Donderdag 18 oktober 2012
de wind waait God binnen in mijn chaotisch brein. de dagen korten en mijn leven ook. ik wil op de weg die ik nog moet gaan een ankerpunt her…
de wind waait God binnen
in mijn chaotisch brein.
de dagen korten
en mijn leven ook.
ik wil op de weg die ik
nog moet gaan een
ankerpunt hervinden
en zijn aanwezig zijn.
de dagen zijn leeg zonder Hem
en vooral de nachten waarin
de maan niet schijnt. dan schuift
het donker langs de reten binnen
in mijn ziel. er is meer dan vlees
aan mijn bestaan. ik leef meer
dan het kloppen van mijn hart.
ik moet ergens naartoe waar
ik eindelijk word wie ik ben.
de stemmen zijn geteld, de posten bijna toegewezen. wie won doet niet terzake, de macht grijpt elke kans om haar tentakels vast te hechten. …
de stemmen zijn geteld, de posten bijna toegewezen.
wie won doet niet terzake, de macht grijpt
elke kans om haar tentakels vast te hechten.
wie wordt daar nu in godsnaam beter van?
zij geven alles waarvan wij kunnen dromen
zijn hun beste vrienden tot wanneer de zo
begeerde zetel onder kun kont geschoven wordt,
dan scheiten zij de goegemeente vol.
niet allemaal natuurlijk. wie mij genegen is,
is goed, die mag regeren. zo ben ik ook
de hypocriet die meehuilt met de wolven
in het bos; het dorp waarin gij leeft kneed ik
naar mijn beeld en gelijkenis!!!
herman
janne zit hier op mijn schoot te dansen en te krijsen van plezier. ze tokkelt op de knopjes van haar heel plezant klavier. ze dans en zingt …
janne zit hier op mijn schoot te dansen
en te krijsen van plezier. ze tokkelt op
de knopjes van haar heel plezant klavier.
ze dans en zingt met rare klanken
en wijst naar alles wat hier staat.
we zingen hier tesaam het reuzenlied
en het Rosbeiaardlied. ze kraait en giert
en kijkt de wereld in. ze heeft nog veel
te zien. nu is ze content met wat papier,
haar pop en een ballon. maar morgen
vouwt de hemel en de wereld open
hoe zal ze alles opendoen?
herman
mediteren heeft me steeds aangesproken en uitgenodigd. ik ben nooit meegegaan. misschien vluchtte ik de confrontatie met mezelf en vreesde i…
mediteren heeft me steeds aangesproken
en uitgenodigd. ik ben nooit meegegaan.
misschien vluchtte ik de confrontatie
met mezelf en vreesde ik dat de stilte
te luid zou klinken. maar de laatste dagen
las ik enkele teksten over mensen die
de rust en de diepte van meditatie
als balsem op hun gewonde ziel ervaarden.
misschien doe ik wel een poging vanavond.
even wegglijden van de dingen en mensen
waar ik geen weg mee weet. weg van de pijn
waarvan ik geen oorzaak ken. misschien
vind ik in meditatie de poort naar transcendentie.
ik vermoed dat daarin krachten aanwezig zijn
die wij niet kennen, soms vermoeden. mezelf
tegenkomen en herkneden tot wie ik wil zijn:
een pijnloze geest in een pijnloos lichaam.
of wil ik dat nu juist helemaal niet?
herman
ik huiver om wie je bent om de kracht waarmee je mij opeist, je geeft en mij neemt. jij spreekt met andere woorden die binnendringen en hun …
ik huiver om wie je bent
om de kracht waarmee je
mij opeist, je geeft
en mij neemt.
jij spreekt met andere woorden
die binnendringen
en hun huiver nadert
mijn ziel die jou omarmt
en nooit meer loslaat.
ik ben de gevangene van
de andere die ik niet
kan ontwijken. die woont
in alles wat ik ben.
mijn cel ben jij.
herman
de letters zoeken wat ik schrijven wil mijn blad blijft leeg ik kneed de vorm de dikte en de breedte van de letters en tast hun richting af.…
de letters zoeken wat ik schrijven wil
mijn blad blijft leeg ik kneed de vorm
de dikte en de breedte van de letters
en tast hun richting af. zij wijzen naar
mijn begin en en naar het wonder
dat in mijn transcendente geest voelbaar
maar nooit zichtbaar is. zoals de tijd
waarin ik mij beweeg, schrei en schater
maar nooit sterf. ik lig met mijn hoofd
in de modder naar de hemel te kijken.
