'k Heb hier een jaar op gewacht

't Is maar de griep, zegt men, en daarbij houd men blijkbaar geen rekening met de impact van de ziekte op het lichaam. Ik heb er in ieder geval mijn deel van gehad. Griep is natuurlijk in grote mate overdrachtelijk, en of je het nu wil of niet, iedereen staat er open voor. Ten tweede vergemakkelijkt ook ons milieu de overdracht van ziektekiemen door het jaargetijde. Een grote periode van droogte, met veel fijne stofdeeltjes in de lucht dragen bij tot wat wij allemaal inademen : "lucht". Maar welke lucht. Zeker in meerdere mate, reeds gedeeltelijk besmette en vervuilde lucht. Petra was eerst. Drie dagen later had ik prijs. Ik heb dan ook vier volle dagen in bed gelegen, zowat de enige plek waar ik mij in dergelijke omstandigheden goed voelde. Met iedere dag koorts, pijn in al mijn ledematen en gewrichten, met regelmatig hoofd- en keelpijn erbij, voelde ik echt ellendig. Maar gelukkig na deze periode van miserie komt het einde van de tunnel in zicht. Ik ben vandaag voor het eerst deze week naar buiten gewandeld, en het voelde goed. Nu wat op krachten komen, zodat ik maandag weer aan de slag kan.
't Is maar een griep, jaja......

De binnenkant van de Enya is volledig vernieuwd en opgesmukt. Alle kussens werden opnieuw bekleed en nieuwe gordijnen sieren ons bootje, met dank aan Petra's mama. Het bootje is nu volledig nieuw qua interieur. 't Was nodig want de oude gordijnen waren echt versleten.
De volgende stap werd deze week gezet. De vloer van het woongedeelte gaat er volledig uit en wordt vervangen door een lichtere uitgave onderaan versterkt met geluids- en warmtewerende panelen. Dit moet leiden tot een betere toegang van de motorruimte.Rond 11 maart komt de schrijnwerker langs om opmetingen te doen. Ondertussen werd ook een flatscreen - televisietoestel aangeschaft om aan boord BVN te kunnen bekijken.U ziet het, kosten noch moeite zijn gespaard om ons bootje in een topkonditie te houden. Wanneer de bodemplaten terug vervangen zijn, kan ik contact opnemen met de werf.
Op de werf wil ik in eerste instantie duidelijkheid over de kielplaat onder de keuken. Of de ruimte onder de vloer wordt versterkt  langs binnen en opnieuw geschilderd, ofwel komt er nieuwe plaat onder de kiel als versterking. Het meten van de dikte van de plaat moet geschieden op een werf. Het kan zijn dat ik daarna alle dekken nog eens laat schilderen, waarna een aantal kleine aanpassingen nog dienen te gebeuren.
Vooreerst een ruitenwisser plaatsen bij de buitenbesturing en aansluiten op het buitenpaneel. Daarna de toerenteller en uurteller op de binnenstuurstand nazien en eventueel vernieuwen. De boiler nakijken en terug voorzien van koelvloeistof. Dan is hij klaar om terug te varen naar de ligplaats en de mecanicien te laten komen om een algemeen motoronderhoud te laten uitvoeren. Daarna staat de Enya weer voor jaren in orde en is er ieder jaar enkel het motoronderhoud voor en na de winter dat telt.
Eind april zou alles moeten gedaan zijn, want op 1 mei zijn we 12 dagen met verlof.
Die twaalf dagen worden zeker een vaarverlof, naar waar en hoelang is een vraag.
Van onze vrienden, die varen met ons vorig bootje "El Verde", kregen we ook al een aanlokkelijk voorstel om samen iets te doen. Iets waar we beiden wel oortjes naar hebben ! Het uitkienen van een vaarroute moet dan in beider overleg.Met onze PC-navigo, geen probleem.
Deze reisplanner op computer kan alle mogelijkheden in een seconde de baas.
We zien wel wat het wordt. Ondertussen geniet van de beloofde foto's van onze wintersport-vakantie.

