Vrijdag 26 augustus 2011
onweer
ze zijn hierboven aan het rollebollen
ze spelen met licht en vuur
maken mensen bang en anderen blij
ze worden geliefd en verdoemd.
ik zit er wel graag middenin.
hun ontlading daagt uit, hun gerommel
vertedert en hun bliksemend licht
onthult wat in het duister gedijt.
zo leeft mijn ziel ook in het licht
en het duister en vooral de schemering
is haar lief. als alles schijnt wat het is
en de liefde verlangt naar verlangen!
herman
ze spelen met licht en vuur
maken mensen bang en anderen blij
ze worden geliefd en verdoemd.
ik zit er wel graag middenin.
hun ontlading daagt uit, hun gerommel
vertedert en hun bliksemend licht
onthult wat in het duister gedijt.
zo leeft mijn ziel ook in het licht
en het duister en vooral de schemering
is haar lief. als alles schijnt wat het is
en de liefde verlangt naar verlangen!
herman
1 reactie op dit bericht
mooi is dat om te weten he
Want wie ben je op de laatste dag van je leven?
Wat laat je achter met je laatste adem?
Het leven gaat niet over goede of slechte daden.
Het draait niet om perfectie maar om ervaringen en groei.
En tijdens de levenreis vul je een onzichtbare koffer
met alles wat je hebt meegemaakt
en wordt je onderweg een rijk en ervaren mens.
Je ziel kent geen andere taak dan jou te laten groeien,
groots in wie je bent, zodat jij je gave gaat leven.
Daar heb je het licht en de schaduw voor nodig van wie je bent.
Het licht in jou laat je zien hoe het wel zou kunnen.
De duisternis hoe het niet zou moeten zijn.
En toch...., toch heb je beide zijden nodig.
Ze gaan hand in hand en zijn even wijs.
Het licht brengt je geluk, de duisternis vaak verdriet.
Tot je begrijpt dat de duisternis een leraar is
achter je groei naar je eigen licht.
En dan vind je het onverstoorbare pad in het midden.
Dat is de weg van je ziel met haar gave.