Donderdag 22 september 2011
rust
ik zoek naar rust binnenin
de chaos van mijn denken.
ik wil benoemen wat ik mis
en vinden waar ik al zolang naar zoek.
ik wil een open boek zijn
waarin mijn beminden lezen
mijn hoofd is moe, mijn hart
gekrast. en slapen moet ik
om te vergeten. ik wil de zon
weer zien en blij zijn om de
sterren. ik zoek opnieuw
het wonder dat nooit
is weggeweest in mijn diepste
duister. mijn ogen willen licht
dat heelt. de dagen korten,
ik heb nog even tijd
misschien.
Herman
Donderdag 22 september 2011
deze machine start weer op en brengt me weer terug bij vrienden die ik zoek en zij die mij bezoeken even welkom als altijd ik zal je graag z…
deze machine start weer op
en brengt me weer terug
bij vrienden die ik zoek
en zij die mij bezoeken
even welkom als altijd
ik zal je graag zien komen
ik zoek, jij zoekt, naar het
waarom van wat gebeurt
ik ga weer woorden zoeken
en hopen op het wonder
dat in mij vegroot.
ik zoek het ook bij jou!!!
Herman
Vrijdag 16 september 2011
mijn pc ligt in panne. hij is tot donderdag in de het pc ziekenhuis. dus een klein weekje gedwongen rust
mijn pc ligt in panne. hij is tot donderdag in de het pc ziekenhuis. dus een klein weekje gedwongen rust
Donderdag 15 september 2011
om middernacht klikten mijn vingers zomaar nog een laatste keer de poort aan die ik had geslsoten. plots en heel vaag, ik kon het niet gelo…
om middernacht klikten
mijn vingers zomaar nog
een laatste keer de poort
aan die ik had geslsoten.
plots en heel vaag, ik kon
het niet geloven, kwam
de liefde binnen en ik
was totaal verloren.
ik ging mee op weg
de zachtheid van het uur
de stilte van een verloren droom
die mijn weerstand brak
ik voelde vreugde opborrelen
in mijn oerverlangen
naar volledig zijn en heel.
maar toen ik mijn pc
afsloot liep ik al verloren
in meer dan zoveel vragen.
mijn bed werd net een nagelplank
mijn licham één schreeuw van pijn.
ik wist dat wat opnieuw begon
en waar ik als ontheemd
stond naar te staren
mijn liefde was die
stierf omdat te groot,
te diep, te echt, niet
leefbaar is. ik schreef
mijn leven toe en ook het hare.
weer opnieuw. ze moet
het me vergeven. ik kan het niet.
de keuze die ik maak, die
luistert niet. ik word gekozen
waar ik niet wil zijn en toch
zo hopeloos wil leven.
ik zal dan weer ontheemd,
ook zij, alleen en boos op mij
en alles wat mij tegenhoudt,
de weg opgaan en zwijgzaam
leeggeschreid, ons boek
opbergen waar het nooit hoort.
Herman
Woensdag 14 september 2011
in de schelp van mijn handen schuiven de korrels van mijn verdriet in het zand waar ik luchtkastelen bouwde. de zee is mild, haar golven dek…
in de schelp van mijn handen
schuiven de korrels van mijn
verdriet in het zand waar ik
luchtkastelen bouwde.
de zee is mild, haar golven
dekken mijn pijn toe en
ze neemt mijn tranen mee,
ik ben nu leeggeschreid.
mijn verstand en mijn ziel
spreken een andere taal.
als een vreemde hoor ik
de liefde verdrinken.
