NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Foto
Welkom op de blog
Zoeken in blog

Beoordeel dit blog
  Zeer goed
  Goed
  Voldoende
  Nog wat bijwerken
  Nog veel werk aan
 

 

Willekeurig SeniorenNet Blogs
de_nieuwe_armen
blog.seniorennet.be/de_nieu
Inhoud blog
  • Einde van de reis
  • Dolomieten
  • Commacchio in Italie
  • Split
  • Niksic in Montenegro
  • Terug door Albanie naar Montenegro
  • Debar in Macedonie
  • Trikala Griekenland
  • Patras
  • Op weg naar Patras
  • Miserie op het eiland Paxos
  • Vrije dag op het eiland Corfu
  • Griekenland Corfu
  • Fier in Albanie
  • Petrovac in Montenegro
  • Vela Luca
  • Naar Zadar
  • Cres
  • Naar het eiland Cres
  • We zijn vertrokken
  • Kaart
  • De laatste vier dagen van de reis.
  • Rit Livigno-Solden via Stelvio
  • Rit van Breno naar Livigno
  • Rit van Lecco naar Breno
  • Rit van Chur naar Lecco
  • Chur in Zwitserland
  • Naar Chur
  • We zijn vertrokken
  • Wenen (einde van de reis)
  • Slovenie-Oostenrijk-Sankt Lorenzen
  • Maribor in Slovenie
  • Banja Luka (Bosnie Herzegovina)
  • Bosnie-Herzegovina Mostar
  • Cetinje in Montenegro
  • Rustdag in Niksic
  • Niksic in Montenegro
  • Montenegro
  • Prizner in Kosovo
  • Kosovo
  • Ohrid in Macedonie
  • Skydra
  • Griekenland
  • Sofia
  • Bulgarije
  • Transfagarasan
  • Sibiu
  • Roemenie
  • Gyula
  • Hongarije
  • Autotrein
  • Reserveren in Roemenie
  • Bagage
  • Bijna klaar om te starten
  • Kaart rondreis Balkanlanden
  • Amai mijn motor
  • Einde van de reis
  • Souillac
  • Vervolg Souillac
  • Seix Frankrijk
  • Barcelona
  • Vervolg Barcelona
  • Het verhaal van de gestolen motor
  • Aankomst Barcelona
  • Eindelijk in de haven van Barcelona
  • Naar de ferry voor de overtocht naar Barcelona
  • Vervolg Ferry
  • Tanger
  • Vervolg Tanger
  • Tétouan
  • Vervolg Tétouan
  • Meknes
  • Vervolg foto's Meknes
  • Beni Mellal
  • Vervolg foto's Beni Mellal
  • Conclusie Marrakech
  • Marrakech deel 2
  • Vervolg foto's Marrakech deel 2
  • Marrakech deel 1
  • Vervolgt foto's Marrakech deel 1
  • Naar Marrakech
  • Naar de oase Fint(een dagje off road)
  • Vervolg foto's off road
  • Foto's bezoek aan de Kasbah
  • AANKONDIGING
  • Ait-Benhaddou
  • Foto's van de rit Tinerhir-Aid-Benhaddou
  • Tinerhir(Todrakloof)
  • Vervolg foto's rit naar Todrakloof
  • Todrakloof
  • Met vier maal vier de Sahara in
  • Foto's vier maal vier Sahara
  • Vervolg foto's Sahara
  • Sahara
  • Arrachidia
  • Fés
  • Aan boord van de ferry
  • Op de ferry.
  • We zijn vertrokken
  • Morgen vertrek met de Triumph naar Marokko.
  • Kaart
  • De planning van de reis verloopt vlot.
  • Einde van de reis bron tot monding Loire
  • Rennes
  • De monding
  • Saint Nazaire
  • Angers
  • Chambord
  • Gien
  • Roanne
  • Roanne
  • Ardeche
  • Onderweg naar de bron van de Loire
  • Wandeling
  • Naar de bron van de Loire
  • Ferry Rosslare-Cherbourg
  • Laatste dag in Ierland
  • Waterford
  • De ring van Kerry en de ring van Beara
  • Naar het Schiereiland Dingle
  • Naar Kilrush
  • Naar Galway
  • Rustdag in Westport
  • Weer een regendag
  • Naar Donegal
  • De eerste rit over de Wild Atlantic Way naar Carrigart
  • Muurschilderingen Bloody Sunday Londonderry
  • De Causeway Coast Route
  • Naar Belfast
  • Een dag in Dublin
  • Van Engeland naar Ierland
  • We zijn vertrokken
  • Het aftellen is begonnen
  • Ullapool
  • Durness
  • Durness
  • Thurso
  • Rondrit Black Isle en bezoek aan Inverness
  • Dingwall
  • We zijn vertrokken
  • Weerbericht Schotland
  • Het aftellen is begonnen
  • Weekend Engeland
  • Einde van de reis
  • Kil-Oslo
  • Helsinki-Stockholm. Schipper mag ik over varen ja of nee?
  • De overtocht
  • Op verkenning in Helsinki worden we een beetje glossy.
  • Een grensovergang in de zon, dat is niet bon.
  • Drie dagen St. Petersburg maakt een mens murg.
  • Vervolg foto's St. Petersburg
  • St. Petersburg dag 1
  • Verslag rit 17/08/15
  • M10
  • Veliky Novgorod
  • Torzhok
  • De laatste dag in Moskou
  • Vervolg Moskou dag 2
  • Dag 2 Moskou
  • Dag 1 in Moskou
  • We zitten in Moskou
  • Een toertje over binnenwegen in Rusland
  • Minsk
  • Rusland
  • Belarus
  • Laatste dag in Polen
  • Overgangs rit en wasdag.
  • Pieniny gebergte
  • Lange dag, korte nacht
  • Polen
  • Tjechie
  • We zijn vertrokken
  • We hebben de visums.
  • Nog steeds geen visum
  • We willen wel, maar het lukt nog steeds niet.
  • Einde van de reis
  • Stelvio
  • Parco Nazionale dello Stelvio
  • Brescia
  • Firenze
  • Vervolg foto's Firenze
  • Naar Firenze
  • Vervolg Perugia
  • Perugia
  • Naar Perugia
  • Ovindoli
  • Benevento
  • Bezoek Matera
  • Vervolg foto's
  • Naar Matera
  • Naar Cosenza
  • Gastenboek
  • Marina di Ascea
  • Pompeji
  • Napels verkennen
  • Op weg naar Napels
  • Reggio Emilia Italie
    Reizen door Europa
    Met de motor op reis
    21-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Einde van de reis

    21/07/18
    Aan het ontbijt kunnen we zien dat we Oostenrijk naderen, er was werkelijk niets aan op te merken.

    De rit naar Innsbruck was aangenaam en over een goed wegdek en een paar cols met de nodige haarspeldbochten.
    Er is veel verkeer op de wegen en in de dorpjes maar je kunt moeilijk verlangen dat je in het hoogseizoen de weg voor je alleen hebt natuurlijk.
    De laatste dertig kilometer naar Innsbruck moet we de regenkleren nog eens aantrekken. Ruim op tijd zijn we aan het station waar de motors op de trein moeten gezet worden. Voor de zoveelste keer deze reis staan we weer te wachten. Stipt om 18u45 kunnen de motors de trein op en om 20u45 zijn we vertrokken naar Düsseldorf.

    Na een niet zo aangename nacht wordt rond zeven uur het ontbijt gebracht, om 08u45 rijden se het station van Düsseldorf binnen.

