Woensdag 26 oktober 2005
Taal
Praten, schrijven, communiceren.... het is allemaal taal. Maar elkaar juist begrijpen is niet evident. Vandaag alweer zoveel woorden gezegd, met de beste bedoelingen, geprobeerd dingen uit te leggen. Maar niet altijd komt de boodschap aan zoals ze gedacht en bedoeld is. Waarom? Wat is de sleutel tot begrip? Wat je precies woordelijk zegt, de inhoud, is één ding. De rationele boodschap is simpel meestal te simpel om de complexe realiteit te dekken. Neen, belangrijker is de emotie er achter, de relationele boodschap op de achtergrond, op het tweede niveau. Maar die moet je willen zien, willen voelen. Je moet durven in het vel van de ander kruipen. Ik geef toe, het is gevaarlijk. Je moet kunnen verliezen. Je moet durven geconfronteerd worden met de afschuwelijke waarheid en dat je een falend persoon bent met hoogst onhebbelijke kwalijke kanten... maar als je daarmee kan leven... als je echt durft aanvaarden dat je infeite maar een onnozel stukje stof en as, zielig mensje, een onooglijk slecht karaktertje bent... dan kan je onbevreesd de ander ook laten zijn wie hij is. Het bevrijdt, het verlicht, het laat je toe heel heel hartelijk te lachen met jezelf... wie lacht er met me mee?Liefste muze
neem me mee
nog steeds ben ik bereid
een reis met jou te beginnen
neen ze eindigt niet hier
ze begint met deze woorden
maar kan jij dat begrijpen?
kan je beseffen dat het begint
met een kus en een gulle lach
kan je me in je armen drukken
en lachen om onze onhandigheid
kan je onbevreesd zijn
samen rollen door de sneeuw
kan je met mij
helemaal zoals we zijn
met onze kleren aan
met al ons hebben en houden
met schoenen en al
lopen naar de golven
in de zee
alle leed der wereld
aan onze laars lappen
en gillen
en roepen
en hard huilen
tegen de wind in roepen:
ik hou van jou
onnozel wicht
onnozelaar
ik hou van jou...
Floreanne
Geschreven door floreanne om 21:28
Reageer op dit bericht
4 reacties op dit bericht
Inderdaad,
Ik geniet in elk geval van je teksten en kom dikwijls terug. Zolang jij schrijft, ben ik je ongenode gast.
tussen de regels lezen en begrijpen
Daarom heb ik het ook moeilijk met poezie denk ik, proberen te ontcijferen wat juist gezegd wordt: tenzij zoals bij een schilderij, ik ervan mag maken wat ik wil, of mag ervaren hoe ik wil.
Lieve groetjes en tot de volgende keer,
Onaf
- gedeelte van een gedicht volgens mij -
Ik weet nog dat ik heel erg blij was dat ik het zonder stotteren
op kon zeggen. Het is lang geleden dat ik er aan gedacht heb.
Onaf, onaf; wat af is dat is al onaf
en zeker geldt dat voor wat onaf is;
vaak overtreft wat onaf is wat af is. Voor mij is het nog steeds niet af!
pareltjes