Maandag 7 december 2009

Zielen

Zielen zijn woelige waters
Ik kan ze niet bedwingen
zeker niet de jouwe
evenmin de mijne
Maar ik gun mijn ziel
jouw ziel ook... hun woelig wroeten
en laat dus ... ook jou
Laat alles maar zijn
Ik hou van het leven en
ik hou van jou
de wereld van emoties
Ik respecteer jouw bezig zijn
jouw heen en weer
jouw instappen en uitstappen
jouw weten en niet weten
Geconfronteerd met mijn
geloven in golven, zand en wind...
Ervaringen die gaan en komen
Laat ze maar zijn

Floreanne

Geschreven door floreanne om 20:18 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Remi7 december 2009 om 20:20

Dag Floreanne

Groetjes,

Remi

Reageer op dit bericht

Vrijdag 4 december 2009

Durf je?

Durf je los laten
en wachten?

Durf je licht gniffelen
en niets doen

Durf je glimlachen
en snabbelen?

Durf je liefhebben
en zot doen?

Durf je nog zoenen
zonder reden?

Durf je van me houden
ook als ik niet kus?

Floreanne

Geschreven door floreanne om 00:18 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 1 december 2009

Nachtwandeling

Ritmisch ritmisch
tel ik de stenen
en de stenen
tellen mij

Eén voor één voor
één voor één
komen de bomen
naast me alras
snel voorbij

En de lucht vlucht
de wolken schuiven
en ik zie daar
ze kijkt terug
de maan

Floreanne

Geschreven door floreanne om 22:32 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 30 november 2009

Bijna Kerst

Hoeveel stiltes telt de winter
nu de lichten doven en alles zwijgt
Wat valt er te vertellen
als de smartlap zingt en kitsch verdwijnt
in de open armen van de dageraad

Ze laat zich meeslepen door de avond
van droeve geesten en trage woorden
Drink nog een drankje mijn vriend
Leun even zacht tegen me aan en
verwarm je aan de valse intimiteit
van leugens en social talk

Het wordt weldra Kerstmis
denkt ze weemoedig
en ze hoopt nog steeds

Laat me zoeken naar intellectuele diepte
Diepte... had je dat verstaan?

Ze gaapt weer en schuifelt met haar voeten
Gelukkig blijft die beweging onder de tafel

Onopgemerkt

Floreanne

Geschreven door floreanne om 00:38 Reageer op dit bericht

Zaterdag 28 november 2009

Geef me

Geef me een dag
slechts even
ontvluchten van alles
wat kwelt

Geef me een uur
laat me bij jou
zijn intens en
toch totaal
mezelf

Geef me een tel
een aanraking
zacht tegen jou
alleen maar dat
jij en ik

Floreanne

Geschreven door floreanne om 00:50 Reageer op dit bericht

Zondag 22 november 2009

Vriendelijk

Dan wil ik huilen
en ween ik het
zomaar van me af

Dan wil ik gillen
en roep ik luid
niemand die me hoort

Dan wil ik lachen
schater spontaan
de wereld kijkt terug

Vriendelijk

Floreanne

Geschreven door floreanne om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 21 november 2009

Slechts

Nog wilde ik je terug roepen
Te laat
Jij stapte al in
Vragen bleven ongesteld
antwoorden niet gegeven
De trein gleed voort
Jij ging
Woorden glipten door de vingers
van onze droge lippen
ver weg
van gewilde gevoelens
Liefde is geen werkwoord
dacht ik
een bijvoeglijk naamwoord
slechts

Floreanne

Geschreven door floreanne om 14:53 Reageer op dit bericht

Donderdag 5 november 2009

Voorbij

De natuur trekt zich terug
In comateuze sluimer
neemt ze schijndood afscheid
van een voorbije zomer

Kijk en herinner je
nog de woorden van toen
de tuin en jouw lachen
de bloemen in het groen

En stilletjes huilend
gaat verschraald gedachtegoed
naar verloren jaren
waarin je niet werd ontmoet

Floreanne

Geschreven door floreanne om 13:52 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 5 november 2009

Geel

De herfst is geler dan anders
de bladeren voller van kleur
Al regent het toch is het zonnig
Leven versmelt in een zilte geur

De hunker van zonlicht en winden
een paddenstoel zompig en zwoel
mijn loze heimwee nemen ze mee
terstond de vreugde die ik voel

Laat me nog eenmaal genieten
van dit zinnespel en dit genot
geef me nog een stukje leven
voor ik met hen mee verrot

voor ik vertrek naar God?