Herman
Woensdag 14 september 2011
het is buiten stil en nacht ik vind mezelf terug in de wind die waait in een volle maan ik zie wat ik mis wat ik bewust heb verloren en nooi…
het is buiten stil en nacht
ik vind mezelf terug
in de wind die waait
in een volle maan
ik zie wat ik mis
wat ik bewust heb verloren
en nooit meer kwijt kan zijn
ik voel me leeg vannacht
en dwaal verloren tussen
tussen de bruine blaren
van mijn herfst en de
winter die zal komen
het zal mijn winter zijn
ik wil in de sneeuw
naar woorden zoeken
die mij vergeven
en mij doen vergeten
wie ik wou zijn
en maar ben
omdat ik lief had
en vluchtte
Herman
Maandag 12 september 2011
ik had de bron ontdekt waaruit ik altijd drinken wou. haar zuiver water maakte mij heel en dronken van geluk. de bomen werden groen de bloem…
ik had de bron ontdekt waaruit
ik altijd drinken wou. haar zuiver
water maakte mij heel en dronken
van geluk. de bomen werden groen
de bloemen kregen zachte kleuren
de vogels zongen in mijn tuin
de hemel werd blauwer dan blauw
en de zon ging nooit meer onder
ik ontdekte mezelf opnieuw
in dagelijkse dingen. de liefde
kreeg een naam die ik herkende
als de alpha en de omega
van mijn bestaan. ik heb nog
nooit zo intens geleefd. té intens
vermoed ik. ik wist geen blijf
met zoveel vragen waarop in mij
geen antwoord kwam en de paniek
sloeg toe. mijn denken sloeg op hol
en elke vezel in mijn lijf deed pijn.
ik verdronk in mezelf aan mezelf.
de onrust gierde door mijn leven
mijn nachten werden hels en zwart
mijn vingers tikten alle regels toe
die ik ooit al juichend schreef.
en het werd donker en heel stil
ik vluchtte weg tegen mijn wil
naar mijn bekende wereld
waar ik nog meer ontheemd
de pijn en het verdriet ervoer
om wat ik zo beminde. ik dwaal
nu heimatloos tussen mijn bekenden
en herken mezelf niet meer.
Herman
Zaterdag 10 september 2011
mijn boek is toegeklapt en helemaal niet uitgelezen. buiten mijn wil om is mijn leven op zijn kop gezet. mijn hemel is leeg mijn maag trekt …
mijn boek is toegeklapt
en helemaal niet uitgelezen.
buiten mijn wil om
is mijn leven op zijn kop gezet.
mijn hemel is leeg
mijn maag trekt samen als eens spons
en liggen duizend baksstenen in
en het donker valt als een donder neer.
ik ben verloren gelopen
als de zon in haar zenith stond
ik blijf nu helemaal alleen
want mijn nacht is pas begonnen
met huilen.
Herman
je voelt al goed de herfst verdwalen tussen de gekleurde blaren van mijn tuin. de laatste rozen bloeien en de anemonen trotseren de wind en …
je voelt al goed de herfst verdwalen
tussen de gekleurde blaren van mijn
tuin. de laatste rozen bloeien en de
anemonen trotseren de wind en de regen,
zij bloeien nog fel door de laatste
zonnedagen. de warmte van binnenshuis
doet mij rillen in mijn tuin als ik
de spinnekoppen tel die naarstig weven.
de boeken en het avondlicht schuiven
als wintergasten dichterbij en het vuur
in de haard herkent de warmte van
zijn gasten er rond om. de winterkleren
worden uit hun slaap gehaald. zij moeten
mij vergezellen naar winterbezigheden:
theater en concert en flilm. en als ik dan
naar huis keer met verhalen in mijn ziel
verlang ik toch weer naar de lente en tel
de maanden af. tussen de kilte van buiten
en de lome warmte van binnen ligt mijn
verlangen gevangen. maar ik blijf wie ik ben
of vecht om te worden wie ik wil zijn!
Herman
Dinsdag 6 september 2011
soms als je niets meer voelt dat pijn doet en de vreugde opborrelt uit een bron van een ongekende zijns-ervaring sluipt al de eerste voorbod…
soms als je niets meer voelt dat pijn doet
en de vreugde opborrelt uit een bron van
een ongekende zijns-ervaring sluipt al de
eerste voorbode van een ander onheil binnen.
je voelt het rommelen en de dreiging nadert.
ik dwing me dan om nee te zeggen in mijn geloof
dat de geest sterker is dan wat men chemische
processen noemt die in ons brein de huishouding
van mijn en jouw zijn besturen. geloof me:
je wil is sterker. je geest, noem het desnoods
je ziel, die grenzeloos en tijdeloos jouw toekomst
kan herkleuren, grijpt in als jij het wil.
