DOMKRONE (D)

DOMKRONE   Circa 1965---- Hermann Becker (ook Becker) -- KÖLN/Keulen --- Duitsland.

Op het merkplaatje zien we de Dom van Keulen. Locatie: Keulen (Köln), deelstaat Noord-Rijn-Westfalen (Nordrhein-Westfalen), Duitsland. Naam: Dom van Keulen (NL), Kölner Dom (Duits). In het Duits heet het officieel Hohe Domkirche St. Peter und Maria.

De bouw werd gestart in 1248. In de 15e en 16e eeuw werd de bouw grotendeels stilgelegd wegens financiële en politieke redenen. Hervatting van de bouw begon in de 19e eeuw op basis van oorspronkelijke middeleeuwse plannen, en de kathedraal werd uiteindelijk afgerond in 1880.Dit betekent dat de bouw zich uitstrekte over meer dan 600 jaar — een van de langste bouwperioden in de Europese kathedraalgeschiedenis. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de Dom beschadigd door bombardementen, maar bleef toch grotendeels gespaard vergeleken met de rest van de stad.

FAHRRADKÖNIG VICTOR MEESS (D)

Fahrradkönig Victor Meess -– Victor Meess-- Neumarkt 36 Köln (Keulen)  --- Tel. 21 73 73----Deutchland/Duitsland.

1938 -Victor Meess was een fietshandelaar uit Keulen, hij verkocht o.a. DÜRKOPP fietsen (connectie met Suprema - Fahrradkönig).

Bron: Frank Papperitz

PENNING 'CYCLISME MILITAIRE', 1913 (FRANKRIJK)

Penning 'Cyclisme Militaire', 1913

Tussen een lot Franse balhoofdplaatjes vond ik deze medaille die werd uitgereikt aan Franse militaire wielrenners.

Voorzijde: Burger (vermoedelijke Antoine Wolber) drukt de hand van een Franse infanterie soldaat, op de achtergrond rechts leidt Marianne een Franse infanterieaanval. Marianne is sinds de Franse Revolutie de nationale personificatie van de Franse Republiek, als personificatie van vrijheid, gelijkheid, broederschap en rede , en tevens een uitbeelding van de Godin van de Vrijheid. In de afsnede staat: 'Cyclisme Militaire 1913'. 

Keerzijde: Het Vrijheidsbeeld in New York ( ontworpen door de Franse beeldhouwer F. Bartholdi en tevens het logo van de firma Wolber) met rechts op de achtergrond twee wielrenners. Opschrift: 'Offert par A. Wolber', onderaan het monogram van Wolber.

Vervaardigers monogram 'E.F.'. Brons. De medaille heeft een diameter van 46 mm en weegt 45,2 gram.

Deze penningen werden uitgereikt  als eremetaal aan militaire wielrenners. Soms werd de wedstrijdafstand  er in gegraveerd, evenals de naam van de renner en de behaald plaats.

WOLBER

Antoine Wolber  werd geboren op 2 mei 1863 in Saint-Étienne ( Loire ) en stierf op 29 maart 1927. Hij was een Franse industrieel en oprichter van de Franse firma en bandenmerk: La Manufacture générale de caoutchouc et de pneumatiques A. Wolber. Wolber produceerde fietsbanden voor de merken "Military", "Liberty" en "Le Bon Courrier" , loopvlakken, binnenbanden, holle en massieve rubbers, gegomd canvas, oplosbaar rubber, maar ook diverse benodigdheden voor de fiets: pedalen, handvatten, remblokken, claxons, pompen, ventielen, etc.

Uit de verschillende geraadpleegde documenten is niet met zekerheid vast te stellen op welke datum het bedrijf A. Wolber is opgericht. Een eerste spoor van de heer Wolber vinden we echter in de "Véloce Sport"  van 17 november 1892, waarin het volgende wordt vermeld: "...De heer Wolber, 25 rue d'Enghein in Parijs, vertegenwoordiger van het bedrijf Torrilhon and Co, zal naar Londen gaan voor de Stanley Show, waar het bedrijf zijn zelfherstellende banden tentoonstelt. De heer Wolber zal verblijven in het Manchester Hotel, Aldergate Street, Londen, waar hij ter beschikking zal staan van fabrikanten die met hem zaken willen doen..."

In 1898 werd in Levallois-Perret een eerste fabriek geopend op een terrein van 1.110  m2. Er werkten 80 mensen. Een tweede fabriek opende in 1904 in Vailly-sur-Aisne. In 1910 besloeg deze 10  hectare en had 400 werknemers in dienst. De fabriek specialiseerde zich in de productie van fietsbanden en bereikte toen 500.000 banden per jaar. Tenslotte werd er een derde fabriek geopend in Soissons.

