NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Foto
Welkom op de blog
Zoeken in blog

Beoordeel dit blog
  Zeer goed
  Goed
  Voldoende
  Nog wat bijwerken
  Nog veel werk aan
 

 

Willekeurig SeniorenNet Blogs
wilwikeramiek
blog.seniorennet.be/wilwike
Inhoud blog
  • Chur in Zwitserland
  • Naar Chur
  • We zijn vertrokken
  • Wenen (einde van de reis)
  • Slovenie-Oostenrijk-Sankt Lorenzen
  • Maribor in Slovenie
  • Banja Luka (Bosnie Herzegovina)
  • Bosnie-Herzegovina Mostar
  • Cetinje in Montenegro
  • Rustdag in Niksic
  • Niksic in Montenegro
  • Montenegro
  • Prizner in Kosovo
  • Kosovo
  • Ohrid in Macedonie
  • Skydra
  • Griekenland
  • Sofia
  • Bulgarije
  • Transfagarasan
  • Sibiu
  • Roemenie
  • Gyula
  • Hongarije
  • Autotrein
  • Reserveren in Roemenie
  • Bagage
  • Bijna klaar om te starten
  • Kaart rondreis Balkanlanden
  • Amai mijn motor
  • Einde van de reis
  • Souillac
  • Vervolg Souillac
  • Seix Frankrijk
  • Barcelona
  • Vervolg Barcelona
  • Het verhaal van de gestolen motor
  • Aankomst Barcelona
  • Eindelijk in de haven van Barcelona
  • Naar de ferry voor de overtocht naar Barcelona
  • Vervolg Ferry
  • Tanger
  • Vervolg Tanger
  • Tétouan
  • Vervolg Tétouan
  • Meknes
  • Vervolg foto's Meknes
  • Beni Mellal
  • Vervolg foto's Beni Mellal
  • Conclusie Marrakech
  • Marrakech deel 2
  • Vervolg foto's Marrakech deel 2
  • Marrakech deel 1
  • Vervolgt foto's Marrakech deel 1
  • Naar Marrakech
  • Naar de oase Fint(een dagje off road)
  • Vervolg foto's off road
  • Foto's bezoek aan de Kasbah
  • AANKONDIGING
  • Ait-Benhaddou
  • Foto's van de rit Tinerhir-Aid-Benhaddou
  • Tinerhir(Todrakloof)
  • Vervolg foto's rit naar Todrakloof
  • Todrakloof
  • Met vier maal vier de Sahara in
  • Foto's vier maal vier Sahara
  • Vervolg foto's Sahara
  • Sahara
  • Arrachidia
  • Fés
  • Aan boord van de ferry
  • Op de ferry.
  • We zijn vertrokken
  • Morgen vertrek met de Triumph naar Marokko.
  • Kaart
  • De planning van de reis verloopt vlot.
  • Einde van de reis bron tot monding Loire
  • Rennes
  • De monding
  • Saint Nazaire
  • Angers
  • Chambord
  • Gien
  • Roanne
  • Roanne
  • Ardeche
  • Onderweg naar de bron van de Loire
  • Wandeling
  • Naar de bron van de Loire
  • Ferry Rosslare-Cherbourg
  • Laatste dag in Ierland
  • Waterford
  • De ring van Kerry en de ring van Beara
  • Naar het Schiereiland Dingle
  • Naar Kilrush
  • Naar Galway
  • Rustdag in Westport
  • Weer een regendag
  • Naar Donegal
  • De eerste rit over de Wild Atlantic Way naar Carrigart
  • Muurschilderingen Bloody Sunday Londonderry
  • De Causeway Coast Route
  • Naar Belfast
  • Een dag in Dublin
  • Van Engeland naar Ierland
  • We zijn vertrokken
  • Het aftellen is begonnen
  • Ullapool
  • Durness
  • Durness
  • Thurso
  • Rondrit Black Isle en bezoek aan Inverness
  • Dingwall
  • We zijn vertrokken
  • Weerbericht Schotland
  • Het aftellen is begonnen
  • Weekend Engeland
  • Einde van de reis
  • Kil-Oslo
  • Helsinki-Stockholm. Schipper mag ik over varen ja of nee?
  • De overtocht
  • Op verkenning in Helsinki worden we een beetje glossy.
  • Een grensovergang in de zon, dat is niet bon.
  • Drie dagen St. Petersburg maakt een mens murg.
  • Vervolg foto's St. Petersburg
  • St. Petersburg dag 1
  • Verslag rit 17/08/15
  • M10
  • Veliky Novgorod
  • Torzhok
  • De laatste dag in Moskou
  • Vervolg Moskou dag 2
  • Dag 2 Moskou
  • Dag 1 in Moskou
  • We zitten in Moskou
  • Een toertje over binnenwegen in Rusland
  • Minsk
  • Rusland
  • Belarus
  • Laatste dag in Polen
  • Overgangs rit en wasdag.
  • Pieniny gebergte
  • Lange dag, korte nacht
  • Polen
  • Tjechie
  • We zijn vertrokken
  • We hebben de visums.
  • Nog steeds geen visum
  • We willen wel, maar het lukt nog steeds niet.
  • Einde van de reis
  • Stelvio
  • Parco Nazionale dello Stelvio
  • Brescia
  • Firenze
  • Vervolg foto's Firenze
  • Naar Firenze
  • Vervolg Perugia
  • Perugia
  • Naar Perugia
  • Ovindoli
  • Benevento
  • Bezoek Matera
  • Vervolg foto's
  • Naar Matera
  • Naar Cosenza
  • Gastenboek
  • Marina di Ascea
  • Pompeji
  • Napels verkennen
  • Op weg naar Napels
  • Reggio Emilia Italie
  • We zijn vertrokken
  • Vervolg foto's laatste dag in Moskou
  • Vervolg foto's Matera
  • 2015 Italie
  • Aankomst Kiel
  • Ferry Oslo - Kiel
  • AL i Hallingdal-Gardermoen
  • Invikk-Al i Hallingdal
  • Kristiansund-Innvik
  • Verdal-Kristiansund
  • Bronnousund-Stiklestad
  • Vervolg Al i Hallingdal
  • Vervolg Kristiansund
  • Bodo-Sandjessoen
  • Sandnessjoen-Bronnosyund
  • Vervolg Sansjessoen
  • Svolvaer-Bodo
  • Vervolg Bodo
  • Wandeling op het eilandje Svinoya
  • Vervolg foto's wandeling
  • Rondrit Lofoten
  • Vervolg Lofoten
  • Rondrit Vesteralen
  • Vesteralen
  • Vervolg Solvaer
  • Bjerkvik-Svolvaer
    Reizen door Europa
    Met de motor op reis
    05-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rustdag in Westport

    Een echte rustdag vandaag in Westport. Laat uit bed, en op het gemakje ontbijten. De B&B uitbater heeft een goede tip voor een wandeling in Westport en ik besluit om de motor een dag op stal te laten staan. En niet onbelangrijk? het is heerlijk weer vandaag.
    De wandeling is inderdaad de moeite en wordt afgesloten met een eerste Irisch Coffee op deze reis. Het zal de laatste niet zijn vandaag.


    Na het avondeten een pub met livemuziek bezocht en aan de Guinness begonnen, nog altijd een heerlijk biertje, de Irisch Coffee in de pub is ook goed te doen. Rond een uur of tien is het stilletjes aan tijd om naar de B&B te wandelen.


