de zomer loopt op zijn laatste benen. morgen nog een uitlopertje en dan hebben we het gehad. we moesten met weinig tevreden zijn. maar het b…
de zomer loopt op zijn laatste
benen. morgen nog een uitlopertje
en dan hebben we het gehad. we
moesten met weinig tevreden zijn.
maar het boeket schitterde dan toch
in september en daar heb ik dubbel
van genoten en zelfs de eerste dagen
van oktober zalfden mijn zomerverdriet.
ik loop precies tussen wal een schip.
(wat een overjaars cliché!!) mijn
homeopatische korrels lijken aan te slaan,
maar dat hebben ze vroeger nog gedaan,
een belofte die daarna in pijn verdween.
maar mijn zoektocht naar beterschap
zet ik koppig verder. er moet een gat zijn
waar de zon door schijnt en ik zal het
vinden! ik moet stillekensaan mijn
emotionaliteit afbouwen en er meer
rationaliteit tussen schuiven. hoe dat
moet gebeuren blijft voorlopig een
open vraag. het antwoord zoeken
en het blijvend vinden zal mijn
'alleluja' zijn. maar deze week
begint al goed, misschien vind ik
de goede weg. de weg naar binnenin
en naar allen die mijn weg doorkruisen!
Herman
twee dagen leef ik zonder pijn ik werk en lach doorheen de dag die zich nu rustig openvouwt rond mijn bevragend leven. ik weet wat mij, ik d…
twee dagen leef ik zonder pijn
ik werk en lach doorheen de dag
die zich nu rustig openvouwt
rond mijn bevragend leven.
ik weet wat mij, ik denk te weten
wat mij al die jaren hindert.
mijn hopeloos verlangen naar
tederheid en raakbaarheid.
de rust van uitgesproken woorden
en het huidgevoel als ik van binnen
ween. ik blijf ze missen: de openheid
van in mekaars ziel te zien, aandacht
voelen in de dagelijkse dingen en
een hart dat zich geborgen weet in
vriendschap en genegenheid en liefde
die niets vraagt. misschien breek ik
ooit mijn bitterkoud verleden en
draag de scherven als een pelgrim mee
naar compostella als een nieuw begin
om schamel brood met korrrels vol beloften.
Herman
Vrijdag 30 september 2011
'van wachten ga je niet dood' las ik in het ziekenhuis. geen betere plaats om zoiets te lezen, dacht ik. vooral als je weet dat hier veel zi…
'van wachten ga je niet dood'
las ik in het ziekenhuis.
geen betere plaats om zoiets
te lezen, dacht ik. vooral
als je weet dat hier veel
zieken binnenkomen en
nooit meer buitenkomen.
daar zat ik dus, wachtend
op iemand om binnenin
te kijken en mij te vertellen
dat ik nog niet dood zou gaan.
dat wachten viel nog mee en
het binnenkijken ook. mijn
oude botten blijken in orde.
alleen mijn emoties en mijn
denken spelen mij parten
en laten dat voelen aan de minst
weerbare plekken. anders denken
daar ga je ook niet van dood en
kan de wolken opentrekken
om een stukje hemel te zien!
Herman
Donderdag 29 september 2011
een wandeling langs de schelde met mijn beste vriend heeft deugd gedaan. en het gesprek daarbij over alles wat ons raakt maakt wat mij deert…
een wandeling langs de schelde
met mijn beste vriend heeft deugd
gedaan. en het gesprek daarbij
over alles wat ons raakt maakt
wat mij deert en moelijk ligt
zacht en verstaanbaar omdat
zij uitgesproken en gedeeld
minder pijn doen dan voorheen.
mensen lopen te veel alleen rond
met hun overvol gemoed. zij gaan
elkaar voorbij. het is doodjammer
als zelfs in het vertrouwd gezin
geen traan wordt opgemerkt,
geen pijn gevoeld, geen woord
beluisterd. dan is een vriend
een koesterend geschenk. een baken
die licht geeft als het donker wordt.
Herman
Woensdag 28 september 2011
Nikki injecteert mij dagelijks met 'eventjes-bij-nadenken' gedachten. Ze groet me zoals Mark "s morgens de dingen. Een tof moment als ik haa…
Nikki injecteert mij dagelijks
met 'eventjes-bij-nadenken'
gedachten. Ze groet me zoals
Mark "s morgens de dingen.
Een tof moment als ik haar
aanklik en met een glimlach
haar mooie composities zie.
Nikki is zeldzaam in dit
onpersoonlijk computerland
ze kleurt de dagen en de mensen
een zonnestraal, een warme aai
en echt gemeende wensen.