    Om 09u15 beginnen we aan de laatste kilometers van deze reis. Als ik rond de middag thuis kom staan er 3.945 km meer op de teller van de Triumph.













    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2018 018 Croatie-Griekse eilanden en Albanie
    >> Reageer (0)
    20-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dolomieten

    19/07/18-20/07/18

    Goed geslapen, vannacht muisstil in het dorpje. Na een matig ontbijt vertrekken we rond half negen met een temperatuur van 27 graden.

    Er valt over deze rit weinig te vermelden, slechte wegen, druk verkeer, en totaal niets te zien in deze streek. We zijn dan ook blij als we na 130 km de Dolomieten in zicht krijgen. Er hangen dreigende wolken boven het majestueuze gebergte maar we komen ervan af met een paar regendruppels.

    Om 15u zijn we in San Martino di Castrozza een dorpje dat op een hoogte van 1.500 m ligt waar we deze nacht verblijven. Het is hier ook nog 27 graden maar de warmte is niet zo drukkend. Douchen, blog bijwerken en rusten dat is zowat het enige wat we hier gaan doen.
    S’ avonds koelt het goed af en het is dan ook een verademing om eens te kunnen slapen zonder de koude lucht van een airco. Vroeg naar bed en fantastische geslapen. Gewekt worden door de koebellen is eens iets anders. We hebben afgesproken om morgen rond negen uur te gaan ontbijten, vroeg vertrekken is absoluut niet noodzakelijk.

    Het is fris als we naar het ontbijt gaan en er hangt wat mist ronde de bergtoppen. Er is regen voorspeld voor vandaag maar zo ziet het er voorlopig nog niet naar uit. De kamers moeten om tien uur vrij zijn, we zullen hier dus rond kwart over tien vertrekken.
    We rijden heel de dag door de bergen naar Innsbruck, daar moeten we rond 19u aankomen om onze motors op de autoslaaptrein naar Düsseldorf te zetten. DE afstand naar Innsbruck is 220 km.
    Na een nacht op de trein is het over de autostrade naar huis. Theo 150 km, Kees 250 km.

    Ook deze reis zit er dan weer op. Ik ga toch eens moeten nadenken of ik dit soort reizen nog ga blijven doen. Zeker niet meer op deze manier, het schema was te strak met te weinig rustdagen. Volgens mij moet je om de zeven dagen minstens twee overnachtingen hebben zodat je de motor een dag kunt laten staan.

    Ik zal wel zien wat het volgend jaar wordt. Maar een zekerheid is dat ik wel blijf rijden.(zolang de gezondheid het toelaat)







    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2018 018 Croatie-Griekse eilanden en Albanie
    >> Reageer (0)
    19-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Commacchio in Italie

    18/07/18
    Redelijk geslapen op de ferry, maar echt uitgerust ben ik toch niet. Na een zeer karig ontbijt 1 croissant en een kop koffie kunnen we rond half acht in de morgen van de ferry af. Over een bar slechte weg rijden we de haven van Ancona uit. Het wordt saai, maar de hitte is er nog altijd. Na een half uurtje stoppen we aan een terras om een paar koffies te drinken en onze ogen wat verder open te trekken. De honderden strandstoelen staan al klaar om de toeristen op te vangen. Echt gezellig kan dat volgens mij toch niet zijn als die allemaal bezet zijn.

    We hebben maar een ritje van 225 km te doen, we beslissen dan ook om een bezoekje te brengen aan San Marino. Volgens de gps is het niet zover om rijden. Na een uurtje komen we San Marino aan, niet het San Marino wat wij bedoelen maar een klein kerkje in een nog kleiner dorpje heet daar San Marino. Terug de gps er bijgenomen maar helaas er staan een stuk of twintig San Marino’s in de gps. We beslissen dat we verder doorrijden in de richting van Rimini. Een paar kilometer voor Rimini loopt er een weg naar San Marino. Ondertussen zijn we aan het rijden in een temperatuur van 36 graden.

    We rijden door heuvelachtig landschap maar de wegen zijn hier van zeer slechte kwaliteit. Eindelijk krijgen we een richtingaanwijzer die ons naar San Marino wijst. Op de derde rotonde die we moeten doen is het gedaan met richting aan te geven. Alles bij elkaar hebben we het een keer of vijf moeten vragen om daar te geraken. Het is al een uur of drie als we in San Marino aankomen en het moet gezegd, het is er gezellig, aangenaam leuke terrasjes en mooie uitzichten.
    Na een goede maaltijd gaat gaan we tevergeefs sigaren zoeken, Theo loopt over de omwalling (waar eerst een ferme klim aan voorafgaat) terug naar de parking waar onze motors geparkeerd staan. De Kees ziet die beklimming absoluut niet zitten en gaat op zijn gemakje langs de hoofdstraat naar beneden.

    Na het bezoek hebben we 120 km te rijden naar Commacchio een zeer eigenaardig dorpje dat het kleine Venetië van Italië wordt genoemd. Rond vijf uur komen we daaraan. Het is bloedheet, we rijden het stadje binnen waar het stikt van de kanaaltjes. Op een gegeven moment kunnen we niet verder. De trappen waar we voor staan zijn iets te stijl om met de motor over te gaan. Op één van de foto’s is aan de overkant van dat kanaaltje een roze huisje te zien. Dat is onze B&B waar we vandaag overnachten. Wij te voet naar daar, de madam komt opendoen, bekijkt het probleem, neemt een fiets en sleurt die over de trappen tot bij onze motors. Met redelijk wat moeite draaien we onze motors en rijden gezwind achter de fietsende madam aan. We kunnen onze motor voor de deur van de B&B parkeren. Kleren wassen, en ophangen douchen, goei sigaren gaan kopen, en een terrasje gezocht om te eten. Rond kwart over zes zitten we op een heerlijk terras, bestellen een halve liter en vragen de kaart. Drinken krijgen we, maar de keuken gaat pas om 19u open. Halve liter leeggedronken en weg wezen hier.

    Eten gevonden en een litertje wijn in een ander restaurant, daar mochten we na het eten niet met onze wijn en een sigaar op het terras. Onze wijn en de glazen meegenomen naar de overkant van de straat waar een leeg terras stond. Daar mogen we niet blijven zitten, zelfs niet als we iets willen bestellen. Misschien zagen ze dat we al iets hadden gedronken. Dan zijn we met onze karafwijn en de glazen op een terras gaan zitten van een Pizzeria die geen pizza’s verkocht en gesloten was.

    We werden niet meer lastiggevallen maar hadden redelijk wat bekijks.
    Vandaag weer 325 km gereden met onze omweg naar San Marino.

    Morgen zitten we in de Dolomiten























    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:2018 018 Croatie-Griekse eilanden en Albanie
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Split

    17/07/18
    Het was weer gezellig gisterenavond, een goed hotel, goed eten en een goed glas wijn meer hebben we niet nodig.
    Vannacht wakker geworden van de regen die tegen het raam kletterde, oei dacht ik dat beloofd voor morgen. Als we naar het ontbijt gaan hangt er een dreigende lage bewolking. We hebben nog een temperatuur van 14 graden. Na het ont bijt is het nog wat aan het motregenen, we vertrekken dan ook met onze regenkleding aan.
    Ook vandaag weer slechte wegen, het slechtste stuk was een weg die ongeveer 5 km opgebroken was. We rijden erover in de regen, door het slijk en grove steenslag.
    De grens passeren we moeiteloos en in Bosnië krijgen we de zon te zien. Aan het eerste terras dat we tegenkomen stoppen we dan ook om de regenkleding op te ruimen.

