Zondag 23 oktober 2005

Strijken

Strijken is een zinnelijke bezigheid. Vanmiddag heb ik het weer mogen ondervinden. De juiste zachte en toch doordachte druk op het ijzer, een rustig ritme aanhoudend en in stilte je concentreren op het gladde stof dat door je handen glijdt. Het zet bij mij de prikkeling van de amygdala in gang en roept creatieve gedachten op. Een zoete kans tot mediteren geeft het terwijl je toch nuttig bezig bent. Het is een werk in verbondenheid met je huisgenoten voor wie je de kleerkast van de komende week opnieuw in orde zet. En dan denk ik weer... wat kan het gewone leven wonderlijk zijn.

Zalig en zinnelijk
gaan samen als ik strijk
Stil droom ik
weg in een ontspannen stilte
Het is genieten
van de zondagse middag
rustig mijmerend
met een open herfstlucht buiten
de verwarming op minimaal binnen
Niets dat me opjaagt
schuif ik heen en weer
intens en ritmisch
Licht drukkend
streel ik
over het hemd
van mijn zoon
waarin hij al
zo mannelijk staat

Floreanne

PS Ondertussen ben ik wat gaan lezen over 'prikkeling' van amygdala en.... blijkbaar heeft strijken geen prikkeling maar eerder een 'ontprikkeling' van mijn amygdala tot gevolg.... bevrijdend alleszins!

Geschreven door floreanne om 17:33 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Woensdag 19 oktober 2005

Blij zijn dat ik het druk heb?

De dagen zijn erg druk. Morgen om 5 uur zal ik mijn bed uit moeten en met een valies vol materialen op stap gaan door het land. Geen tijd om mij met 'muzes' bezig te houden... nochtans is er een beetje hoop. Op reis gaan heeft altijd iets van verlangen, vernieuwing en verrassing. Go west... misschien dus dat ik ergens onderweg, op de trein, of ter plaatse, tussen het lesgeven door, op een gepland of onbewaakt moment toch die bijzondere energie vind die graag sprongetjes maakt en mijn hart verblijdt. Met positieve gedachten ben ik al tevreden, met het ontmoeten van de muze nog meer...

Blijdschap, hartevriend
mijn zoet verlangen
mijn heilig warme gedachte
Ik ontmoet je als ik reis
als het rustig wordt
Onderweg met de trein
ben ik met jou verbonden
als ik wegdroom in de beweging
in het uurtje niet aanwezig zijn
Dan kan ik stil ontbolsteren
wegdeemsteren
richting korter bij de zee
want daar kom jij
mijn hart verlichten
dansend opspringen
in mijn ziel en borst
Zalig mijmerdenkend
zoek ik steeds jou

Floreanne

Geschreven door floreanne om 21:38 Reageer op dit bericht

Maandag 17 oktober 2005

Muze

Erato, Beatrice Portinari of ... zijn muzen altijd vrouwelijk? Ik vroeg het me af en dacht, geëmancipeerd als ik was, even van niet, maar twijfelde. Reden dus om het op te zoeken. Wat bleek: de negen oorspronkelijke, antieke muzen waren godinnen die op de berg Olympus woonden... De muzen uit recentere periodes blijken ook van het vrouwelijk geslacht. Alsof vrouwelijke kunstenaars, schrijfsters niet geïnspireerd kunnen worden door de mannelijke uitstraling, erotische schoonheid of intellectuele aantrekkingskracht... Wel ik ga eens op zoek of er in de geschiedenis geen vrouwen waren met mannelijke muzen. Ik laat het je weten als ik ze vind.

Geschreven door floreanne om 23:29 Reageer op dit bericht

Donderdag 13 oktober 2005

Wederkerigheid?