In 1911 werd het bedrijf A. Wolber, op de Internationale Expositie van de Industrieën en  de Arbeid in Turijn, beloond met een gouden medaille voor haar luchtbanden. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werden de fabrieken van Vailly-sur-Aisne en Soissons grotendeels verwoest.

In 1972 werd Wolber overgenomen door Michelin. De onderneming bleef nog 27 jaar bestaan, voordat de vestiging in Soissons in 1999 definitief werd gesloten. Het bedrijf werd op 23 september 2011 in gerechtelijke vereffening gesteld en op 9 juli 2012 uitgeschreven.

WOLBER EN HET WIELRENNEN

Samen met Peugeot creëerde Wolber de Tour de France  voor onafhankelijken  van 1910, ook bekend als de Peugeot-Wolber Tour de France. Dat was een wielerwedstrijd  over een afstand van meer dan 3.000  km die plaats vond tussen 7 augustus en 4 september 1910 en waaraan er meer dan 500 deelnemers participeerden.  Wolber lanceerde ook de Grand Prix Wolber, beter bekend als de Wolber GP. Deze wielerwedstrijd , die vanaf 1922 in Frankrijk werd gehouden , gold tot de oprichting van het Wereldkampioenschap voor Professionals in 1927 als een onofficieel wereldkampioenschap. De Wolber GP zou uiteindelijk in 1934 verdwijnen .

Wolber sponsorde in de loop der decennia ook een aantal wielerploegen:

Peugeot-Wolber (1905-1924)

J.B. Louvet-Soly-Wolber (1924)

Météore-Wolber (1924-1926)

J.B. Louvet-Pouchois-Wolber (1926)

Alléluia-Wolber (1926-1931)

J.B. Louvet-Wolber (1927)

De Dion-Bouton-Wolber (1929, 1933)

Lutetia-Wolber (1931-1934)

Alléluia-Wolber-Delangle (1932)

France-Sport Wolber (1933-1934, 1936, 1938-1939)

Alléluia-Wolber (1936)

J.B. Louvet-Wolber (1936-1939)

Dilecta-J.B. Louvet-Wolber (1948, 1953)

Dilecta-Wolber-J.B. Louvet (1954)

Liberia-Grammont-Wolber (1961-1962)

Kamomé-Dilecta-Wolber (1967)

Jobo-Wolber (1975)

Jobo-Wolber-La France (1976)

Puch-Wolber-Campagnolo (1981)

Wolber-Spidel (1982-1983)

ROYAL ASPORT (Fr)

Royal Asport  cycles-----Oloron-Sainte-Marie-------France/Frankrijk

José María Javière Japun stond in Oloron-Sainte-Marie bekend als Joseph Habierre en hij was getrouwd met een lokale vrouw.

José Maria werd geboren op 4 februari 1881 in Jaca, in een arm gezin. Een gezin met vijf kinderen: Miguel, Candida, José Maria, Luis en Damacio. Een gezin dat het dak deelde met twee andere, eveneens arme gezinnen. José María Javierre Rapún was de derde zoon van Justo Javierre, een eenvoudige arbeider uit Javierregay, en Orosia Rapún, geboren in Casa Soro, Borau, Huesca.

Armoede, cholera, pokken: dit was het Aragón waar José Maria woonde. De epidemie eiste het leven van zijn vader, Justo. Moeder Orosia stond er nu alleen voor met vijf kinderen die zij moest voeden. Zij moest vertrekken. De Pyreneeën oversteken, de grens over, Frankrijk bereiken. Zoals zoveel Aragonese gezinnen deden. In 1892 staken ze te voet de Somportpas over, met weinig bezittingen en vijf kinderen: twee jonge kinderen en een baby die ze nog borstvoeding gaf. José María was vier jaar oud.

Eenmaal de grens over, arriveerde Orosia met haar kinderen en bezittingen in Lescar, vlakbij Pau, waar hun achternaam verkeerd werd gespeld: "Javierre" werd "Habierre", een naam die nog steeds weerklank vindt in Oloron-Sainte-Marie en elders in de Pyreneeën.

José Maria werd op vijftienjarige leeftijd steenhouwer in een steengroeve en noemde zichzelf nog steeds Habierre, niet Javierre. Hij werd Joseph Habierre. Hij voelt zich Frans. Sterker nog, hij sprak Frans. Hij sprak ook Occitaans. Occitaans is de taal van de andere steenbewerkers die mensen zoals hij om 5 uur 's ochtends inhuren.

