Naar de inhoud

Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten

Frankies stof tot nadenken en meevoelen
seniorennet.beseniorennet.be
Denken en emotie sluiten elkaar niet uit, maar vullen elkaar aan

Recessie?




Kassa kassa !

 

 

'Daar is de sleutel !'
Dat leid ik af uit de vreugde
van de peuter, op zijn buikje
voor de sofa op de vloer.

Met zijn handjes rammelt hij
zijn allereerste sleutelbos.
Alsof het de grootste schat
ter wereld was,
probeert hij iedere sleutel
in elk slot of wat erop lijkt.

Alleen dat ene kleintje,
een groentje,
uit plastic nog wel,
dat past op de speelgoedkassa.

Die rinkelt er op los:
voor hem is de crisis
nu vast wel voorbij...

 

30/4/2009 

Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

Lana & Pip & Eddy30 april 2009 om 12:24

Lieve groetjes vanuit De Klinge

Wij mogen nog eens buiten van ons baasje daarom komen we nog eens langs op je blog om zoveel mogelijk te lezen op dinsdag







Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

As long as we've got 2.0






Blijf nog wat, buiten is het koud !


Wat vinden we toch allemaal

telkens opnieuw, elke dag,

de gewoonste dingen zo normaal,

tot zelfs schandelijk banaal.


Dat ik 's morgens ontwaak,

verder met jou leven mag,

dichter bij ons doel geraak

en met jou plannen maak,


is op zichzelf al een geschenk

dat ik samen met je deel:

ik begrijp je door een wenk,

jij weet van tevoren wat ik denk.


Nooit besef je wat je me geeft,

maar geloof me, 't is zo veel!

Geen man als ik, die alles heeft :

gewoon dat jij met me leeft.


29/4/2009

 

 

Geschreven door Frankie om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Zap naar de essentie 2.0





Een zachte huid



 

Obama schudt Sarkozy de hand,

links aan de macht in Ierland.

Wie wordt voetbalkampioen?

Wie geeft de Wim een zoen?

De prof geeft meer commentaar:

hij wordt niet werkloos dit jaar.

Vind je het zesletterwoord?

Gaan de vakbonden akkoord?

Fructose is ook niet gezond!

Meisje gebeten door een hond !

Pas op, je ziet niet elke trein,

er zijn er die onzichtbaar zijn!

Die vrouw verandert van partij,

en niemand zet een stap opzij.

Niemand vindt nog de kracht,

Alleen mijn vrouwtje fluistert zacht:

zap dat toestel nu eens uit, Roland.

Ik lach ze toe en streel haar hand...


28/4/2009 

Geschreven door Frankie om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

Vredesgedicht




                   Windstil

 

De zeilboot raakt geen knoop vooruit,
terwijl de haring rustig paait
temidden van geschoten kuit,
omdat de wind vandaag niet waait.


De vlag hangt stil langsheen de mast
treurend om het vuur dat niet laait,
om muziek die hier niet meer past
omdat de wind vandaag niet waait.




In de hemel hangen de wolken stil
alsof de wereld niet meer draait.
Je zucht klinkt als een bange gil,
omdat de wind vandaag niet waait.




Ik lach opnieuw naar het mooie kind,
als het zijn blokjes rond zich zaait
en lacht als voor hem de nacht begint
En zegt dat de wind heel zachtjes waait

27/4/2009 

 

Geschreven door Frankie om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

om het af te leren



Supersonisch gedicht




Er zuigt een vlam aan mijn schouder,
en mijn vingers dansen
als een melkweg door de straten.

Mijn haren waaien door de zon,
en de haag leunt waardig
over een paar handschoenen.

De pleinen trappelen verlaten
door mijn ogen naar de kerk.

Het lied vliegt verder heen
naar een supersonisch gedicht.


25/4/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

Nog eentje 2.0



     

Waarom Mozart



Waarom doe ik niet amorf
of gewoon commercieel?
Is de dag soms te ruw
of de hemel te zoet?

Of zal mijn hand blijven cirkelen
langs de ringen van Saturnus,
ver van die van het kamermeisje?

Zeg niets tot je voelt
hoe het veelkleurige zand,
als een lawine, neerdwarrelt
over Mozarts graf...

24/4/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Voor Dido 2.0

Voor de Britse zangeres Dido (Life for rent)

 Dido_JS5765.jpg

 

 

Liefde is eeuwigheid


 

Eigenlijk heb ik niets echt kunnen kopen,

want wat mij nu toebehoort, bezit ik niet.

Zelfs het leven waarop ik nog blijf hopen,

is mij geleend en vloeit weg in een vergiet.



Mijn huur betaal ik met voor jou te zorgen,

en voor elk ander mens mij ooit toevertrouwd,

Al wie ze int, blijft best bij mij tot morgen,

want zonder die liefde is 't leven koud.




