Donderdag 19 juli 2012
bedankt
een dankjewel aan alle tipgevers!!!je ziet, het is supergelukt!!!
Herman
Archief
Donderdag 19 juli 2012
schitterend!!
janne met haar moeke en haar mama!!!
Dinsdag 17 juli 2012
vraagje
wie van de bezoekers kan mij raad geven?
ik tracht een foto (groot) op mijn blog te plaatsen. ik weet dat ik ze 2x moet plaatsen en dan 1 deleten. maar dat deleten lukt nu juist niet. waarschijnlijk doe ik ergens iets fout.wie kan mij de juiste informatie geven?
alvast vriendelijk bedankt!
herman
ik tracht een foto (groot) op mijn blog te plaatsen. ik weet dat ik ze 2x moet plaatsen en dan 1 deleten. maar dat deleten lukt nu juist niet. waarschijnlijk doe ik ergens iets fout.wie kan mij de juiste informatie geven?
alvast vriendelijk bedankt!
herman
Zondag 15 juli 2012
de weg van hier naar daar
als ik naar janne kijk denk ik nogal eens:
jij hebt nog een schitterend leven voor de boeg.
als janne naar mij kijkt kan zij ook zo denken:
jij hebt al een schitterend leven gekregen.
de balans is dus in evenwicht. wij hebben beiden
redenen om blij te zijn met wat we kregen en
nog te verwachten zijn. zij en ik kennen onze
toekomst niet. ik vermoed dat zij haar kleinkind
zal vertroetelen als ik hier niet meer besta. misschien
schrijft zij op dat moment wat ik nu schrijf. zo reiken
de levenden en de doden naar elkaar. over en door
alles heen. vanuit de zelfde bron met het zelfde verlangen
en soms met de zelfde wanhoop om niet meer te zijn.
herman
jij hebt nog een schitterend leven voor de boeg.
als janne naar mij kijkt kan zij ook zo denken:
jij hebt al een schitterend leven gekregen.
de balans is dus in evenwicht. wij hebben beiden
redenen om blij te zijn met wat we kregen en
nog te verwachten zijn. zij en ik kennen onze
toekomst niet. ik vermoed dat zij haar kleinkind
zal vertroetelen als ik hier niet meer besta. misschien
schrijft zij op dat moment wat ik nu schrijf. zo reiken
de levenden en de doden naar elkaar. over en door
alles heen. vanuit de zelfde bron met het zelfde verlangen
en soms met de zelfde wanhoop om niet meer te zijn.
herman
Woensdag 11 juli 2012
leeuwenburcht
de leeuwenburcht op 11 juli!!!Dinsdag 10 juli 2012
ziekenhuis
het ziekehuis kleeft aan mijn huid
nu ik er buitenkom. oude vrienden
dwaalden er rond, vergaten de tijd
en hun verleden. ze cofronteerden
mij met eindigheid en aftakeling
die niets ontzag. zestien vierkante
meter wereld waarin leegte ruim
plaats maakte voor de wachtende
dood. ik zag de hebzucht in zijn
ogen. de laatste flikkering van
eeuwige begeerte. de waterval
van al wat mij gebeurde stokte
even. ik rilde om zoveel zinloosheid
die ik ontvluchtte.
herman
nu ik er buitenkom. oude vrienden
dwaalden er rond, vergaten de tijd
en hun verleden. ze cofronteerden
mij met eindigheid en aftakeling
die niets ontzag. zestien vierkante
meter wereld waarin leegte ruim
plaats maakte voor de wachtende
dood. ik zag de hebzucht in zijn
ogen. de laatste flikkering van
eeuwige begeerte. de waterval
van al wat mij gebeurde stokte
even. ik rilde om zoveel zinloosheid
die ik ontvluchtte.
herman
Zondag 8 juli 2012
11 juli
veel vrienden en bekenden in de oude kerk
waar wij 11 juli vierden als vanouds.'lied
van mijn land' opende het samenzijn rond
al de tekens uit mijn jonge jaren, mijn geloof
in God en Vlaanderen. in het 'gebed voor
het vaderland' boog ik mijn hoofd bij het
voorbijschuiven van wie hier niet meer was.
de eersten die mij leerden dat ik vlaming was.
ik heb gebeden, gezongen en betoogd.
mij één gevoeld met kruis en leeuw.
als kind en man heb ik van land en volk
gehouden. mijn buigend volk recht nu
zijn hoofd. ik bad vol hoop: 'heer, laat het prinsenvolk
der nederlanden niet ondergaan in broedertwist
en schande...schenk ons de taaie kracht... om met
vertrouwen en nooit gebroken moed ons land herop te bouwen!'
de leeuwenvlag zal woensdag juichend
aan mijn gevel wapperen!
herman
waar wij 11 juli vierden als vanouds.'lied
van mijn land' opende het samenzijn rond
al de tekens uit mijn jonge jaren, mijn geloof
in God en Vlaanderen. in het 'gebed voor
het vaderland' boog ik mijn hoofd bij het
voorbijschuiven van wie hier niet meer was.
de eersten die mij leerden dat ik vlaming was.
