Naar de inhoud

dwaallicht

het is beter het raadsel te vergroten
seniorennet.beseniorennet.be

soms als je niets meer voelt dat pijn doet
en de vreugde opborrelt uit een bron van
een ongekende zijns-ervaring sluipt al de
eerste voorbode van een ander onheil binnen.

je voelt het rommelen en de dreiging nadert.
ik dwing me dan om nee te zeggen in mijn geloof
dat de geest sterker is dan wat men chemische
processen noemt die in ons brein de huishouding

van mijn en jouw zijn besturen. geloof me:
je wil is sterker. je geest, noem het desnoods
je ziel, die grenzeloos en tijdeloos jouw toekomst
kan herkleuren, grijpt in als jij het wil.

alleen kan ik mijn eigen ziel in mijn
verkneukeleld lichaam niet ontdekken!

herman


Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Karin des Rues7 september 2011 om 11:59

dat komt wel weer hoor

heb vertrouwen
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

het raadsel

de week kruipt uit de bliksems en de donders
natgespoeld en uitgeschuurd en helemaal nieuw!
heb jij dat ook? die hoop op betere dagen
dan voordien? mijn lichaam wordt ouder,

de ketting loopt er af en toe eens af en de
smeerbeurten volgen elkander vlugger op
want de gewrichten roesten en kraken.
en daartussen de eeuwige vragen, meer

intens gesteld en met meer ongeloof.
het raadsel vergroten is zo leeg en vaag
ik wil wéten wie ik echt ben en waar
ik eindig of juist niet eindig. mijn lichaam

wordt ooit aarde. maar mijn ziel, mijn
goddelijke ziel zoekt haar Gelijke!
mijn vlees raakt nooit aan dat niveau;
de kloof daartussen wil ik overbruggen

maar ik vind geen brug!


Herman
1 reactie Reageer op dit bericht

vrijdagavond

vrijdagavond doet de week toe
hoewel de volgende pas maandag
begint. daartussen liggen ongewone
dagen waarin je anders ademt.

de rust valt met grote teugen binnen
wanneer het op vrijdag donker wordt
en het licht van de verdwenen dagen
uitgezuiverd wordt tot de essentie

die dan blijft. ik adem nu al weekend
terwijl ik nog proef van de zoetheid
die deze avonduren meebrengen.
en als mijn denken in de nacht verdwaalt

verschijnen alle angsten en lusten.



Herman
1 reactie Reageer op dit bericht

herkennen

de dag toedoen en terugkijken
op heerlijke momenten die je
meemaakte en er van genoot
omdat je je volledig kon geven.

kinderen helpen hun thuis
opbouwen en ze zien groeien
in hun droom naar geborgenheid
en blij zijn om mee te mogen gaan.

en dan met vrienden op stap gaan
in interesses die je samen draagt.
graag naar morgen zien omdat je
gelukkig zijn wilt blijven ervaren

in alles wat weerkeert en soms,
heel soms iemand ontmoet die
je wereld ondersteboven haalt
omdat je je zelf opnieuw herkent!


Herman

1 reactie Reageer op dit bericht

vuurwerk

ik open de niewe week 
vol goede moed en met
een monkellach over de
sluiting van de oude.

onverwacht geluk heeft
mij verrast. wie kan nu
weten dat de rotste weekdag
als bode van de mooiste kwam.

zo zie je maar. het leven
zingt en schreit en spreidt
zijn dagen met dag en nacht
met zon en diepe duisternis.

het licht spatte als vuurwerk open!


herman

1 reactie Reageer op dit bericht

De Reuzen

De reuzen Mars, Goiliath en Indiaan
dansten door de straten van Dendermonde.
Katuit noemen ze dat hier. Het einde van
de kermis, het einde van de vakantie, het
einde van de zomer. Duizenden bezoekers
dompelen zich onder in de nostalgie van
mythen en legendes en juichen op aloude
tonen van Dendermondse liederen. De stoet
vooraf vertelt het verhaal van de oude stad.
De reuzen dansen, draaien en zwieren en
het volk klapt enthousiast in de handen, jaagt
de reuzen op nog meer, nog sneller te dansen.
En als de nacht invalt, het vuurwerk dooft,
sluiten de poorten van het reuzenhuis.
Wij gaan naar huis, op weg naar Herfst
en Winter. Wij hebben gedanst en gezongen,
niet om te vergeten, maar om al wat mooi was
dit jaar, mee te dragen tussen minder goeie dagen.
En om tussen tranen, soms een reus te zien.


herman



1 reactie Reageer op dit bericht

onweer

ze zijn hierboven aan het rollebollen
ze spelen met licht en vuur
maken mensen bang en anderen blij
ze worden geliefd en verdoemd.