    Op weg naar de B&B kom ik voorbij een pub waar prachtige muziek gespeeld wordt. Toch maar even binnen gaan. Een prachtige pub met een geweldige sfeer, de ene na de andere halve liter Guinness loopt naar binnen alsof het water is? Er wordt gezongen dat het een lust is ik zou me zowaar een echte Ier gaan voelen.
    Het komt erop neer dat de rustdag een fantastische lange dag is geworden en een zeer korte nacht. Ik ben na deze korte nacht dan ook met een flinke kater opgestaan.


    Morgen door de Connemara naar Galway













    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2016 13 The Wild Atlantic Way in Ierland
    >> Reageer (0)
    04-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Weer een regendag

    Het is weer kloten vandaag, ik kan het woord nog amper schrijven zonder ziek te worden maar het is weer volop aan het regenen. Een uur wachten is niet voldoende dus vertrokken met regen. De stranden zijn leeg op een paar enkelingen na die met winterjassen aan de wind en regen trotseren. Na een kilometer of twintig is het niet meer te doen. We stoppen in het dorpje Cliffony om in een bar te schuilen. Als de regen wat minder is geworden een paar foto’s van het haventje nemen en vertrekken want het ondertussen als een uur of elf.

    Nog een mistige foto aan de kust getrokken en dan weer maar gaan schuilen in en pottenbakkerij. Er zijn nu amper zestig km gereden van de 240 die gepland waren. Aangezien het blijft regenen en de tijd toch te kort wordt om deze rit van het www te rijden wordt de gps om een route gevraagd die rechtstreeks naar de B&B gaat. Om 15u30 komen we dan ook in Westport aan waar we twee nachten verblijven.


    Het ergerlijke van het weer hier is dat het tegen de avond goed opklaart en er geen druppel regen meer valt. Zo ook vandaag bij aankomst in Westport is het gedaan met regen. Dan maar een wasje doen, douchen en gaan eten. Na het eten toch nog wat geprofiteerd van het goede weer met een wandeling in Westport. Meer kan ik over vandaag absoluut niet vertellen.


    Morgen een rustdag, misschien goed weer voor een rit door de Connemara, misschien minder goed weer om een wandeling rond Westport te doen, misschien slecht weer om heel de dag op de kamer te zitten. Ik zal het wel zien zodra ik mijn ogen morgenochtend open heb.

























    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2016 13 The Wild Atlantic Way in Ierland
    >> Reageer (1)
    03-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Naar Donegal

    Donkere wolken boven de B&B maar de temperatuur is goed en het is droog. Het ontbijt is hier fantastisch evenals de ontvangst bij het inchecken. B&B Sonas in Carrigart is zeker een aanrader.


    Vandaag de tweede rit op The Wild Atlantic Way die perfect wordt aangegeven door zeer duidelijke borden in beide richtingen. De vergezichten en/of speciale bezienswaardigheden worden ook perfect met borden aangegeven. In principe kan heel de route gereden worden zonder gps of landkaart.
    De rit van vandaag is niet zo spectaculair als gisteren, we rijden door het gedeelte zonder kliffen maar wel door een mooi afwisselend landschap. En niet onbelangrijk de zon is ook van de partij.

    We rijden over smalle bochtige wegen door landschappen die aan Oostenrijk doen denken. Afwisselend rijden we langs mooie stranden en door uitgestrekte eenzame turfgebieden.
    In het dorpje Clencolmcille dat pal op de www route ligt een stop ingelast om een Woolfarm te bezoeken. Er staan prachtige weefgetouwen en een paar mooie oude spinnenwielen.
    Na dit bezoek gaan we over de Glengesh Pass waar op een parking met een prachtig uitzicht geposeerd wordt.


    Via de havenstad Killybegs naar het gezellige stadje Donegal. Donegal betekent ‘fort/burcht van de vreemdelingen’, want de stad is genoemd naar de Vikingen die hier ooit een vestiging bouwden. De plaats fungeert als een ware toegangspoort tot de regio en is bijgevolg heel toeristisch. Nadat hier het avondeten is genomen gaat het richting B&B The Gap Lodge.


    Ook de ontvangst in deze B&B is zeer hartelijk. Na het inchecken en de douche geeft de gastvrouw de raad om een mooie pub in de buurt te bezoeken. Het is maar een paar minuten rijden, aangezien ik absoluut geen zin heb om terug de motor op te kruipen stelt ze voor om me met de auto naar daar te brengen. Zonder dat ik er nog maar even over kan nadenken staat de auto al klaar, instappen en wegwezen. Onderweg zit ik nog wat te pruttelen hoe ver het wel ik en hoe ik terug moet komen. Geen probleem zegt ze, terwijl ze aan honderd km per uur naar de pub rijdt. Als je daar bent en je wilt terug gaan vraag je het maar aan één van de klanten dat je naar de B&B moet. We arriveren aan de pub, ze laat me uitstappen en is verdwenen. Mooie pub lekkere Guinness en drie klanten. Eer ik mijn Guinness op had waren de drie klanten ook verdwenen. Het gevolg was een mooie wandeling terug naar de B&B. Onderweg kan ik een mooie foto trekken van de B&B


    Morgen naar Westport, we zitten dan in de Connemara voor een verblijf van twee nachten in een B&B.





































    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2016 13 The Wild Atlantic Way in Ierland
    >> Reageer (1)
    02-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De eerste rit over de Wild Atlantic Way naar Carrigart

    Het verslag voor vandaag is snel geschreven,
    REGEN


    Wakker worden en de regen horen die tegen de ramen klettert, het begint voor mij een te bekend geluid te worden. Gelukkig ben ik nogal een redelijke dwarskop anders zou een mens er moedeloos van worden en de eerste ferry terug naar huis nemen. Maar als de Kees in zijn kop heeft gestoken dat hij The Wild Atlantic Way gaat rijden dan gaat hij die ook rijden. Vandaag dus ook gereden ondanks een stormachtige wind en kletterende regenbuien. Eer ik de moed had om te vertrekken was het wel al 10u30.


    Natuurlijk blijf ik geen uren aan een stuk op een kamer zitten te kniesoren. Motorkleren aan en Londonderry in om de muurschilderingen gaan bekijken die er aangebracht zijn na Bloody Sunday. Op een van de muurschilderingen staat een schoolmeisje afgebeeld. Het is het veertienjarige schoolmeisje Annette McGavigan. Ik citeer het opschrift ’’Shot dead by the Britisch Army’’ 6 september 1971. Daar wordt je toch wel even stil van, dan moet je blij zijn dat je in de regen kunt rijden, enige relevatie is hier dan ook wel van toepassing. Dus vanaf nu gaat de Kees niet meer zeveren en zagen over regen.

    Zoals gezegd om 10u30 vertrokken en redelijk snel komen we het bord tegen dat ons welkom heet op The Wild Atlantic Way. Jammer dat het op een plaats staat waar je geen gelegenheid hebt om de motor aan de kant te zetten en er een foto van te nemen.
    Regen of geen regen het is zeer zeker de moeite hier te rijden. Het is wel geconcentreerd rijden want de wegen zijn smal, bochtig en zeiknat. De vergezichten zijn mooi tot zeer mooi.
    Door de weersomstandigheden zijn het wat minder foto’s geworden in aantal dan gewoonlijk maar ik denk dat dat de volgende dagen wel zal veranderen. Ooit zal het weleens beter weer worden en ik heb nog een paar duizend km Atlantic Way te doen.