ik heb gebeden, gezongen en betoogd.
mij één gevoeld met kruis en leeuw.
als kind en man heb ik van land en volk
gehouden. mijn buigend volk recht nu
zijn hoofd. ik bad vol hoop: 'heer, laat het prinsenvolk
der nederlanden niet ondergaan in broedertwist
en schande...schenk ons de taaie kracht... om met
vertrouwen en nooit gebroken moed ons land herop te bouwen!'
de leeuwenvlag zal woensdag juichend
aan mijn gevel wapperen!
herman
Zaterdag 7 juli 2012
binnenin
ik versta de pijn van wie zo zorgzaam
met de anderen omgaat, van wie verder
ziet hoe dingen gebeuren en niet gebeuren.
ik wil haar op mijn handen dragen naar
een zorgenloos bestaan waar zij geen pijn
meer voelt. ik wil de tederheid waarmee
zij zorgt behoeden voor ontgoocheling.
zij kent de vreugden van de kleine dingen.
en dan wordt het te veel. de veer breekt en
er knakt iets in haar hoofd. haar wereld
wordt wazig en zij kijkt vertwijfeld naar
haar eigen handen die blijven opengaan.
zij zal de liefde blijven leren.
herman
met de anderen omgaat, van wie verder
ziet hoe dingen gebeuren en niet gebeuren.
ik wil haar op mijn handen dragen naar
een zorgenloos bestaan waar zij geen pijn
meer voelt. ik wil de tederheid waarmee
zij zorgt behoeden voor ontgoocheling.
zij kent de vreugden van de kleine dingen.
en dan wordt het te veel. de veer breekt en
er knakt iets in haar hoofd. haar wereld
wordt wazig en zij kijkt vertwijfeld naar
haar eigen handen die blijven opengaan.
zij zal de liefde blijven leren.
herman
Woensdag 4 juli 2012
vakantie
het is zomer en vakantie en stil.
je wil nog voortdoen zoals daar voor
maar dat lukt om een of andere reden
niet. je wordt meegezogen in die
tredmolen van opgelegde zorgeloosheid.
mensen leven blijkbaar anders, ze lossen
de rol even terwijl hun voeten nog verder
trappen, met kortsluiting tot gevolg.
je wordt binnenste buiten gekeerd. je moet
zingen en dansen en met je luie kont in
de zon gaan liggen, als die al schijnt.
dagritmestoornissen zijn al even erg
als hartritmestoornissen. alleen, er bestaan
geen pillen voor. je moet meedraaien
in de molen van hoera de vrijheid is daar.
ik wil alleen zachtjes zingen zoals vroeger
tussen de regels van een ongelezen boek.
herman
je wil nog voortdoen zoals daar voor
maar dat lukt om een of andere reden
niet. je wordt meegezogen in die
tredmolen van opgelegde zorgeloosheid.
mensen leven blijkbaar anders, ze lossen
de rol even terwijl hun voeten nog verder
trappen, met kortsluiting tot gevolg.
je wordt binnenste buiten gekeerd. je moet
zingen en dansen en met je luie kont in
de zon gaan liggen, als die al schijnt.
dagritmestoornissen zijn al even erg
als hartritmestoornissen. alleen, er bestaan
geen pillen voor. je moet meedraaien
in de molen van hoera de vrijheid is daar.
ik wil alleen zachtjes zingen zoals vroeger
tussen de regels van een ongelezen boek.
herman
Zaterdag 30 juni 2012
tekens
je kan geloven en niet geloven
je kan je openstellen of afsluiten
je kan jezelf met zorgen omringen
en je kan ook naar anderen gaan.
je kan geloven in tekens
je kan toveren in de magie
van het verleden die 'vandaag' maakt,
en toch de essentie opzoeken.
je kan op zoek gaan naar je zielsverwant
je kan haar plots ontmoeten in een vrouw
die in alles anders lijkt. het voelt als
thuiskomen. je komt tot rust en geniet.
de zee wordt dieper, de zon warmt op
als je het koud hebt. grijs krijgt kleur
en vriendschap verschuift naar graag
zien zonder vragen en eisen. telkens
terugkeren naar de eerste klik. herboren
worden in echt leven. gewoon zijn
in echte vriendschap die hecht.
en een glimlach voelen tintelen
in elke porie van je opnieuw ademende huid.
herman
je kan je openstellen of afsluiten
je kan jezelf met zorgen omringen
en je kan ook naar anderen gaan.
je kan geloven in tekens
je kan toveren in de magie
van het verleden die 'vandaag' maakt,
en toch de essentie opzoeken.
je kan op zoek gaan naar je zielsverwant
je kan haar plots ontmoeten in een vrouw
die in alles anders lijkt. het voelt als
thuiskomen. je komt tot rust en geniet.
de zee wordt dieper, de zon warmt op
als je het koud hebt. grijs krijgt kleur
en vriendschap verschuift naar graag
zien zonder vragen en eisen. telkens
terugkeren naar de eerste klik. herboren
worden in echt leven. gewoon zijn
in echte vriendschap die hecht.
en een glimlach voelen tintelen
in elke porie van je opnieuw ademende huid.
herman