    Als we aan de laatste 75 km naar Split beginnen moeten we de vluchtstrook op om onze regenkleding terug aan te trekken. De regen valt met bakken uit de hemel, alles erop en eraan, donder, bliksem en hevige windstoten. De temperatuur zakt van 29 naar 19 graden.
    Als we door het centrum van Split rijden schijnt de zon weer een klimt de temperatuur flink. Het is echter te druk om te stoppen, we rijden dan ook rechtstreeks nar de haven. In de binnenstad is het een drukte van belang. Iedereen loopt in de kleuren van het Kroatisch elftal rond. Het elftal wordt vandaag in Split ontvangen.
    Nog een paar kilometer naar de haven en we krijgen weer een hevige bui over ons heen. Druipnat komen we in de haven aan.

    Een uurtje later beginnen alle schepen de scheepshoorn te laten loeien en er wordt vuurwerk afgestoken. Het Kroatisch elftal komt Split binnengevaren.

    Stipt om 20u vertrekt de ferry naar Ancona in Italië. Rond zeven uur in de morgen komen we daaraan.













    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2018 018 Croatie-Griekse eilanden en Albanie
    >> Reageer (0)
    16-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Niksic in Montenegro

    16/07/18
    Wat was het gisterennamiddag gezellig in Debar. Op elk terras grote schermen waar de finale van het WK voetbal werd uitgezonden. Natuurlijk zijn wij dan niet als twee watjes op onze kamer gebleven. En zeg nu zelf, als je in zo’n bruisende sfeer terecht komt en je hebt heel de dag met deze hitte liters water gedronken dan is toch zo’n heerlijke lekkere koele frisse pint niet versmaden. Als je dan na match een heerlijke maaltijd voorgeschoteld krijgt dan laat je toch die fles rode wijn ook, niet staan he. Als dan de rekening nog geen tien euro bedraagt voor twee personen is het helemaal feest.

    Verschrikkelijk slecht geslapen, het bed was precies een blok beton. De airco was absoluut niet te regelen en desondanks dat het buiten fris was (we zaten op een hoogte van 850 m) kon je het raam niet openzetten wegens het vervelende geluid van blaffende honden, Na een matig ontbijt en een onnodige discussie over de rekening zijn we rond negen uur vertrokken.

    De eerste twintig kilometers waren subliem, een zeer goed wegdek en een prachtig landschap. Na het tanken hadden we nog wat kilometers met goed wegdek en de kans om een paar foto’s te maken De volgende negentig kilometers waren een absolute ramp. Zwaar geladen dertigtonners hebben hier de weg volledig naar de bliksem geholpen. Regelmatig moeten we door kuilen en putten zo’n mastodont van een vrachtwagen inhalen. Ik moet werkelijk al mijn rijervaring uit de kast halen om overeind te blijven. Er zijn stukken bij waar we over een richel van 50 cm breed naast kuilen rijden die twintig tot dertig cm diep zijn. Meestal is het in de bochten te doen, het asfalt wordt warm door de hitte en dan rijden die vrachtwagens het asfalt gewoonweg op hopen en trekken ze diepe sporen. Er zijn zelfs volledige stukken uit het wegdek.

    Elke bocht die je hier neemt is spannend omdat je niet weet wat je te wachten staat. We rijden welgeteld twee uur en twintig minuten voordat we het stuk van 88 kilometer achter onze kiezen hebben. Het is dan ook bijna middag als we op enigszins fatsoenlijk wegdek komen. We nemen onze laatste lunch in Albanië op deze reis. Twee spaghetti ’s twee frisdrankjes en twee waters voor €1,75 per persoon. Gisteren een geweldig diner met de nodige drank voor €3,50 per persoon. De prijzen zijn dan ook het enige voordeel van dit land. De bergen zijn prachtig maar door de slechte staat van de meeste wegen kun je er niet van genieten, het rijden vereist al je aandacht. Heel jammer.

    Na de lunch komen we op een goed wegdek maar in een hels verkeer terecht. De temperatuur schommelt tussen 34 en 36 graden en het is weer vechten om een plaats in het verkeer. Het is vechten tot aan de grens van Albanië – Montenegro. We hebben een twintigtal minuten nodig om deze grens te passeren. We rijden de grens over met aan de linkse kant een mooi moerasgebied en aan de rechterkant de bergen. Ik heb er maar 1 onnozele foto van getrokken op een moment dat ik moest wachten tot Theo voorbij de douane was. De resterende 75 km heb ik geen zin meer gehad om te stoppen in deze hitte. Het fototoestel van mijn gsm werkt niet meer en het is een gedoe om bij elke foto het toestel uit de koffer te nemen, handschoenen aan en uit, fototoestel terug opbergen enz. enz.

    Rond 16 u zijn we Niksic, wat een verademing om terug in een normaal hotel te zijn waar je gewoon euro’s kunt gebruiken, waar je normaal eten kunt bestellen en waar je niet moet discussiëren over van alles en nog wat. En ook nu vinden we dat we na deze zware dag wel eden pintje en een wijntje verdiend hebben. Vanuit de kamer een mooi uitzicht over Niksic.

    Morgen weer een tamelijke zware rit. We rijden door Bosnië naar Split. Een rit van 295 km. In split nemen we de ferry naar Ancona in Italië. De ferry vertrekt morgenavond om 20 u in Split.

    Op 18/07/18 komen we om zeven uur in de morgen aan in Ancona. We rijden dan 225 km naar Comacchio waar we overnachten in een B&B. Comacchio staat beschreven als het kleine Venetië van Italie.



















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2018 018 Croatie-Griekse eilanden en Albanie
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Terug door Albanie naar Montenegro

    15/07/18
    Goed geslapen maar het campinggevoel is niet aan mij besteed. Na een redelijk ontbijt zijn we weer weg onder een stralende zon.
    De eerste 40 km zijn moordend, verschrikkelijk slecht wegdek, aangezien de zon nog laag staat is het door de schaduwen die over de weg vallen moeilijk om op tijd de gaten in het wegdek te vermijden. Het eerste uur hebben we 38 kilometer afgelegd. We rijden wel door en prachtig landschap en de wegen beginnen iets beter te worden.

    We rijden heel de dag op een hoogte tussen zeshonderd en elfhonderd meter. De warmte is hier dan ook niet zo drukkend.
    Als we de min of meer bewoonde wereld binnen rijden zien we zeer duidelijk de schrijnende armoede die hier op het platteland heerst. In de landbouw wordt nog veel met de hand gewerkt en het paard heeft hier ook nog een belangrijke rol voor het ploegen en het vervoer. We zien veel oudere vrouwen op de kleine stukjes grond die ze hier bezitten keihard werken. In de stadjes die we passeren zien we dan weer het zeer grote verschil tussen arm en rijk. Het verschil is ook te zien aan de woningen. Prachtige villa’s met luxeauto’s op de oprit worden afgewisseld met kotjes waar een paard en kar voor de deur staat. Er is iets dat niet klopt in dit land. De wegen en toegangswegen in en naar de dorpjes zijn erbarmelijk. In deze afgelegen dorpjes geboren worden moet verschrikkelijk zijn.

    De toegangswegen naar de steden zijn van uitzonderlijke kwaliteit, in de meer toeristische gebieden zoals aan het grote Ohrit meer in Progradec is het fantastische rijden op de SH3.
    In Radozhda gaan we de grens over, we staan hier een twintigtal minuten in de hete zon aan te schuiven eer we Macedonië kunnen binnen rijden. Als we de grens gepasseerd zijn rijden we over de A2 naar Struga. Het wegdek is goed een we rijden door een zeer mooie streek met veel uitzichten over het meer. Voorbij Struga rijden we over de R1201 een fantastische mooi dal in. Zeer goed wegdek en we rijden constant naast de rivier Drim. We blijven op deze weg tot we in Debar zijn waar we vandaag overnachten.