    In Carrigart een Fisch and chips gegeten als middagmaal en dan naar de B&B die nogal afgelegen ligt maar wel met een prachtig uitzicht. Een afgelegen B&B heeft natuurlijk wel het nadeel dat je voor het avondeten terug op pad moet met de Try. Aangezien ik dat absoluut niet zie wordt het noodrantsoen aangesproken zijnde een paar droge voedzame koeken.


    Morgen naar Donegal. Onderweg zijn er een paar bezoeken aan bezienswaardigheden gepland.

    Achter de foto's van deze rit de foto's van Bloody Sunday























    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2016 13 The Wild Atlantic Way in Ierland
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Muurschilderingen Bloody Sunday Londonderry

    Een regenachtige morgen gebruikt om de muurschilderingen in Londonderry te fotograferen.





















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2016 13 The Wild Atlantic Way in Ierland
    >> Reageer (0)
    01-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Causeway Coast Route

    Ook deze morgen is de zon van de partij, maar ook vandaag is het weer maar voor een uurtje. Het zal heel de dag afwisselend buien en zon worden.


    Rond de middag, we hebben dan heel de voormiddag over de prachtige Causeway Coast Route gereden komen we bij de Giant’s Causeway aan. De Giant’s Causeway is een rotsformatie aan de noordoostkust van Noord- Ierland, die bestaat uit zo’n 40.000 basalt-zuilen. Deze locatie is naar het schijnt de meest bezochte toeristische attractie van Noor-Ierland.


    We rijden voorbij mooie stranden, grote campings en parken met vakantiewoningen. Door het bar slechte weer is het hier overal heel stilletjes. Het weer is dan ook tamelijk grillig. Als de zon schijnt halen we 15 graden, tijdens de talrijke buien hebben we nog 9 graden. Dit alles gaat gepaard met een stevige westenwind.


    Onder de zoveelste bui komen we in Londonderry aan. Er is niemand aanwezig in de B&B maar na een paar telefoontjes is dit opgelost. Londonderry had ik me heel anders voorgesteld een beetje achteruit gesteld en verpauperd. Dit is absoluut niet het geval. Het oude ommuurde stadsgedeelte is prachtig. Een wandeling over de Peace bridge is natuurlijk een must. Door heel Derry wordt je herinnert aan Bloody Sunday hier en daar wel indrukwekkend.


    Morgen naar Carrigart, de eerste rit over de Wild Atlantic Way.



































    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2016 13 The Wild Atlantic Way in Ierland
    >> Reageer (0)
    30-06-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Naar Belfast

    Dublin is toch wel groter dan ik had gedacht, we hebben minstens een uur nodig om er door te rijden. Vandaag is dit geen opdracht het is namelijk prachtig weer. Wat schapen wolkjes en zon meer moet dat niet zijn.


    Als we Dublin uit zijn rijden we eerst een honderdtal kilometers over de M1 en N1 naar Newry. Ondertussen zijn we Noord Ierland ingereden. Met Euro’s kan er niet meer betaald worden en de afstanden worden weer in mijlen aangegeven in plaats van kilometers. Heel raar als je toch op hetzelfde eiland blijft.


    In Newry gaan we rechtsaf langs het Carlingford Lough om dan tot in Strandford over de kustweg langs de Ierse Zee te rijden. Vandaag maar één regenbui gehad en die gebruikt om een koffiepauze te nemen. Voor de rest af en toe wat motregen en opklaringen. De temperatuur is heel de dag rond de 15 graden.
    De kustweg is een smalle weg met talrijke bochten en weinig gelegenheid om te parkeren zelfs met een motor er kunnen dan ook jammer genoeg weinig foto’s gemaakt worden van de mooie Ierse landschappen.


    In Strangford nemen we een ferry over het verbindingswater van Strangford Loch en de Ierse Zee naar het mooie dorpje Portaferry. We rijden nu langs het grote Strangford Loch naar Belfast.
    Om 15u30 komen we in Belfast aan. Zoals gewoonlijk moet de bagage weer naar de derde verdieping over trappen gesleurd worden. Voor het douchen eerst ponden gaan halen hotel aanvaard geen Euro’s en/of kredietkaarten

    .
    Over Belfast kan ik maar één ding vertellen, je kunt er bij een Chinees voor € 10 eten tot je van je stoel valt. De reden dat ik niets over Belfast heb te vertellen is heel simpel.

    Na de overdadige maaltijd ben ik in de gietende regen rond 18 uur naar het hotel gerend en het is heel de avond blijven regenen.
    Morgen naar Londonderry, we rijden 220 km langs de Antrim Coast.

















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2016 13 The Wild Atlantic Way in Ierland
    >> Reageer (2)
    29-06-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een dag in Dublin

    Dat kan niet, het is niet waar hé, ongelooflijk maar het is weer zo!! Kletterende regen bij het wakker worden. Ik denk voor de zoveelste keer op een regen reis; Kees jongen blijf toch thuis. Na de douche en het bijwerken van de blog staat het nog steeds te gieten. Van het Full Iers ontbijt wat ze hier serveren wordt een normale mens ook niet direct gelukkig. Mijn ochtendhumeur dat onder normale omstandigheden al niet over loopt van geluk staat nu wel heel laag.


    Na het ontbijt, het is dan ondertussen een uur of tien is de gietende regen overgegaan in een miezerige motregen. Schoenen aan en aan een fikse wandeling beginnen richting centrum van Dublin. Geloof het of niet, ik ben nog geen tien minuten aan het wandelen en de weergoden schakelen weer over van motregen naar echte regen. Het regent op een moment zo hard dat ik een plaatselijke Spar winkel bezoek om even te bekomen. Als ik terug buiten ga komt er een meneer binnen die staat te klooien om zijn paraplu op te vouwen. Voor de grap vraag ik hem of hij die paraplu niet verkoopt. Verkopen zegt hij, je kunt het ding zo krijgen zelfs met veel plezier. Natuurlijk neem ik het aanbod aan. Zo fier als een gieter naar buiten paraplu opengevouwen en wandelen maar. Laat het nu toch dezelfde soort paraplu zijn waar ik op één van mijn vorige reizen mee door Istanbul gewandeld heb. Dat wil zeggen dat er bij een zuchtje wind heel dat ding weg vliegt en je nog enkel een miserabel steeltje in je handen hebt. Mijn toenmalige reisgezel Armin kan dit bevestigen.


    Redelijk nat in het centrum aangekomen (ik heb nochtans een formidabele regenjas bij) en zo snel mogelijk een ticket gekocht voor de Dublin bus Hop-On Hop-Off. Geen foto’s van de toer door Dublin regen en weinig te zien.
    De eerste stop is aan het Guinness Storehouse een museum dat ondergebracht is in de oude brouwerij van Guinness. Het staat naast de huidige brouwerij. In het prachtig industrieel gebouw wordt over vijf verdiepingen stap voor stap het brouwersproces van Guinness uitgelegd. Guinees proeven, Guinness tappen het hoort er allemaal bij. Ik heb er zelfs een certificaat ontvangen voor het tappen van een perfecte Guinees. En of het smaakte. Op de bovenste verdieping een mooi uitzicht over de huidige brouwerij en Dublin.