Joseph was 17 toen hij zijn eerste fiets kocht. Als hij geen stenen kapte dan trapte hij als een bezetene, nooit moe, met een rug van staal en benen van vuur.  Het koersen  bezorgde hem de bijnaam de schrik van Béarn. Hij won Monein-Artix-Monein en vervolgens Pau-Puyoô-Pau. Schrik, jazeker, want hij won zowel op de weg als op de piste van de wielerbaan in Bois-Louis.

Hij vertelde Orosia dat hij de Tour de France wou rijden. En dat zou hij ook doen. Hij schreeft zich in. Tijdens de inschrijving zei hij dat zijn naam Joseph Habierre was en dat hij Frans is. Het was een klein leugentje om bestwil, want het Franse staatsburgerschap dat hij had aangevraagd was hem nog niet toegekend. Joseph Habierre was zo de eerste Spanjaard die in 1909 de Tour de France  zou rijden. De Tour bestond toen zeven jaar. Habierre was 21 jaar en reed die als "Isolade" (onafhankelijk) reed, wat "alleen" betekent, zonder ondersteuning of team. Op 5 juli 1909 vertrok Joseph Habierre voor de Tour de France op een Alcyon-fiets.

Hij was ongetwijfeld de enige renner in het peloton die drie talen sprak: Frans, Spaans en Occitaans. Habierre reed alleen, net als de andere onafhankelijke renners. Tijdens de derde etappe, Metz-Belfort, streed en leed hij, de afstand van de rit bedroeg 416 kilometer. Hij kwam gebroken en uitgeput over de finish. De Tour is zwaar en uitputtend! “Maar stenen hakken – twee kubieke meter stenen per dag dragen – is nog veel zwaarder,” dat zei Joseph tegen zichzelf om zo de neiging tot opgeven te onderdrukken. Hij gaf niet op en op 21 juli, tijdens de etappe Toulouse-Bayonne, reed hij weg uit het peloton om zo de leiding te nemen bij de passage  door zijn woonplaats Lescar.

Voor hem, boven de weg, ondersteund door twee houten palen, hing een spandoek. Wat stond er op het spandoek? Er stond: "Leve Habierre!" En wie stond hem op te wachten, langs de weg, onder het spandoek? Zijn moeder, Orosia.

Hij bedankte zijn Moeder en zei ”ik ga Parijs zien.” Joseph Habierre zal inderdaad Parijs zien! Hij reed de epische editie van 1909 uit, de koudste ooit gehouden, als 6e van de Isolés en 17e in het algemeen klassement. De Tour de France werd gewonnen door François Faber.

Joseph Habierre opende een fietsenwinkel in Oloron-Sainte-Marie.

In 1910 maakten de Pyreneeën hun debuut in de Tour de France. Joseph Habierre eindigde als 24e in het algemeen klassement van deze zware editie. Na de slopende beklimmingen van de Aubisque en de Tourmalet beschuldigde de  uiteindelijke winnaar, Octave Lapize, de organisatoren van de Tour van moord.

Hij benutte zijn expertise in de wielersport  in zijn fietsenwinkel in Oloron-Sainte-Marie, dit onder de merknaam Alcyon, hetzelfde fietsmerk waarop hij in de Tour had gereden.

In 1911 sloeg hij de officiële uitnodiging van Henri Desgrange af om deel te nemen aan de Tour editie van 1911, dat deed hij omdat hij zich liever wilde concentreren op zijn fietsenwinkel in Oloron-Sainte-Marie, zijn woonplaats. Hij wou zich engageren bij de uitbouw van zijn Alcyon fietsenwinkel, die later

Royal Asport  cycles zou worden.

Joseph Habierre zou zijn winkel alleen verlaten om dienst te nemen in het Franse Vreemdelingenlegioen en naar het front te gaan. Als kwartiermeester werd hij gewond bij Verdun, Joseph Habierre werd onderscheiden met de Medaille Militaire en het Legion d’honneur. Na vier jaar in het Franse Vreemdelingenlegioen te hebben gediend voor zijn geadopteerde land tijdens de Eerste Wereldoorlog, verkreeg Joseph de Franse nationaliteit.

De familie Habierre bouwde de werkplaats gedurende twee generaties en twee wereldoorlogen verder uit en richtte uiteindelijk in de jaren 50 "Royal Asport" op, gespecialiseerd in de assemblage en productie van fietsen in Oloron. zijn kinderen Cécile en Auguste transformeerden de winkel tot een werkplaats waar de modernste fietsen van die tijd werden geproduceerd: Royal Asport was geboren.