    Morgen staat de zwaarste rit van deze reis op het programma. 285 km naar Niksic in Montenegro. De eerste 135 km door de bergen in het Noorden van Albanië. Inderdaad terug naar Albanië, na een twintigtal kilometers staan we terg aan een grens en verlaten we Macedonië.











    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2018 018 Croatie-Griekse eilanden en Albanie
    >> Reageer (0)
    15-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Debar in Macedonie

    14/07/2018

    Gisteren in Albanie geen internet, we staan dus weer een dag achter met de blog.


    Op tijd opgestaan met de ogen redelijk goed open. Ook vandaag zitten we heel de dag in de bergen en het blijft hier zeer warm. We vertrekken goed op tijd en onze eerste stop is in Meteora. (Veel informatie te vinden op Google) Het is de tweede keer dat ik hier kom maar het blijft indrukwekkend om te zien hoe ze op de hoge bergtoppen de kloosters hebben gebouwd. We blijven er niet lang want het is er behoorlijk druk en ik krijg het min of meer aan de stok met een soort parkeerwachter die perse wil hebben dat we onze motors op een soort pleintje zetten maar dan moet ik een stoeprand op rijden van zo’n dertig cm hoog, dat zie ik absoluut niet zitten.
    Na Meteora rijden we over tamelijk goede wegen een mooie rit door de bergen. Op een gegeven moment zien we Ioannina een tamelijk grote stad dat aan een groot meer ligt. Geen Pelikanen gezien.


    Voordat we de grens met Albanië bereiken stoppen we nog op een terrasje in de schaduw aan een natuurlijke bron. Uit de verre omtrek komen ze hier water halen. Rond de middag staan we aan de grens met Albanië. Aan deze grens is het muisstil, geen voertuig te bekennen. Na een kwartiertje rijden we Albanië binnen. Klok een uur teruggezet zodat we onze normale tijd terug hebben.
    Tot Carcova gaat het goed in Albanië maar dan moeten we voor de laatste 35 km de SH75 naar Leskovik nemen. Verschrikkelijk, ik heb bij mijn weten nog nooit zolang op zo’n verschrikkelijk wegdek gereden. Gaten, kuilen, grint, paarden koeien loslopende honden en zelfs af en toe een tegenligger. Na een uur hebben we ongeveer zestien kilometer gereden onder een loodzware zon. Een keer of drie met veel moeite recht kunnen blijven, zeker in de afdalingen is het af en toe gewoonweg gevaarlijk om hier met een baanmotor te rijden.


    We stoppen dan ook in Leskovik, een mooi onderhouden dorp minden in de bergen, om te tanken en een beetje te bekomen. We nemen een lunch en een half litertje. Hier kom ik tot ontdekking dat ik de roaming op mijn gsm niet heb afgezet. Ik krijg een vriendelijk bericht van Proximus dat de kosten in het buitenland op dit ogenblik €20,85 bedragen.
    De serveerster geeft ons niet veel goede moede voor de volgende zestien kilometer en we vertrekken dan ook met redelijk wat tegenzin. De eerste kilometers gaat het nog, de laatste tien kilometers zijn weer erbarmelijk. We komen eindelijk op een soort camping aan, we slapen ieder in een houten huisje.
    Morgen rijden we nog altijd door de bergen we rijden naar Debar, een rit van 200 km.

    We zitten dan in Macedonië.





























    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2018 018 Croatie-Griekse eilanden en Albanie
    >> Reageer (2)
    13-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Trikala Griekenland

    13/07/18
    Wat was het gezellig gisterenavond in Patras, we maken echter van ons hard een steen en gaan op tijd naar ons hotel. Morgen een zware bergrit van 295 km te zwaar met deze temperaturen. Ik maak dan ook een andere route.

    Op tijd opgestaan, ontbijten en rond een uur of acht vertrekken we. De eerste 125 km rijden we langs de kust van de Ionische Zee. Het gaat goed vooruit en na 125 langs de kust te hebben gereden rijden we de bergen in. De wegen blijven goed tot middelmatig en er is amper verkeer zodat we goed kunnen doorrijden. Toch blijf ik redelijk voorzichtig in de bochten want een paar dagen geleden ben ik in een bocht flink in de problemen gekomen.

    Een zestigtal kilometers voor Trikala zijn we de bergen uit en komen we in een dal met eindeloze katoenvelden. Het dal werkt als een oven en we rijden met een temperatuur van 40 graden. De vochtigheidsgraad is 65 %, de hitte is dan ook een marteling. We nemen geen lunchpauze en maken dat we zo snel mogelijk in Trikala komen. Rond een uur of twee zijn we op onze bestemming. Inchecken en zo rap mogelijk de airco aan. Uitkleden en een half uurtje plat op bed bekomen van de hitte.

    Na een half uurtje bekomen douchen en een heerlijke koele lekkere halve liter gaan nuttigen, ook een tweede gaat er goed in. Heel de dag niet gegeten dus eten gaan zoeken. Vlakbij ons hotel vinden we een gezellig restaurantje, half litertje besteld en een spaghetti met zeevruchten. Na drie kwartier wachten vraag ik aan de ober of de keuken al open is. Maar mijnheer zegt hij wij werken met verse producten, u moet begrijpen dat dat even duurt. Als na een kwartiertje wachten mijn half litertje op is en de stoom uit mijn oren begint te komen ren ik met de rekening van de halve liters naar de kassa om te betalen. Maar mijnheer u hebt ook eten besteld wordt me gezegd. In mijn allerbeste Engels, wat er trouwens redelijk op vooruit is gegaan, zeg ik dat ze ferm mijn zak kunnen op blazen en het eten in een bepaalde plaats kunnen steken. In pakken en weg wezen hier ik laat me niet als een timide toerist behandelen.

    De vriendelijke mijnheer aan de receptie geeft ons een tip voor een paar goede restaurants niet ver uit de buurt. En gelijk had hij, heerlijk eten een flesje rode wijn, een half litertje en een ouzo later zijn we weg hier.

    Het is nog altijd rond de veertig graden en de Kees begint toch wel wat last van de drank te krijgen. Gisteren was het Theo en nu de Kees die kleine oogjes begint te krijgen.
    Vroeg naar bed, morgen op tijd ontbijten zodat we fris aan de bergrit van 230 km kunnen beginnen. We komen in de buurt van Ioannina (Griekenland) in deze streek heb ik een paar jaar geleden rondgereden met mijn andere motormaat Armin.

    We slapen ergens op en soort camping in Albanië. Ben benieuwd wat dat weer gaat worden.

















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2018 018 Croatie-Griekse eilanden en Albanie
    >> Reageer (1)
    12-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Patras

    12/07/18
    We hebben onze tijd genomen om te vertrekken. Theo heeft slecht geslapen en doet het kalm aan. Veel last van rugpijn.

    Voordat we de autosnelweg opgaan rijden we eerst naar Arta. Theo heeft op internet gevonden dat daar een oude brug ligt, de mijnheer aan de receptie bevestigd ons dat het de moeite is om langs te rijden. Het is maar een kilometer of dertien rijden om tot bij de brug te komen. Als we er aan komen is het al heet aan het worden, na het bezoek aan de brug zoeken we dan ook een terras in de schaduw om iets fris te drinken. Nog 155 kilometers hete autostrade te rijden, we rijden door bergachtig gebied en af en toe is de kust te zien van de Ionische Zee.

