Er is al enkele weken iets verontrustends aan de hand met de website van de krant De Standaard. 

Al vele jaren bood de redactie aan abonnees de mogelijkheid om te reageren op opinieartikels. Dat lezersforum was niet altijd van even hoog niveau maar het creëerde hoe dan ook een band tussen journalisten en lezers én tussen lezers onderling.

Begin juli werd plotsklaps, zonder enige verklaring, de mogelijkheid om mee te debatteren niet meer gegeven, hoewel de spelregels voor het 'mee debatteren' nog wel werden vermeld. Ook het raadplegen van het 'archief' werd ineens veel complexer en de lezersreacties bij de vroegere opinieartikels bleken ineens gewist te zijn.

Op 17 juli vroeg ik als abonnee een verklaring daarvoor. Het onderstaande laconieke antwoord volgde nog dezelfde dag:

'In de vernieuwde versie van de website is die reageerfunctie niet langer beschikbaar. Er wordt aan een alternatief gewerkt.'

Van dat alternatief is twee maanden later nog atlijd niets te merken.

Deze gang van zaken getuigt van een pijnlijk gebrek aan respect voor de lezer. De redactie van De Standaard heeft het duidelijk niet erg begrepen op haar mondige abonnees. Zij trekt zich terug in haar eigen onaantastbare journalistieke bubbel. Sommige van haar journalisten verdragen het niet dat lezers soms ook kritische bedenkingen bij wat zij schrijven, op het DS-forum bekend konden maken.

De Standaard laat er zich graag op voorstaan dat zij DE progressieve kwaliteitskrant voor intellectueel Vlaanderen is. In de 'vernieuwde versie van de website', blijkt zij eerder voorstander te zijn van een kneuterige anti-intellectuele (en antikatholieke), conservatieve journalistiek.

Vier maanden geleden werd de 'Vlaamse Canon' gepresenteerd. Het project had om en bij de 700.000 euro gekost. Minister Weyts noemde de Canon een 'dynamisch instrument'.

Wie na de opgeklopte euforie van de eerste dagen, al iets gemerkt heeft van die dynamiek, mag zijn vinger opsteken. Het overgrote deel van de Vlamingen zullen het in Keulen horen donderen, wanneer je voor de dag komt met De Vlaamse Canon.

De reactie van bisschop Bonny is meer dan terecht. Eigenlijk is ze nog zeer gematigd.

In een bijdrage op 24 augustus op dit blog, heb ik al gewezen op de eenzijdigheid, bevooroordeeldheid en a apriori antikerkelijke opstelling van de maaksters van de Canvasreeks 'Godvergeten'.

Ik herhaal mijn oproep aan de VRT: maak ook reportages over Misbruik in de Andere Structuren. Begin alvast met Misbruik in de VRT.

Antwerps bisschop Johan Bonny reageert op ‘Godvergeten’: ‘Men mag niet de indruk wekken dat we 13 jaar lang niets gedaan hebben'. Godvergeten, de VRT-documentaire over het misbruik in de Kerk, blijft de gemoederen beroeren. Antwerps bisschop Johan Bonny betreurt dat de Kerk niet betrokken werd bij de reeks, zei hij in De Ochtend van Radio 1.

'We hebben net méér afspraken nodig met landen als Tunesië, niet om ze de woestijn in te sturen...', schrijft staatssecretaris de Moor in DS van 7 september.

Als dat geen kortzichtigheid en/of cynisme ten top is! Nog maar pas raakte bekend dat Tunesië honderden vluchtelingen zonder eten, drinken of beschutting dropt in de woestijn, om ze daar te laten creperen.

de Moor betaalt het regime in Tunesië voor die wandaden met Belgisch belastinggeld. 

'Thuiswerkende vrouwen zien als profiteurs, het is niet alleen misprijzend en fout. Het maakt ook weer van de man de maat van alle dingen, met name inzake het gezin', schrijft barones Mia Doornaert in DS van 7 september.  Zij wijst ook op het bizarre van de huidige situatie: de vrouw moet  betaalde arbeid  verrichten en een andere, het liefst allochtone vrouw,  moet ze betalen om op haar kinderen te passen.

