Naar de inhoud

Altijd in beweging met van alles en nog wat...

akke.beakke.be

Archief

regendag

Een gedicht van Albrecht Rodenbach 1856-1880

REGENDAG

Och hoe droevig sleept de dag. Betrokken
ligt de lucht met wolken grijs en grauw,
't stuifreînt, en die hoge bomen schokken
hunne kruinen, en vol vreemde rouw
ruisen zij, ontblaadrend, droeve zangen.
Lijk des avonds in het woud een dolend kind,
daar beneden door de donkre gangen
aaklig schreeuwt en huilt de wilde wind.
Sombre wolken door mijn ziel ook zweven,
nevelig betrekt mijn zonneglans.
Houd u sterk, o jongling, dat is 't leven.
Weze uw droefheid lijk uw vreugd - eens mans.

Geschreven door Dora om 09:59 Reageer op dit bericht

fotograaf

Een hartenkreet van Hand Uding. Dit sprak mij wel aan omdat ik ook fotografeer en je kunt dat op tweeërlei manieren uitleggen. Wie het vatte kan die vatte het!

DE FOTOGRAAF

Hij was geeerd
hij was beroemd
zijn naam werd fluisterend genoemd
zijn weergave van feiten was ongeevenaard
de kleurstelling en vakmanschap onvervaard
maar toch
er was een groot gebrek
hij zag alles door de lens
dat was zijn lek
bekrompen in karakter
leeg in gesprek
vervolg van deze tragedie
in kort bestek
hij kreeg het door
hij vond geen oor
God zei: Neem me niet kwalijk,
dat ik stoor
ook voor jou
gaat dit bekrompen leven niet door
bekijk nog eenmaal deze wereld
met je groothoeklens
dit heb je gemist
je was een armzalig mens


Geschreven door Dora om 13:10 Reageer op dit bericht

stem

Een hartenkreet van Han Messie

BEGEERDE STEM

Mensen vragen zich voortdurend af
waarom God alle kwaad en ellende
laat komen zonder het te bestrijden

de allerruimste denker staat verlegen
om een duidelijk en treffend antwoord
welke geheimen zouden schuilgaan
achter dat eeuwig durende vraagstuk?

de wereld wil dit al te graag weten
schept hierover haar eigen denkbeelden
overal rijzen nevels spiedend op
noden tot stilstaan of steeds dwalen

moge de oude boodschap van Job
telkens weer over ons heen waaien

de ware gelovige kan wellicht
getroffen zijn door leed of verlies
ziet daarbij ook zijn eigen kleinheid
naast de wonderen der aarde
de wijdte van hemel en sterrenrijk
zal nog als hij verzinkt _ ten onder gaat
de Almachtige God eren.

 

Geschreven door Dora om 22:51 Reageer op dit bericht

De wind

Een gedicht van Hans Uding. Dit gedicht doet denken aan een mensenleven. Een mens moet door vele stormen en als je er doorheen kunt komen...dan heb je al veel gewonnen!

DE WIND

Eenzaam komt de wind klaar
groot geweld veegde schoon
in het groot en het klein
schade aangericht

weer was er die wind
rukkend en trekkend
loslatend en omvattend
ieder zijn deel

wat is toch het toch met die wind?
waarom grijpt hij velen aan?
gieren om de huizen beangstigt
zo zinloos in ons bestaan

laat de wind zijn gang maar gaan
omdat we hem toch niet kunnen weerstaan
alles heeft een doel
de rust, die daarna overheerst
is dan het compromis

 

Geschreven door Dora om 11:40 Reageer op dit bericht

Aan

Een gedicht van Jan-Jacob Slauerhoff 1898-1936

Aan Arthur Rimbaud

Rimbaud, mijn dode kameraad,
Ontembre zwerver, burgerterger,
Je was goed, maar verviel van kwaad
Tot erger.

Ja, de ondergrond, het bloed was goed:
Verlaine heeft je ziel bedorven,
Maar ach, je had het evengoed
Verkorven.

Al zweren Claudel, Berrichon
En Delahaye, de hele kliek:
'Rimbaud, omdat 't niet anders kon,
Was Katholiek'-

Maak je daarom niet ongerust,
Er zijn er die je beter kenden;
Je had aan Ethiopië's kust
Lak aan die bende.

Hun laster is toch je eigen schuld.
Waarom ben je niet hier gebleven,
Die leugnaars, met jachthond-geduld,
Te staan naar 't leven?

Want het is erger slecht te zijn
En goed te schijnen,
Dan met de troost: 'Ik heb veel pijn
Gedaan' verdwijnen.

En jij, je had het kunnen doen,
Je was een tijd op weg, zo mooi,
Je hoonde Aicard om zijn fatsoen
Van 't lafst allooi.

En wat heb je daarna gedaan?
Je liet je verzen in hun handen.
Zij roke' op hun gemak er aan,
Jij zat in 't heet Harrar te branden.

Waarom ging je steeds naar de vert'?
Om daar te staren,
Of niet een andre verte werd
Eindlijk de ware.

Ach, was gebleve' in 't vaderland,
Om daar, met ons vereend, te tergen
Wie achter elleboog en hand
Het huichelend gelaat verbergen.

Uit de bundel: Verzamelde gedichten

 

Geschreven door Dora om 11:12 Reageer op dit bericht

heimwee

Een gedicht naar aanleiding van de mens met heimwee naar vroeger! Wie heeft het niet! Maar vroeger komt nooit meer terug!