    Als we tijdens onze middagstop een heerlijke Panini gegeten hebben en een lekkere Cappuccino  gedronken moeten we nog een vijftigtal kilometers rijden tot we in Patras zijn. Het is ondertussen 34 graden geworden de wind werkt als een föhn en we zweten ons te pletter. We rijden over een mooie brug Patras binnen. Morgen probeer ik er een foto van te nemen.

    Rond een uur of twee zijn we in hotel Mediterranee dat pal in het centrum van Patras ligt in een mooie winkelstraat vlakbij de haven. De airco volle bak aan, bezwete kleren wassen, douchen en een terras zoeken in de schaduw. Na een koele pint gaan we nog even in de haven kijken maar ook daar brengt de wind geen verkoeling het is vijf uur en de zon brandt nog stevig door. We besluiten om naar de kamer te gaan en terug om een uur of zeven terug naar buiten te komen om te gaan eten.

    Voor morgen voorspellen ze temperaturen van 36 tot 39 graden, er staat een zware bergrit op het programma, als het inderdaad zo warm wordt gaan we de route proberen aan te passen want 295 km rijden in deze omstandigheden geeft niet direct het gevoel van vakantie. Het wordt dan meer werken, puffen en blazen.

    In ieder geval zullen we morgen in Trikala aan moeten komen een middelgrote stad die belangrijk is als regionaal verkeersknooppunt en handelscentrum voor een vruchtbare landbouwstreek (onder meer katoen)





















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2018 018 Croatie-Griekse eilanden en Albanie
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Op weg naar Patras

    11/07/18
    Eerste werk na het ontbijt tickets kopen voor de ferry die ons terug naar Igoumenitsa brengt. Na een discussie of dat met grote motors rijden of kleine hebben we de tickets op zak. Om 12u15 komt de vriendelijke dame van gisteren de sleutel halen. Niet meer zo vriendelijk omdat ik een slechte recensie had geschreven op de site van Booking.com.

    We hebben besloten om de drie eilanden die nog op het programma staan te laten vallen. Het risico is te groot dat we er niet op tijd weggeraken en we zitten met een redelijk strak schema en al onze overnachtingen zijn al geboekt. We moeten op 17/07/18 in Split zijn voor de nacht ferry naar Ancona.

    Op het eiland is niet veel te beleven, een rondritje van een kilometer of dertig en je hebt alles gezien. Doordat het al bloedheet is besluiten we om rechtstreeks naar de haven te rijden. We willen absoluut de ferry niet missen want er vaart maar één ferry per dag vanaf dit eiland. Het is dan ook wachten van 12u30 tot 14u voordat we aan boord kunnen. Om 14u40 vertrekken we voor een overtocht van tweeënhalf uur.
    Rond 17u kunnen we in Igoumenitsa van boord. We beslissen om nog een paar uur richting Patras te rijden waar een hotel is gereserveerd voor 12/07/18. Om 19 uur komen we in Filippiade aan waar we met behulp van de gps een goed en betaalbaar hotel gevonden hebben. We zitten op ongeveer 165 km van Patras, morgen dus een kalme dag.







    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2018 018 Croatie-Griekse eilanden en Albanie
    >> Reageer (0)
    11-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Miserie op het eiland Paxos

    10/07/18
    Net op tijd vertrokken, Theo leeft nog altijd een uur achter. Rap rap ontbijten en maken dat we in de haven van Lefkimmi komen. De ferry vertrekt om 9u30. Het zou logisch zijn dat we naar het volgende eiland zouden varen, maar we zijn er ondertussen achter gekomen dat er hier niets logisch is. We varen gewoonweg terug naar Igounimitsa. Als we in Igoumenitsa aankomen hebben we en half uur tijd om tickets te kopen voor de ferry die ons naar Paxos brengt. Een vriendelijke dame met mooie borsten verkoopt ons de tickets. Twee tickets voor de personen en één ticket voor een motor. Gelukkig sta ik niet al te veel naar die borsten te staren en zie ik dat er iets niet klopt. Moet mijn motor zwemmen vraag ik, ze kijkt me met ogen aan die nog groter zijn dan haar borsten en vraagt ben u ook met de motor. Ik zou kunnen antwoorden maar ik hou de eer voor mezelf. Wel vraag ik of we eventueel de tickets voor morgen ook al kunnen kopen want we komen tenslotte met dezelfde ferry terug die voor dezelfde maatschappij vaart. De ogen worden nog groter, mijnheer zegt ze wat vraagt u nu, dat kan absoluut niet u moet in Paxos opnieuw een ticket kopen. Echt waar het is hier niet te doen zelfs een Griek zoekt zich te pletter naar tickets en uur tabellen waarop vermeld staat wanneer en naar waar de ferry’s varen.

    Om 13u15 komen we in het haventje van Paxos aan. We hebben afgesproken dat we eerst tickets gaan halen voor de terugvaart van morgen. Wat blijkt nu? De kantoren die de tickets verkopen zijn toch wel gesloten zeker. Gelukkig hangt hier wel een tabel. Volgens de tabel vertrekt er morgen om 08u40 een ferry naar Lefkada. Dat komt zeer goed uit voor ons want om 12u30 moeten we in Lefkada een ferry nemen naar het eiland Kafalonia.

    Het is een prutseiland waar we nu zitten, maar het is niet te doen om ons appartement te vinden. Via vragen en veel omwegen komen we op een domein met mooie huisjes en een zwembad. Het heet Olympia Villias & Appartementen. Redelijk ver van het centrum en de oude haven maar het staat ons wel aan. Koffer uitgeladen en naar de bar van het domein om ons in te checken. Daar weet een zeer vriendelijke dame ons te vertellen dat we op de verkeerde plaats zitten. Ze ziet onze gezichten betrekken (we zijn al minstens en half uur aan het zoeken, het is 32 graden) en biedt ons een drankje aan. Ze brengt ons naar het appartement waar we moeten zijn. Er is niets te zien dat erop wijst dat we hier moeten zijn. Ik vraag aan de mevrouw hoe we moeten weten dat we hier moeten zijn, ze glimlacht en zegt dat kunnen jullie niet weten!!

    Dan komt er een verhaal dat gewoonweg niet te geloven is.
    We moeten morgen 11/07/18 naar een ander eiland, dit halen we nooit er vertrekt van het eiland waar we nu zitten welgeteld 1 ferry en die gaat dan terug naar Igoumenitsa, dit is de derde keer dat we in Igoumenitsa aankomen. Die ferry vertrekt hier om 14u30 en vaar twee uur tot Igoumenitsa. 150 km verder moeten we een ferry hebben voor onze volgende bestemming maar ook daar gaat maar 1 ferry per dag naar het eiland en die vertrekt om 12u30. Je moet niet lang gestudeerd hebben om te weten dat we dat niet kunnen halen. Hotel annuleren, andere route zien te maken ander hotel reserveren en we zijn weer weg. We troosten ons met het grote scherm dat bij een restaurant is opgesteld voor de voetbalmatch België-Frankrijk. We reserveren een tafel tegen 21 u. Vol goede moet zijn we een beetje voor negen uur op weg naar om naar de wedstrijd te gaan kijken. Er is een plezante sfeer en stipt om negen uur begint het spektakel. Het beeld valt wat tegen maar het gaat. Na een half uur valt het beeld compleet weg, er wordt aan stekkertjes en kabeltjes gepruld en af en toe komt het beeld terug. We zitten ons dood te ergeren, als de tweede helft zonder beeld begint zijn we weg. Nuchter en vroeg liggen we in bed. Geen blog wegens geen internet. Griekenland, er moet hier nog veel veranderen eer ik terugkom.