Telkens men mij op de hoogte brengt van een ziekte- en/of sterfgeval, denk ik direct aan mijn kleinzoon. In een flits probeer ik hem voor de geest te halen, hoe hij er uitzag bij onze laatste ontmoeting, een jaar terug. Hoe zou hij het doen op school ? Heeft hij veel vriendjes of al "vriendinnetjes" ? Is hij gegroeid ? Kan hij al skiën zoals zijnen opa ? Heeft hij opa's boot al gezien of zijn nieuwe auto ? Allemaal vragen waar ik jammer genoeg geen antwoord op ken.
Met nieuwjaar en op zijn verjaardag verwacht ik hem altijd weer. Tot nog toe, tevergeefs. Jammer, want  ook opa's tijd mindert, en bij overlijdens en ernstige ziektes van mensen uit mijn omgeving denk ik altijd hoe snel het wel kan.
Ik hoop dat alles gauw veranderd en ik hem weer kan zien, mijne Wout.Dan vertellen we weer honderduit over alles wat ons zo samen hield.
Ik mis hem, ieder dag, iedere minuut !

't Is een nieuw woord, en een samentrekking van de twee woorden, concurrenten en collega's. Op zich een bevreemdende zaak, maar toch...
Bij nader inzicht niet zo vreemd. Wanneer in een zekere werkomgeving verscheidene mensen één en hetzelfde beroep uitoefenen, is het altijd interessant om van gedachten te wisselen en elkaar buiten de werkvloer te ontmoeten. Zo iets dergelijks hadden we verleden week gepland met onze collega's van een Gentse firma, met daarbij ook de bevrachter van dezelfde firma uit Antwerpen.
Wijzelf in volle getalsterkte (3 man) en zij, net iets groter, zoals ook het kantoor (vier vrouwen en vijf mannen) hadden een "date" zoals dat heet.
Het kader, waarin, was knap : het pakhuis in Gent. Met vanbinnen een metalen gebinte, modern van opmaak, waar men rustig een pint kan pakken en een stukje eten. Het werd gewoon een leuke avond, waarin ik mensen terugzag, waarvan het jaren geleden was dat ik hen zag en waarin ik ook mensen voor de eerste keer ontmoette waarmee ik reeds jaren bel. Zoals altijd bij zulke gelegendheden was de avond tekort en was iedereen het erover eens "dat we dat eigenlijk eens meer zouden moeten kunnen doen ! " Maar de tijd wordt door iedereen te haastig beleefd en sociaal contact zoals het meer zou moeten, is er niet meer.
Jammer, maar toch bedankt concullega's. Het ga jullie allemaal goed. Ad multos anos.
Oostvaarder.

Van de Deense rederij Maersk werd het grootste containerschip ter wereld te water gelaten. De "Emma Maersk", een schip met een lengte van 1302 ft (396,85m) en een breedte van 207 ft (63,10m) en een netto capaciteit van 123.200 ton. Duizelingwekkende cijfers en voor de nieuwsgierigen en geïnteresseerden onder jullie nog wat gegevens er bovenop.
Vergelijkbaar qua grootte met het grootste vliegdekschip ter wereld met een 5.000 koppige bemanning, matrozen en officieren doet deze "Emma Maersk" het veel zuiniger aan. Met slechts een dertien koppen tellende bemanning vaart hij met een razende snelheid van 31 knopen (55,80 km/uur) van China naar Californië op 4 dagen tijd. Deze Deense reus bestaat uit 5 drijvende secties die aan elkaar gelast zijn. Met een commandobrug die hoger is dan 10 verdiepingen kan de Emma Maersk ca 15.000 containers vervoeren. Hij wordt geladen en gelost door 11 simultaan werkende kranen.
Het schip is met deze afmetingen en kracht enkel geschikt voor het bevaren van grote zeeën en oceanen, en kan niet door het Suez- noch Panamakanaal.
Met een dieselmotor van 14 cylinders in lijn geeft dit 108.920 BHP. De pistons b.v. hebben een diameter van 1 meter !!! Waar gaan we heen ?
De motor is 26,70m lang en 13,20 breed en weegt 2.300 ton. Hij verbruikt ca.6.275 liter/uur.
Het prijskaartje is dan ook aan de forse kant : $ US 145.000.000.
Nog een persoonlijke noot : Stel dat de Emma Maersk ooit "snel" zou moeten uitwijken. Naderend schip, ijsberg of andere rondzwalpende dingen op zee.Met "snel" bedoel ik enkele km. Wat dan ?
Immers dit type van schepen heeft zeker van topsnelheid tot stilstand 6 à 7 km nodig. Moet er nog zand zijn ?