Naar de inhoud

RASP

akke.beakke.be

Archief

Een familiesprookje

In blijde verwachting van een kindje, besloten Jan Jansen en Margriet Jansen, vooral omdat Margriet er zich graag op liet voorstaan dat ze een feministische inborst had, gebruik te maken van de nieuwe naamgevingsmogelijkheden en hun eersteling zowel de naam van de papa als van de mama te geven. Het werd dus Hans Jansen-Jansen. En toen hun tweede geboren werd, kreeg dat de naam Grietje Jansen-Jansen.

Daarmee waren hun gezin en hun geluk compleet. Maar eilaas, zoals dat gaat in het leven, niet voor lang. Papa Jan verwisselde het tijdelijke met het eeuwige en na verloop van niet al te lange tijd, zoals dat gaat in het leven, leerde Margriet een andere lieve man kennen. Het toeval wilde dat hij eveneens luisterde naar de naam Jan Jansen en de gelukkige vader was twee schattige kinderen, Grietje Jansen-Jansen en Hans Jansen-Jansen.

Om de innige verbondenheid binnen het nieuwe gezin ook in de namen te verankeren en omwille van een aantal administratieve en erfeniskwesties, werd nog voor de volwassenheid der kinderen het namenregister officieel vastgesteld als volgt: Hans Jansen-Jansen-Jansen-Jansen, Grietje Jansen-Jansen-Jansen-Jansen, Grietje Jansen-Jansen-Jansen-Jansen, Hans Jansen-Jansen-Jansen-Jansen.

De namen bezorgden de kinderen, weliswaar in eerder beperkte kring, een zekere beroemdheid, en daardoor gecharmeerd namen ze zich voor later een partner te zoeken met minimum een combinatie van twee keer Jansen, zodat hun kindertjes op hun beurt wereldfaam zouden verwerven als Hans/Grietje Jansen-Jansen-Jansen-Jansen-Jansen-Jansen... en de publicatie in het Guinness Book of Records wenkte.

Geschreven door Gust Adriaensen om 10:07

Gezinsweekend in de abdij van Postel

Van vrijdag 11 april tot en met zondag 13 april organiseert de abdij van Postel een gezinsweekend.

Op zaterdag 12 april is er de gezinsdag rond het thema "De vier kardinale deugden". E.P. Gabriël Goossens o.praem, Norbertijn van de abdij van Tongerlo, zal deze dag begeleiden. Het zal een dag worden gevuld met gebed en ontmoeting, geloofsverdieping en gesprek. We vieren de H. Mis met onze gezinnen en nemen deel aan het avondgebed van de abdijgemeenschap. Er is biechtgelegenheid voor oud en jong. Er is catechese en opvang voor de kinderen. Iedereen mag deelnemen, men hoeft niet in gezinsverband te komen.

Voor wie op zoek is naar meer; wie dieper wil kennismaken met andere jonge gezinnen; wie met andere jonge gezinnen wil bidden; wie even in stilte met Maria bij Jezus wil vertoeven tijdens de Aanbidding; wie gezellig wil napraten... is er de mogelijkheid om het ganse weekend te komen: van vrijdag 13 september (vanaf 19u) tot zondag 15 september.

Voor meer info over het gezinsweekend: zie folder in bijlage.
Inschrijving en inlichtingen via:
pater Benny
abdij van Postel
Abdijlaan 16
2400 Mol
(0032) 0496 50 15 23
gastenkwartier@abdijpostel.be

Bijlagen:
05 - folder AN - gezin - 2014 - 01 - nieuw.pdf (768.3 KB)   

Geschreven door Gust Adriaensen om 07:36

De rangorde der ethische waarden

1.Legalisering euthanasie op kinderen:

Allerlei politici van het meest diverse pluimage spannen samen en werken zich de naad uit hun broek om de uitgebreide euthanasiewet goed te keuren. Zij worden daarin gesteund door een horde journalisten, filosofen, opiniemakers, die bladzijden en bladzijden ter beschikking krijgen om hun pro-opvattingen wereldkundig te maken, zich beroepend op het onaantastbare principe van het sacrosancte zelfbeschikkingsrecht.