    Na een paar uurtjes terug de bus op, natuurlijk is het weer aan het regenen maar regen of geen regen er staat een bezoek aan de wijk The Temple Bar op het programma waar ik echt naar uitgekeken heb. Nu is het weer bijna niet te geloven maar als we op het punt aankomen waar de halte voor die wijk ligt schijnt de zon. EN DIT VOOR DE HELE VERDERE DAG.
    Als je ooit in Dublin komt zeker deze wijk bezoeken. Een geweldige sfeer, prachtige pubs met fantastische livemuziek en heerlijke Guinness. Zeker doen.
    Na een heerlijk avondmaal (Irisch Stew) terug naar de B&B een wandeling van een km of vier door Dublin met het zonnetje op mijn bolletje.


    Vanavond inpakken en morgen naar Belfast.

    Bij goed weer binnenwegen bij slecht weer Autosnelweg. Een rit van ongeveer 250 km

























    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2016 13 The Wild Atlantic Way in Ierland
    >> Reageer (2)
    28-06-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van Engeland naar Ierland

    Na een goed ontbijt nog een wandeling door het gezellige centrum van Cardiff. Een bezoek aan de overdekte market hoort daar natuurlijk ook bij. Er zijn talrijke gezellige winkelstraatjes en koffieshops te vinden het is heerlijk weer.
    Rond een uur of elf is de Tri gepakt en gezakt om te vertrekken. Een rit van 160 km naar Pembroke waar we de ferry naar Rosslare (Ierland) nemen. Het weer is uitstekend het is dan ook heerlijk rijden.


    Na 80 km is het gedaan met de pret de regen valt werkelijk met bakken uit de hemel. Doornat komen we Pembroke in aan? een uur te vroeg dus nog tijd om een heerlijke koffie te nemen.
    Als we de Ferry op kunnen is het nog altijd aan het regenen. Als de Tri is vastgesjord zo snel mogelijk naar boven om een ruime hoek in beslag te nemen voor de overtocht van vier uren naar Rosslare. Ik verdeel mijn kleren, handschoenen en helm over vier stoelen om ze een beetje te laten drogen en heb nog een comfortabele bank over om mezelf te installeren.


    Als de ferry vertrekt is het nog steeds aan het regen dus weinig foto’s van de haven. Jammer want het is wel spectaculair. Er staat hier een grote olieraffinaderij we varen dan ook voorbij grote installaties waar de tankschepen ruwe olie komen lossen.


    Door al de regenmiserie vergeet ik een pil in te nemen tegen zeeziekte waar ik extreem gevoelig voor ben. Als we de haven uit zijn zie ik niets dan schuimkoppen op de Ierse zee, er is een ferme golfslag die dwars op de ferry komt zodat het redelijk wiebelen is aan boord.
    Na een uurtje krijg ik dan ook het mottige gevoel dat het symptoom is van zeeziekte. Ik ga naar buiten om op een beschut plekje wat frisse lucht te nemen. Het helpt, ik steek dan toch maar een sigaartje op, tijdens het roken zie ik een dolfijn of vier spelen in de boeggolf van de ferry. Weg gevoel van zeeziekte, mijn dag kan weeral niet meer stuk.


    Met een Panini of twee en het weer dat beter wordt kan ik de zeeziekte min of meer onderdrukken. Als Ierland in zicht komt klaart het op en is er zelfs af en toe zon. Er hangen welke dreigende wolken boven Ierland maar het is droog als we van de ferry af rijden.


    De 160 km naar Dublin zijn dan ook een fluitje van een cent met dit weer. Rond 21 u plaatselijke tijd (22u in België) komen we in de B&B aan. De koffers drie verdiepingen met de trap omhoog sleuren, douchen en het is tijd om te gaan slapen. Al bij al was het weer een intensieve dag.


    Morgen Dublin verkennen en hopen en smeken dat het goed weer is.

























    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2016 13 The Wild Atlantic Way in Ierland
    >> Reageer (0)
    14-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Chur in Zwitserland

    Vandaag een vrije dag in Chur (Zwitserland) de motors blijven op stal en wij gaan Chur verkennen. Na een wandeling door het oude stadsgedeelte van Chur en een bezoek aan een terrasje besluit ik om met de kabelbaan naar een hoogte te gaan van 1.510 m. Op een kaart heb ik gezien dat er een wandelpad terug naar het dal is. Rita en Armin zien het niet zitten om mee te gaan.

    Vanuit de kabelbaan krijg je een prachtig zicht van het stadje. Op 1.195 m moet er overgestapt worden in een andere kabelbaan die naar de top van de berg gaat waar de wandeling gestart wordt. Een km of tien dalen dat moet gemakkelijk kunnen voor een geoefende wandelaar. Later zal blijken dat ik dit geweldig onderschat heb.

    Opgewekt wordt de wandeling aangepakt, en het gaat lekker en het is mooi ik beging zelfs liedjes te fluiten. Regelmatig wordt er gestopt om de gasten te bekijken die met een BMX-fiets over een speciaal aangelegd parcours met veel lef naar beneden fietsen. Bij de aankomst op 1.195 m is het fluiten al min of meer overgegaan in puffen. De beenspieren gaan pijn doen door het afremmen en ik maak dan ook nog eens de fout om langs een verkeerd pad verder te gaan. Op de wandelkaart is te zien dat het wandelpad van hieruit nogal stijl naar beneden gaat en veel door het bos loopt waar dus weinig uitzichten te zien zijn. Er loopt echter en fietspad (voor normale fietsen) dat langs de rand van de berg loopt met talrijke uitzichten. Op de kaart leek het een kleine omweg maar in de realiteit was het een omweg van een km of vijf. Halfweg ben ik het toch wel beu geworden en begin ik stukken van de wandeling af te snijden door over het BMX-parcours te gaan stappen. Een smal glibberig padje dat redelijk steil naar beneden gaat, eigenlijk wel leuk maar ik had absoluut niet de geschikte schoenen aan om op dit pad te wandelen.

    Het resultaat is dat ik via dit pad op een redelijk drukke baan uit kom waar het mij te gevaarlijk lijkt om te gaan wandelen. De vangrail overgestapt en langs een steile gladde wei naar benden waar een fietspad ligt. Na wat omwegen kom ik bij een rusthuis aan waar ze het zo moeilijk gemaakt hebben om van het terrein af te komen dat ik aan een bezoeker daar moet vragen hoe ik hierbuiten geraak. Rond 16u30 kom ik strompelend in Chur aan.

    Morgen een rit van 215 km. We zitten dan in Italië en overnachten in Lecco.

































    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2017 17 Italie Stelvio
    >> Reageer (0)
    13-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Naar Chur

    Op tijd opgestaan en met goed weer aan de 342 km begonnen. Na een paar uur gaan we van de autosnelweg af en rijden we het zwarte woud in. Onze eerste stop is bij de grootste koekoeksklok ter wereld. De parking staat vol met bussen die hier horden toeristen een twintigtal minuten vrijgeven om in de shop naast de koekoeksklok nog wat geld te spenderen. Het mooie van het Zwarte woud is dat er her en der zo’n vijftal van die klokken staan, en het allermooiste is dat er bij elk van de vijf een bordje staat dat het de grootste koekoeksklok ter wereld is. Het is en blijft mooi rijden hier in deze streek het stikt er dan ook van de motorrijders.