In de jaren 1950 en 1960 bevoorrade Royal Asport  de legendarische Spaanse professionele wielerploeg KAS. Royal Asport was een echte fietsenfabrikant, zelfs in de regio Parijs bekend (dankzij de framebouwer), en sponsorde in 1961 het Spaanse KAS-team. Professionele wielrenners uit de regio, waaronder Marcel Queheille, reden de Tour de France op fietsen van Royal Asport.

Van toerfietsen tot racefietsen voor het memorabele Spaanse KAS-wielerteam onze fietsen hebben altijd een doel gediend. Tegenwoordig produceren we ze met behulp van moderne gereedschappen en dezelfde Pyreneese ziel.

Een paar jaar later in 1964, werd Royal Asport omgedoopt tot Regina Sport, dat onder leiding van Jean Betbeder, beter bekend als "Pitche".

2019: Royal Asport  is herboren als winkelmerk.

 https://www.royalasport.eu/fr/about

FRANCIA (Fr)

 Mogelijks :

 Francia -----V. Verchère , constructeur de cycles marque déposée ---- Annemasse - Haute Savoie --- France/Frankrijk

 Francia  cycles  -----  Paris ------ France/Frankrijk

 Francia cycles ------- St Etienne – Loire----------- France/Frankrijk

MILORD (Fr)

Milord  cycles -------------France/Frankrijk

WINSTER (Fr)

Winster cycles  ------- France/Frankrijk

FAURE ---- BOULEVARD DU FUST ----- MONTELIMAR

Volgens de INPI-database werd het handelsmerk in 1977 geregistreerd door COMPTOIR DU CYCLE BOB FRERES, (SARL) - Impasse Chevandier - VALENCE (Drôme). In hetzelfde jaar registreerden ze ook het handelsmerk HOWEL.

ZINGER (FR)

Zinger  cycles garantis-------------------- France/Frankrijk

PAUL DOUCET (F)

Doucet Paul  cycles --------- Penhoet Saint Nazaire - Loire Atlantique ------- France/Frankrijk

BOREAL (F)

Boreal (..1935..) cycles Malot ------ Giraud & Laval  -----43 Rue de Paris te Vichy – Allier -----France/Frankrijk

Een  catalogus uit 1935 beschrijft dat dit merk vóór de oorlog eigendom was van drie partners, Malot, Giraud en Laval in Vichy.

Cyclusgids 1969: dit merk verschijnt als fabrikant in de Cyclusgids, maar het is waarschijnlijk een assemblagemerk.

( Ook --  PHILIPPO EN FROMENTIN / CYCLUS BOREAL -- Saint-Brieuc. Zie  https://encycloduvelo.fr/philippo-fromentin-cycles-boreal/  )

BORÉAL

De term 'Boréal'  (boreaal in het Nederlands) is ontleend aan de god van de noordenwind Boreas uit de Griekse oudheid. Het gerelateerde begrip "Hyperborea" betekende het gebied "voorbij de noordenwind". Aangezien Boreas in Thracië (Noord-Griekenland) zou resideren, dachten de Grieken hierbij aan een ongedefinieerde natie in de noordelijke gebieden van Europa en Azië. Hieraan is ook het zelfstandig naamwoord 'Boreaal' ontleend, dat gebruikt wordt voor een geologisch tijdvak, voor een ecologische zone (gelegen tussen de toendra's en de gematigde zone) en daarmee samenhangende boreale vegetatie.

De Dikke Van Dale (ed. 2019) geeft als betekenis van het bijvoeglijk naamwoord boreaal:

1 'noordelijk', dat is 'ge­le­gen in, be­ho­rend tot het noor­den'

2 (niet-algemeen) 'noords', dat is 'tot het noor­den, m.n. van Eu­ro­pa, be­ho­rend, al­daar voor­ko­mend'

SELECT MG (Fr)

Select MG cycles ---- France/Frankrijk

ROANEZ (Fr)

Roanez  cycles de Luxe ----- France /Frankrijk

CRESLER (Fr)

Cresler cycles - fabrication garantie ou/of Luxe ----France/Frankrijk

RIQUITA (F)

RIQUITA Cycles ---- Frankrijk

Het woord “riquita” komt uit het Spaans.

In het Spaans is “riquita” een verkleinwoord van “rica”, wat letterlijk betekent: “rijk” of “rijk meisje/vrouw”, maar in spreektaal wordt het vaak gebruikt als een liefkozende of flirterige term, afhankelijk van de context.

Betekenissen kunnen zijn:

Letterlijk: “rijk meisje” of “rijk vrouwtje”.

Informeel / liefkozende betekenis: “mooie”, “lieve”, “sexy”, of “lekker ding” (in informele context).