    Morgen 11/07/18 zien we van dit eiland af te komen en rijden we richting Patras. We zullen wel zien hoe ver we geraken. We hebben nog altijd temperaturen van boven de dertig graden.

















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2018 018 Croatie-Griekse eilanden en Albanie
    >> Reageer (2)
    09-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vrije dag op het eiland Corfu

    09/07/18
    Die kilometer bergop klopte gelukkig wel, toch was het nog een pittige wandeling. Als we in het dorpje aankomen zien we al van redelijk ver waar het te doen is. Een klein pleintje, twee kleine restaurantjes, en een hoop levenslustige Grieken. We vrezen dat er voor ons geen plaats meer is maar dat werd direct opgelost. Er wordt een tafel en een paar stoelen buiten gezet en we kunnen ons lekker installeren.

    Morgen een vrije dag, een litertje huiswijn moet kunnen zeggen we tegen elkaar. Amai, wat is het hier gezellig, wanneer de ouzo op tafel komt blijft er van onze afspraak in verband met het alcoholgebruik niets meer over. Het komt er op neer dat we in de late avond met de eigenaar van het hotel (die even zat was als wij) mee terug gereden zijn naar het hotel.
    Een goede nachtrust gehad, en een heel speciaal ontbijt.

    We hadden om een omelet gevraagd we krijgen een grote pan met van alles en nog wat in. Ei, gebakken aardappelen, ham kaas ajuin enz. Redelijk zwaar na een gezellige avond. Na het ontbijt de was gedaan.

    Rond de middag rijden we met de zoon van de eigenaar naar de haven van Lefkimmi en kopen daar het ticket voor de overtocht terug naar Igoumenitsa. Als we in Igoumenitsa aankomen moeten we daar een ticket kopen voor de overtocht naar het eiland Paxoi. Volgens de kaarten van mijn gps is er een rechtstreekse verbinding vanuit Lekimmi maar die line bestaat niet meer.

    Na de boodschappen heerlijk gezwommen in het zalige zwembad van het hotel, pintje gedronken, sigaartje gerookt en wat platte rust.
    Het diner in het dorpje is zeer rustig verlopen, een paar glaasjes rode wijn en dat was het.

    Morgen hebben we amper kilometers te rijden we zitten meer op de veerboten dan op de motor.
    We overnachten op het eiland Paxoi.













    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2018 018 Croatie-Griekse eilanden en Albanie
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Griekenland Corfu

    08/07/17
    We hebben ons aan de afspraak gehouden in verband met ons alcohol gebruik. Gisteren praktisch niets gedronken met alcohol. We vertrekken dan ook fris voor onze rit naar Griekenland.

    In Fier, wat een tamelijke grote stad blijkt te zijn, is het even zoeken om op de juiste weg te komen omdat er wat omleidingen zijn. Garmien doet echter uitstekend haar werk en loost ons zonder problemen door de stad.
    Als we Fier gepasseerd zijn veranderd het landschap van saai en eentonig naar een landschap met leuke uitzichten en we rijden langs een rivier. Het is redelijk afwisselend en we rijgen de kilometers aaneen.

    Rond de middag stoppen we aan een gezellig terras met een waterval voor een sigaartje en een frisdrankje, dat drankje kunnen we goed gebruiken want we hebben weer temperaturen tot 34 graden.

    De grens Griekenland-Albanië passeren we zonder problemen. In Griekenland moeten we de klok een uur vooruitzetten wat een beetje tegenvalt, dat is een uur later in het hotel dan dat we verwacht hadden.
    De drukte in de haven van Igoemenitsa valt mee, maar toch presteren we het om een verkeerde ferry naar Corfu te nemen. Het was de bedoeling dat we in de haven van Lefkimi zouden aankomen een overtocht van een uurtje. Het hotel waar we verblijven ligt acht kilometer van deze haven.

    Wij hebben dus een ticket naar de stad Corfu genomen een overtocht van twee uur en een rit naar het hotel van 38 km. Een rit van 38 km op Corfu betekent ongeveer vijftig minuten rijden. Het is dan ook vrijlaat als we in het hotel aankomen, de ontvangst die ons te beurt valt maakt echter veel goed. Na een lange hete dag is zo’n heerlijke frisse pint onbetaalbaar.
    We kunnen niet in het hotel eten, na de douche gaan we te voet een kilometer bergop naar het dorpje waar blijkbaar een gezellig restaurantje is.

    Morgen blijven we hier, er staat niets op het programma, waarschijnlijk zal het platte rust worden want de vermoeidheid begint door te wegen.

























    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2018 018 Croatie-Griekse eilanden en Albanie
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fier in Albanie

    07/07/18
    En of het een lange dag is geworden. De rit naar Fier was de hel. Moordend verkeer, bloedheet en onderweg niets tegengekomen dat de moeite was om te stoppen voor een foto.

    Rond een uur of vier zijn we in Fier, we slapen in een zeer mooi complex in een werkelijk uitstekende kamer. Jammer dat we nogal ver van het centrum zitten en we hebben echt geen zin om nog met de motor naar Fier te rijden. Waar we zitten hebben we alles wat we nodig hebben dus wordt het platte rust die we goed kunnen gebruiken.

    Tijdens één van onze eindeloze gesprekken hebben we nog maar eens afgesproken dat we het drank gebruik toch echt gaan minderen nu.

    Morgen rijden we naar Griekenland we overnachten op het eiland Korfoe. Een rit van 260 km.

    Blijkbaar is er een probleem om de blog van deze reis te volgen.
    Wanneer je de blog opent ga je rechts naar categorieën, het onderste artikel 2018 018 Kroatische-Griekse eilanden en Albanië. Daarop klikken en je komt op de blog van deze reis.

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:2018 018 Croatie-Griekse eilanden en Albanie
    >> Reageer (0)
    07-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Petrovac in Montenegro

    06/07/18

    Het gaat uitstekend. We hebben nog drie ferry’s gehad, de Kroatische eilanden hebben we nu wel gezien.

    De overwinning van België tegen Brazilië hebben we zeer uitbundig gevierd in Petrovac, Montenegro.

    Vandaag een rit van 245 km naar Fier, we zitten dan in Albanië.

    Het zal een heeeeele lange dag worden

















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2018 018 Croatie-Griekse eilanden en Albanie
    >> Reageer (1)
    05-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vela Luca

    05/07/18
    Op tijd opgestaan want we moeten om 10u15 vertrekt de ferry in Split naar het volgende eiland waar we vannacht verblijven. Het is een rit van 150 km naar Split
    Maar geef ons een sigaar, een tafeltje en twee stoelen buiten in het zonnetje en we zijn weer vertrokken. Waar we het vandaan halen is niet te geloven maar we voeren eindeloze gesprekken. Voordat we er erg in hebben is het 08u15 en moeten we opeens dringend gaan rijden.
    De gps geeft aan dat we om 09u56 in de haven van Split zijn, dat is wel nipt. We moeten absoluut die ferry halen anders zitten we tot 17u30 vast in Split. De rit verloopt voorspoedig door een heuvelachtig landschap met honderden olijfbomen. De geur van het eiland doet me aan Corsica denken.

    Na een tankstop weet de gps te vertellen dat de aankomst in Split 10u05 zal zijn, het begint me stilletjes aan een beetje op mijn zenuwen te werken. Split is een tamelijk grote stad waar tientallen ferry’s aankomen de haven is dan ook redelijk uitgebreid. Aangezien we groot stuk van de rit over een tolweg hebben gereden verliezen we nog wat tijd om de tol te betalen. Het wordt nu wel heel spannend.