    De rit verloopt goed en bij de volgende stop zitten we al in Allensbach dat aan de Bodensee ligt. Dit is volgens mij één van de grootste meren Duitsland. Een paar foto’s van het meer en het leuke kerkje van Allensbach getrokken. Een kopje koffie en thee bij een Chinees die volgens mij alleen Chinees verstaat (we moesten thee en koffie op de kaart aan wijzen) is het weer de hoogste tijd om verder te trekken.

    In Alt Sankt Johann nemen we onze laatste sigaren stop en een paar foto’s van het prachtige dal waar we door rijden.

    Rond 18 uur komen we Chur aan voor twee overnachtingen in het Ibis Centrum hotel.
    Morgen een vrije dag.

    Ps.Het Wifi gedoente is op deze reis bar en bar slecht. Het is dan ook absoluut niet zeker dat er elke dag een verslag op de blog verschijnt.















    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2017 17 Italie Stelvio
    >> Reageer (0)
    12-08-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.We zijn vertrokken

    We zijn weer vertrokken, deze keer een reis naar Italië met name naar de Stelvio. Mijn Limburgse motormaat Theo moet werken, mijn Essense motormaat Armin heeft verlof dus rij ik ook deze reis niet solo. Trouwens het was een voorstel van Armin om naar de Stelvio te rijden. En als de Kees zo’n voorstel krijgt dan is er natuurlijk geen houden aan.

    Over de rit van vandaag valt weinig te vertellen, eigenlijk kan ik het met twee woorden vertellen. Regen en zoeken. Door grootscheepse wegenwerken is de A1 op een gegeven moment gewoonweg afgesloten, daar konden we nog redelijk een omleiding volgen. Bij de volgende omleiding was het één grote miserie, om terug op de route te komen hebben we zeker 50 km om moeten rijden met het nodige gesukkel.

    De motregen gaat af en toe over in echte regen, regelmatig de nodige wind er bovenop dus echt plezierig was het niet zeker niet met een temperatuur van 13 graden. De laatste 70 km klaart het op, geen regen meer en 18 graden. Van de opwarming van de aarde hebben we vandaag niet veel gemerkt. Rond17 uur komen we aan in Haguenau.

    Morgen rijden we autostrade tot de Zwitserse grens, vanaf de grens rijden we door Zwitserland over binnenwegen naar Chur waar we twee dagen verblijven. Een rit van 365 km.







    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2017 17 Italie Stelvio
    >> Reageer (0)
    21-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wenen (einde van de reis)

    Vannacht heeft het flink geonweerd en is de regen met bakken uit de hemel gevallen. Wegens een storing in het elektriciteitssysteem kan ik mijn ramen en verduisteringsschermen niet openen. Het gevolg is dat ik amper heb geslapen van de hitte in mijn kamer waar geen airco was.
    Na een zeer goed ontbijt vertrekken we vandaag voor de eerste dag met redelijk wat bewolking boven de bergen. We nemen goed onze tijd om in te pakken aangezien we maar een kleine 200 km van Wenen zitten. We kunnen pas rond 19u onze motors op de trein zetten dus hebben we tijd genoeg vandaag.

    De bewolking verdwijnt en we rijden door mooie landschappen, goede wegen en swingende bochten. Onze soeppauze nemen we in een klein restaurantje waar een blonde dame in lederhosen de plak zwaait. Onderweg komen we borden tegen waar de motorrijders op een ludieke manier worden gewaarschuwd voor overdreven snelheid. We rijden over kleine weggetjes en door mooie dorpjes naar Wenen, var weg van de autostrade.

    Voordat we naar het station rijden stoppen we in Wenen nog voor een koffie en een fris pintje. Door diverse omleidingen en het regelmatig wegvallen van het gps-signaal zoeken we ons eigen te pletter naar het station waar we de motors op de trein moeten zetten. Niet echt prettig met een temperatuur van een graadje of 30.
    Rond 19u kunnen we de motors op de wagon rijden. Dit is het vervelendste karwei van de reis. De wagons zijn zo laag dat je bijna met je kin op het stuur van de motor moet zitten om erdoor te rijden. Het is dan ook verplicht om je helm op te houden als je de wagon in rijdt. We hoeven ons geen zorgen te maken over het vast sjorren van de motors dit wordt door het personeel van de spoorwegmaatschappij gedaan. Als je de folder bekijkt waarin ze de slaaptrein aanprijzen zou je denken dat je in de hemel terecht komt. Zoals al dit soort folders is dat weer ferm overdreven jen komt eerder in de hel terecht. Je zit werkelijk in een paar vierkante meter opgesloten met een airco die absoluut niet werkt waardoor je je te pletter zweet. De wasgelegenheid is minimaal, op deze trein kwamen er enkele druppels water uit het kraantje en dat was het. Ik me min of meer gewassen met een paar flesjes plat water die ik nog had. Reizen met de trein, altijd fijn. Na een uurtje of veertien in de trein is het eigenlijk; Reizen met de trein helemaal niet fijn.

    Toch een paar uurtjes kunnen slapen, in de vroege ochtend rijden we langs de Moezel waar ik uit verveling nog wat foto’s heb proberen te nemen. De laatste rit van Wenen naar huis is perfect verlopen. Dieter, de zoon van Theo staat zijn vader vol ongeduld op te wachten hij wil immers zijn waterpijp vullen met de heerlijke tabak die zijn vader in Sofia heeft gekocht. Wat een teleurstelling blijkt dit te zijn. We hebben geen tabak gekocht maar een kilo blokjes om de waterpijp aan te steken. Deze blokjes dien om de tabak te laten ontbranden, eigenlijk zijn we dus ferm in de zak gezet in Sofia.

    De reis zit erop, we hebben uitzonderlijk goed weer gehad en het was een leuke ervaring om door elf verschillende landen te rijden. Landen die volgens mij in de toekomst de groeilanden zullen worden. Wat me het meest bij zal blijven van deze reis is dat er zelfs in de armste landen geen sprake is van verzuring en ontevredenheid. We zijn door moslimlanden gereden waar geen hoofddoeken, lange zwarte kleren en mannen met lange jurken te zien waren. In deze landen is de Islam een gewoon geloof zonder al die fanatieke toestanden die we hier in België zien. Onze politiekers moeten volgens mij hier dringend stoppen met allerlei toegevingen te doen aan een minderheid van moslims die in normale moslimlanden niet aanvaard zouden worden.



























    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2017 16 Rondreis Balkanlanden
    >> Reageer (0)
    20-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Slovenie-Oostenrijk-Sankt Lorenzen

    Heerlijk geslapen, geen ochtendwandeling, ontbijt op het dakterras van het hotel en na het ontbijt lekker luieren is heerlijke ligzetels met een cappuccino en sigaren. Als dat geen vakantie is. 250 km door Slovenië en Oostenrijk wie maalt er om we zullen wel zien wanneer we aankomen. We nemen koffie en fruitsap zoveel we willen en blijven tot 9u30 op het terras genieten. Stilletjes aan is het dan toch tijd om op te gaan vertrekken. Eer we ingepakt hebben en betaald is het over tien uur. We rijden met stralend weer door het mooie Slovenië, fantastische stuurwegen waar elke motorrijder va kan genieten. We zitten zo goed in ons ritme van bochten pakken dat er van foto’s maken niet veel in huis komt. Jammer voor de blog, maar het zwaarte punt ligt vandaag bij het pure motorrijden.