2. Congresvoorstel legalisering cannabis

Allerlei opiniemakers, van politici tot journalisten, vullen bladzijden en bladzijden vol afkeuring en/of leedvermaak over het door een nipte meerderheid van congresdeelnemers goedgekeurde voorstel van de Jongsocialisten om cannabis te legaliseren.

Wanneer laat Vermeersch van zich horen?

Geschreven door Gust Adriaensen om 07:38

Dichter Leo Vroman overleden

Dichter Leo Vroman 10 april 1915-22 februari 2014

Februari

De ijstijd van het jaar is half  voorbij,
lente onmogelijk, die herfst al vergeten,
het aardewerken land door ijsgetij
dik geglazuurd en ongespleten.
Hoe zelden kom ik daarop voor: vandaag
is er bij voorbeeld niets van mij te horen
behalve het schuren van mijn hardgerande
oren
langs mijn kraag.

De zon gaat op voordat de dag begint.
Niemand kijkt en vindt niemand.
Een benige hond
waarop een paar bange
ogen zitten, werpt de lange
schaduw van een gebogen hinde
over de gewitte grond.
Hoe eenzaam de zon voortwerkt.
Het doet tot hiertoe pijn en
toch moet hij nog een maand schijnen
voor de wereld het merkt,

Deze maand is gekrompen van de kou.
Niemand kan zien dat achter
de samengevrozen dagen een lauw
waas golft, gauw wordt het zachter.

Geschreven door Gust Adriaensen om 16:22

Xing Di Rupo, Hui De Crem, Hao Decroo Hao

smiley-foot-in-mouth.gif

Het waren bijzonder lieflijke en aandoenlijke tafereeltjes op het vliegveld van Zaventem, waarbij op een bepaald ogenblik zelfs het onderscheid vervaagde tussen de hoge gasten en de hoge gastheren, zoals dat in de geschiedenis al wel vaker is gebeurd op een of andere Animal Farm.

Elio, aaibaarder dan ooit, met een schattige pluchen panda in zijn wat onwennige handen, zag met de aankomst van Xing Hui en Hao Hao een meer dan gouden toekomst voor de relaties België-China. De Croo jr., was voor de nauwlettend toekijkende Chinese Big Brothers, de absolute garantie voor het feilloos en gestaag uitbouwen van het pensioenfonds der geliefde panda's. En Pieter... Ja, waarom de martiale De Crem in het ontvangstcomité? Hier volgt de breaking news verklaring.

U weet dat enkele woordvoerders van politievakbonden, mensen die op alle slakken zout leggen, niet akkoord gingen met een gemotoriseerd escorte van de federale politie voor onze troetelpanda's. En ze probeerden Di Rupo de opeising van een escorte in de schoenen te schuiven. Ridicuul natuurlijk. Als er nu voor één soort zoogdieren politiebegeleiding verantwoord is, dan toch wel voor panda's zeker! Een eer is het ja!! De vakbondsbonzen moesten zich meer vragen stellen bij de verantwoording van het escorteren van presidenten en dictators met bloed aan hun handen!!!

Maar goed, de politiebegeleiding was er en het geheel vormde een prachtig plaatje. Nu terug naar de rol van De Crem. Uit hoogst betrouwbare bron kon vernomen worden, dat de Chinese president himself bij Pieter erop aangedrongen had ook het Belgische leger stand-by te houden, om bij het minste incident of opstootje of wat dan ook, een gepaste militaire actie ter bescherming van Xing Hui en Hao Hao, te kunnen ondernemen. Die vraag kon de roemrijke bevelhebber der Belgische Strijdkrachten, Pieter de Grote  van Aalter, niet naast zich neerleggen. En zo geschiedde dat in een kazerne dicht bij Zaventem, het 3de Regiment Cyclisten en in een kazerne vlak bij Brugelette, het beroemde 10de Jagers te Paard, in hoogste staat van paraatheid verkeerden.