    De haven komt in zicht maar de weg naar de haven gaat door het centrum van Split. We wurmen en wringen ons door de file en om 10u10 Staan we aan het kantoor waar we de tickets kunnen kopen. Nor maal staan die kantoren vlakbij de steiger waar de ferry aanmeert. Hier natuurlijk niet het is een gebouw met een tiental loketten waar je voor de diverse ferry’s die hier vertrekken een ticket kunt kopen. Druipnat van het zweet komen we om stipt 10u15 op de kade aan waar wijde ferry ligt die wij moeten hebben. Geloof het of niet, er hangt daar een bordje dat de ferry om 10u45 vertrekt.

    Stipt om 10u45 varen we uit de mooie haven van Split voor een overtocht naar Vela Luca waar we vandaag de nacht doorbrengen. Het is een overtocht van drie uur. Veel foto’s heb ik niet de batterij van het toestel was leeg en tijdens het varen kan ik niet bij mijn motor komen. Sinds we in Croatia zijn hebben we werkelijk al honderden eilanden gezien, veel kleine onbewoonde maar ook eilanden met een huisje of dertig. De eilanden worden elektriciteit voorzien door kabels die op de zeebodem liggen.

    Als we in Vela Luca aankomen is het even zoeken waar we moeten zijn want de gps heeft veel moeite om genoeg satellieten te vinden om te navigeren.
    Rond twee uur zijn we in het appartement waar we overnachten de vriendelijke gastvrouw ontvangst met een heerlijke koude halve liter. We krijgen veel informatie over hoe het eraan toegaat op zo’n eiland. Bij dringende medische hulp bv worden de eilandbewoners met een helikopter naar een ziekenhuis op het vaste land gebracht.

    Het is hier gezellig op ons terrasje, we hebben een mooi uitzicht over de haven van het stadje en een grote parasol waaronder het goed vertoeven is (zeker met een lekkere tweede halve liter)
    Rond vijf uur gaan we te voet naar beneden en nemen een watertaxi de ons naar de overkant brengt waar talloze restaurantjes langs de haven staan. Goed gegeten en rond een uur of half negen terug op ons appartement.

    Op tijd gaan slapen want morgen staat er weer een rit van 265 km op ons te wachten. We gaan naar Petrovac om te overnachten. We zitten dan in Montenegro.

















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2018 018 Croatie-Griekse eilanden en Albanie
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Naar Zadar

    04/07/18
    Alle omstandigheden in acht genomen toch goed geslapen. Aangezien dat er hier geen ontbijt is te verkrijgen gaan we ontbijten in het restaurant waar we gisteren onze dag beëindigd hebben. De omelet met pizzabrood was goed te doen.

    Om elf uur zijn we zover dat we kunnen vetrekken, het wordt een rare dag want we gaan meer kilometers op en boot zitten dan op onze motors. Ik dacht dat we 145 km moesten rijden maar uiteindelijk blijken dit maar 50 km te zijn.

    Onze eerste stop is in het oude stadje Osar, volgens de reisgids de moeite om te stoppen. Volgens ons is het niet veel bijzonders. We zitten dan ook redelijk snel op een klein terras met een grote pint en dikke sigaar. Er is niet veel te zien op het eiland, we zijn dan rond 13u waren we dan ook al in het havenstadje Mali Losinj. Daar nemen we een middelmatige maaltijd en een heerlijke koffie. Na het eten gaan we op zoek naar tickets voor de ferry die ons naar Zadar moet brengen. Nadat we tickets gekocht hebben is het wachten geblazen. Het is bloedheet en we hebben dan ook geen zin om met onze motorkleren aan het stadje te gaan verkennen. Om 15 uur komt de ferry in de haven aan, we doen nog een terrasje want het inschepen begint pas om 16u15. Eindelijk is het dan zover de ferry en zo snel mogelijk een ruimte zoeken met airco.

    Onderweg legt de ferry nog aan vier eilandjes aan, op één van de eilandjes ligt een tankschip dat zoet water overpompt in grote waterputten. Blijkbaar is er geen waterleiding op dit eiland. Op de ferry worden we aangesproken door een Vlaming die problemen heeft met zijn gsm, hij kan er niet mee op internet en vraagt of hij even een gsm van ons mag gebruiken. Die gast is moederziel allen met zijn fiets onderweg naar Sri Lanka. Een reis van vier maanden. Ík denk dan als dat met een fiets kan dan moet dat toch met een motor zeker te doen zijn.
    De aankomst van de ferry is tussen 22 en 23 uur voorzien in Zadar, dus ook vandaag weer een lange dag.

    Theo heeft zich en paar uurtjes plat gelegd om een slaapje te doen.

    Morgen een ritje van 150 km naar Split waar we de ferry naar het eiland Luka Vega nemen. We moeten tamelijk vroeg vertrekken want naar het eiland gaan maar twee boten per dag namelijk om 10u15 en 17 uur. We hebben besloten om de boot van 10u15 te nemen.



































    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2018 018 Croatie-Griekse eilanden en Albanie
    >> Reageer (0)
    04-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Cres

    03/07/18
    Van een fantastische nachtrust genoten, een goed ontbijt genuttigd, sigaartje gerookt en we vliegen er weer in. We beslissen om de route te veranderen om langs de kust van Istrië te rijden. Het is stralend weer en vol goede moed zijn we weg. Het probleem met de gps is ook opgelost dus we knallen Italië uit richting Slovenië.

    Onze eerste stop is in Piran een gezellig kustplaatsje in Slovenië. Na deze stop passeren we redelijk zijn we redelijk snel aan de grens Slovenië- Croatia. We blijven in de buurt van de kust rijden en bezoeken Porec, Rovinj en Pula. In Pula bezoeken we het bekende amphitheater.
    Ondertussen is het een graadje of dertig geworden en komen we tot ontdekking dat we de kilometers toch wel onderschat hebben. We beseffen nu al dat het een lange dag gaat worden. Eigenlijk te lang voor een oude man van 65 jaar.
    We rijgen de kilometers aaneen over relatief goede wegen en houden ons zoveel mogelijk aan de snelheidsbeperking van 60 km per uur. Het stikt hier van de snelheidscontroles en de boetes zijn niet om mee te lachen.

    Als we in de buurt van de haven komen om onze eerste ferry te nemen van deze reis zien we vanuit de bergen de ferry aankomen. We zullen dus niet lang moeten wachten om overgezet te worden. Om 17u30 komen we in de haven van Brestova aan waar de ferry ook komt binnen gevaren. Stipt om 18 u vertrekken we naar het eiland Cres. Aangezien we maar een kilometer of dertig op het eiland moeten rijden naar het stadje Cres waar we overnachten drinken we een heerlijke frisse pint aan boord. (Het zal de laatste niet zijn vandaag)

    Om 19 uur na een rit van 350 km langs de kust en door de bergen komen we in het gasthouse aan waar we vandaag overnachten. De ontvangst is hartelijk, er wordt meteen een halve liter bier gepresenteerd op het terras. Geen tien minuten later komt de tweede halve liter aan. Om 20u30 gaan we naar een gezellig restaurant om eindelijk te gaan eten, we moeten er amper 50 meter voor stappen. Stoer als we zijn bestellen we als aperitief een fles rode wijn, na het eten komen we tot ontdekking dat we nog geen Grappa gedronken hebben. Dit probleem is ook direct opgelost, de smaak valt goed mee dus waarom zouden we geen tweede nemen.