Inderdaad, Doornaert heeft overschot van gelijk.

Maar ze denkt niet door over de mogelijkheid om een einde te maken aan die surrealistische toestand. 

Waarom pleit zij niet voor het creëren van een wettelijk systeem dat ook het werk dat de vrouwen verrichten die  zorgen voor hun eigen kinderen en voor het huishouden, betaald wordt?

Durft zij dat niet?

Eens te meer heeft Davidsfonds Retie -94 jaar jong- een schitterend program klaar voor 2023-2024. 

Ja, De Standaard is antikerkelijk.

Dat die krant amper een woord besteedde aan de Wereldjongerendagen, waaraan 1,5 miljoen jonge mensen uit heel de wereld enthousiast  deelnamen, riep al veel vragen op. 

Vorige zondag vond de bisschopswijding plaats van Luc Terlinden, onze nieuwe aartsbisschop. Een prachtige viering in een bomvolle Sint-Romboutskathedraal, plus daarbij nog veel mensen in de tuin van het bisschopshuis en langs de straat. Het koningspaar was aanwezig, ministers, bisschoppen, burgemeesters, volksvertegenwoordigers, honderden priesters en zusters... Hoe dan ook, een gebeurtenis van groot belang en van hoog niveau.

In de DS-maandagkrant was geen enkel woord, niet ene letter terug te vinden over die bisschopswijding.

Journalistiek totaal onverantwoord en een regelrechte belediging voor de nieuwe aartsbisschop, de genodigden, alle aanwezigen en de honderdduizenden katholieke christenen in Vlaanderen en België.

Ja, De Standaard is bewust antikerkelijk!

Is De Standaard, die graag DE kwaliteitskrant van Vlaanderen wordt genoemd, bewust antikerkelijk?

Je zou het gaan denken. Nee, je kan niet anders, je moet het denken!

Is de krant De Standaard antikerkelijk?

In DS van 2 september staat een uitgebreid interview met twee nieuwbakken directeurs van jezuïetencolleges, het bekende Xaveriuscollege in Borgerhout en een spiksplinternieuw college in hartje Molenbeek.

Het gaat dus om katholieke scholen. Opvallend is dat er door de directeurs noch door de journalist ook maar met één woord gerept wordt over het etiket 'katholiek'. Wat betekent het voor die directies de leiding te hebben over 'katholieke middelbare scholen'? Welke concrete vormen neemt 'katholiek' aan in hun onderwijsproject, in het schoolleven van elke dag?

Maar nee hoor, geen woord, geen syllabe daarover. En toch bepaalt dat katholiek-zijn de identiteit van hun school! Of is het maar een etiket? Een reclamewoord? Interessant voor de recrutering van leerlingen? En heeft het voor deze directeurs en hun personeel helemaal geen belang dat de vlag de lading niet dekt? Als de vlag maar goed doet verkopen!

Een mooie start kan je die gêne, of is het totale onverschilligheid, voor de identiteit van de eigen school wel noemen. Veeg die identiteit onder de mat, start het nieuwe schooljaar met een pedagogische en ideologische leugen!

De bekende Franse schrijver Philippe Claudel zegt in een interview 'DS 2 september) het volgende:

'Dat we God doodverklaard hadden, was de grote trots van de mens . We vonden onszelf zo slim, maar nu zitten we met de gebakken peren. We hebben namelijk geen referentiekader meer. Toen ik klein was, was ik misdienaar. Op zondag zat de kerk in Dombasle-sur-Meurthe stampvol. We werden opgevoed door onze ouders, onderwezen door de school en onze moraal kwam uit de catechismus. Nu is de kerk haar macht en educatieve rol kwijt. De ouders zijn vaak afwezig, omdat ze allebei uit werken gaan of gescheiden zijn, de school heeft zoveel andere dingen te doen en de godsdienst bestaat niet meer. Hoe wil je dan iemand opvoeden tot een fatsoenlijk mens met een moraal en bepaalde waarden?'

Ook de tweede verkoopnamiddag kende een groot succes.