    Zonder problemen rijden we de grens over en komen in het altijd mooie Oostenrijk. In het eerste dorpje dat we tegen komen nemen we onze eerste koffie stop. Heel toevallig vlak bij een sigarenwinkel waar Theo zijn voorraad terug aanvult met lange lekkere dikke sigaren. Na de koffiestop is het weer bochten nemen, we hoeven niet op onze snelheid te letten want op de doorgaande wegen is een snelheid toegelaten van 100 km per uur. Dit halen we nooit op deze wegen waar de ene bocht na de andere komt. In de mooie dorpjes respecteren we de snelheid van vijftig km per uur, zeker nadat ik een bericht van het thuisfront heb gekregen dat ik op mijn laatste reis weer een proces heb gekregen in Frankrijk van € 50 wegens 5 km per te hard te hebben gereden.

    Rond de middag is het tijd voor onze soeppauze, in een klein restaurantje hebben ze heerlijke zwiebelsuppe en fantastische koffie. Het belangrijkste was echter dat we tijdens de koffie Theo zijn nieuwe voorraad sigaren konden aanspreken zonder dat we als misdaders werden behandeld. Geen kwade gezichten, geen lullige opmerkingen wanneer er wolken sigarenrook boven onze tafel verschijnen. We vragen zelf of ze liever hebben dat we naar buiten gaan, het antwoordt was heel simpel; als we er last van krijgen zetten we een raam open. Zo simpel kan het zijn, we hebben dan ook een extra kom koffie genomen want de sigaren zijn wel heel lang en dik.
    De mooie vergezichten volgen elkaar op in Oostenrijk, ook hier komt het er niet van om de nodige foto’s te nemen. Trouwens ik neem aan dat iedereen Oostenrijk wel een beetje zal kennen. We profiteren maximaal van deze gelegenheid om eens flink wat plezier te maken op onze motors.

    De laatste zestig km worden saai, druk verkeer, stoplichten, stapvoets rijden bij een temperatuur van 35 graden hier is het plezier ver te zoeken. Als we rond 16u30 aankomen in het hotel zijn we ook deze keer weer tot op onze onderbroek nat van het zweet.
    Na een goede maaltijd moeten we om 21u30 van het terras vluchten wegens hevig onweer en heel veel regen. De afkoeling is welkom, maar ook voor morgen worden er felle onweersbuien voorspeld.

    Morgen de laatste 190 km naar Wenen waar we de auto-nachttrein nemen naar Düsseldorf. Voor Theo is het dan nog 150 km naar huis voor de Kees 250 km. Geen verslag morgen wegens geen wifi op de trein. Zaterdag of zondag het verslag van de allerlaatste kilometers.











    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2017 16 Rondreis Balkanlanden
    >> Reageer (2)
    19-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Maribor in Slovenie

    Redelijk geslapen, Theo iets minder wakker geworden van de douche op de kamer naast hem. Ik weet zeker dat dat vroeg was want ik sliep daar en stond om 05u30 onder de douche. Gisterenavond is het niet gelukt om sigaren te kopen. Je zou dan denken we geven het op, in dit land zijn geen sigaren te vinden. Wie Theo echter een beetje kent zal weten dat hij redelijk koppig kan zijn en bij bepaalde zaken zich moeilijk wil neerleggen. Hij heeft dan ook heel het internet afgezocht om adressen te vinden waar ze sigaren verkopen. En jawel, hij heeft twee adressen gevonden in Zagreb, ik kan het moeilijk geloven maar als we vertrekken laat ik de gps een route berekenen die ons naar één van de adressen brengt.

    Het is weer een strakke blauwe lucht en een temperatuur van 28 graden als we vertrekken. De temperatuur zal in de loop van de dag oplopen tot 35 graden. Weer kleren wassen vanavond, ik heb voldoende ondergoed bij om één keer in de week te wassen, met deze temperaturen ben je echter verplicht om elke dag te wassen. Indien je de ongewassen kleren in een snikhete koffer van je motor steekt is de stank na een dag niet meer te verdragen. Een gouden raad als je met een motor een week of drie op pad gaat, neem zo weinig mogelijk keren mee, je moet elke dag in en uitpakken en als het wat te warm wordt ben je toch verplicht om elke dag je kleren te wassen.
    Na een twintigtal km steken we vlot de grens over en rijden op een bijna lege autostrade Kroatië binnen, we beginnen stilletjes aan naar het westen te komen dus tol betalen, duurdere benzine, dure koffie en slechte soep waterachtige soep.

    Na 160 km rijden we Zagreb binnen, natuurlijk ligt de winkel die we moeten hebben midden in het centrum van Zagreb dat de hoofdstad van Kroatië is en een vrij grote stad. Als we op het adres aankomen blijkt er niets meer over te zijn van een winkel het is een leeg onderkomen pand zoals je op de foto kunt zien. Theo weet van geen opgeven, we wandelen een winkelstraat in en vinden een kiosk waar ze een paar doosjes sigaartjes met filter hebben niet direct onze eerste keus maar we hebben dan toch iets. Ook dit gaat niet door, er worden geen euro’s aanvaard en ook met een creditcard kunnen we niet betalen. Nog geeft Theo het niet op, we rijden vijf km verder de stad in naar zijn volgende adres dat hij van het internet heeft gehaald. Het is vijfendertig graden, we rijden zwetend van stop licht naar stop licht, Zagreb is trouwens een mooie open stad met verschillende prachtige gebouwen en parken. Als we op het adres aankomen blijkt er geen sigarenwinkel meer te zijn maar worden er schoenen verkocht. Door het drukke verkeer kan ik echter geen foto maken.

    Door alle ergernis vergeten we om een soepje te nemen in Zagreb, we maken dat we zo snel mogelijk terug op de autostrade zitten en nemen bij het eerstvolgende restaurant aan de snelweg de slechtste soep die we ooit gegeten hebben. Twee koffies zes euro a.u.b. Nog zeventig km naar Maribor, ook de grens naar Slovenië gaat zeer vlot maar door zeer grote wegenwerken die hier aan de gang zijn sukkelen we in een file. Als we Maribor binnen rijden is het leed nog niet geleden ook hier wegenwerken en omleidingen om 16u30 zijn we eindelijk in het City Centrum hotel.

    Theo heeft weer een adres gevonden waar we te voet naar toe kunnen, het is een megagroot winkelcentrum waar we met veel geluk een paar doosjes kleine niet al te beste sigaartjes hebben kunnen kopen. Eten, koffietje drinken sigaartje roken en een pintje drinken, zo is deze avond ook weer voorbijgevlogen. Als ik morgen op tijd wakker ben wil ik hier nog een wandeling maken. Het hotel staat aan de rivier Drava in een mooie omgeving.

    Morgen rijden we naar Oostenrijk een rit van 250 km naar Sankt Lorenzen. We vertikken om een vignet in Oostenrijk te kopen en rijden dan ook niet over de autostrade.