ik zie niet wat ik zien wil. ik zie de
onbereikbaarheid van jou, de droefheid
in je ogen, de angst in je gesloten handen,
de uitgespatte droom. en ik dacht alleen
aan wat ik miste, niet aan je eindeloze
eenzaamheid. vergeef me, ik kom terug
om je te genezen.
herman
Maandag 24 september 2012
ontmoeten is niet moeten maar delen. de vriendschap en de liefde. buiten mezelf meegaan zonder vragen. blij zijn met woorden die me raken. d…
ontmoeten is niet moeten
maar delen. de vriendschap
en de liefde. buiten mezelf
meegaan zonder vragen.
blij zijn met woorden
die me raken. die me meer
geven dan ik verwacht.
samen op weg gaan,
niet omkijken, de warmte
van een hand voelen die
ergens buiten mijn scherm
mijn pijn verzacht door
er gewoon bij te zijn!
herman
Vrijdag 21 september 2012
Een bijzondere, en interessante conversatie Een atheïstische professor in de wijsbegeerte sprak tot zijn klas over het probleem dat de weten…
Een bijzondere, en interessante conversatie
Een atheïstische professor in de wijsbegeerte sprak tot zijn klas over
het probleem dat de wetenschap heeft met God, de almachtige. Hij vroeg
een van zijn nieuwe christelijke studenten om op te staan en naar
voren te komen.
Professor : Ben jij een christen?
Student : Ja meneer.
Professor : Dus je gelooft in GOD ?
Student : Absoluut, meneer.
Professor : Is GOD Goed ?
Student : Zeker.
Professor : Is GOD ALMACHTIG ?
Student : Ja.
Professor : Mijn broer is gestorven aan kanker terwijl hij GOD gebeden
had hem te genezen.
De meesten van ons zouden anderen die ziek zijn helpen. Maar GOD deed
dat niet. Is GOD dan wel goed geweest voor hem? Hmm?
(De student was stil )
Professor : Daar heb je geen antwoord op, he? Laten we eens opnieuw
beginnen, jongeman. Is GOD Goed?
Student : Ja.
Professor : Is Satan goed ?
Student : Nee.
Professor : Waar komt Satan vandaan ?
Student : Van . . . GOD .. ....
Professor : Dat is juist. Zeg eens, is er kwaad in deze wereld?
Student : Ja.
Professor : Kwaad is overal, niet ? En GOD heeft alles gemaakt, Correct?
Student : Ja.
Professor : Wie heeft het kwaad gecreëerd ?
(Student geeft geen antwoord)
Professor : Is er ziekte? Immoraliteit? Haat? Lelijkheid? Al deze
dingen bestaan in de wereld, toch?
Student : Ja, meneer.
Professor : Zeg eens, wie heeft dat allemaal geschapen?
(Student had geen antwoord)
Professor : De wetenschap zegt dat we 5 zintuigen hebben waarmee we de
wereld om ons heen identificeren en waarnemen. Zeg eens . .. Heb jij
ooit GOD gezien?
Student : Nee, meneer.
Professor : Zeg eens . .. Heb jij ooit je GODgehoord?
Student : Nee, meneer.
Professor : Heb jij ooit GOD gevoeld, aangeraakt, geroken of geproefd?
Heb je ooit enige sensuele perceptie van GOD in welke vorm dat ook
gehad?
Student : Nee, meneer. Ik ben bang van niet.
Professor : Toch geloof je nog steeds HEM?
Student : Ja.
Professor : Volgens empirische, testbare, aantoonbare protocol, zegt
de wetenschap dat jouw GOD niet bestaat. Wat heb je daarop te zeggen?
Student : Niets. Ik heb slechts mijn vertrouwen.
Professor : Ja,Vertrouwen . En dat is het probleem dat de wetenschap
heeft. . . . .
Student : Professor, is er zoiets als warmte?
Professor : Ja.
Student : En is er zoiets als koude?
Professor : Ja.
Student : Nee, meneer. Dat is er niet.
(Het werd erg stil in de klas nu de student de vragen stelde )
Student : Professor, je kan warmte hebben, gematigde warmte, intense
warmte, zelfs hitte, gloeiend heet, maar ook een heel klein beetje
warmte. Maar we hebben niet zoiets als koude. Wanneer we 273 °C onder
nul, het absolute nulpunt bereiken, is er geen warmte meer, maar
verder dan dat kunnen we niet gaan. Er is niet zoiets als koude. Het
woord beschrijft slechts de afwezigheid van warmte. We kunnen koude
niet meten. Warmte is energie. Koude is niet het tegenovergestelde van
warmte, meneer, het is alleen de afwezigheid ervan.