Heimwee

 

Menig mens

Heeft op middelbare leeftijd een wens

Weer terug naar de tijd van vroeger

Toen alles nog open was zoals de kroegen

De kroegen in de dorpen

Waar men wat bier kon slorpen

Maar die tijd is geheel voorbij

De moderne mens

Had maar één wens

Om het vroegere uit te wissen

En nu moeten de senioren veel missen

Ze zijn her en der over het land gekruist

Vele verlieten hun vroege veilige haven

We gingen allemaal mee draven

In de galop van het vale paard

Ja, en toen waren we kaal en naakt

En dan ga je heimwee krijgen

Er is maar één thuis

En dat is Het Vaderhuis

Waar je ook heen verhuist

Dat is het ware heimwee

En wordt het eventueel vervuld

Dan worden de lippen gekruld

En zegt men, wat heeft God een oneindig geduld!

Geduld met ondankbare mensen

Die liever alles op aarde wensen

Dan een Hemel op de aarde

En te mogen leven vanuit Zijn levensaderen!

Want Hij is de Levensboom

En dat is niet gewoon een droom

Maar levende werkelijkheid

Ja, het duurt tot in alle eeuwigheid!

 

 

 

Geschreven door Dora om 12:49 Reageer op dit bericht

kennen

Een gedicht van Hans Uding.  Jezelf leren kennen of kennen daar zit het eerste gewin. Dan leer je ook een ander kennen en in het bijzonder die Ander!

 

KEN U ZELVE (VRIJMETSELARIJ)

Heel lang was ik op zoek
zonder enig besef waar naar
handleiding had ik niet
reispapieren waren niet verstrekt

mijn doel zag ik niet voor ogen
de wegen waren ongebaand
mijn zoektocht ging voort
ingevingen bleven uit

in het duister zocht ik houvast
aan alles in mijn omgeving
waren het de mensen om mij heen
zocht ik troost bij mijn hond

kreeg ik levenslang, een leerproces
of een korte berisping met gevolgen
nam ik zelf wel deel aan dit proces
was ik overgeleverd aan willekeur

een wegwijzer of aanwijzing
aan de hand genomen
maakte ik mijn eerste reis met mijn geleider
samen kwamen we voor struikelblokken

ik voelde me rustig en uitgebalanceerd
in vol vertrouwen gaf ik mij over
de leerling luisterend naar de Meester
op weg met het "KEN U ZELVE"
verwachtingsvol

Geschreven door Dora om 10:25 Reageer op dit bericht

wolken

Een gedicht van Wauters Kristine het is voor dichters waarschijnlijk wel een onroerend gedicht! Hoe komt men tot dichten? Dat is voor sommige mensen toch wel een vraag!

In de wolken...

Een dichter van deze site heeft me volledig in zijn ban
Het gaat zover, dat ik haast niet meer schrijven kan.

Zijn fijngevoelige woorden en mooie werken vullen mijn ganse hoofd
Ook 's nachts wordt de passie niet gedoofd.

Overdag doe ik mijn ding, op de automatische piloot;
Verliefd worden op de muze, ik had dat nooit geloofd!

 

Geschreven door Dora om 10:43 Reageer op dit bericht

stieren

Een hartenkreet van An Terlouw en ik heb het ook gezien en daarom plaats ik het hier! Het is geen manier, dat vind ik al heel erg lang! Soms vragen mensen om zoiets. Hoewel het erg is als je zwaar bent gewond als kind van tien.

De stier en de tribune

Zag U het nieuws, zag U het ook,
zag U de stier, die de menigte indook?
Zag U hoe hij van tevoren scheen te weten,
dat ie beter op de tribune had gezeten?

Zag U hoe hij mensen vertrapte
mensen die er genoegen in scheppen,
deze vorm van ‘vermaak’ te aanschouwen?

Zag U het ook, dan bent U met mij wel eens,
dat deze diermishandeling te ver gaat.
Het beest werd afgemaakt, alsof ie van tevoren wist:
dat deze wedstrijden altijd door de mens
gewonnen worden.

Geschreven door Dora om 21:56 Reageer op dit bericht

gelezen

Soms ontvang je inspiratie uit een gedicht van anderen hoe zij in het leven nadenken, handelen en wandelen...

Gelezen

 

Even drie gedichten gelezen

Je ziet daarin het wezen

Het wezen van elk individu

Allen hebben hun eigen visie

Over wat hun het leven schonk of schenkt

De mens verwacht veel van het leven

Het meeste van een ander

Maar als je wakker bent geworden

Dan zie je dat je het zelf moet doen

Wel in de positieve zin

Want daarin is het gewin

Voor een mens alleen of een gezin

Sta op uit uw rusteloos verleden

Anders komt u zo naar beneden gegleden

Begin aan een nieuw leven

Om eens af te zien van die ander

Die ander is ook de maatschappij

Daaruit verwachten wij teveel

Positieve denkers zijn in de minderheid

Maar wekt een ander tot dit alles op

Anders krijg je de kous van de negatieve wereld op je kop

Sommigen kiezen het ruime sop

Die denken aan duurzaamheid

Energie zit in de mens zelf

Verbeter de wereld en begin bij jezelf

 

 

Geschreven door Dora om 10:16 Reageer op dit bericht

Meer van Altijd in beweging met van alles en nog wat...

↑ Terug naar de berichten