Als je de video's van de historische begroeting der panda's, nauwkeurig bekijkt, zie je op een bepaald moment De Crem, de Chinese ambassadeur iets in het oor fluisteren. Wie een beetje thuis is in het liplezen, verstaat perfect wat de toekomstige Navo-baas zegt, -weliswaar met een sterk Aalters accent maar dat verhoogt merkwaardig genoeg de verstaanbaarheid tussen Aaltenaars en Chinezen-: 'Vertel uw president dat het Belgische leger en zijn minister gezorgd hebben voor een veilige en perfecte aankomst van uw geliefde panda's.'

Xing Hui en Hao Hao lieten al die drukte ondertussen niet aan hun berenhart komen. Ze zagen er perfect gelukkig uit. Op het gepaste uur begonnen ze gezapig aan hun portie vers aangevoerde bamboestengels te knabbelen. Dat was het uur waarop in Brussel de gaarkeukens  en in Charleroi de slaapzalen voor de daklozen hun deuren openden

Geschreven door Gust Adriaensen om 10:49

Een federale kieskring?

Een commissie buigt er zich al een tijd over. En in de Zevende Dag werd de discussie pro en contra opgepookt door Dewael (pro) en Jambon (contra).

Ik ben pro. Het lijkt me namelijk de democratische logica zelve: in een federale staat moet het ook mogelijk zijn een deel van de volksvertegenwoordigers over provincie- en taalgrenzen heen, te kiezen.

Het is ondemocratisch dat de Belgen (want dat is nog altijd de officiële nationaliteit van de inwoners van dit land) het recht ontzegd wordt een stem uit te brengen op di Rupo, Reynders, Milquet, Magnette, enz. of omgekeerd op De Croo, Tobback, De Wever, De Crem, Jambon, enz.

Dewael heeft overschot van gelijk wanneer hij wijst op de fundamentele contradictie in de NVA-opstelling: enerzijds tegen een federale kieskring fulmineren maar anderzijds heel de campagne focussen op de strijd tegen de PS, waartegen of waarvoor de kiezer in Vlaanderen geen stem kan uitbrengen.

Als er geen federale kiesmogelijkheden worden geboden, dan zou het getuigen van goede democratische smaak, in de kiescampagne de strijd aan te gaan met de politieke concurrentie binnen de eigen kieskring en niet zijn pijlen te richten op een externe vijand, die buiten schot blijft omdat men dat zelf wil.



1554988-6edf823a8b3c7bc9ba690fed7347dd2d.jpg

1554988-2ae9c210bafa5ee12c0b62ec0a4e5104.jpg
Geschreven door Gust Adriaensen om 20:41

Pater Daniël Maes vanuit Syrië

'...Zelf zitten wij nu in het oog van de storm, dus meestal rustig, maar regelmatig volgt er zo'n geweldige knal dat het gammele venstertje van mijn kamer openvliegt. Deze beschietingen zijn evenwel niet op ons gericht.
Wij blijven in veiligheid,hopen we. We hebben eten, regelmatig electriciteit en water en we leven als één familie met moslims volgens de beste traditie van het Syrische volk. Van verschillende kanten komen hulpgoederen toe, die door een ploeg van hieruit aan behoeftige gezinnen wordt uitgedeeld in heel de streek.
De Zusters maken koordjes met gevlochten kruisjes alsook armbandjes met 10 bolletjes als een mini-rozenkrans. Dit voor moslims die het willen. Voortdurend komen moslims me vragen hun kruisje te zegenen.
Tussen de pijn van de oorlog groeien bloemen van hoop, van geloof en liefde.
Van harte.'
Geschreven door Gust Adriaensen om 22:29

'Zwijgen is toestemmen'

'

Het weekblad 'Tertio' stelt snoeiharde vragen bij de uitbreiding van de euthanasiewet. En terecht.