(Je kon een speld horen vallen)
Student : Hoe zit het met donker, Professor? Is er zoiets als donker?
Professor : Ja. Wat is de nacht anders als het niet donker is?
Student : U heeft het verkeerd, meneer. Donker is alleen de
afwezigheid van iets. Er is flauw licht, normaal licht, fel licht,
flits licht, helder licht. Maar als er geen licht is dan is er niets
en dat noemen we donker, toch? Als donker zou bestaan, zouden we
donker nog donkerder kunnen maken, toch?
Professor : En wat wil je daarmee zeggen, jongeman?
Student : Meneer, mijn punt is dat uw filosofische uitgangspunt onjuist is.
Professor : Onjuist? Kan je dat uitleggen?
Student : Meneer u gebruikt het uitgangspunt van dualiteit. U stelt
dat er leven is dat er dood is, dat er een goede god en een slechte
god is. U beziet het concept van GOD als iets eindigs, als iets dat we
kunnen meten. Meneer, de wetenschap kan niet eens verklaren wat een
gedachte is. Wij weten dat de hersenen daarvoor elektriciteit en
magnetisme gebruiken, maar het is nog nooit gezien en nog veel minder
begrepen.
Wanneer u de dood beschouwt als het tegenovergestelde van leven dan
gaat u eraan voorbij dat de dood niet zelfstandig als iets kan bestaan
zonder leven. De dood is niet het tegenovergestelde van leven, maar
alleen de afwezigheid ervan.
Vertel eens, Professor, leert u uw studenten dat zij zijn geëvolueerd
van een aap?
Professor : Wanneer je refereert aan het natuurlijke evolutieproces, ja zeker.
Student : Heeft u ooit evolutie geobserveerd met uw eigen ogen?
(De professor schudde zijn hoofd met een glimlach terwijl hij zich
begon te realiseren waar het argument heenging)
Student : Aangezien nog nooit ook maar iemand het evolutieproces in
werking heeft kunnen zien en het zelfs niet bewezen kan worden dat het
een voortgaand proces is, is het daarom niet zo. professor, dat u ons
slechts uw mening probeert te onderwijzen? Bent u niet in plaats van
een professor in de wetenschap eigenlijk een predikant?
(De klas ging even plat )
Student : Is er iemand in the klas die ooit het brein van de professor
heeft gezien?
(De klas bulderde van het lachen )
Student : Is er iemand die ooit het brein van de professor heeft
gehoord, gevoeld, aangeraakt, geroken, geproefd? . . .. Niemand lijkt
dat ooit gedaan te hebben. Dus, volgens het empirisch, testbare,
aantoonbare protocol, zegt de wetenschap, professor, dat u geen brein
heeft. Met alle respect, meneer, maar hoe kunnen we geloven dat het
juist is wat u ons onderwijst?
(De klas was stil. De professor staarde de student aan, zijn gezicht
ondoorgrondelijk )
Professor : Ik denk dat je daar maar op moet vertrouwen, jongeman.
Student : Dat is het meneer .. . . Exact !
De band tussen de mens en GOD is vertrouwen.
Dat is alles dat de dingen in leven houdt en in beweging..
NB:
Ik geloof dat je deze conversatie wel leuk vond . . . en als dat zo is . .. .
dan gun je waarschijnlijk je vrienden en collega's ook dat plezier, toch?
Stuur dit aan hen door en laat ze toenemen in kennis. . . of vertrouwen.
Die student was Albert Einstein.
Dinsdag 18 september 2012
ik tracht de oorsprong van mezelf te kennen. precies aan te voelen wat er aan mijn lichaam schort. ik kneed mijn denken tot ik ervaar hoe he…
ik tracht de oorsprong van mezelf te kennen.
precies aan te voelen wat er aan mijn lichaam
schort. ik kneed mijn denken tot ik ervaar
hoe het hanteerbaar is om mezelf te helen.
het is een rare reis naar binnen. ik ken
er niks. ik dacht mezelf te kennen maar
blijkbaar klopt dat niet. ik sta voor een
gesloten poort die mijn ziel afgrendelt.
ik moet de sleutel vinden en er binnengaan
om grote kuis te houden. wat als ik kiezen moet
tussen pijn en verdriet, tussen verlangen en bezit,
tussen begeerte en ascese, tussen geluk
dat ik al heb en tussen geluk dat mij ontglipt,
tast ik heel langzaam en behoedzaam mijn
grenzen af, de plaats waar ik nu leef.
ik ken de kleuren van mijn regenboog
en van mijn eigen storm. ik zet de eerste stap
zonder één hand om mij vast te houden!
herman
op weg naar Hem