ik zit er wel graag middenin.
hun ontlading daagt uit, hun gerommel
vertedert en hun bliksemend licht
onthult wat in het duister gedijt.

zo leeft mijn ziel ook in het licht
en het duister en vooral de schemering
is haar lief. als alles schijnt wat het is
en de liefde verlangt naar verlangen!


herman
1 reactie Reageer op dit bericht

waarom vandaag?

keuzes maken nikki ligt soms moeilijk.
elke dag voel je je anders en als je denkt
dat het morgen goed zal zijn, kan het
lelijk tegenvallen; het omgekeerde gebeurt

ook en dat maakt je dan dubbel blij. vandaag
is het een rotdag voor mij. nochtans voelde
ik mij de vorige dagen heel wat beter, dus
ik hoop vandaag dat mijn lijf morgen eens

geen miserie kent. en moest ik de oorzaak
kennen, maar daar ligt precies het moeilijke,
je weet in het geheel niet waarom het mis gaat
niettegenstaande alle pillen, dit niet drinken,

dat niet eten, mijn lichaam heeft daar geen
boodschap aan. maar toch blijf ik hopen op
dat éne moment, waarvan jij zegt dat het
heerlijk is om mee te maken. wie weet,

de wonderen zijn de wereld nog niet uit!!

herman
1 reactie Reageer op dit bericht

nieuwe week

de week haar zeven dagen
zijn zowat de helft al ingevuld
met mensen die gaan komen
en ik ga naar hen toe. daartussen

ligt het onbekende dat gaat komen
waarvan ik nog kan dromen
en hopen dat het mij verrassen zal
in elke dag die nog beginnen moet.

een lichaam dat niet protesteert
een film die mij ontroert en
als het even kan een mens
die mij herkent zoals ik ben.

en als ik jou die hier passseert
een schouderklop mag geven
een lacht ontlok en even meer
mag zijn dan onbekend, dan

hebben wij een goeie week gehad!


Herman
1 reactie Reageer op dit bericht

begrafenis

ik hoorde in een begrafenismis
zingen over God en eeuwig leven.
de noten gleden zacht mijn leven
binnen. en ik zong mee uit nostalgie

of medeleven, ik weet het niet.
de dood is mij vreemd en toch
is ze vreselijk aanwezig als
ik naar mijn kinderen kijk.

ouder worden is leren sterven,
angst ombuigen in aanvaarden
dat de laatste wind begint te
waaien en de aarde wacht.

maar wie ik ben sterft nooit
en als de aarde mijn verpulverd
stof omsluit doe ik mijn ogen
buiten tijd en ruimte en in

het Goddelijk begin weer
stralend open!


herman


1 reactie Reageer op dit bericht

God

ik wandel met God door de straten
van mijn herinnering. de straten van
de oude stad. ik heb gebeden in
de kerken die daar in veelvoud

hun deuren openhouden en sluiten
als je het niet meer weet. ik heb
gesmeekt en gevloekt, gebleit
en God naar de Hel verwenst.

Nu wandel ik door een stad
zonder God. Er blijft weinig
over van gisteren. het doet
pijn om dat te weten en te

voelen. God woont niet meer
in die kerken. wij hebben zo
nutteloos gebouwd. alhoewel
dat bouwen zelf misschien

toch bidden was. God heeft
geen stenen maar mensen
nodig, net zoveel als mensen
Hem nodig hebben. alleen

ken ik geen woorden voor Hem.


Herman
1 reactie Reageer op dit bericht

fietstocht

ik heb genoten van een fietstocht
naar de stad door de oude straten
waar ik mijn jeugd doorbracht.
ik zong van binnen een toverlied

over verlangen en verdriet
die anders klonken omdat ik wist
dat wat ik nu als pijn ervoer
een zacht ontdekken wordt

van hoe het anders kan als
ik naar morgen ga met wie
ik diep van binnen tegenkwam
om anders nu te leven.

Herman



Reageer op dit bericht

tussen het puin

pillen zijn wondere dingen
maag-en tandpijn zijn verdwenen
en morgen gaan ze mijn zere
tandje splinternieuw maken.

en volgende week misschien
gaan ze in mijn maag op zoek
naar wat daar mis zou kunnen
gaan en dan eindelijk genezen!

of zal er wat anders
komen daarna? gelukkig ouder
worden zeggen ze dan. dat
gebeurt òòk tussen de afbraak

door. intenser dan vroeger
vult het een leegte die ik
niet zag in mijn geregeld
alledaagse leven. de merel

fluit nu anders en mijn huis
lijkt groter omdat tussendoor
mijn glimlach zich breder
uitspreidt over wie binnen

kwam en licht ontstak en
ik plots nieuwe schoonheid
zag in al wat mij omringde.
ik zal blij naar morgen gaan!


