Archief

Na een goede nachtrust, (jongens, wat is het er rustig) waren we eigenlijk ook gekomen om "den toerist" uit te hangen. Hoewel het erg warm was begonnen we met een stadswandeling, om toch de sfeer wat op te snuiven. Er was die dag iets te doen op de markt, want een team was bezig met grote kramen te plaatsen. De toeristische dienst lokte ons naar binnen met een tentoonstelling over Cyriel Buyse. Buysse herinnerde ik me uit mijn humaniora-periode als één van de oprichters van "Van Nu en Straks". Als neef van de gezusters Loveling zat literatuur ingebakken in de familie. Geboren in Nevele en overleden in Afsnee bleef deze schitterende schrijver zijn geboortestreek trouw, al was hij als vriend van de grote Louis Couperus ook aanhanger van het Groot-Nederlandse Gedachtengoed. Als zoon van een fabrikant vertelde hij over groot en klein, rijk en arm op een schitterende manier ingekaderd in de Leiestreek, die hij zo goed kende. Wie kent niet zijn "Gezin Van Paemel", een schitterend toneelstuk dat ik enkele jaren geleden nog zag in het NTG met een verbluffende Jo De Meyere in de hoofdrol. Hij blijft me eigenlijk het meest van al bij als verteller, die naarmate hij ouder werd, ook milder was tegenover de mensen die hem omringden. Kort voor zijn dood werd Cyriel Buysse in 1932 in de adelstand verheven, voor velen een verrassing in het toenmalige "Belgique en zijn franssprekend koningshuis". Het was toen de koning die uiteindelijk besliste wie wel en wie niet. Enkele trappen en ik was in het kantoor van de toerismedienst, waar we ontvangen werden door de jongenman met dienst. Hij gaf ons interessante lectuur en kaartjes over wat er te bezoeken viel. Blijgemutst kwamen we allebei buiten met een opgefriste blik op één van Vlaanderens klassiekers.
Tijd om de culinaire geneugten te proeven. We namen allebei een verwenkoffie en genoten van al dat lekkers. Nadien nog een biertje en voor Petra een wijntje en we sprongen weer op de fiets, richting boot.

Jongens, jongens wat een weer ! 'k Weet het, 'k val in herhaling maar wonen we nu in 't zuiden, of is dit toch nog Vlaanderen. Mij niet gelaten. Ik heb op 1 week 4 t-shirts gedragen en 2 shorts, de t-shirts dan nog een paar uur per dag. De broek was ik wel verplicht, maar alles was te veel. Voor mij hoeft zeker niet de 38° maar met 22 tot 24° ben ik al best tevreden. Aangezien ons bootje van staal is, geeft de hitte een extra dimensie aan onze "Enya". Eén week zalig genieten, dolce far niente van de ochtend tot de avond. We bleven in ons Vlaamse landje en genoten her en der van alle mogelijke culinaire geneugten.
We dweilden langsheen het Meetjesland naar de Westhoek en eindigden in onze Oost-Vlaamse contreien.
In onze volgende artikeltjes kom je meer te weten over alle fel gesmaakte geneugtes des levens.

Ook in de zeevaart gaat alles veel te snel. Grote mastodonten van schepen hebben soms snelheden die te ver gaan, en bij het kruisen van andere zeeroutes soms ook verkeerd gaan. Dat snelheden in km. uitgedrukt soms ver boven de veertig, vijftig km/uur gaan, begint gekker en gekker te worden. Wanneer je dan een andere koers moet nemen, of uitwijkingsmaneuvers of noodstops moet uitvoeren, gebeuren er dingen die amper te voorzien zijn. Mensen blijven tenslotte mensen, ook al is "koning computer" alom tegenwoordig, ook in een stuurhut van zeeschepen.
Wat zoiets teweegbrengt, moge blijken uit bijgaande foto's, genomen bij een aanvaring tussen de Renate Schulte en een andere coaster. Alleen stoffelijke schade, gelukkig !

't Is het eerste jaar dat we verzaken aan de feesten. Al dat gedruis en vooral het nachtlawaai sturen ons richting van ons bootje waar we de ganse tijd de nodige rust vinden. Om kwart voor vijf loopt immers het wekkertje af voor Petra en dan kun je het gelal van terugkerende feestgangers naar hun wagens missen als kiespijn. Wat aanvankelijk gestart was als een feest om de echte Lokeraars uit hun kot te krijgen, is afgegleden tot een commerciële mastodont die op muziekgebied zijns gelijken niet kent in Europa. Het is het goedkoopste evenement in zijn genre. Zoveel is zeker. Met de "Fonnefeesten" en "Polyfonics" er bij staat Lokeren gedurende 10 dagen op iedere muziekliefhebber zijn verlanglijstje. De randverschijnselen moet je er echter bijnemen. En die vinden wij als Lokeraars minder interessant. Met het goede weer was het trouwens op ons bootje gewoon zalig genieten. Al met al zijn we ons ook aan het klaarmaken voor de volgende reis. Mocht het lukken, dan zijn we vrijdag terug weg, klaar voor nieuwe avonturen. Duimen maar, dat de weergoden ons goedgezind zullen zijn, en blijven.