alleen kan ik mijn eigen ziel in mijn
verkneukeleld lichaam niet ontdekken!
herman
de week kruipt uit de bliksems en de donders natgespoeld en uitgeschuurd en helemaal nieuw! heb jij dat ook? die hoop op betere dagen dan vo…
de week kruipt uit de bliksems en de donders
natgespoeld en uitgeschuurd en helemaal nieuw!
heb jij dat ook? die hoop op betere dagen
dan voordien? mijn lichaam wordt ouder,
de ketting loopt er af en toe eens af en de
smeerbeurten volgen elkander vlugger op
want de gewrichten roesten en kraken.
en daartussen de eeuwige vragen, meer
intens gesteld en met meer ongeloof.
het raadsel vergroten is zo leeg en vaag
ik wil wéten wie ik echt ben en waar
ik eindig of juist niet eindig. mijn lichaam
wordt ooit aarde. maar mijn ziel, mijn
goddelijke ziel zoekt haar Gelijke!
mijn vlees raakt nooit aan dat niveau;
de kloof daartussen wil ik overbruggen
maar ik vind geen brug!
Herman
vrijdagavond doet de week toe hoewel de volgende pas maandag begint. daartussen liggen ongewone dagen waarin je anders ademt. de rust valt m…
vrijdagavond doet de week toe
hoewel de volgende pas maandag
begint. daartussen liggen ongewone
dagen waarin je anders ademt.
de rust valt met grote teugen binnen
wanneer het op vrijdag donker wordt
en het licht van de verdwenen dagen
uitgezuiverd wordt tot de essentie
die dan blijft. ik adem nu al weekend
terwijl ik nog proef van de zoetheid
die deze avonduren meebrengen.
en als mijn denken in de nacht verdwaalt
verschijnen alle angsten en lusten.
Herman
Woensdag 31 augustus 2011
de dag toedoen en terugkijken op heerlijke momenten die je meemaakte en er van genoot omdat je je volledig kon geven. kinderen helpen hun th…
de dag toedoen en terugkijken
op heerlijke momenten die je
meemaakte en er van genoot
omdat je je volledig kon geven.
kinderen helpen hun thuis
opbouwen en ze zien groeien
in hun droom naar geborgenheid
en blij zijn om mee te mogen gaan.
en dan met vrienden op stap gaan
in interesses die je samen draagt.
graag naar morgen zien omdat je
gelukkig zijn wilt blijven ervaren
in alles wat weerkeert en soms,
heel soms iemand ontmoet die
je wereld ondersteboven haalt
omdat je je zelf opnieuw herkent!
Herman
ik open de niewe week vol goede moed en met een monkellach over de sluiting van de oude. onverwacht geluk heeft mij verrast. wie kan nu wet…
ik open de niewe week
vol goede moed en met
een monkellach over de
sluiting van de oude.
onverwacht geluk heeft
mij verrast. wie kan nu
weten dat de rotste weekdag
als bode van de mooiste kwam.
zo zie je maar. het leven
zingt en schreit en spreidt
zijn dagen met dag en nacht
met zon en diepe duisternis.
het licht spatte als vuurwerk open!
herman
De reuzen Mars, Goiliath en Indiaan
dansten door de straten van Dendermonde.
Katuit noemen ze dat hier. Het einde van
de kermis, het einde van de vakantie, het
einde van de zomer. Duizenden bezoekers
dompelen zich onder in de nostalgie van
mythen en legendes en juichen op aloude
tonen van Dendermondse liederen. De stoet
vooraf vertelt het verhaal van de oude stad.
De reuzen dansen, draaien en zwieren en
het volk klapt enthousiast in de handen, jaagt
de reuzen op nog meer, nog sneller te dansen.
En als de nacht invalt, het vuurwerk dooft,
sluiten de poorten van het reuzenhuis.
Wij gaan naar huis, op weg naar Herfst
en Winter. Wij hebben gedanst en gezongen,
niet om te vergeten, maar om al wat mooi was
dit jaar, mee te dragen tussen minder goeie dagen.