Te lang gezwegen

kijk ik je aan

Je ogen zien

maar is het

heen en terug

Vertellen ze wel

jouw verhaal

of spiegel ik

mezelf in valse schijn

van wederkerigheid

Ik stel de vragen

en roep om antwoord

Het blijft zo stil

alleen

aan dit papier

verknocht

aan zoete dromen

zo blijf ik

veilig

in ongeblust verlangen

Zo kleurt de wereld

liefelijk rustig

Floreanne

Geschreven door floreanne om 17:15 Reageer op dit bericht

Zondag 2 oktober 2005

Hersenreis

In mijn hoofd

is geen tijd

geen verlies aan kansen

elk moment is volledig aanwezig

Gedachten zijn iets te vluchtig

ideeën intens aandoenlijk

zoals vele vlinders

op zwevende bloesems

En alles leeft
als bewegende vlekken

op gladde schermen

als bonte puzzelstukken

in boeiende kleuren

rusteloos zoekend naar

wat passen kan

en gehelen vormt

Zo ook met hen

die ik ontmoet

is begrijpen een zucht

van vermoed herkennen

en direct bezien

subtiel vervangbaar

door ondoorgrondelijk

verwarrend wazig

en blind in alle hoeken

Dus blijf ik zoeken

Ooit vond ik het als een pad

een geplande weg

een draad naar weten

De kennislijn was lichtend

Ze verandert echter weer

waaiert uit in delta’s

webben van stippellijnen

Het doel wordt minder duidelijk

noch belangrijk

En ik denk alleen

aan stijgen, vliegen,

bevrijd zijn

vertrekken, gaan,

verlichting

Er rest één hoop
een verlangen naar aankomen,

de ultieme tocht,

een reis naar jou

Floreanne

Geschreven door floreanne om 23:19 2 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 28 september 2005

Noten

De eerste wat stevige herfstwind heeft de notenboom even geschud. De bladeren en de okkernoten lagen er vandaag weelderig onder. Dus ben ik maar aan het rapen gegaan. Omega 3 recht vanuit moeder natuur. De hype! Goed voor de hersenen... Het doet me denken aan mijn kindertijd toen we nog met of zonder zin vis aten op vrijdag. Om te vasten en omdat kinderen daar verstandig van werden... en toen we lepel voor lepel, uit de grote fles, levertraan kokhalzend naar binnen werkten tegen wil en dank omdat het moest, tegen de Engelse ziekte. Mijn moeder had de oorlog meegemaakt dus moesten wij er aan geloven en kregen we ook regelmatig te horen hoe goed we het wel hadden. Als iets niet lekker was of we iets niet konden hebben omdat het te duur was, dan kwam die oorlog altijd als grote dreiging en boeman opduiken. We moesten blij zijn met droge korsten brood want dat was tenminste brood en daar konden wij onder een oorlog alleen van dromen. Ook al hadden we eigenlijk niet veel, wij waren toen al ongelooflijke luxe paardjes in haar ogen. Wat zijn we dan nu vreselijk verwend! Zelfs de omega 3 wordt in pilletjes zonder vieze smaak aangereikt!

Geschreven door floreanne om 23:48 4 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 26 september 2005

Cliché?

De late schrijfster

drukt haar inkt

op wit papier

De geur van

zerpe zoetigheid

stijgt begeerlijk

naar haar neus

Aan “vroeger” denkt zij

en aan de natte lucht

van muffe klaslokalen

De pen krast

nog kronkelend

woorden van liefde

op de grove rimpels

van het handgeschepte blad

Ik hou van jou

het getaande cliché

Zij glimlacht gegeneerd

Maar kan het dan niet

mijmert ze,
toch warm gevoeld

en rond vermengd zijn

met verre herinneringen

gekoesterd als juwelen

en droge aangeraakte bloemen

Beelden van winters
met blauwe nachten

en gele zomers
aan het water

Niets bijzonders

misschien en toch

Het waren gedachten

aan zalige ogenblikken

samen met hem en haar

toevallig maar
voor altijd

in haar handen bewaard

Floreanne

Geschreven door floreanne om 18:02 Reageer op dit bericht

Donderdag 22 september 2005

De nacht

Hij houdt me wakker
de nacht die laat begon
Voorbij de eerste slaap
keer ik me om en om
Het houdt me bezig
gedachten ongeremd
nog niet geschreven
en toch voor jou bestemd
Dan denk ik ook aan morgen
aan wat er op me wacht
en stil maak ik me zorgen
alweer aan jou gedacht
Ik kan geen tranen velen
en deppen ook niet meer
Ik zou wel willen wenen
maar het doet me veel te zeer
Het gemis, de heimwee, het verlangen
ze blijven ongewild
steeds bij me, aan me hangen
als een rugzak zwaar getild
Als morgenvroeg de zon weer schijnt
en jij lacht voor me uit
dan kan ik hopen en verdwijnt
de weemoed uit mijn buik