    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2017 16 Rondreis Balkanlanden
    >> Reageer (0)
    18-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Banja Luka (Bosnie Herzegovina)

    Slecht geslapen, het is bloedheet maar heel de nacht de airco aanlaten is ook niet bepaald de beste oplossing. Na het ontbijt blijven we dan ook niet lang hangen, dit komt ook wel omdat we weer een chronisch gebrek aan sigaren hebben. Bij het vertrek is het weeral 28 graden

    Theo heeft nog iets gevonden dat we eerst gaan bezoeken, namelijk het Dervish House een nationaal monument uit de vijftiende eeuw. (Tekija Blagaj)Zeer interessant om dit eens te googelen. Het is prachtig gelegen in de bergen en omringt door watervalletjes.
    Na het bezoek gaan we tanken en rijden maar, bochtige wegen met een goed wegdek, het eerste deel zeer druk verkeer van vrachtwagens en bussen. Tot aan de soeppauze is het werkelijk werken op de motor en voeren we de ene passeerbeweging na de andere uit. De soep eten we in het gezelschap van een paar schapen die niet veel meer te klagen hebben ze hangen namelijk boven een spit te rollen wat er voor mij niet direct tamelijk fris uitziet. Geen voedselinspectie in Bosnië en Herzegovina.

    Na de soeppauze splits de weg zich, links naar Banja Luca en rechts Sarajevo waar het meeste verkeer naar toe gaat. Vanaf hier kunnen we af en toe een foto nemen van het mooie landschap waar we heel de dag doorrijden. Veel tijd hebben we hier niet voor want de gemiddelde snelheid door de bergen valt toch wel wat tegen.

    Een twintigtal km voor Banja Luka staat er een bord dat verwijst naar de bron en watervallen van de Vrbas een rivier die we de hele dag hebben gevolgd. Aangezien we redelijk op tijd zijn rijden we ernaartoe, en gelukkig maar het is was zeer de moeite. Er staat een watermolentje dat nog in bedrijf is. Er wordt graan gemalen waarmee ter plaatse een soort oliebollen worden gebakken. Theo wil er een paar kopen maar we komen absoluut niet te weten wat ze kosten. Hij geeft anderhalve euro aan het oude vrouwtje en krijgt een zak met tien van die grote vettige bollen en een potje met kaas die een zeer scherpe smaak heeft. De bedoeling is dat de kaas op een bol wordt gesmeerd en dan hap hap. Er was er één over. Ik heb er een hilarisch filmpje van maar moet nog met Theo onderhandelen of ik het op fb mag zetten.

    Rond halfvijf zijn we in het hotel, en kunne we aan het dagelijkse ritueel beginnen. Bezwete kleren wassen, douchen, sigaren zoeken die er niet zijn zeer goed eten en een lekkere pint drinken en hopen dat we een goede nachtrust gaan hebben.

    Morgen rijden we 320 km door Kroatië om te overnachten in Maribor de tweede grootste stad na Ljubjana in Slovenië.

































    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2017 16 Rondreis Balkanlanden
    >> Reageer (0)
    17-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bosnie-Herzegovina Mostar

    Goed geslapen, aangezien er geen ontbijt geserveerd wordt zitten we al vroeg op de motor. Het is heel de dag klimmen en dalen, zodra we Cetinje uit zijn gaat het dan ook via diverse haarspeldbochten de hoogte in. Echter niet voor lang, na een half uurtje rijden komen we bij wagen werken aan en wordt de weg verspert door een vrachtwagen die dwars over de weg staat. Er is geen doorkomen aan, na wat informatie te hebben genomen komen we te weten dat de weg om 10 u opengesteld wordt. De weg is pal voor een café afgesloten, we nemen dan hier ook het ontbijt.

    Om precies 10 u wordt de weg opengesteld en beginnen we terug aan een fantastische rit. Af en toe heel technisch veel haarspeldbochten en fantastische vergezichten. Als we langs het Lovensh natuurpark rijden zijn we beneden ons de baai van Kotor liggen, vanaf hier een heel mooi zicht. Ook hier rookpluimen in de bergen van de branden die er nog steeds zijn. Na 25 haarspeldbochten komen we Kotor aan. Het val door de drukte wat tegen, het is één lange file van auto’ en bussen die zich door het stadje wringt. Weinig of geen parking, zelfs voor een motor is het een probleem om te parkeren. Het is ondertussen 33 graden en we maken dat we hier wegkomen. Een paar km voorbij Kotor vinden we een weggetje langs het meer waar we wat foto’s nemen met Kotor op de achtergrond. We stoppen bij een restaurantje voor de soep maar zijn te vroeg, we moeten nog minstens een half uur geduld hebben en dat hebben we niet.

    We rijden nog een half uur over een drukke weg langs het meer voordat we terug de bergen in gaan om naar Bosnië-Herzegovina te rijden. Het verkeer wordt een pak minder, en we kunnen eindelijk een beetje tempo aanhouden. Als we bijna bij de grens zijn stoppen we aan een restaurantje voor onze soep, ook hier serveren ze geen soep, ze serveren zelfs niets meer. We naderen de grens, rijden voorbij de file die staat te wachten en zetten onze motor vlakbij het grenskantoor om daar onze papieren af te geven. Er zijn geen problemen toch duurt het meer dan een uur voordat we de grens over zijn. Een Italiaan met een Yamaha die zo dom is om met een copy van zijn verzekeringsbewijs te rond te rijden heeft iets meer problemen dan wij. Het is 14u als we eindelijk aan de soep zitten, na de soep rijden we dan ook het snot voor onze ogen om op een redelijk uur in Mostar te zijn.

    Rond 17 u komen we in Mostar aan. Mostar heeft een heel gezellig oud stadsgedeelte waar niet veel meer te zien is ven de oorlog die zich hier heeft afgespeeld. Na het bezoek aan de oude stad praten we nog even na op het dakterras van ons hotel. Om 21 u is het hier pikkedonker en tijd om in bed te kruipen.

    Morgen naar Banja Luka een rit van 240 km door Bosnië-Herzegovina.





































    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2017 16 Rondreis Balkanlanden
    >> Reageer (0)
    16-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Cetinje in Montenegro

    Na een zeer matig ontbijt, het brood was werkelijk niet te vreten zijn we goed op tijd vertrokken. We rijden vandaag weer heel de dag door de bergen, nog steeds zien we regelmatig rookpluimen van de bosbranden hoog op de bergtoppen. Als we Niksic uit zijn komen we op een mooie brede slingerende weg we met plezier nog eens kunnen gassen. Gelukkig worden we goed op tijd gewaarschuwd door tegenliggers dat we naar een snelheidscontrole aan het rijden zijn. We passeren de controle met een snelheid van de toegestane 60 km per uur en gedragen ons als twee communicantjes tot we uit het zicht van de politie zijn.

    Als we een bord tegenkomen dat naar een toeristische attractie verwijst verlaten we onze route en volgen we de pijlen over een mooie weg door de bergen. De attractie zou een klooster moeten zijn maar blijkt een kerkje te zijn dat enkel te bereiken is door een fikse wandeling bergop vanaf een parking. De Kees heeft het al direct bekeken en past hiervoor, Theo gaat verder om er toch een paar foto’s te nemen. Eigenlijk was het allemaal en beetje verloren moeite. Na het bezoek blijven we in een prachtig landschap rijden.

    Theo heeft echter vandaag zijn dipje, zeg maar dip hij is moe en ziet het niet zitten om de ganse dag door de bergen te rijden. Tijdens de lunch beslissen we dan ook om de route te veranderen en een kortere weg naar de kust te nemen. Met veel moeite forceert Theo een lach voor de foto, na een bord afschuwelijke vissoep zijn we weer weg.

    We willen vandaag het schiereiland Sveti Stefan bezoeken dat aan de Adriatische zee ligt. Het is er druk, je moet betalen om op het schiereiland te komen en er is geen verkeer toegelaten. De temperatuur aan zee is dertig graden, we gaan dan ook die wandeling naar het schiereiland niet doen. Het stikt hier van de rijke Russen en ander volk dat meer geld heeft dan de gemiddelde mens. We hebben het dan hier ook redelijk snel gezien.

