der Lugt, tienduizenden als martelaars gestorven. Vorige maand werd in Frankrijk de priester Jacques Hamel in de kerk van St.Etienne-du-Rouvray door salafisten uit eigen streek onthoofd. Het bisdom had hen een stuk grond aangeboden om een moskee te bouwen en deze moord was hun antwoord. Enkele moslims hebben na de moord op de priester de kerk bezocht maar geen enkele grote school van de islam heeft tot heden plechtig de gruwelen van IS veroordeeld. Laten we niet bang zijn maar ook niet dwaas of onvoorzichtig. “Dit land bevat de wortels van het christendom: het evangelie, het leven van de apostelen, van Jezus en Maria, de missionering van Paulus, Barnabas en Lucas... in Antiochië, Syrië. Wanneer de wortels van deze grote boom van het christendom worden doorgehakt, zal de rest van de boom verdorren en uiteindelijk sterven.”
Als tegenhanger van de valse berichtgeving met de foto van Omran, waarover we vorige week schreven en die al wel tienmaal de wereld is rondgegaan, vestigen wij de aandacht op de zesjarige Mahmoud. Hij werd geboren zonder armen en twee maand geleden werd hij zwaar gewond door mortieren van de rebellen, waardoor zijn beide voetjes moesten afgezet worden. Hij kijkt u liefdevol aan. Dr. Nabil Antaki van het hospitaal van de maristen in West Aleppo stelt voor deze onvervalste foto, als uitdrukking van het ware leed van de kinderen in Aleppo te nemen. Ik heb vorige keer aan onze “defensiespecialisten” van de VRT al gesuggereerd hoe ze hun meest vuile journalistiek van de vorige week (en de voorbije vijf jaar) kunnen goed maken. Ik vergat nog een rekeningnr. te geven, waarop ze kunnen storten om te helpen: IBAN BE 32-068-2083244-02 BIC GKCCBEBB (Abdijlaan 16 B-2400 MOL-POSTEL
Befius, Pachecoln 44, Brussel). Daarbij moeten ze dan natuurlijk vanaf nu ook aan de kant van de onschuldige slachtoffers gaan staan en niet de moordenaars van het Syrische volk blijven aanmoedigen. Tevens willen we hierbij heel hartelijk de velen danken die wel aan de kant van de slachtoffers staan en daadwerkelijk geholpen hebben en nog blijven helpen.
Nog meer oorlog?
Grote aanslagen worden dikwijls op het hoogste wereldvlak nauwkeurig gepland om een nieuwe oorlog voor te bereiden en te rechtvaardigen. Zo lijkt het ook nu te zijn met de mislukte staatsgreep in Turkije, die moest dienen om eindelijk het zo lang nagestreefde doel te bereiken: een inval in Syrië. Immers, de coalitie van Syrië, Hezbollah, Rusland, Iran en nu China is voor de westerse wereldheersers te sterk en zou wel eens werkelijk in staat kunnen zijn om Syrië te bevrijden en zijn soevereiniteit terug te geven. Niet alleen zijn de militaire successen op de terroristen er groot maar bovendien hebben de Russen een massale humanitaire hulp georganiseerd. Dit alles blijkt voor het wensten zo onverteerbaar te zijn dat ze een nieuwe oorlog verzonnen. De schijn-staatsgreep in Turkije, gepland door Turkije zelf, CIA, Israël en NAVO was een meesterlijke zet om in Turkije iedereen uit te schakelen die tegen een inval in Syrië was. Onmiddellijk worden 2839 militairen gearresteerd en 2745 rechters en advocaten uitgeschakeld. Op één maand tijd worden 60.000 mensen en 2300 instellingen uitgeschakeld die het terrorisme van Turkije aanklagen. En zo werd de invasie in Syrië door Turkije, VS en NAVO mogelijk. Als Syrië zichzelf verdedigt, eventueel met behulp van Rusland wordt dit beschouwd als een aanval op Turkije en kan dus de NAVO officieel tot oorlog oproepen. Inmiddels wordt de leugen de wereld ingestuurd dat deze invasie zou dienen om IS aan te vallen terwijl in werkelijkheid het Syrische leger en volk, Hezbollah, Rusland en Iran aangevallen worden. Het tweede belangrijkste kopstuk van de IS, Abu Mohammad Al-Adnani is wel degelijk in Al-Bab, Oost Aleppo, door de Russen en niet door de Amerikanen uitgeschakeld, al doen deze laatsten er alles aan om deze leugen in de openbare opinie te hameren. Tegelijk geeft Turkije de schijn toenadering te zoeken tot Rusland en kwaad te zijn op de VS. Het lijkt allemaal een schijnvertoning te zijn. Dat deze nieuwe slachtingen in Syrië niet alleen onmenselijk maar ook totaal illegaal zijn en tegen het handvest van de VN, zoals Syrië en Rusland openlijk aanklagen, valt voorlopig in dovemansoren. Dit betekent nog niet dat Rusland, Iran en China lijdzaam zullen blijven toezien. Het westen is wel alle geloofwaardigheid kwijt. (Prof Michel Chossudovsky, Invasion du nord de la Syrie par les USA, l’ OTAN et la Turquie : le putsch « raté » en Turquie a-t-il les bases d’une guerre étendue au Moyen-Orient ? mondialisation.ca. 31 augustus 2016).