Floreanne

Geschreven door floreanne om 00:45 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 14 september 2005

Geen nieuws

Op Unesconiveau worden schijnbaar ethische standpunten verstandig ingepakt in speeches met mooie woorden. De welklinkende beloftes worden echter niet gehouden laat staan de nodige maatregelen uitgevoerd...

De banken beloven hoog rendement aan hun beleggers maar bij de uitbetaling zijn de feiten anders...

De nieuwe trams van Brussel ogen futuristisch gestyleerd en menen tegemoet te komen aan onze gehandicapte medemens...

Op de snelweg botsen alweer vrachtwagens en vallen doden en zwaar gewonden...

De winnende renner wordt euforisch gezoend, zijn makkers druipen stil af en zijn al blij met een warme douche...

De vissen beten vandaag amper maar enkele slachtoffers zijn nu toch klaar voor de pan...

Verder gaat met mij alles goed...
En kom ik tot ...

Licht verdoken maar
zacht in mijn gedachten
is het altijd daar
de passionele knuffel
het ongekunsteld
vriendelijk gelaat
een vreugdevol
parmantig lachje
de hoop op
een verlangd weerzien
en bovenal
een liefdesspel
als een gedicht
zonder woorden

Floreanne

Geschreven door floreanne om 23:49 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 8 september 2005

Vroeger was ooit

Het is alweer donderdag voor ik het goed besef. Het begin van het schooljaar is door de drukte veranderd in het herkenbare leven. Het nazomertje verkracht het normale septembergevoel. Ik snak weer zonder scrupules naar het weekend. Maar daar zitten ook al verschillende activiteiten geagendeerd. En ik denk na over de zin van mijn bezigheden.

Voorbij de late zomer

verdroogden de wensen

in je ogen ver zwart

Al voel ik verdoezeld

in nieuwe kleuren

het wrikken van de herfst

Onze zomers ze waren niet

alleen onze harten zonnig en warm

Op mijn lippen smeulen nog woorden

steeds stom gepreveld

maar spijtig niet gezegd

In mijn hoofd ruisen ze

als golven van eeuwige liefde

Onze waarheid blijft zo verlangd

stil getuigen van het gehoopte

Alles deemstert pijnlijk weg

de zoete herinneringsfoto's

met zuinig zwoele achtergronden

steeds met velden gebloemd

de zeeën en wilde wolken

Maar eentje blijft er

voor altijd me bij en

innig gekoesterd

zo nauw aan het hart

ik kan het niet laten

de stroom en het bankje

waarop jij en ik zaten

Floreanne

Geschreven door floreanne om 22:08 Reageer op dit bericht

Zondag 4 september 2005

Zondagnamiddag

Alleen zijn
is voor mij
massaal genieten
van de stilte
in mijn huis
Heerlijk heerst
ze hier intens
vooral op zondag
Het geeft me
innige ruimte
Beschouwend bij me zijn,
is zalig zoeken
naar gesprekken met mezelf
Geen muziek
of straatgeluiden
niet iemand die me claimt
slechts rustig tikken
in zacht gemurmel
de klok en 't gasfornuis

Floreanne

Geschreven door floreanne om 15:57 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 4 september 2005

Meisjeslach

Wie zei me:
"Werk jezelf niet tegen!"
Wie spreekt en
leidt me weer naar af,
toen dier en boom nog spraken
en 't kind in mij
gelukkig was?

