duet
Een gedicht van Fiora della Neve 1849-1934
Duet
Zij zongen te samen duetten
In 't naderend schemeruur,
Zij, grilligste der brunetten,
Hij, vol van poëtisch vuur.
Zij zongen: ‘Ich wollt' meine Liebe’;
Zij zongen van liefde's verdriet,
Van liefde's vreugden en weelden,
Zij zongen ook Fauré's lied:
‘Saluez! c'est l'amour qui passe!
Saluez, saluez! c'est l'amour!’
En hij werd niet moede te zingen:
‘Saluez, saluez! c'est l'amour!’
Snel vloden de vlugge dagen
De vluchtiger weken heen;
Hij zag, dat zij wuft was en ijdel,
En zij, dat zijn liefde verdween.
Weer raakten haar vingers de toetsen
En speelden 't accompagnement;
En lokkend verhief zich, als vroeger,
Het thema, zo wel bekend.
Het klonk als: ‘.... l'amour qui passe’,
En spottend zag zij hem aan;
‘Saluez! Maar waarom salueren?
De liefde is voorbijgegaan!’
‘C'est l'amour... qui passe,... qui passe’,
En zij gaf nog het thema aan;
Maar hem klonk 't als een lied uit de verte -
't Was alles voorbijgegaan.
De Gids, jrg 48 (1884)