    We rijden rechtstreeks naar Cetinje, de vroegere hoofdstad van Montenegro. Als we eraan komen valt het ook hier weer enorm tegen. Ik kom in een middeleeuwse kamer terecht en de ontvangst is alles behalve prettig. Theo moet douchen met koud water maar heeft tenminste een douche en wc op zijn kamer. Ik moet mijn plan trekken met en douche en een wc op de gang, we beginnen Montenegro min of meer te verafschuwen.
    Gelukkig maakt de avondmaaltijd en wandeling veel goed. We komen op een gezellig plein, we strijken neer op een terras van een restaurant en hebben voor de eerste keer een ober die fatsoenlijk Engels spreekt, waar we een aangenaam gesprek mee hebben gehad voornamelijk over Montenegro. We komen dan ook tot het besluit dat we deze landen niet te gemakkelijk moeten veroordelen met onze vooroordelen.

    Morgen een zware rit van 265 km met vier cols. We rijden naar Bosnie Herzegovina en overnachten in Mostar, een stad die veel geleden heeft met de oorlog.





































    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2017 16 Rondreis Balkanlanden
    >> Reageer (3)
    15-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rustdag in Niksic

    Een echte rustdag vandaag, aangezien er volgens ons hier geen bal te zien is worden er geen plannen gemaakt. We zien het ook niet zitten om een toer met de motor te gaan rijden dus zitten we hier te zitten. Maar een hele dag zitten kan ik echt niet volhouden, na de middag begin ik aan een wandeling van een kilometer of vijf in de hoop iets tegen te komen dat de moeite waard is om te bezichtigen. Helaas verloren moeite, ik heb met de moed der wanhoop een paar foto’s getrokken die eigenlijk niet de moeite waard zijn om op de blog te zetten. Een kerk, een soort bazaar met heel veel rommel in openlucht en een monument waar ik geen bal van snap. Maar het is wat het is en het kan nu eenmaal niet dat elke dag een topdag is.

    Het avondeten is prima, een glaasje wijn en een koffie met een sigaar, ja ja hier mag nog gerookt worden in een restaurant en vroeg naar de kamer. Over het hotel zijn er absoluut geen klachten, een goed bed en s' nachts absolute stilte.

    Na het avondeten praten we nog wat met de dame aan de receptie die hier woont. Ze is het absoluut niet met ons eens dat er hier niets te beleven is, ze verdedigt vurig haar stad maar kan ons toch niet overtuigen. We bespreken de rit van morgen met haar en ze beweert dat het een heel mooie rit zal zijn. We komen dan in de buurt van de kust en rijden langs de grens van Albanië door de bergen naar het zuiden van Montenegro.

    We overnachten in Cetinje. Het wordt een rit van 190 km.













    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2017 16 Rondreis Balkanlanden
    >> Reageer (0)
    14-07-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Niksic in Montenegro

    Na een goede nachtrust en een zeer matig ontbijt zijn we weer vertrokken. We rijden heel de dag door de bergen en de temperatuur is nog altijd boven de dertig graden.
    Onze eerste stop is bij een monument, bij het vertrek rijden we rijden we verkeerd zodat we een andere route rijden dan de bedoeling is. Veel verkeer en onnozele snelheidsbeperkingen, 50 km per uur buiten de dorpskom en op prachtige wegen.

    We bezoeken één van de vele natuurparken betalen € 3 inkom en rijden langs een kronkelende baan naar boven tot aan een meer. Het staat er vol met bussen en er is eigenlijk weinig te zien. Aangezien het nog te vroeg is voor de lunch maken we dat we hier wegkomen. Onderweg zien we op de toppen van de bergen verschillende bosbranden, af en toe hebben we zelfs last van de rook die in het dal hangt. Er wordt niet geblust althans we zien daar niets van.

    De lunch die we onderweg nemen is al even matig dan het ontbijt wat we deze morgen hebben gekregen. De route is mooi we rijden door een landschap dat te vergelijken is met de Ardèche in Frankrijk. Na een koffiestop besluiten we om een omweg te maken naar Podgorica een tamelijk grote stad waar helaas ook niet veel te beleven valt, ik heb er een foto getrokken van een orthodoxe kerk en dat was het.

    Rond 16u zijn we in Niksic onze bestemming voor twee dagen. En inderdaad, het stadje heeft zijn naam niet gestolen, onze eerste indruk is dat er hier ook niks te zien is. Het hotel is piekfijn in orde, het eten heerlijk en de rode wijn niet te versmaden.

    Morgen een vrije dag, ik moet een grote was doen van stinkende onderbroeken maar heb ontdekt dat er een was-service in het hotel is. Voor de Kees zal het dus een echte vrije dag worden.



























    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    Categorie:2017 16 Rondreis Balkanlanden
    >> Reageer (0)


    Categorieën
  • 2000 01 Dagtrips met de motor (4)
  • 2013 02 De Baltische Staten (17)
  • 2013 03 De Moezel van bron tot in de Rijn (3)
  • 2013 04 Weekend Moezel (1)
  • 2013 05 Donau van bron tot monding (93)
  • 2014 06 Frankrijk (17)
  • 2014 07 Noorwegen Lofoten en Vesteralen (28)
  • 2014 08 Rond de Zwarte Zee (56)
  • 2015 09 Italie (25)
  • 2015 10 Rusland (33)
  • 2016 11 Schotland (11)
  • 2016 12 Weekend Engeland (1)
  • 2016 13 The Wild Atlantic Way in Ierland (18)
  • 2016 14 Loire van bron tot monding (13)
  • 2017 15 Rondreis door Marokko (47)
  • 2017 16 Rondreis Balkanlanden (27)
  • 2017 17 Italie Stelvio (3)

  • E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Laatste commentaren
  • cialis 5 mg apotheke (MoisesCek)
        op Motorloze dag in Medias
  • cialis super active+ online (MoisesCek)
        op Motorloze dag in Medias
  • cialis-probe tadalafil (MoisesCek)
        op Motorloze dag in Medias
  • online pharmacy cialis brand (MoisesCek)
        op Motorloze dag in Medias
  • Stro (Ludwina)
        op Slovenie-Oostenrijk-Sankt Lorenzen
  • Kom maar naar huis! (Lieve)
        op Slovenie-Oostenrijk-Sankt Lorenzen
  • Twas de Gery.. (Theo)
        op Cetinje in Montenegro
  • Doel? (Lieve)
        op Cetinje in Montenegro
  • Kou (Ludwina)
        op Cetinje in Montenegro
  • Rust (Kees)
        op Kosovo
  • Rust (Ludwina)
        op Kosovo
  • Relatiear (Kees)
        op Ohrid in Macedonie
  • Genieten (Kees)
        op Ohrid in Macedonie
  • Rustdag (Kees)
        op Ohrid in Macedonie
  • genieten (pierre goetschalckx)
        op Ohrid in Macedonie
  • Rustdag? (Lieve)
        op Ohrid in Macedonie
  • Hoi Theo (Hugo)
        op Kaart rondreis Balkanlanden
  • Vermoeiend! (Lieve)
        op Griekenland
  • Gebouwen (Kees)
        op Kaart rondreis Balkanlanden
  • Soep (Kees)
        op Sibiu

  • Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!