« De wereld staat voor radicale veranderingen. We zien hoe de EU afbrokkelt en de Amerikaanse economie instort. Dit zal eindigen in een nieuwe wereldorde. Binnen tien jaar zullen we een nieuwe wereldorde hebben die in niets gelijkt op de huidige en waarvan Rusland en China de sleutelplaatsen zullen innemen. De wereldorde mag niet gedomineerd worden door één land of enkele landen, maar moet gedragen worden door een breed internationaal akkoord. China verkiest dat de volkeren van alle landen zich verenigen om de machtsverhoudingen in de wereld, de gevaren en de mogelijkheden te veranderen. Confrontatie moet vervangen worden door samenwerking en de monopolies door win-win overeenkomsten.” (Uit de toespraak van de Chinese president XI Jinping n.a.v. de 95e van de Chinese communistische partij).
P. Daniel

Geschreven door Gust Adriaensen om 10:02

Simplisme

De Standaard geeft nogal wat bladruimte aan ene mevrouw Poleunis, ouder en leerkracht, om de afschaffing van het katholiek onderwijs te eisen.

Mevrouw Poleunis oreert dat het katholieke onderwijs niet meer van deze tijd is. En zij eist dus dat de netten, lees 'het vrij onderwijs' verdwijnen.

Als mevrouw Poleunis wenst dat 'geloofsovertuiging geen rol speelt in de school die past bij haar normen en waarden', dan moeten zij en haar geestesgenoten ervoor zorgen dat er voldoende scholen zijn waar dat het geval is.

De benadering van mevrouw Poleunis blinkt uit door simplismen. DE oplossing voor alle heikele school- en onderwijsproblemen is volgens haar de afschaffing van de onderwijsnetten. Maar uit de voorbeelden die ze aanhaalt, blijkt vooral dat ze in de eerste plaats denkt aan een oplossing en invulling van haar privéproblemen en wensen.

Bovendien heeft zij klaarblijkelijk nog nooit gehoord over de vrijheid van onderwijs, die in de grondwet is opgenomen.

Geschreven door Gust Adriaensen om 22:33

Democraat Geert Bourgeois

 De Vlaamse minister-president, Geert Bourgeois neemt duidelijk afstand van voorzitter Bart De Wever, die pleit voor een soort van politiestaat.

En dat is maar goed ook.

Geert Bourgeois kan dan misschien niet de meest charismatische politicus zijn, maar hij is wel een consequente democraat.

Dat kan niet altijd gezegd worden van De Wever, die al heel wat gekke en soms in democratisch opzicht gevaarlijke bokkensprongen gemaakt heeft vanuit populistische en electorale overwegingen.

Geschreven door Gust Adriaensen om 11:41

Brief van bisschop Johan Bonny bij het begin van het schooljaar

Bisdom Antwerpen

Mgr. Johan Bonny, bisschop-referent voor het onderwijs, schreef een brief over 'burgerschap en godsdienst', bij de aanvang van het nieuwe schooljaar.