Zondag 3 september, 13.30 uur tot 17.30 uur, Rafaëlzaal, Abdij Postel:

Derde verkoopnamiddag van dubbels uit de abdijbibliotheek.

Vrije toegang!

Van harte welkom!

Natuurhistorische wandeling in "De Graaf" - Zondag 03 september om 09 uur.

- Den Bunt met Heemkundige Kring en Davidsfonds Retie
- Samenkomst : Brug 2 , Postelsebaan in Retie.
- Gids: Danny VAN DER VEKEN

Iedereen welkom !!

Brug 2 (Kanaal Dessel-Schoten) - Postelsebaan in Retie

'IK pleit voor eerlijke kansen in plaats van gelijke kansen', stelt onderwijs expert Dirk Van Damme.

Tja. Is 'gelijkheid' niet een essentieel element van 'eerlijkheid'?

Al jaren wordt er gelamenteerd over de geestdodende en geldverslindende invulboeken in het onderwijs.

Je zou denken: als er één kwaal gemakkelijk uitgeroeid kan worden, dan is het toch wel de kwaal van de invulboeken.

De scholen kunnen zonder problemen die 'didactische' rommel verbieden.

Waarom doen ze dat niet? Hebben de onderwijsinstituten en nogal wat invulboeksamenknutselende onderwijsmensen zakelijke belangen bij het voortbestaan ervan?

Weg met die vervuilende rommel!

De Standaard publiceert een lang interview met de maaksters van een 'docureeks' over 'Misbruik in de Kerk'. 

Twee zaken vallen alleszins op: 

1. De maaksters hebben bewust geweigerd de kardinaal of de bisschoppen aan het woord te laten. 

Deze eenzijdige en onjournalistieke aanpak, verantwoorden zij door te stellen dat ze de focus helemaal op de slachtoffers wilden leggen.

De echte bedoeling komt evenwel wat later aan de oppervlakte.

2. Het is er hun in de eerste plaats om te doen, niet om de individuele daders aan het kruis te nagelen, maar wel om het instituut Kerk verder te ondermijnen.

Het is nu wachten op de volgende docureeksen over 'Misbruik in de Media', 'Misbruik in de Sport', 'Misbruik in het Jeugdwerk', enz.

En in de lijn van wat ze als hun missie in de Kerkreeks beschouwen, zullen ze dan ook het instituut Media, het instituut Onderwijs, het instituut Jeugdwerk, het instituut Sport, enz. 'luidop in vraag stellen' (cfr. DS 26-8)

Wie is de huidige eigenaar of uitbater van het grote vakantiecomplex De Linde in Retie momenteel?

Corsendonck Hotels alleszins niet meer. Wie dan wel?

Morgen, zondag 27 augustus, 13.30 uur tot 17.30 uur, Rafaëlzaal, Abdij Postel:

Verkoopnamiddag van dubbels uit de abdijbibliotheek.

Vrije toegang!

Van harte welkom!

Met vette koppen en smeuïge artikels kondigen de media een tv-reeks over 'Misbruik in de Kerk' aan. Wellicht hoopt de VRT daarmee een boost in de Canvas-kijkcijfers te realiseren.

Een suggestie. Na afloop van die serie, kan de VRT voortsnellen op haar elan met reeksen over 'Misbruik in de Sportwereld', 'Misbruik in het Jeugdwerk', 'Misbruik in het Onderwijs', 'Misbruik in het Leger', 'Misbruik in de Politiek', 'Misbruik in Financiële Kringen', 'Misbruik in Adellijke Cenakels', 'Misbruik tijdens de Festivals', 'Misbruik in de Gevangenissen', 'Misbruik Opvang Vluchtelingen en Migranten', 'Misbruik in de Media', 'Misbruik in de Theaterwereld' ...

Stof voor nog jaren geruchtmakende reportages. 

Maar eilaas, driewerf eilaas. Tot nu toe zijn de media niet verder geraakt dan de Kerk.

De West-Vlaamse ondernemerswereld wil tienduizenden Mexicaanse en Indische arbeidskrachten naar die provincie halen.