Floreanne

Geschreven door floreanne om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 3 november 2009

Graven

Zo stonden ze
stevig oud te zijn
omringd door het tapijt
van okergele bladeren

De avond viel
traag en vochtig
gekoeld door de herfstbries
van ruisende geluiden

Wij liepen langs
grove stenen zerken
luisterend naar hun taal
de zinnen van de dood

Het bleef niet stil
trage voeten stapten
fluisterend de mars
van macabere accordeons

Groene klimop
woekerde wreed en
woelde vredig verder
over het verduurde grijs

Woorden woeien
op de achtergrond
in de nacht van mijn geest
koude graven omarmend

Floreanne

Geschreven door floreanne om 18:12 Reageer op dit bericht

Zondag 25 oktober 2009

Winterochtend

De klok slaat zeven slagen
De wekker haalt haar in
Een frêle zon ze fluistert
en wakkert warm mijn ogen in
Het moeë oor dof luistert
naar veilig gekende vragen
De frisse ochtend wekt al trage

In slome sluier herkomen
vage hersencellen nog verward
Mijn aders lijken weer op bomen
doorbloed met langzaam levenssap
Dan flitsen me die oude dromen
vervlogen hoop op beterschap
De schil van zoete passievruchten
is grijs en roerloos lang verhard

Floreanne

Geschreven door floreanne om 23:07 Reageer op dit bericht

Maandag 5 oktober 2009

Schielijk

Beroofd van mijn passies
stalk ik het leven
Schielijk loopt het van me weg
geen antwoord na het roepen
een verre echo slechts

Bezie ik jouw ogen
dan houd ik me sterk
Grappend maak ik me er
met een kwinkslag van af
en denk aan vluchten

Gesprekken die diep gaan
ontlopen we beide
Er valt niets te schaven
aan het noodlot dat valt
in het grijs van oude luchten

Heimwee blijft hangen
dof sluierend om het leven
als ochtendnevel
over het verlaten veld
dat ondanks de nieuwe morgen
droevig gaat zuchten

Floreanne

Geschreven door floreanne om 22:36 4 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 26 september 2009

De panfluit

Ik ben niet bedoeld
om gelukkig te zijn
het spijt me
De panfluit speelt
een vrolijk deuntje
De dagen verdonkeren
en spelen hun spel
Bladeren vallen
en ik weet
Ik ben niet bedoeld
om gelukkig te zijn
Dus
kijk ik
en buig me naar anderen
Ook zij leven
gewoon verder

Floreanne

Geschreven door floreanne om 00:12 2 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 4 september 2009

Pijn

Een peuterpijn zonder gevoel
Een stootje tegen de stoute stoel
Wat aforismen keurig ingeblikt
Koele emoties netjes afgelikt
Op dat niveau kan ik niets voelen
In zulk een poel niet grondig woelen
Dat is te weinig diep voor mij
Dus vlieg ik voort naar nieuwe luchten
Dan is het dat ik weer moet vluchten

Floreanne

Geschreven door floreanne om 18:26 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 14 juli 2009

Lichter

Het is goed terug licht te krijgen. Licht verlicht... zou je kunnen zeggen. En dan komt het er op aan de opdrachten één voor één te beschijnen met aandacht. Ik zal aanvaarden dat ik niet alles tegelijk kan verwezenlijken. Als de werkberg te hoog is... even focussen op slechts één ding. Vandaag dit en niets anders in mijn hoofd houden... Telkens weer mij deze beperking veroorloven en de mentale druk verlagen. Ik ben maar een mens... geen centraal gestuurde productiecomputer. Dit lijf leeft en voelt ook in andere werelden. Ik dank de anderen in mijn omgeving voor hun geduld. Ik vergeef het leven zijn gebrek aan tijd. Ik prijs mijn medemens dat hij liefde en vriendschap kan ophoesten.