herman



1 reactie Reageer op dit bericht

momenten

er zijn van die momenten
dat je alles kan en alles wil
en er zijn van die momenten
dat alles kleurloos is.

de regen miezert langs de straten
en mijn maag rebelleert erger
dan de franse revolutie, ik zal
dringend een revisie nodig hebben.

twee familiefeestjes dit weekend
één bij mijn jongste broer
en één bij mijn schoonbroers
dochter en ik krijg niets binnen!

daarenboven doen mijn tanden pijn
want één van hen heeft het begeven.
maar tussen al die knagende miserie
juicht mijn ziel in alle kleuren


om alles wat me zingen doet
van puur geluk.



herman
1 reactie Reageer op dit bericht

vrijdag

de vrijdag heeft zich aangediend,
voor de zoveelste keer sluit
hij een week af waarin ik leefde
en anderen begraven werden.

ik heb veel gekregen en ook
veel gegeven. ik heb de zevende
hemel ontdekt en de intensiteit
van echte gevoelens. de pijn

weegt iets meer door dan vroeger.
maar die hemel verzacht en geneest
soms. ik ben gewoon blij vandaag
omdat gisteren er was. morgen

blijft vooralsnog morgen.



herman



1 reactie Reageer op dit bericht

prachtig toch?

ik las deze tekst van Luc Verbeke op de categorie cultuur met als nick: 'lucenmaria!
ik vond deze tekst zo indringend dat ik hem aan de passanten en vrienden hier niet wilde onthouden. dus geniet er van!



In het bewogen
heelal van jouw ogen
lees ik angst en verdriet
om de dag die vervliet
en het vlees dat verdort.
Maar je lacht en je praat
of er niets aan jou schort
en je zingt als een vink
in z'n blinde kooi
 - hoe lang reeds gevangen
in het net van eigen verlangen -
doch enkel een wijl
overstemt jouw lied
het trieste klagen
van dieper verdriet,
en ik zie door het raam
van jouw glanzende ogen
de hoge muur
van de zwijgende nacht
wijl jij lustig praat
en zorgeloos lacht.

                 Luc Verbeke
                 1956

1 reactie Reageer op dit bericht

oneindigheid

ik las net Hans Küng in Knack
hij gelooft in een oneindige
werkelijkheid waarin alle
dingen hun verklaring vinden.

zelfs het evolutieproces.
waarom zou ons bestaan
moeten eindigen in het niets?
die mogelijkheid bestaat

maar wellicht ook de laatste
werkelijkheid in een reële
dimensie oneindigheid, voorbij
ruimte en tijd, de eeuwigheid.

dit te lezen van een man die
heel zijn leven midden de storm
van een zwalpende kerk nadacht
over God en de mensen


geeft mijn denken hoop!



herman
1 reactie Reageer op dit bericht

snoeien

de dag opende zich heel vroeg
ik voelde mij loom en onzeker
mijn gedachten doemden
negatief over mijn welbevinden.

ik moet niet alleen willen zijn
wie ik graag zou zijn. ik moet
dat ook doen en wat mij hindert
en mij toch steeds overvalt

uit mijn leven bannen. 
dat is moeilijk en mijn
weerstand laat meestal te wensen
over omdat ik meer mens ben

dan die God in mijn gedachten.
ik zal vandaag beginnen om de
chaos wat te ordenen en in
mijn lichaam en mijn geest

de wildgroei snoeien.



Herman


1 reactie Reageer op dit bericht

jouw goeie week

de week begint met maandag
zoals elke week.  alleen weet
ik niet wat die zeven dagen
mijn gaan brengen. ik hoop

een gezondheid die verbetert
de klik der klikken in mijn ziel
de zon voor mijn geliefden
en voor de anderen ook.

een hart vol verrassingen
met een stralende zon
en een zachte wind
die beloften inhoudt.

als je hier langskomt wil
ik je gezel zijn. je trouwe
kameraad op moeilijke wegen
die luistert en je hand vastneemt.

en ik wens je uiteraard
een week waarin je de
zachte vreugde van diepe
vrede en liefde ontmoet!


herman


4 reacties Reageer op dit bericht

zondag

ik wil worden wie ik graag wil zijn
ik wil worden wie ik werkelijk ben
ik weet niet met welke zin  ik mijn
toekomst wil uitbouwen! ik draai

en keer wat ik ken en niet ken
en pas dat in beide zinnen in.
de tweede zal het worden
denk ik toch. als ik kies begint

de twijfel opnieuw. ik neem
een pauze en ga genieten van
deze zonnige zondag en dat wens
ik jou, lieve bezoeker, ook toe!!


herman
1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van dwaallicht

↑ Terug naar de berichten