Je bent een engel in zoveel
levens die je hier ontmoet!
Herman
Dinsdag 27 september 2011
'mettertijd vervaagt alles, ook ik.' schreef wie ik hier ontmoette. een zomer lang duurde de zoektocht van mij naar haar, van haar naar mij.…
'mettertijd vervaagt alles, ook ik.'
schreef wie ik hier ontmoette.
een zomer lang duurde de zoektocht
van mij naar haar, van haar naar mij.
en het wonder gebeurde gewoon.
maar het wonder leerde mij ook
dat ik met wonderen niet kan
leven. wonderen leggen in je hart
het diepste geluk en het scherpste
verdriet. en diep in je hunkering
naar eeuwigheid ontstaat onrust
die je herkent: her wonder wordt
te groot, te intens, het verplicht
tot keuzes die je niet kan maken.
Ik keer alleen terug, laat de liefde
achter en stap de leegte binnen
waarin ik alles weer herken:
de pijn, verdriet en een eindeloos
verlangen. en daartussenin wat nooit
vervaagt: de liefde in haar naakste
vorm: mirja op een wit strand
als een wonder dat nog steeds
vergroot. waarin ik hopeloos
verdrink en sterf.
de hemel heeft zijn poorten toegedaan.
Herman
Maandag 26 september 2011
ik zoek naar rustplaatsen in mijn overhoopgehaalde leven en benoem wat onrust brengt, daar stel ik dan weer vragen bij. ik voel mij telkens …
ik zoek naar rustplaatsen
in mijn overhoopgehaalde leven
en benoem wat onrust brengt,
daar stel ik dan weer vragen bij.
ik voel mij telkens anders kijken
naar de dingen die mij raken.
wat mij gisteren belastte
lijkt vandaag zo uitermate mooi.
hoe kan ik wat me deert herkennen?
hoe stuurt mijn geest mijn langzaam
ouder wordend lijf? ik gis bij wat
er misgaat naar de reden en weet
hoe suggestief mijn denken
soms totaal verkeerd zich nestelt
in de ontreddering van het ogenblik.
het wonder waar ik zo nadrukkelijk
naar zoek ligt diep in mij verborgen.
Herman
Zaterdag 24 september 2011
Gisteravond heerlijk genoten in mijn oude collegeschool van 'ne vuilen avond'. ouderwets cabaret met pluimen en dansen liedjes en grapjes va…
Gisteravond heerlijk genoten
in mijn oude collegeschool
van 'ne vuilen avond'. ouderwets
cabaret met pluimen en dansen
liedjes en grapjes van lang geleden.
vergeten volkscultuur die plezier
brengt zonder pretenties van
meer te willen zijn dan plezant.
een verademing tussen hoofd-
maag- en zielepijn. pillen
hadden die even stilgelegd
hoewel ik nu heel goed besef
dat ik mijn leven en mijn denken
drastisch moet veranderen. de onrust
bannen en niet meer drinken van
de bron van waaruit zij binnendringt.
ik moet leren genieten van wat ik heb
mijn verleden, verleden laten
en verbaasd kijken naar vandaag
en af en toe gewoon een stukje
vreugde van het wonder zien.
Herman
Donderdag 22 september 2011
ik zoek naar rust binnenin de chaos van mijn denken. ik wil benoemen wat ik mis en vinden waar ik al zolang naar zoek. ik wil een open boek …
ik zoek naar rust binnenin
de chaos van mijn denken.
ik wil benoemen wat ik mis
en vinden waar ik al zolang naar zoek.
ik wil een open boek zijn
waarin mijn beminden lezen
mijn hoofd is moe, mijn hart
gekrast. en slapen moet ik
om te vergeten. ik wil de zon
weer zien en blij zijn om de
sterren. ik zoek opnieuw
het wonder dat nooit
is weggeweest in mijn diepste
duister. mijn ogen willen licht
dat heelt. de dagen korten,
ik heb nog even tijd
misschien.
Herman
Donderdag 22 september 2011
deze machine start weer op en brengt me weer terug bij vrienden die ik zoek en zij die mij bezoeken even welkom als altijd ik zal je graag z…
deze machine start weer op
en brengt me weer terug
bij vrienden die ik zoek
en zij die mij bezoeken
even welkom als altijd
ik zal je graag zien komen
ik zoek, jij zoekt, naar het
waarom van wat gebeurt
ik ga weer woorden zoeken
en hopen op het wonder
dat in mij vegroot.
ik zoek het ook bij jou!!!
Herman
de weg naar binnenin