De boer hij ploegde ook voort.

Floreanne

Geschreven door floreanne om 13:29 3 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 13 juli 2009

Niets doen?

Wat zeggen al die goeroes?

Houd je aan gezonde leefregels
Leid je door geloof
Inspireer je aan anderen
Vertrouw op de wetenschap
Ga naar de dokter
Schilder de natuur
Knuffel de kat
Mediteer tot je kan zweven
Reis de wereld rond
Snoei de haag
Spring niet te ver
Lach tegen jouw spiegelbeeld
Werk harder of minder
Bemin iemand
Kook voor de buren

Ook zij doen slechts een poging
om te vinden wat ze zoeken

Misschien is de beste samenvatting
Doe iets, maakt niet uit

Is niets doen ook iets doen?

Floreanne

Geschreven door floreanne om 15:02 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 13 juli 2009

Krasse antwoorden

Ik zwerf door het levenslandschap
een grijze hyena op zoek naar voedsel
Zoals ik jou niet vond
ontgaan me de doelen
en verlies ik uren en dagen
Gevoelens van weleer zijn ontzield
Ons waren zeven jaren gegeven
Ze waaiden voorbij
veranderlijk als het weer
Nu spoed ik mij nog steeds
om niets te missen
om niet blind te zijn
als het komt
en haast ik mij
naar de volgende dag
hunkerend hoopvol
Maar ik weet
Je hebt mijn ziel ontvoerd
Niemand die nog losgeld vraagt
Snel eindigen de uren
Ze vergaan in de nacht
die niets brengt
Dan wil ik alles stil leggen
nieuwe tijd winnen
op krachten komen
me begeven op plaatsen
waar niets roept
niemand iets vraagt
Want ik blijf verlegen
om krasse antwoorden
de wetenschap is op

Floreanne

Geschreven door floreanne om 12:56 Reageer op dit bericht

Woensdag 8 juli 2009

Doelen

Je raakt mijn diepste vezels
en speelt jouw troeven uit
De dagen vertroebelen
Jij roert en wringt in mij
Dan daveren mijn vesten
Als ik zie en weet
dat niets ook maar verandert
In mijn passie blijft
de zwarte dood drukken
op haar voetstuk
Het doel vloeit weg
in blauwe beken
Ze stromen struis
en woelig door het jaar
telkens weer voorbij

Floreanne

Geschreven door floreanne om 11:46 Reageer op dit bericht

Vrijdag 3 juli 2009

Woorden

Voor jou het viel weer op
kwamen te veel woorden
onverstaanbaar maar daarom
juist scherp als messen
stekend in het verloren hart
Te weinig daden kwamen uit
jouw handen die een last verlichten
Ze bleven rusten in een oude schoot
vertrouwd met dom doen
verlangend naar routine
zonder zwarte gedachten
De antwoorden blijken niet verlicht
Vergeten passie zoekt
zelfs zijn weg niet meer
Als een mummie kijkend
naar een bewegende wereld
bleef je zitten in de stoel

Floreanne

Geschreven door floreanne om 10:15 2 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 17 mei 2009

Melodisch gebed

Ik zou met jou een koffie drinken

en tellen alle stralen van de zon

Ik zou met jou een koekje breken

en dromen van de ochtenddauw

Ik zou met jou om morgen huilen

vandaag was het te laat

Ik zou met jou niet langer treuren

om een dag die nooit begon

Maar luisterend naar cello’s

mijn cellosuites van Bach

konden tranen smeuïg drogen

vertraagd gewild en zacht

Wat restte was het zand

van droeve ogen vóór de nacht

Nu luister ik naar zuchten

verpakt in hemelse muziek

hoopvol gewenst melodisch gebeden

In zo’n kerk zweven gedachten ver weg

Nu blijven er geen tranen meer

Want denkend terug aan jou

is de dood zich komen melden

Zo laat zijn er geen woorden meer

De dag is voorbij en blijft

voor altijd zonder jou

Floreanne

Geschreven door floreanne om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Wol en gember