De hoofdvogel inzake anti-Waals sentiment en politiek opportunisme wordt afgeschoten door ene Bert Mons, topman van Voka West-Vlaanderen.

Deze meneer laat uitschijnen dat er wel in Mexico en India naar arbeidsmigranten gezocht moet worden, omdat er te weinig Walen in West-Vlaanderen komen werken. En hoe komt dat volgens meneer Mons?

'Pogingen om arbeidskrachten vanuit het nabijgelegen Wallonië naar West-Vlaanderen te halen, lopen moeilijk. Vandaag werken slechts 6.800 Walen in West-Vlaanderen. Dat komt  ­omdat de politiek te veel de wortel en te weinig de stok hanteert om hen in Vlaanderen aan het werk te krijgen. Dat creëert een hangmat.’

Jaja, meneer Mons. Ondertussen zijn de Vokamensen al op weg naar Mexico en India met een karrenvracht wortelen. En hebben ze hier nog wagons wortelen klaarstaan voor de Mexicaanse en Indische migranten, waarbij ook gerekend wordt op de gulle hulp van de overheid.

Stokken zullen zeker niet gehanteerd worden. Dat is alleen nodig, volgens deze Voka-topman, om die luie Walen aan het werk te krijgen over de taalgrens.

'Ja, er zijn goeie redenen om huisvrouwen aan het werk te zetten', schrijft Sarah Vansteenkiste, professor arbeidseconomie aan de KUL, in DS van 21 augustus.

Precies alsof huisvrouwen niet werken!

• Onderzoek 2020:
• Aantal globaal: 1,2 miljard
• Aantal België: in België officieel 6 miljoen, 1 miljoen praktiserenden

In een interview met Het Laatste Nieuws, wordt Bart De Wever gevraagd of hij 'eigenlijk gelooft'?

Ziehier het antwoord van De Wever:

'Neen, ik ben katholiek opgevoed, ik geloof in de christelijke waarden, die zijn nog altijd mijn moreel fundament, maar ik geloof niet in het bestaan van het hiernamaals of van een goddelijk wezen. Dat wegvallen van het geloof heeft wel voor een grote leemte gezorgd in de maatschappij, en voor mij is het nationalisme de enige ideologie die dat gat kan opvullen. Het communisme heeft dat niet gekund en het postmodernisme ook niet, dat merken we nu heel goed. Het leidt alleen tot verbrokkeling en polarisatie. Maar het nationalisme zorgt voor gemeenschapsgevoel, voor een gezamenlijk streven, voor gedeelde waarden, voor een collectief doel. Het is het cement voor de samenleving.'

Enkele bedenkingen hierbij.

Dat De Wever niet gelooft, is zijn zaak. Maar hij begaat een redeneerfout wanneer hij zijn eigen 'geloofssituatie' beschouwt als exemplarisch voor de hele maatschappij en die maatschappij dan nog verengt tot de zakdoek die Vlaanderen groot is. Nog frappanter is dat hij het voorstelt alsof Vlaanderen één groot ongelovig gat is, terwijl een groot deel van de bevolking volgens onderzoek gelovig is.

De Wever spant ongegeneerd het geloof voor zijn nationalistische kar. De waarden die volgens hem kenmerkend zijn voor het nationalisme, vinden hun oorsprong in het christendom, aldus de politicus. En het nationalisme is de enige ideologie die na 'het wegvallen van het geloof', de waarden van het christendom respecteert en propageert. 

Het zo voorstellen is een vorm van ideologisch en politiek misbruik. Een nationalist kan zich christen noemen, maar niet alle christenen zijn nationalist. 

Een aantal waarden van het christendom zijn ongetwijfeld terug te vinden in De Wevers nationalistische ideologie, maar het christelijk geloof en zijn waarden staan haaks op de verengende, uitsluitende en polariserende aspecten van het nationalisme, ook het Vlaamse, zoals gepredikt door De Wever en co.