Soms ook gewoon “schattig meisje” als het lief bedoeld is.

DANY (Fr)

Dany  cycles - Frankrijk

POPULUS (Fr)

Populus cycles  MC------ France/Frankrijk

Er valt niet veel te vertellen over POPULUS....

Maar... Een dapper lid van de Véloce Club Batignollais droeg die naam in 1905 en 1906.... Hij nam deel aan het "kampioenschap snelheid" georganiseerd door de krant L'Auto (presentatie op 3 mei 1905)... Hij nam in die jaren ook deel aan  diverse wielerwedstrijden voor coöperatieven en  in Parijse wedstrijden. Hij nam het in die jaren vaak op tegen de inmiddels legendarische A. THOMANN.... Heeft hij geprobeerd zijn voorbeeld te volgen en zijn naam op fietsen te laten zetten?!?

Als we dit merk dan toch niet aan een fietser te danken hebben dan komt het van het Latijnse woord populus, dit is een interessant en veelzijdig woord — het kan verschillende betekenissen hebben afhankelijk van de context:

1 Betekenis: volk, natie, gemeenschap, burgerij. Vb.: Populus Romanus — het Romeinse volk

2 Betekenis: populier (de boom).

Misschien was Populus gewoon een "populair" model dat bijvoorbeeld door enkele grote Parijse winkels werd verkocht.

JOCKER (Fr)

Jocker  cycles---------------- France/Frankrijk

GALIBIER (Fr)

Cycles Galibier -- B-merk van Alcyon------ Frankrijk

Cycles Galibier is een Frans fietsmerk waarvan de merknaam verwijst naar de Col du Galibier een bergpas in de Franse Alpen die bekend is door de Ronde van Frankrijk.

De Col du Galibier is een bergpas in de Franse Alpen. Hij verbindt Saint-Michel-de-Maurienne en Briançon via de Col du Télégraphe in het noorden en de Col du Lautaret in het zuiden. De pas is in de winter gesloten. De bergrug waar de Col du Galibier deel van uitmaakt vormt een verbinding tussen het Massif des Arves en Massif des Cerces.

De bergpas is vooral bekend vanwege wielrenetappes in de Ronde van Frankrijk. Op de Galibier is ook een monument geplaatst ter nagedachtenis aan Henri Desgrange, de eerste directeur van de Ronde van Frankrijk. Omdat de Galibier alleen te bereiken is als de Col du Télégraphe of de Col du Lautaret is bedwongen, maakt dit deze bergpas tot een van de zwaarste Alpencols in de wielergeschiedenis. De allereerste beklimming van de Galibier in de Ronde dateert al van de Ronde van Frankrijk 1911. Van dat jaar af, tot en met de editie van 1939, werd de Galibier elk jaar opgenomen in het rondeboek.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Col_du_Galibier

J. LEPLU (Fr)

J. LEPLU ---- Laigné – en – Bellin (Sarthe)------- Frankrijk

MOTOBLOC (Fr)

Les cyclomoteurs et vélomoteurs Motobloc

Het merk Motobloc, dat in de eerste helft van de jaren dertig van de vorige eeuw was verdwenen, dook in de jaren vijftig weer op.

Het tijdperk van Riva-Sport Industries

Hoewel de fabriek in Bordeaux niet volledig was uitgerust voor de productie van tweewielers, was ze perfect geschikt voor de massaproductie van motoren. Eind jaren veertig en begin jaren vijftig waren veel fietsfabrikanten op zoek naar een partner voor motoren. Dit gold ook voor SCCM in Vichy. Met de ondersteuning van de 44cc Motobloc-motor kwam het assortiment van de fabrikant uit Bordeaux tot bloei. SCCM en haar dochterondernemingen profiteerden van de reputatie van het merk uit Bordeaux en brachten hun bromfietsen op de markt onder de merknaam Motobloc, als aanvulling op het Riva-assortiment.

Samen ontwikkelden ze een revolutionair bromfietsontwerp met een motor in een laag buizenframe, gekoeld door een geforceerde luchtstroomtunnel. Het model heette de Sulky. Ondanks de duidelijke kwaliteiten wist het geen voet aan de grond te krijgen op een markt die ontwricht was door het vertrek van jongere generaties die in Algerije gingen vechten.

Lees meer: https://motobloc1902.com/sur-2-roues/

Het merk Motobloc werd verder ontwikkeld in samenwerking met RSI.

Riva-Sport Industries RSI

Bromfietsen, scooters en motorfietsen Gefabriceerd:

14-18, rue de Madrid

Vichy (Allier)