Archief

' je moet met geluk blij zijn'
zei M. geluk is heel gewoon.
die woorden dringen langzaam
door. ik zoek geluk waar het

niet is. geluk zit in mezelf.
M. heeft gelijk. geluk moet
je niet zoeken. geluk is thuis.
ik interpreteer het verkeerd.

ik moet stoppen met geluk
na te jagen. althans wat ik
geluk noem. dat is alleen
verlangen, verlangen naar

wat buiten mij ligt. begeerte
allicht naar onbereikbaarheid.
en daarna  de kater omdat
er niets overblijft. alleen

onvrede met mezelf en onrust
omdat ik verloren loop. mijn
thuis en mijn vrienden, mijn
boeken en mijn muziek.

geen leegte meer creëren
maar wat ik heb koesteren
en er blij mee zijn. mezelf
niets  meer wijsmaken maar

weten dat ik verkeerd keek
en alles wegsnijden wat onecht
is en mij ziek maakt. ik begin
de eenvoud van geluk te zien.

ik voel er de kracht in om te genezen!



Herman

enkele dagen terug stapte ik
op M. haar pad. Ze praat
onder bepaalde voorwaarden
en geen capsones over wie

wie is. ze geeft tijd en inzicht.
vrij direct en spontaan vertelt
zij wat ik kan weten en soms
tussen de lijnen wat ik vermoed.

briljant in vragen stellen. too the
point. ik heradem en ontspan
en raak geboeid. twee mensen
die niets meer vragen dan

vriendschap die niets eisen. soms
begin ik ziek en ontredderd aan
de eerste woorden. om middernacht
voel ik mij rustig en gelukkig.

ik ben er nu al zeker van dat wij
vrienden worden. wij wandelen
in elkaars leven zonder een
verlangen naar meer. dat is

nieuw en bevrijdend. heerlijk
en verrassend nieuw. zij brengt
mij terug naar mezelf en laat
me beter kijken naar wie rond

en met mij leeft. het wonder
zit in haar verborgen en zij geeft
het met mondjesmaat. ik sluit
lachend mijn computer als

wij slaapwel zeggen en slaap
zonder nadenken mezelf weg.


Herman