Altijd in beweging met van alles en nog wat...

Maandag 6 september 2010

misbruik

Een gedicht van Willem Bilderdijk 1756-1831

Misbruik

Ziet men aan de dorenstruiken
’t Geurig roosje niet ontluiken,
Lentes uitgezochte roem?
Ook de distel, ook de netel,
Heeft haar plaats om Flora's zetel,
Ieder braamsteng draagt haar bloem.

Ach, in alles is genieten;
Slechts het misbruik schept verdrieten.
Waarom grijpt ge woest in ’t rond?
Laat uw ogen dankbaar weiden
Waar de schoonheên zich verspreiden;
’t Is niet al voor hand of mond.

Ieder zintuig heeft zijn waarde;
Ieder heeft zijn deel op aarde:
Riek het bloempje; smaak de vrucht;
Zie Natuur haar kleed schakeren;
Hoor het boskoor kwinkeleren;
Voel de zoele kus der lucht!

Waan niet, als een God der Goden!
Alles onder uw geboden;
Dienstbaar aan uw grilligheden!
Stervling, stel uw zwelgzucht palen;
Waar Gods weldaân op u dalen,
Wees met wat Hij schenkt tevreden.

----------------------------------------------
Flora: romeinse godin van de bloemen

Uit de bundel: Rotsgalmen (1823)

Geschreven door Dora om 11:25 Reageer op dit bericht

Zondag 5 september 2010

zij

Een hartenkreet van Astrid Voerman

Zij wenst de wereld licht

Heeft toekomst een gezicht?
balancerend tussen wit en zwart
wenst zij de wereld licht
in het hart van haar gedachten
bloeien witte rozen
de mooiste is gekozen
gedragen over de drempel
van een grijs verleden
waar meeuwen krijsen
in het stille sneeuwen
van pijn..
waar woorden wachten
en weer zacht kunnen zijn

Daar buigt de maan
de nachten om
tot dagen
die dansen rond de zon...

Geschreven door Dora om 10:47 Reageer op dit bericht

Zaterdag 4 september 2010

lucht

Een gedicht van Herman de Gorter 1864-1924

De lucht was geel als gele chrysanthemen

De lucht was geel als gele chrysanthemen -
weien goudgroen in fonklende atmosferen -
van misten - goudgesmolten horizonnen -
door goudzongloedend miststrooigoud verduisterd.

Een gouden licht ter wereld, gouden twijfel,
overal, overal, koninklijk twijfel,
twijfelend goud, gouden vertwijfeling.

Troonden onz' harten in het gouden duister,
in 't goud onz' ogen als kristallen kronen.

Uit de bundel: Verzen

Geschreven door Dora om 10:32 Reageer op dit bericht

Vrijdag 3 september 2010

zon

Een gedicht naar aanleiding van het een en ander. Een mens heeft in het leven soms een verkeerde handel en wandel...maar wanneer men openstaat voor wat er in het Woord staat dan ziet men waarom het soms zo gaat als het gaat!

Zon

De zon gaat op over goede en kwade

De goede mensen moeten soms onder het kwade lijden

Dood en verderf wordt veroorzaakt

Door de meest kwaden

De goede moeten de weg naar huis vinden

En men moet zichzelf op het hart binden

Dat er maar één weg is naar de vrijheid en troost

Dat is de weg die Hij heeft afgelegd

Hij heeft nimmer in zijn lijden iets teruggezegd

Als een Lam werd Hij ter slachting geleid

Wie heeft nu nog wat te mekkeren in deze verschrikkelijke tijd

De mens is op zich een hardnekkig gebeuren

Wil men het eeuwige leven beuren

Dan moet men het aardse verbeuren

En zichzelf van dit alles afscheuren!

Psalm 62

Geschreven door Dora om 10:43 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 2 september 2010

lezen

Soms moet je schrijven omdat je ziet dat mensen in een verkeerd beeld verblijven...

Lezen

Er is veel te lezen

Mooie en minder mooie gedachten

Ook zie je in een mens de nachten

De nachten van de gedachten

Soms kan een mens zichzelf verkrachten

Met minder mooie nachtgedachten

Overleven hoe doe je het?

In het overleven is er een eerste stap gezet

Maar is deze in de juiste richting gezet!

Want als een mens goed oplet

Dan weet een mens dat hij op de aarde is gezet

Tot eer van de Schepper

En wil je overleven

Dan moet Hij je wel oppeppen

Vanuit Zijn hand

Want zonder Schepper

Is er alleen maar die ernstige ziekte van kanker

Letterlijk en figuurlijk

De mens heeft een heelmeester nodig

En vindt men dat overbodig

Dan wordt alles in het leven verwoest

Zowel geestelijk als lichamelijk

Ja, dat vindt men niet betamelijk

Maar het ligt op ons eigen terrein

Om te leven met een zeker welzijn

Dan moet er een leven vanuit de Schepper zijn

Anders staan de voeten op de deadline

Slechter kan het in een leven niet zijn

Die is de laatste scheidslijn

Tussen leven en dood

Eén schrede is daartussen

Maar hebben we de Middelaar mogen kussen

Dan is het aan het einde goed rusten

Vroeg of laat!

Hij behoede de mens dan voor nog meer kwaad!