    Om 23u30 waggelen we uiteindelijk naar ons bed. Nu zit ik hier met een formidabele houten kop aan mijn blog te werken met voor mijn neus vier lege stinkende blikken bier van gisterenavond.
    Morgen 145 km rijden en honderd kilometer varen op onze volgende ferry. We overnachten in Zadar.

























    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2018 018 Croatie-Griekse eilanden en Albanie
    >> Reageer (1)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Naar het eiland Cres

    02/07/18
    Verschrikkelijk slecht geslapen wegens het gesnurk van drie Duitsers die in de cabine naast mij liggen.
    Om 07 uur vraag ik mijn ontbijt, en wordt het bed omgebouwd naar een zitplaats. Het is prachtig weer en de trein rijdt door een mooi landschap vervelen doe ik me zeker niet.

    Om 10 uur komen we in Innsbruck aan, geduldig staan we allemaal te wachten tot we onze motors van de wagon kunnen rijden het is halfelf als we er aan kunnen beginnen. Ondanks dat het al redelijk warm is gebruik ik mijn koelvest niet. Het grote nadeel van dit vest is dat je bij deze temperatuur om het uur het vest terug nat moet maken. Als het nat is, is het werkelijk ijskoud (eigenlijk te koud aan je lijf) en na een uur wordt het te warm met het vast aan. De koeling is eigenlijk te kort en in het begin is het veel te koud.

    We rijden Innsbruck uit met een gps die geen mondelinge aanwijzingen geeft, wat ongelooflijk vervelend is. Ik begrijp niet wat er aan de hand is bij de instellingen van de gps wordt aangegeven dat alles verbonden is maar ik krijg geen enkele mondeling aanwijzing door. Als er iemand van de lezers een oplossing heeft voor dit probleem zou ik die heel dankbaar zijn om mij de oplossing te bezorgen.
    Aangezien dat we afgesproken hebben dat we geen tolwegen gaan rijden is heel de rit vandaag over binnen wegen. Regelmatig zien we de bekende autosnelweg liggen van de Brennerpas. Als we door het mooie Stubaidal gereden zijn komen we in de Dolomieten en rijden we voorbij de drie Zinzen, de bekende drie bergtoppen van de Dolomieten.

    Maar de Kees met een motor en vakantie dat is gewoonweg onmogelijk zonder regen. Als we aan de laatste 100 km beginnen Klettert de regen met bakken naar beneden. Het is echt ongelooflijk, in heel Europa is het prachtig weer ook in Oostenrijk temperaturen tot 28 graden en volop zon. Juist in het dal waar wij rijden is het gietende regen en de temperatuur zakt naar een graadje of zestien. Niet echt aangenaam in een zomerjas waar de wind dwars doorwaait. Regenjas aan en rijden maar. Nog geen kilometer met de regenjas aan gereden en er is geen druppel meer gevallen.
    Al bij al is 295 km door de bergen toch redelijk zwaar, de middagpauze is dan ook kort want we hebben onze tijd hard nodig om op een fatsoenlijk uur op onze plaats van bestemming aan te komen.

    Na een dag van hard labeur komen we rond 18 uur in Udine aan, het hotel valt goed mee en na een heerlijke douche en een goed diner vinden we allebei dat we een geslaagde dag achter de rug hebben.

    Morgen een rit van 245 km, we nemen dan onze eerste ferry van deze reis en slapen op het Kroatische eiland Cres.









    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2018 018 Croatie-Griekse eilanden en Albanie
    >> Reageer (0)
    02-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.We zijn vertrokken

    01/07/18


    We zijn weer vertrokken en deze keer onder een blauwe hemel met een stralende zon. Voor het vertrek was er nog even paniek. De laatste update van mijn gps was waarschijnlijk mislukt. Toen ik wilde vertrekken bleken er geen kaarten meer in het toestel te zitten, na een half uurtje was het probleem opgelost. Koelvest aan, en met een temperatuur van rond de dertig graden rij ik naar mijn Limburgse motormaat Theo. Aangezien ik met redelijk wat vertraging in Limburg aan kom is er geen tijd om een koffie te drinken.

    Nadat de traditionele foto’s getrokken zijn (te zien op de website van motart) rijden we naar Düsseldorf waar we de nachttrein naar Innsbruck nemen. Als we het terrein oprijden waar onze motors op de wagons worden gereden hebben we geen tijd meer om een sigaartje te roken, het laden is al volop bezig.


    Stipt om 20u55 vertrekt de trein, aangezien we elk een cabine hebben genomen met douche en wc ben ik weer een ervaring rijker. Douchen in een rijdende trein, plezanter kan het niet meer worden vandaag.
    Om toch maar een paar foto’s te hebben trek ik vanuit de rijdende trein de Rijn bij Keulen en de dom van Keulen.
    M

    orgen rijden we van Innsbruck naar Udine. Een rit door de bergen van Oostenrijk en Italië. De overnachting is in Udine.
    (De verslagen lopen een dag achter wegens geen internet op de trein)











    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2018 018 Croatie-Griekse eilanden en Albanie
    >> Reageer (1)


    Categorieën
  • 2000 01 Dagtrips met de motor (4)
  • 2013 02 De Baltische Staten (17)
  • 2013 03 De Moezel van bron tot in de Rijn (3)
  • 2013 04 Weekend Moezel (1)
  • 2013 05 Donau van bron tot monding (93)
  • 2014 06 Frankrijk (17)
  • 2014 07 Noorwegen Lofoten en Vesteralen (28)
  • 2014 08 Rond de Zwarte Zee (56)
  • 2015 09 Italie (25)
  • 2015 10 Rusland (33)
  • 2016 11 Schotland (11)
  • 2016 12 Weekend Engeland (1)
  • 2016 13 The Wild Atlantic Way in Ierland (18)
  • 2016 14 Loire van bron tot monding (13)
  • 2017 15 Rondreis door Marokko (47)
  • 2017 16 Rondreis Balkanlanden (27)
  • 2017 17 Italie Stelvio (9)
  • 2018 018 Croatie-Griekse eilanden en Albanie (20)

  • E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Laatste commentaren
  • Zeker vol houden (Kees)
        op Debar in Macedonie
  • Allé mannen... (Lieve)
        op Debar in Macedonie
  • oogjes (Jeanine en Walter)
        op Trikala Griekenland
  • varen (Jeanine en Walter)
        op Patras
  • foutje (Ludwina)
        op Miserie op het eiland Paxos
  • Eiland (Ludwina)
        op Miserie op het eiland Paxos
  • Goedemiddag! (Lieve)
        op Petrovac in Montenegro
  • Houten kop (Ludwina)
        op Cres
  • Paniek (Ludwina)
        op We zijn vertrokken
  • Mooi (Ludwina)
        op Kaart
  • Awel (Kees)
        op Rit Livigno-Solden via Stelvio
  • Awel (Ludwina)
        op Rit Livigno-Solden via Stelvio
  • Stro (Ludwina)
        op Slovenie-Oostenrijk-Sankt Lorenzen
  • Kom maar naar huis! (Lieve)
        op Slovenie-Oostenrijk-Sankt Lorenzen
  • Twas de Gery.. (Theo)
        op Cetinje in Montenegro
  • Doel? (Lieve)
        op Cetinje in Montenegro
  • Kou (Ludwina)
        op Cetinje in Montenegro
  • Rust (Kees)
        op Kosovo
  • Rust (Ludwina)
        op Kosovo
  • Relatiear (Kees)
        op Ohrid in Macedonie

  • Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!