Surf geregeld naar de volgende sites en blijf op de hoogte van het religieuze en kerkelijke leven in onze regio en daarbuiten:

-https://www.abdijpostel.be

-https://blog.seniorennet.be/martinusparochie

-https://blog.seniorennet.be/raspnieuws

-https://www.kerknet.be/organisatie/pastorale-eenheid-h-augustinus-dessel-retie-postel

-https://www.kerkenleven.be

-https://www.kerknet.be

Klik op onderstaande links.

Bijlagen:
https://blog.seniorennet.be/martinusparochie   
https://blog.seniorennet.be/raspnieuws   
https://www.abdijpostel.be   
https://www.kerkenleven.be   
https://www.kerknet.be   
https://www.kerknet.be/organisatie/pastorale-eenheid-h-augustinus-dessel-retie-postel   

Beste,

Graag willen we u uitnodigen op onze gezinsdag. U mag dit initiatief ook doorsturen naar mogelijke geïnteresseerden of bekend maken via uw mediakanalen.

Op zondag 10 september organiseert het gastenkwartier van de abdij van Postel een gezinsdag.

De dag begint met deelname aan de H. Mis in de abdijkerk om 10u00.

Er is catechese voor de kinderen door de Blauwe Zuster en voor de volwassenen door pater Benny.

Nadien kan iedereen zijn eigen picknick opeten op het gastenkwartier.

’s Namiddag is er sport en spel voor de kinderen in samenwerking met de leiding van ‘Moeder van de Hoop’. Meer info over deze bloeiende gelovige jongerengroep vindt u op https://moedervandehoop.be/

Voor de volwassenen is er een voordracht door de abt van Postel, Hgw. Heer Frederic Testaert.

De dag wordt afgesloten omstreeks 16u30 met lof en zegen met het Allerheiligste Sacrament.

Iedereen is welkom. Er zijn geen kosten aan deze dag verbonden. Men kan eventueel een vrije bijdrage schenken.

Hartelijke en genegen groeten,

In Jezus en Maria,

Pater Benny Berrens

Gastenpater Abdij van Postel

Klik op onderstaande link

Bijlagen:
Gezinsdag Abdij Postel - 2023-09 - flyer.pdf (117.4 KB)   

Het commentaarstuk van Karel Verhoeven, hoofdredacteur van De Standaard, in de krant van 17 augustus, toont de onzekerheid waarmee Karel worstelt.

De titel zegt al genoeg. 'Moeten huisvrouwen dan niet meer geëmancipeerd worden?', vraagt de hoofdredacteur zich retorisch af. 

Die vraag houdt eigenlijk in dat volgens Verhoeven huisvrouwen niet of nog onvoldoende geëmancipeerd zijn. Maar wat verstaat hij eigenlijk onder 'emancipatie'? Hij verbindt dat begrip toch wel heel sterk met 'werk'. Opgelet. Niet alle soorten 'werk' emanciperen. Neen hoor. 

Vrouwen die thuis werken, voor de kinderen zorgen, het huis op orde houden, de was en de plas doen, in de kookpotten roeren, werken natuurlijk ook, vaak keihard. Maar dergelijk werk emancipeert niet, volgens donkerblauwe liberalen en zwakrode socialisten. Ook volgens Verhoeven? Hij suddert, hij hinkt. 

Alleen werk in dienstverband emancipeert volgens bv. Van Quickenborne. Hij wil de vrouwen (en een enkele man) weg van de kinderen en het fornuis. Kom je wel tot de bevreemdende situatie dat vele vrouwen in hetzelfde zorg- en onderhoudswerk terechtkomen als wat zij deden in hun eigen thuis. Nu evenwel bij anderen en in dienstverband, terwijl weer anderen hen vervangen in hun eigen huis. Bizar!

Een ding staat vast voor nogal wat politici, (ook voor Verhoeven?): zij blinken uit door een bijzonder verengende, verstikkende, neokapitalistische opvatting over 'werk'. Werk is maar emancipatorisch wanneer het uitgeoefende wordt binnen de kapitalistische logica en wetmatigheden van ons economisch systeem.

De abdijkring van Postel organiseert op 9 september een bezoek aan het mooie stadje Xanten , niet ver over de Belgisch-Duitse grens. Xanten speelde een belangrijke rol in het leven van de H. Norbertus.