Ga terug en
voel en weet,
herneem
wat je verloren had
de tijd
de vrienden
en het leven
de vrijheid
van je meisjeslach

De moeder is verdwenen
het eigen moederschap geweest
't is tijd nu om te leven
dat je liefdeswonde vlug geneest

Floreanne

Geschreven door floreanne om 14:21 Reageer op dit bericht

Zaterdag 3 september 2005

Oude vrienden

Gisteren ontmoette ik twee jeugdvriendinnen en vandaag een vriend die ik al jaren niet meer gezien had. Ik voerde met hen onverwacht drie leuke 'bij-praat-gesprekken'. Vanmorgen deed ik mee met een tombola. Doorgaans laat ik zulke spelletjes aan mij voorbij gaan, maar deze keer voelde ik er mij om de een of andere reden toe aangetrokken en ... ik won een horloge. Wat wil 'de tijd' van mij en waarom val ik net vandaag 'in de prijzen'? Bij het lezen van het bundeltje poëzie (een meer dan geapprecieerd lief geschenkje van één van de drie 'oude vrienden' ) kreeg ik plots de indruk dat dit alles iets betekent. Heb jij dat ook al eens gehad zo'n gevoel dat ontmoetingen en gebeurtenissen in hun toeval net helemaal niet toevallig zijn....? Wel dit was zoiets, maar de betekenis of de link ontgaat me momenteel. Er is hierdoor wel iets rustigs over me gekomen dat ik nog niet duiden kan.

Geschreven door floreanne om 15:13 Reageer op dit bericht

Maandag 29 augustus 2005

Déjà vu

Ik heb het herkend
de stappen die je zette
Het was thuiskomen
maar zoals altijd
evenveel weggaan
De cirkel is rond
de vragen duidelijk gesteld
Ik weet waar ik sta
en ken jouw plaats
Het is niet versneden
in fragmenten
Het is weten
in bekende delen

Floreanne

Geschreven door floreanne om 23:09 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 29 augustus 2005

test

Er verdwijnt tekst van mijn blog zonder dat ik dat wil.... even testen....

rare dingen gebeuren hier vandaag...this page is under construction....

Berichten zie ik elders nog staan maar hier verschijnen ze niet meer... Wie heeft een tip?

Geschreven door floreanne om 21:45 6 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 29 augustus 2005

Moed!

Het vraagt moed
te spreken vooral
als niemand luistert
Knap is vechten
voor niet gegund recht

Maar kracht ontbreekt
en angst om te verliezen
het weinige dat je hebt

Het uur komt zeker
dat toch gezegd zal zijn
waar het op staat
wat nu in stilte woekert
en benepen strijdbaarheid
verliest van brute noodzaak
dat enkel pijn blijft
en zware herinnering

Wat hoedt me voor het uur
waarop de vrijheid dwingt
de vlag van adel lokt
en vuur mijn aders voert
woorden in liederen plant

Met wie dan
bestijg ik barricades
en breekt het front zich los
Wie zal dat vaandel eren
Of zal ik alleen
en enkel nog zacht
als laatste trek
mijn eenzaam hart masseren

Floreanne

Geschreven door floreanne om 21:24 Reageer op dit bericht

Zaterdag 27 augustus 2005

Avondliedeken

Het is stil in huis. Zoonlief is gaan werken en komt laat thuis. Om de avond wat zinvol om te krijgen en om de deadlinestress een beetje te milderen ben ik daarnet nog drie uur op mijn bureau gaan schrijven aan mijn boek. Een andere collega, met ook dringend werk voor maandag, verraste mij met zijn aanwezigheid. Mijn zoon mag liefst niet weten dat ik vandaag op mijn 'vrije' zaterdag ben gaan werken want dan wringt hij mijn nek om. Ik sta onder een verplicht-te-ontspannen-regime bij hem. Hij is nogal bezorgd om mijn workaholictrekjes. Ik heb dus gewacht tot hij de deur uit was. En nu ben ik uitzonderlijk hier aan het scherm op een zaterdagavond. Het voelt een beetje doelloos en eenzaam met iedereen zo ver weg. Dan maar mijn blauw vriendje uit de koudste kast gehaald. Hij staat naast me te sprankelen en zingt een avondliedeken in mijn hoofd. Maar echt verheffen doet hij me niet vandaag. Morgen gaan we met ons koor zingen in Brussel. Daar heb ik nu eens wel helemaal zin in. Ook de nevenactiviteiten doen me hopen op een zonnige en aangename dag morgen. Het betekent alleen erg vroeg opstaan, wat ik op zondag meestal niet doe en waar ik vooral in het weekend een hekel aan heb. In de week valt dat beter mee! Zo dat is al te lang en te saai voor de gemiddelde lezer, dus gooi ik er een gewaagd gedachtje tegenaan!