We gaan 's morgens nog wat boodschappen doen en wat wandelen. De fietsen blijken een aanwinst, allebei van hetzelfde merk, wel in een andere zachte kleur. Gezwind bergop en bergaf, want zeven versnellingen maken het leven makkelijker. Terug aan boord, schoonschip maken, want onze gasten komen straks tegen drieën. Iets erna komen ze aan boord, de kinderen zijn fier over hun nieuwe fietsen die papa gekocht heeft. Ze willen absoluut allebei de "kapiteinspet" opzetten, terwijl papa gretig alles op foto vastlegt. Koffie, een wijntje, cola, koekjes, maar voor alles kraken we op onze nieuwe enya een fles bubbles. De namiddag vliegt om en te snel moeten we afscheid nemen. De twee kinderen hebben aan boord tekeningen gemaakt van de kapitein, een draak en hun fiets. We zwaaien hen uit en genieten de ganse avond van ons achterdek tot het donkert. We lezen nog wat en luisteren naar de radio tot het bedtijd is. 

Afgelopen week-end werd er redelijk weer verwacht. Niet te veel regen, wel een strakke wind op donderdag en vrijdag, minderend op zaterdag en zondag. We hadden dan ook op donderdag "pak en zak" klaar staan om vrijdagmorgen bootwaarts te gaan. Een zonnetje dat af en toe afgedekt werd met wolken die regen voorspelden, zo kon je 't omschrijven. Een fikse wind (4/5 B) maar daar kon ons schip wel tegen. Alles snel in gereedheid gebracht aan boord. Elektriciteit losgekoppeld, touwen los en de "Enya" gleed weg op de Moervaart, richting kanaal Gent-Terneuzen. Dit stuk heb ik reeds meerdere keren afgelegd, en toch is het iedere keer weer anders. 't Was trouwens een schitterende hemel met wolken die gejaagd werden door felle windstoten, gekleurd van felblauw tot donkergrijs, en hier en daar een schuchter stukje rood.
Ik dacht aan Brel zijn prachtige unieke tekst over dat vlakke land, le pays plat, qui est le mien. Daar kan ik stil van worden. Maar goed, met zo'n wind, dat vroeg volle aandacht.
Voorbij Spanjeveerbrug merkte ik dat ze het houten wrak, wat eens een schitterend jachtje moet zijn geweest, geborgen hadden. Eindelijk, dacht ik en vermoedde dat het er zeker meer dan twee jaar had gelegen. Nu nog die nieuwe lashbakken, die er ook reeds twee/drie jaar liggen en het half vergane ponton en we krijgen een propere Moervaart. In Mendonk, daar waar de twee volgende clubs gevestigd zijn, was het kalm. De steigers lagen er, net zoals bij ons, met grote gaten. Veel watersporters toeren nu ergens rond in "la douce France" of bij "onze Noorderburen" of enkelen "bei unsere Deutsche Freunden" en de stoutmoedigsten zelfs richting "good old England" of verder...
Waar Moervaart en kanaal elkaar kussen, gingen we stuurboord uit. Ik was zowaar alleen op het kanaal. Verder varend stond de brug in Zelzate rechtop, werkzaamheden i.v.m. de rijvlakken die opnieuw geasfalteerd worden. Een ponton is langs beide kanten voor de brug aangelegd en brengt de buspassagiers heen en weer. Eens de grens voorbij steek ik mijn Nederlandse vlag op de radarbeugel, zoals het wettelijk moet. Iedere keer moet je, naast je eigen landen-vlag achteraan ook een tweede vlag voeren van het land waar je vaart. Vandaar...
Sluiskil en Sas van Gent groeien steeds verder naar elkaar toe met de industriële laad- en loskades.
Tot Sas van Gent mag je één uur rekenen vanaf mijn ligplaats en tot Terneuzen worden het twee uur.
In de verte duikt onze plaats van bestemming op, badend in het zonlicht, maar nog altijd geplaagd door een "te" felle wind. Net voor de Oostersluis houden we vol stuurboord en gaan via een toegangskanal richting jachthavens. Links heb je de jchhaven "VVW De Neuzen", rechts heb je Aricom jachthaven, die eigendom is van een bedrijf die alles doen qua herstelling, verkoop, onderhoud en winterberging.
Bij aankomst leggen we ons, niet zonder moeite, achterwaarts in een vrijliggende box. Dit maakt het afstappen makkelijker. Mijn maag wordt wakker. Petra en ikzelf maken eten. Op een wip zitten we aan tafel en keuvelen over alles en nog wat. We plannen vannamiddag een fietstochtje met onze nieuwe fietsen. Ik neem na het eten nog een biertje en Petra een wijntje. 'k Ben vergeten de krant te kopen. Jammer, want hier kun je geen Belgische krant vinden. Een uurtje later staan we klaar om met onze "stalen rossen" de dijk een eind af te fietsen. Prachtig zicht op het wijdse, golvende water. 't Is 't laatste van 't eb, of de vloed begint, één van de twee. Grote delen van het strand liggen bezaaid met kokken. Niemand die ze opraapt. Nochtans een lekkernij in zeewater gekookt.
Na ongeveer een halfuurtje rijden gaat Petra's gsm. Haar collega Monique komt op bezoek met Guy morgen. Ook Geert en de kinderen komen mee. Fietsjes worden omgedraaid en we rijden richting Terneuzen. Snel naar de supermarkt om wat lekkers voor de kids te kopen. 's Namiddags maken we schoon schip tot het bootje glimt binnen en buiten. Ik bunker water. Het verbruik van water is gestegen in de huidige Enya in vergelijk met de vorige. Electrisch toilet is makkelijker maar verbruikt meer water. De tank met 500 liter was zit weer vol. Onderussen staat de radio en geeft de rit naar de Mont Ventoux. De beelden slippen door mijn geest van Tom Simpson. Hij zou de Ventoux niet overleven. Maar onze belofte Van den Broeck wel, hij wordt vijfde. Na het eten nog een wandeling en wat genieten van ons achterdek, beschut van de wind en in de zon met een goed glas wijn, da's genieten, mensen. Rond tien uur leggen we alles binnen en gaan slapen, want 's anderendaags komen er gasten en moet ons bootje blinken.