“Willen we echt een maatschappij waarin euthanasie snel verglijdt naar een basisrecht voor steeds meer groepen, abortus almaar breder en meer vanzelfsprekend wordt toegepast, steeds minder gehandicapte kinderen het levenslicht mogen zien en steeds openlijker en luider vragen rijzen bij hoever de zorg voor zieken, bejaarden en hulpbehoevenden kan reiken in onze sterk vergrijzende samenleving?

Gisteren euthanasie voor wilsbekwame meerderjarigen, vandaag voor jongeren en kinderen, morgen voor dementerenden en wilsonbekwamen. De wereld kijkt beduusd toe, maar de bres is geslagen. Zwijgen, is toestemmen.”

Geschreven door Gust Adriaensen om 17:19

'In eer en geweten stemmen'

Waarom vinden we het zo opmerkelijk, dat de parlementsleden voor een keer in eer en geweten stemmen, over de gemeenschappen en partijen heen?', vraagt Walter Zinzen zich af. En hij voegt eraan toe: 'Zo zou het altijd moeten zijn.'

Sta me toe deze wens erg voluntaristisch en naïef te vinden. Zinzen moet dan standvastig pleiten voor het afschaffen van de partijen, het uitschakelen van verschillende kandidatenlijsten, het liquideren van het effect van de rangorde op een lijst, enz. Kortom, heel ons politieke en kiessysteem moet grondig herdacht worden. Mij niet gelaten, maar of dat allemaal zoveel beter is, lijkt me discutabel.

De 'opmerkelijkheid' van het 'in eer en geweten' stemmen, zit hem natuurlijk in het feit dat het zo weinig gebeurt, en Zinzen insinueert hierbij dat het parlement bijna nooit in eer en geweten stemt. Wat geen lichte aanklacht is.

Dat in verband met de wet op de uitbreiding van de euthanasiemogelijkheid naar kinderen toe, door de partijen als belangrijk argument voor de sereniteit en de zwaarwichtigheid van het debat, de afzonderlijke parlementsleden werd toegestaan in ' eer en geweten' te stemmen, en de partijbonzen zich op die toestemming lieten voorstaan, ervaar ik eerder als een toppunt van hypocrisie dan als een bewijs van het goed functioneren van onze parlementaire democratie.

Want de partijen houden de touwtjes in handen, de partijtop is de baas van het spel, de bonzen zeggen: 'Parlementslid, jij mag nu voor dit geval 'in eer en geweten' stemmen.' En dan de wereld kond doen:'Kijk naar ons, bewonder ons: wij geven toestemming om 'in eer en geweten' te stemmen!!'. Disgusting. Dat de kritische journalist die Walter Zinzen altijd geweest is, zich daardoor laat charmeren, verwondert me zeer.

Bij mij laat dat gescherm met 'in eer en geweten' en 'over de partijen en gemeenschappen' heen, een zeer wrang gevoel na. Het tast de geloofwaardigheid van de partijen verder aan, omdat 'de eer en het geweten' zo selectief gebruikt wordt, in functie van de machtspositie van de partijen. Misbruik van ethische termen is dat.

Walter Zinzen heeft gelijk wanneer hij schrijft: het parlement moet altijd stemmen in eer en geweten. Maar als daarvoor, één, toestemming moet gegeven worden door de echte bazen, en, twee, dat maar geldt voor een erg beperkt aantal wetsontwerpen en niet voor andere, bv. wel voor abortus en euthanasie, en niet voor de rechten van asielzoekers, migranten, loonkloven, vierdewereldmensen, enz., dan is er 'something rotten' in onze parlementaire democratie en in een aantal ethische opvattingen van een aantal partijen en politici.  

Geschreven door Gust Adriaensen om 13:41

Meer van RASP

↑ Terug naar de berichten