Terwijl ik schrijf ...
denk ik aan jou!
Heel even heel serieus...
maar dan komen passie en
guitige associaties

Het werk gaat voor...
ik weet het wel
maar kan het echt niet laten
bij elk geleerd woord dat ik schrijf
vandaag wat stouts of bloots te denken
dat er bij past...

Wil je ook proberen?

Zie je die 'leerstoel'...
Hij is van leer
een stoel met vele kanten

Zie je het optimaliseren van modaliteiten...
een hoogtepunt in het zwoele leven

Zie je pedagogisch-didactische maatregelen...
Ik hou van alle manipulaties

En weet je ...
Als het maar deugd doet,
Een beetje lachen moet!

Floreanne

Geschreven door floreanne om 22:47 3 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 23 augustus 2005

Vluchtig of verbonden?

Speciaal opgedragen aan Labo, een gedicht geïnspireerd door haar gedicht over de wind en de boom... Spijtig dat zowel wind als boom mannelijk zijn, ... ik had in dit geval liever over 'zij' geschreven dan over 'hij'.

De wind is nooit leeg,
steeds in beweging
leeft hij met volle teugen en
houdt zo doende niets vast
en toch zichzelf in,
zonder zich ooit in te houden.

De boom is de hoop
op liefde, op leven en kracht
Hij staat stil om naar te kijken
vast te houden en te koesteren
De wind ruist er zachter,
kust de twijgjes zonder schroom

Het verlangen en de hartstocht
gaan dezelfde weg, ze waaien
telkens heen en weer, op en neer,
maar zo leven ze echt
Ze komen en gaan, ongetemd
op zoek naar contact met de bomen

Bij jou komen ze tot rust
en legt mijn hoofd zich
in de takken van je armen
Ik pluk gretig de blaadjes van je gezicht

Ik wens me de sterkte
van deze boom in de wind
en de stevigheid die paden trekt
Ik geef me hoop op veelzijdigheid
zoals die leeft en vorm krijgt dankzij hem
Ik zoek me veilig geborgen
in zijn 'beschermende' takken
zodat ik terug vrij kan ademen

Floreanne

Geschreven door floreanne om 00:14 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 22 augustus 2005

Werk

Voilà, terug aan het werk, met vernieuwde zin en even zo nieuwe deadlines. Alles in mijn bureau was netjes opgekuist toen ik aankwam, nu liggen er alweer te-doen-briefjes en rondslingerend schrijfgerei en moet de vuilbak alweer geledigd... Het is er even inkomen maar ik verschoot van hoe snel de tijd gaat als je geconcentreerd bezig bent. Oeps, we gaan weer vlug verouderen als dat zo zit... gedaan met dromen!

Geschreven door floreanne om 18:32 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 21 augustus 2005

Te laat of te vroeg?

Je vroeg me: "Is er iets ?" En ik dacht: "Ja, natuurlijk is er iets." Voortdurend is er iets! Jij bent er, ik ben er en er is de wereld en het leven erop. Maar er is altijd ook zoveel meer ... alles wat niet uitgesproken wordt, dat wat niet gezegd kan worden, nooit verteld is, niet bewaarheid of gelogen is. We zeggen : "Ik hou van je" ... en tegelijk zijn wij meestal ver, soms veel te ver van 'jou' en 'mij' en 'ons'... in een andere wereld ben jij, ben ik of zijn wij druk doende. Het is niet op 'het plein' des levens dat het eigenlijke leven zich afspeelt. Het is tussen de regels dat liefde enigszins bloeit of in het slechtste geval een stille dood sterft! Ik zal bijvoorbeeld merken wanneer je dit zal lezen. Ik zal horen of je het begrijpt. Maar wegen gaan en keren ... en ik ? Ik denk: ik wil en ik kan ... en jij ? Zal jij er zijn? Zal jij begrijpen als ik lach terwijl ik eigenlijk wil wenen?

Geschreven door floreanne om 02:38 3 reacties Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Wol en gember