Belangstelling om aan dit bezoek deel te  nemen? Meer info  bij pater Nicolaas,   nicolaasgorts@hotmail.com, 0495524654.

'We bereiken maar families door een lokale werking, niet met een digitaal aanbod. Relatie is cruciaal. Wat niet meer functioneert is de canonieke, territoriale parochie. Dat systeem is uitgedroogd', schrijft Bart Paepen, vicaris van het bisdom Antwerpen, in Kerk en Leven.

Die opvatting is naar mijn mening sterk bepaald door de stedelijke context waarin hij werkt. Zeker in landelijk gebied maakt een 'lokale werking' maar echt kans in een 'territoriale parochie'.

De herstructurering in pastorale eenheden was wellicht nodig vanuit ambtelijke bekommernissen en personeelsschaarste. Maar ze heeft niet gezorgd, de uitzonderingen niet te na gesproken, voor een religieuze en liturgische revival bij jong en oud, ondanks de inspanningen van 'professionals' en duizenden vrijwilligers.

Religieus en liturgisch leven is er nog binnen die vaak eeuwenoude 'territoriale parochies'. En een liturgische plechtigheid in een van de parochiekerken van een pastorale eenheid, gericht op alle christenen van die eenheid, trekt amper aanwezigen van de andere parochies aan.

'Wil de kerk toekomst hebben, dan moet het fysiek én spannend zijn', aldus Paepen. Prima. Daarnaar streven kan het best gebeuren door zelfbewuste christenen in een historisch en organisch gegroeide, overzichtelijke, plaatselijke (kerk)gemeenschap.

Het is een vergissing te denken dat eeuwenoude parochiegemeenschappen zomaar vervangen kunnen worden door andere en grotere structuren. Dergelijke evolutie staat ook haaks op het belang van de gemeenschapsvorming als antidotum voor de individualisering, die ook door de kerkelijke hiërarchie beschouwd wordt als het grootste gevaar voor religie en kerkgemeenschappen.

Verkoop van dubbels uit de abdijbibliotheek

Op de volgende zondagen zal er een verkoop van dubbels uit de Abdijbibliotheek worden georganiseerd in de Rafaëlzaal (achter Gasthof De Beiaard):

-zondag 27 augustus

-zondag 3, 10, 17, 24 september 

-zondag 1 oktober

Telkens van 13.30 u. tot 17.30 u.

Van harte welkom!

In DS van 10 augustus hekelt Marc Reynebeau vlijmscherp de absurditeit van de instandhouding van de luchthaven van Deurne. Hij besluit als volgt:

'Dat alles heeft een prijs, in geluidsoverlast, in een enorme uitstoot van broeikasgassen, in de ruimte die de luchthaven inneemt en niet voor iets sympathiekers kan dienen. En er is nog een prijs: luchthavens als Deurne kunnen de eigen broek niet ophouden; ze zijn structureel verlieslatend. Vinden de zakenlui en hun vrienden in de Antwerpse politiek dat niet gênant? Ze houden iets in stand waarvan ze anders zouden zeggen dat het geen bestaansrecht heeft. Het lijkt wel iets van de kunst, dat met subsidies overeind moet worden gehouden.

Op elke euro omzet in Deurne legt de overheid er drie euro belastinggeld aan subsidie bij! 

'7000 jaar lang, sinds we begonnen samen te leven steden, waren de straten de meest democratische ruimte ooit van de homo sapiens. We deden alles op straat, het was een woonkamer die we deelden met medeburgers.

En toen, 100 jaar geleden, vonden we de auto uit. Toen wilden we zoveel mogelijk in onze steden proppen. En dat was geen goed idee.

We moeten goed de impact van de uitvinding van de auto begrijpen. We kregen een andere kijk op straten. 7000 jaar was het een democratische ruimte waar iedereen welkom was maar in een korte tijdsspanne werd de straat voor een bepaalde groep van gebruikers en voelde niet iedereen zich nog welkom in die ruimte, alle ruimte was voor de auto. Het was de grootste verandering in de geschiedenis van onze steden.'

Luister naar de lezing van de Deense stedenbouwkundige Mikael Colville-Anderson.