En om tussen tranen, soms een reus te zien.
herman
ze zijn hierboven aan het rollebollen ze spelen met licht en vuur maken mensen bang en anderen blij ze worden geliefd en verdoemd. ik zit er…
ze zijn hierboven aan het rollebollen
ze spelen met licht en vuur
maken mensen bang en anderen blij
ze worden geliefd en verdoemd.
ik zit er wel graag middenin.
hun ontlading daagt uit, hun gerommel
vertedert en hun bliksemend licht
onthult wat in het duister gedijt.
zo leeft mijn ziel ook in het licht
en het duister en vooral de schemering
is haar lief. als alles schijnt wat het is
en de liefde verlangt naar verlangen!
herman
Donderdag 25 augustus 2011
keuzes maken nikki ligt soms moeilijk. elke dag voel je je anders en als je denkt dat het morgen goed zal zijn, kan het lelijk tegenvallen; …
keuzes maken nikki ligt soms moeilijk.
elke dag voel je je anders en als je denkt
dat het morgen goed zal zijn, kan het
lelijk tegenvallen; het omgekeerde gebeurt
ook en dat maakt je dan dubbel blij. vandaag
is het een rotdag voor mij. nochtans voelde
ik mij de vorige dagen heel wat beter, dus
ik hoop vandaag dat mijn lijf morgen eens
geen miserie kent. en moest ik de oorzaak
kennen, maar daar ligt precies het moeilijke,
je weet in het geheel niet waarom het mis gaat
niettegenstaande alle pillen, dit niet drinken,
dat niet eten, mijn lichaam heeft daar geen
boodschap aan. maar toch blijf ik hopen op
dat éne moment, waarvan jij zegt dat het
heerlijk is om mee te maken. wie weet,
de wonderen zijn de wereld nog niet uit!!
herman
de week haar zeven dagen zijn zowat de helft al ingevuld met mensen die gaan komen en ik ga naar hen toe. daartussen ligt het onbekende dat …
de week haar zeven dagen
zijn zowat de helft al ingevuld
met mensen die gaan komen
en ik ga naar hen toe. daartussen
ligt het onbekende dat gaat komen
waarvan ik nog kan dromen
en hopen dat het mij verrassen zal
in elke dag die nog beginnen moet.
een lichaam dat niet protesteert
een film die mij ontroert en
als het even kan een mens
die mij herkent zoals ik ben.
en als ik jou die hier passseert
een schouderklop mag geven
een lacht ontlok en even meer
mag zijn dan onbekend, dan
hebben wij een goeie week gehad!
Herman
Zaterdag 20 augustus 2011
ik hoorde in een begrafenismis zingen over God en eeuwig leven. de noten gleden zacht mijn leven binnen. en ik zong mee uit nostalgie of med…
ik hoorde in een begrafenismis
zingen over God en eeuwig leven.
de noten gleden zacht mijn leven
binnen. en ik zong mee uit nostalgie
of medeleven, ik weet het niet.
de dood is mij vreemd en toch
is ze vreselijk aanwezig als
ik naar mijn kinderen kijk.
ouder worden is leren sterven,
angst ombuigen in aanvaarden
dat de laatste wind begint te
waaien en de aarde wacht.
maar wie ik ben sterft nooit
en als de aarde mijn verpulverd
stof omsluit doe ik mijn ogen
buiten tijd en ruimte en in
het Goddelijk begin weer
stralend open!
herman
Donderdag 18 augustus 2011
ik wandel met God door de straten van mijn herinnering. de straten van de oude stad. ik heb gebeden in de kerken die daar in veelvoud hun de…
ik wandel met God door de straten
van mijn herinnering. de straten van
de oude stad. ik heb gebeden in
de kerken die daar in veelvoud
hun deuren openhouden en sluiten
als je het niet meer weet. ik heb
gesmeekt en gevloekt, gebleit
en God naar de Hel verwenst.
Nu wandel ik door een stad
zonder God. Er blijft weinig
over van gisteren. het doet
pijn om dat te weten en te
voelen. God woont niet meer
in die kerken. wij hebben zo
nutteloos gebouwd. alhoewel
dat bouwen zelf misschien
toch bidden was. God heeft
geen stenen maar mensen
nodig, net zoveel als mensen
Hem nodig hebben. alleen
ken ik geen woorden voor Hem.
Herman
