As lágrimas do Tejo...
Bendito amor
Qeum chora por ter saudade
Ameu ver nã o tem razão
Pois na vida quanta vez
A saudade é na verdade
A doce recordação
Da ilusã o que se desfez
Quem amou sem ser amado
Quem se cembalo na mirage
De um falso amor, a brilhar
Traz a saudade guardada
Para ihe dar mais coragem
E nunca a pode deixar
Por isso pobre de quem
Diz que a saudade anda unita
Ao mais atroz padecer
Pois quem saudade não tem
Pode viver toda a vida
Que não chegou a viver
Autores: Domingues G. Costa & Alfredo Marceneiro
Gezegende liefde
Wie weent omdat hij saudade heeft
Heeft volgens mij het gelijk niet aan zijn zijde
Want hoe dikwijls in het leven
Is saudade in alle waarheid
De zachte herinnering
Aan een mislukte illusie.
Wie bemind heeft, niet bemind is,
Wie zich liet wiegen in de begoocheling
Van een valse, verblindende liefde
Draagt de saudade die hem beschermt,
Hem moed geeft.
Hij kan haar niet meer missen.
Daarom is hij die beweert dat saudade
Verbonden is met de gruwelijkste smart
Te beklagen.
Wie immers geen saudade kent
Kan heel zijn leven leven
Zonder ooit het leven te beleven.
Klik hier om te luisteren naar "Bendito amor"
gezongen door Ana Carvalho
Klik op de foto voor meer info...
2 reacties op dit bericht
Héél mooi dat ik het ook begrijp, prachtig!!!
fijne zondag