Klik op onderstaande link.

Bijlagen:
https://www.rtv.be/artikels/honderden-gelovigen-sluiten-wereldjongerendagen-af-mechelen-a134223   

Het is opvallend dat De Standaard de Wereldjongerendagen zo goed als helemaal doodzwijgt.

Als je googelt naar De Standaard en Wereldjongerendagen, levert dat 1 berichtje op, en dan nog een afstandelijk, gortdroog Belgabericht. De oogst bij De Standaard en Jamboree is daarentegen overvloedig: meer dan 10 artikels.

In beide gevallen gaat het om mondiale, erg sympathieke en zinvolle jongerenmanifestaties, met dien verstande dat alleen al wat de deelnemers betreft, de Wereldjongerendagen in Lissabon 40 keer meer jonge mensen bijeenbrachten dan de Jamboree.

De vraag die rijst is onvermijdelijk: hoe is die opvallende desinteresse voor de Wereldjongerendagen te verklaren en redactioneel te verantwoorden?

Van een krantenredactie, zeker van een kwaliteitskrant als De Standaard, mag verwacht worden dat ze aandacht heeft voor een wereldomvattende manifestatie, met bovendien een gevarieerde en bijzonder krachtige inhoud, waaraan ook meer den 1000 Belgische jongeren deelnamen. Redactioneel is het onvermeld laten van de Wereldjongerendagen op geen enkele manier te verantwoorden.

Moet een verklaring voor die opvallende desinteresse, de WJD als een non-event laten passeren, dan gezocht worden in een soort van ideologische kramp of een emotionele aversie?Zijn redacties en journalisten nog altijd behept met een achterhaalde antireligieuze, antikerkelijke obsessie? Denken zij zich progressief te profileren door het christendom dood te zwijgen of alleen maar de negatieve gebeurtenissen in de verf te zetten? Generen ze zich voor hun eigen, meestal christelijke afkomst en opvoeding?

Hoe dan ook, het doodzwijgen van de Wereldjongerendagen is een onprofessionele, geborneerde en anti-intellectuele opstelling.

De belangstelling van de Vlaamse media voor de grootste jongerenmanifestatie ter wereld, de Wereldjongerendagen, was minimaal.

Het VRT-journaal maakte de desinteresse tijdens de eerste dagen, enigszins goed door aandacht te geven aan het pauselijk bezoek aan Fatima en aan de slotviering met 1,5 miljoen aanwezigen, waarin paus Franciscus voorging en de jonge mensen opriep NIET BANG TE ZIJN.

Maar de krant De Standaard, die ooit als logo had AVV-VVK (Alles voor Vlaanderen, Vlaanderen voor Christus) en die zichzelf graag beschouwt als DE kwaliteitskrant van Vlaanderen, kikte tot nu toe met geen woord over de Wereldjongerendagen. Beschamend!

Wat kan een verklaring of een reden zijn voor deze opvallende en onprofessionele desinteresse? Zijn de redacties behept met een achterhaalde antireligieuze, antikerkelijke obsessie? Denken zij zich progressief te profileren door het christendom dood te zwijgen of alleen maar de negatieve gebeurtenissen in de verf te zetten? Generen ze zich voor hun eigen, meestal christelijke afkomst en opvoeding?

Hoe dan ook, het is een onprofessionele, primitieve, ridicule, geborneerde en anti-intellectuele opstelling.

Lisa Doeland: Apocalypsofie. Over recycling, groene groei en andere gevaarlijke fantasieën  (Ten Havre, 240 blz.)

'Elektrische wagens en zonnepanelen zijn geen oplossing, ze zijn een deel van het probleem.Achter begrippen als 'energietransitie' en 'groene stroom' blijven vervuilende processen van ontginning en verbranding schuilgaan. Batterijen, plastic en autobanden moeten niet alleen grproduceerd worden maar na verval ook nog eens afgedankt. Zo brengt de machine van het kapitalisme afvalbergen voort die zich niet laten verteren: ondood afval, enorme hopen e-waste en plastic die ons en de komende generaties bespoken.'