Kaarsen

Breughel



Omdat hij zo heel erg weg woonde van Hem vandaan
te ver om ooit daarheen op reis te gaan
wou hij schild'ren over Kerstmis, over Hem,
en bracht naar Vlaanderen Zijn Betlehem.

Jozef strompelde dus over Vlaamse wegen
en kwam wind, kou en sneeuwval tegen.
De ezel met Maria op zijn stramme rug
trok de Schelde over langs een brug.

De ster verlichtte onze velden zonder schroom
voor boeren, herders, wachtend op de oude droom.
Alles wat we hebben en verlangen hier op aard
is naast het kerstgevoel geen cent meer waard.

11/12/2011

Ster






Vind je ook geen warmte in de stad,
in de lichtjes, de geschenkjes en de pakjes
Heb je' t ook met al die schijn gehad
met al dat eten en slagroomgebakjes ?


Pronkt die buurman weer met lampen
en die blauwe kerstboom in zijn tuin,
staan de pannen weer zwaar te dampen
en loopt zatte Zjuul alweer zo schuin ?


Mis je weer de ziel in 't lied van Stille Nacht
Doen de Jingle Bells je oren pijn?
Alleen de ster weet dat ik wacht
met haar alleen zal 't Kerstmis zijn




9/12/2011

kerstdiscussie








Als de maan van regen houdt
en de zon houdt van de dag,
dan is de winter minder koud,
zelfs als het vriezen mag.

Dan gaan de harten open,
glinstert zonlicht op de rijm,
kunnen we op Kerstmis hopen,
openbaart zich het geheim.

En als de sterren zich verschuilen
achter bergen sneeuwgevaar
slaat de kerstman aan het huilen,
want de kribbe staat al klaar.



7/12/2011

Alarm




Ik heb zin om dorst te lijden
naar verlangens die niemand
kan verschaffen om zo'n dorst te lessen


Ik snak naar onverzadigbare honger
naar driften die nergens
bot te vieren zijn op geen enkel ogenblik


Gretig hopend dat de klokken luiden
als de hemels openscheuren
en ik aanschouw wat verscholen zit

4/12/2011

Naar de hemel







Ik ben de beste vriend van mijn hart,
het laat me nooit in de steek
en denkt er niet aan me te verlaten.

Ik ben de trouwste slaaf van mijn hart
en dat is zeker even wederkerig
als de siamese inzet van een tweeling.

Ik ben de draadpop van mijn hart
in de poppenkast van 't leven
tot het doek nog één keer opengaat

3/12/2011

Mijn Poolnacht






Poolnacht onstuitbaar
aangebroken zonder vaarwel,
zonder welkomsgroet,
zelfs geen uitvlucht voor de last
van eindeloos sluimeren en smeulen,
wezenloos toegeven
aan de kerstvlam,
in de hoop
dat die ooit nog laaien wil



30/11/2011

Graven





Terwijl de bladeren vallen,
te moe van wachten op de winter,
ontdek ik twijgen om te snoeien
weg van de essentie van hun zijn;
de takken als uitwassen van verlangen
die zonder plan wildweg lichten zoeken
waar flitsen als bliksems hen misleiden
tot ze onontwarbaar klaar voor besparingen
op water en mineralen
ten prooi vallen als gekandelaberde platanen
wegbuigend voor de koppigdurende wind
aan de tanden van de ketting.
Als de stam dan ijdel pronkt
gun ik hem zelfs zijn wortels niet:
de spade doet zijn werk,
geen morzel , geen draadje
van de roots gaan blijven.
Ik zoek mijn moeder op.

27/11/2011

Springen






Dicht genoeg bij de wenkende kust
de branding die watertandt en bezwijkt
voor de gloeiende korrels van het strand
de tijd die brandt in de huid van wie ze vergeten is,
spring ik naar de hoop
naar de droom van het paradijs
de belofte van dagen zonder klokgetik
weg van het vlot dat me nooit naar de haven brengt
nooit naar de kade
nooit terug naar wie wuifde
toen ik afscheid nam

25/11/2011

Handenvol







Handenvol met dingen
Angst om ze op een grauwe dag
ongewild onbedachtzaam te verliezen
dan zoeken naar voorbije dagen
dingen die doen denken dat doorgaans
niets nog nablijft
tenzij telkens tekenen tergend
in de krochten van 't geheugen
ongeplengde tranen
ongeleefde zaligheden
ongehoorde woorden
in het hart gaan persen
en de handen redden
vingers machteloos grijpend klauwen
maar toch het ontglippen niet beletten

23/11/2011

Zonneklim








De klimop verwelkt niet
als de ochtendzon zich vastgrijpt
aan de klamme novembernevelslierten.
De wolken bieden weerwerk
maar koesteren de kille winterschijf,
schaduw van haar zomergloed
die de rijm meer aait
dan schroeit.

Ontmoedigd laag bij de daken,
ontmoedigend ver en kort
doorheen mijn raam
en mijn herfsttafereel
als een eindeloze tunnel
met een doffe vermoeide zaklamp.

20/11/2011

muziek




Ik leef als muziek
snel, blij, hard, zacht, scherp of dof
maar nooit is het af

Rouw-haiku





Verdriet om je kind
voor wie je niet moet rouwen;
Het wacht wel op jou

Mist-haiku

 







Rijm  op de twijgen,
nevel boven de velden,
mist in gedachten.

Vrijheid




Vechten voor vrijheid
sterven voor de babyboom
die strijdt voor meer hoop

Loopgraven-haiku







Loopgraven waar bloed
de aarde kleurt tot modder,
smorend elke hoop.

Liefde-haiku










Kleed je maar weer aan,
wat ik koester in mijn hart
kan geen ander zien...

blik-haiku





Starend naar de zee
met een biertje in de hand
blikken in water

boot







boot in de steigers
dromend van verre stranden ,
horizon te ver.

mus-haiku




Roodborstje twijfelt,
ziet nog een zeldzaam zaadje;
een mus protesteert.