Want door het kwaad ontstaat

Die ernstige ziekte kanker

Waardoor de mens in het leven wankelt

De mens laat zich te veel leiden door de zieke mens

Want de mens heeft maar één wens

Om te overleven

En dat is alleen aan de Schepper of Geneesmeester gegeven!

Om een ziek mens te laten overleven

Een mens moet in het zieke leven alles teruggeven

Om gewaar te worden dat alles kan worden vergeven

Wat de mens verkeerd heeft gedaan

Dan is er maar één weg en dat is tot de Schepper gaan!

Geschreven door Dora om 17:13 Reageer op dit bericht

Woensdag 1 september 2010

blazen

Een gedicht van Abraham van Collem 1858-1933

TOEN BLIES UW ADEM,

Toen blies uw adem, en de zee sloeg stijf,
En open stond de donkre muil der aarde
En slikte het alom gepantserd lijf,
Des jagers die uw adem achtervaarde.

O Heer wie blonk als gij in strijdbaarheid,
O Heer wie ging als gij door de aonen
Gij zwevende, die voor ons heeft bereid
De uittocht door het land der Faraonen.

De volkeren hoorden 't aan, en vielen stom,
Beving besloeg de stam der Moabieten,
En der Pelasgen, en die van Eden,
Ontsteltenis en schrik de Kanaieten.

Voortaan o Heer, uw volk zal zijn gewijd
En ingeplant en door U aangewezen
De hoge Erve uwer heerlijkheid
Waarin gij troont en hen nabij zult wezen.

Uit de bundel: God, Em. Querido, Amsterdam (1930)

Geschreven door Dora om 12:31 Reageer op dit bericht

Dinsdag 31 augustus 2010

omwenteling

Een gedicht van Hans Uding

Waren mijn gedachten keien
ik smeet ze door de ruiten
waren mijn gevoelens van hout
ik stak ze in brand
waren mijn daden van kurk
ik liet ze wegdrijven op het water
waren mijn wensen van ijzer
ik liet ze verbuigen
waren mijn bezittingen van lucht
ik blies ze weg
waren mijn liefhebberijen van was
ik liet ze smelten
was deze omwenteling ten goede
ik zou het zo laten

Geschreven door Dora om 11:30 Reageer op dit bericht

Maandag 30 augustus 2010

mond

Een gedicht van Karel van de Woestijne 1878-1929

Gekomen met een zoete mond

Gekomen met een zoete mond
waar kindsheid heen ons zingen zond
als blijde bedelaren,
was onze honger goed als brood,
en zagen we in tergloze nood
een makker onzer jaren.

Maar 't leven sloeg, met stille speer,
in ieders zijde een eigen zeer.
Wij hebben 't bloed gezógen;
een lách heeft onze smart gekoeld;
- maar w' hebben in de wond gevoeld
't geraamte van ons logen...

Aldus, van 't zinken wél bewust
in 't drab van onze' onzaal'ge lust,
met jammrig-nutloze armen,
gaan we door 't misten onzer jeugd,
- barmhartig om ons koele vreugd
en lieflijk-wrang erbarmen.

Uit de bundel: Ernstige liederen

Geschreven door Dora om 13:02 Reageer op dit bericht

Zondag 29 augustus 2010

kunst

Een gedicht over boerenkunst

galerie

in lijn en kleur
in mest en geur
de boer de kunstenaar
in veld en schuur
aan balk en muur
bezielen zij elkaar

de tand des tijds
splijt biels en steen
is grenzeloos
gaat nergens heen

maakt kracht
ontwerpt vervormt
beroert bestormt
je geest

tot scheppen en ontvangen
tot voelen en tot zijn
het leven mag vergangen

Schrijver: Willem Jacobs

Geschreven door Dora om 10:15 Reageer op dit bericht

Zaterdag 28 augustus 2010

de dag

Een gedicht van Abraham van Collem 1858-1933

DE DAG STOND STRALENDE,

De dag stond stralende, gesponnen klank,
De hemel lag, schedel van God, vol wonderen,
De zee zette zich om, en goot zich uit,
En joeg zich op, en stond, en bolderde.

Het was al vreugd', een mild geraas ging uit
Van golven, die de castagnetten sloegen,
Van wolken, die het zijd gewaad verschoven,
Van onzichtbare strijkers door het Ruim.

De aarde lag, een weggedokene,
En luisterde, en ademde verstild,
In overgave naar het warende,
Niet eindigende klankenwonder Gods.

Dit was dus God, het in elkander over-
Schuiven der verschijnselen, tot ene
Rustigheid en onbedwingbaar Iets,
Dat kolkte en kastijdde zoet en fel.

En boog zich dalende tot de zeer kleine
Verschijnselen, die het met hand aan stiet,
En fluisterde, noem mij, met veêl en stem
En zing mijn duizendvoudig wezen, duizendvoudig.

Uit de bundel: God, Em. Querido, Amsterdam.

Geschreven door Dora om 10:46 Reageer op dit bericht

Archief

misbruik

Misbruik

zij

Zij wenst de wereld licht

lucht

De lucht was geel als gele chrysanthemen

zon

lezen

blazen

TOEN BLIES UW ADEM,

omwenteling

mond

Gekomen met een zoete mond

kunst

galerie

de dag

DE DAG STOND STRALENDE,

Meer van Altijd in beweging met van alles en nog wat...