Enkele sfeerbeelden van 't bezoekje van onze vrienden.

Dikwijls vragen mensen die bij ons aan boord komen, wat het kost een nachtje in een jachthaven. Zoals iedereen weet is het leven in het algemeen sinds de crisis, serieus duurder geworden. Zo ook, de jachthavens. Nemen we als referentiepunt de jaren 2006/2007 voor een boot van 12m lengte met twee personen aan boord. Toen waren de prijzen ongeveer € 10 à € 12 voor een nacht. Dit is nu veranderd en de Nederlandse staat heeft ook de overnachting ontdekt en er wordt nu praktisch overal toeristenbelasting gevraagd. Bij sommige jachthaven is de elektriciteit apart nog eens te betalen alsook het nemen van een douche, zodat de eindrekening aardig kan oplopen.Bekijk het onderstaande lijstje dat ik samenstelde op basis zoals gezegd : een boot van 12m lengte en 2 personen aan boord voor één nacht.
haven               datum            havengeld            belasting            elektriciteit                 douche

Blokzijl             13.06.09       12,00                    1,70                  niet inb.                       n.v.t.
Bunschoten       15.06.09       15,00                    1,20                  niet inb.                       inb.
Weesp              16.06.09       12,50                    inb.                         inb.                       inb.
Middelharnis     19.06.09       14,00                    1,38                  niet inb.                       inb.
Terneuzen         28.05.09       12,00                    3,00 (belasting,water en electra)
Brouwershaven 22.06.09       17,28                    1,90                  sep-key € 5*
Sas v. Gent       25.06.09       12,00                    inb.                    1,00                           inb.
Zierikzee           23.06.09       17,28                    1,90                   2,00                          1,00
Spakenburg      26.08.08        13,75                    inb.                    1,00                           inb.
Nieuwegein       27.08.08        12,00                   inb.                     niet inb.                            inb.
Moerdijk           29.05.09        15,20                  2,49                    niet inb.                            inb.
Brugge              26.07.08        13,50 all in
Beernem           09.09.08        12,00                   inb                      1,00                           inb.
Oudenaarde      18.09.08        16,00 all in
Ieper                 21.07.08          8,00 all in
Nieuwendorpe betalen we de helft van liggeld omdat we lid zijn VPF : € 6,00 + € 2 electra.
Bij de meeste Nederlandse jachthavens is er elektriciteit te verkrijgen met een muntsysteem. Het probleem daarbij is dat sommige havens 1 kilowatt geven voor € 0,50 en anderen 2 kw. Het beste gooi je er 's avonds nog eens een muntje in, zodat je niet zonder electra komt te zitten 's nachts en je batterijen leeg worden getrokken door een ijskast of zo.
Het gebruik van de sep-key wordt is meer en meer in. (Oostende, Zeebrugge en sommige Nederlandse havens).
Men kan er geld op plaatsen en je kan het daarna gebruiken voor electra, water, douche nemen, enz...
Bij de afrekening krijg je het niet gebruikte geld terug.
Al bij al mag je een nachtje verblijf op € 20,- per nacht nemen. In Nederland dien je ook rekening te houden dat er sommige bruggen en sluizen dienen betaald te worden.
Men mag rekenen dat de laatste 2 jaar de liggelden/electra/water/belasting/douches verhoogd werden met ca. 20 à 25%.
De Belgische zeehavens Oostende en Zeebrugge spannen in Vlaanderen de kroon met ca. € 25,- per nacht. Maar ze hebben dan ook iets meer te bieden dan anderen.