‘Burgerschap en godsdienst’

Een nieuw schooljaar is als een nieuw schrijfboek. Het ruikt naar fris en vers. Op een leeg blad beginnen we aan een nieuw opstel. En dat is ook goed. Het is goed dat leerkrachten en leerlingen met elkaar een nieuwe start kunnen nemen, in een nieuwe klas. Het is goed dat de school aan een nieuw werkjaar kan beginnen, met een nieuw thema en een nieuwe aanpak. Het is goed dat leerlingen met een nieuwe agenda en een nieuw rapport kunnen starten, los van de nasleep van vorig jaar. Het is goed dat de schoolpoort weer open staat en het dorp of de wijk opnieuw tot leven komen, na de stilte van de zomermaanden. Graag wensen we aan allen die op 1 september weer naar school trekken, naar hun school, een vlot begin en een goed verloop van het nieuwe werkjaar!

Welke beelden zullen ons bijblijven van juli en augustus? Heel tegenstrijdige beelden. Enerzijds het mooie weer en de warme vakantiedagen, hier of in het buitenland, en de vele sportmanifestaties. Anderzijds de beelden van terroristische aanslagen en een gewelddadige aardbeving. Twee foto’s zal ik niet vlug vergeten: de foto van de bejaarde priester Jacques Hamel die in Saint-Etienne-du-Rouvray (Frankrijk) werd vermoord terwijl hij de eucharistie opdroeg, en de foto van het 5-jarige jongetje Omran uit Aleppo (Syrië) dat door een brandweerman van onder het puin werd gehaald en in het oranje zitje van een ambulance neergezet. Het zijn tragische beelden van het geweld dat tijdens de voorbije zomermaanden zijn dodelijke ramkoers voortzette. We mogen ze tijdens het komende schooljaar niet vergeten.

Het zijn beelden die doen nadenken over de belangrijke rol van de school in de samenleving.

Waar en hoe leren kinderen en jongeren uit verschillende maatschappelijke en culturele achtergronden met elkaar samenwerken en samenleven? Eerst en vooral op school.


Terecht groeit vandaag de vraag naar meer aandacht voor burgerschapsvorming op school.

Die burgerschapsvorming is geen bijkomstigheid. Ze gaat over alle inzichten, vaardigheden en houdingen die kinderen en jongeren nodig hebben om later als burgers in dezelfde samenleving met elkaar te kunnen optrekken. Zo’n brede opdracht kan niet in een afzonderlijk vak worden samengedrukt en nog minder uit een ander vak verwijderd.

Burgerschap gaat niet over een vak, maar over heel het pedagogische project.

Alle vakken en heel het schoolgebeuren hebben immers met burgerschapsvorming te maken. Hoe kinderen en jongeren met en over elkaar leren spreken, hoe ze met verschillende meningen en inzichten leren omgaan, hoe ze elkaars religieuze en culturele achtergronden leren respecteren, hoe ze met angsten en conflicten leren omgaan, hoe ze solidariteit boven particularisme leren plaatsen: daarvoor zijn de uren buiten de les even belangrijk als de uren in de les, de speelplaats en de sportzaal even belangrijk als het leslokaal, de stijl in de gang even belangrijk als de stijl in de klas. Dank aan allen die deze burgerschapsvorming meenemen als opdracht en kans in het schoolgebeuren.

Dat ook het vak godsdienst of levensbeschouwing in dat verband ter sprake komt, is terecht.

Godsdienst is een factor van zowel verscheidenheid als verbinding onder medeburgers.

Verscheidenheid: omdat godsdiensten verschillende inzichten en gedragspatronen naar voren schuiven. Verbinding omdat godsdiensten gezinnen en gemeenschappen in netwerken met elkaar verenigen. Burgerschapsvorming kan daarom niet naast de godsdiensten heen, evenmin als godsdiensten naast burgerschapsvorming heen kunnen. Hoe beter kinderen en jongeren hun eigen godsdienst kennen en die van anderen, hoe respectvoller zij later als burgers met elkaar kunnen omgaan.


Voor christenen is Jezus daarbij het kompas.

Niemand kon deze twee draden met elkaar verbinden als Hij: de draad van zijn persoonlijk getuigenis en de draad van zijn verbondenheid met anderen. Godsdienst en burgerschap: halverwege komen ze elkaar tegen. Dank aan allen die godsdiensten en levensbeschouwingen meenemen als evenveel kansen tot zowel verscheidenheid als verbinding in het schoolgebeuren.

Beste wensen voor een mooi en geslaagd schooljaar!

+ Johan Bonny

Bisschop van Antwerpen

Bisschop-referent voor het onderwijs

Geschreven door Gust Adriaensen om 22:29

Meer van RASP

↑ Terug naar de berichten