23/6/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 9 reacties Reageer op dit bericht

eentje uit mijn jeugd


(ben gisteren naar het concert van Bob Dylan gegaan, en heb een gedicht opgevist, van de jonge R. B. )



Equator

Golven van naakte slijmen
en gevijlde skeletten,
en dan wappert een vlag.

De week begint 's morgens
en dat zingt zo verder
tot alles ruikt
naar bezwete smokings;

en de wereld glimlacht
in de ironie
van een stevige cirkel.

23/4/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

hete aprilkatjes



Lui in de zon

 

Ze knippert met haar ogen

want de hemel straalt te fel

om haar op de been te krijgen

op dit warme middaguur.

Nu wentelt ze zich

en rekt zich uit,

languit in het gazon,

tot ze tweemaal groter lijkt

dan in de winter,

toen ze opgerold bij de haard

zat te spinnen,

even lui en lusteloos

maar niet minder zalig vol genot,

zoals alleen een poes

zich in spiralen kan krullen,

terwijl ze jou bekijkt

en jij het begrijpt:

Waarom maak ik me weer zo druk?

22/4/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Terug bij jou 2.0








Thuiskomst

 


Een misthoorn klaagt door het duister

begeleid door het klotsen van de zee.
Schuimkoppen fluisteren

tegen de boeg van het schip

en vergeten de boodschap

in het kielzog,

waar het roer zoekt

naar de juiste koers.



De nevelslierten weerstaan niet langer

als de gele horizon lijnt in het oosten

en het geklaag niet langer galmt

omdat de vuurtoren zijn zoektocht

al lang heeft opgegeven.



Verweesd wenkt de haven het vaartuig

en omarmt het met natte kaden,

troost het met verstijfde kranen,

en wiegt het zonder spijt.





21/04/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

Hebben en zijn 2.0




Wat ik heb en wie ik ben.


Ik heb een vrouw,

twee kinderen van wie ik hou,

een huis en misschien twee:

ééntje hier en één aan zee,

een tuin met twee kippen:

twee zachte bruine stippen

en een lange lijst van dingen

waarover mensen zingen.

 

Ik ben een man uit Gent,

niet overal goed bekend,

een vader en nog vele dingen,

die ik alleen wil bezingen

met een handvol mensen,

die niets anders wensen

dan samen te zijn

voor minder pijn.


20/04/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

UITSTAP 2.0







(Lourdes)
Oostakker op Beloken Pasen



 

De zon projecteert zwarte bloesembomen

op het verblindend witte pad,

en roze confetti verdoezelt elke schaduw

met penseeltoetsen zoals Vincent ze strooide

over zijn weelderige canvas,

waar de oostenwind over zucht.

De peuter schatert kreetjes,

verwonderd naar verliefde eenden

die hun spiegelbeeld negeren

in de troebele plas

daar beneden.

Ik denk dat er veel fruit zal zijn

dit jaar.

Kaarsen houden de lente warm

en de peuter omhelst het beeld.

Iemand glimlacht.

Iemand bidt in de andere richting.

Kom, de speelgiraf wacht op je ,

ze zorgen goed voor ons.



20/4/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

nieuwopnieuwvernieuwd 2.00





Altijd samen


 

Ik was totaal verrast

door een opklaring deze morgen.

Inderdaad, het gebeurt wel eens

dat het sneeuwt in de woestijn,

dat er niemand aan de kassa staat,

dat elk verkeerslicht groen springt,

dat er in een ei twee dooiers zijn,

dat elk oog een andere kleur heeft,

dat de zee geen golven brandt,

dat ik van een knappe dame droom,

dat iemand zegt: ik vind je mooi.



Je hebt me totaal verrast

door een opmerking deze morgen.

Inderdaad, er gebeuren gekke dingen,

er zijn heerlijke momenten,

er zijn te korte avonden,

er zijn wondermooie wensen,

er zijn te weinig woorden

sinds je me elke morgen verrast

en ik je verrast bedank

door gewoon te zeggen: je bent hier!





17/4/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

leven als een onweersbui 2.0



onweer.jpg



Lenteonweer

 

 

Niets is zo rijk

aan emoties van het leven

als een aprilse lentegril.

Zoals de langverwachte komst

van het pasgeboren kind,

komt de lente na negen maand terug,

en brengt leven om ons heen.


Ongevraagde wolken brengen zorgen

om de toekomst in ons hart,

maar dwars door de stortbui

lichten de schichten een horizon op,

die in alle ogen verschillend weerkaatst.


Dan buldert de donderende roep

van de eeuwige plicht,

waardig dampend

in de laatste zonnestralen van de dag,

bemoedigd door een regenboog

die onze blik overspant,

tot ze veelkleurig smelt

in de zwoele lentenacht.


16/4/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 7 reacties Reageer op dit bericht

uiteindelijk toch wel 2.0






Alfa en Omega.


 

Zelfs indien de zon eens uit zou doven
en er geen wolk meer voor kon schuiven
zou ik halsstarrig in U blijven geloven,
al moest ik uw woorden krijgen via duiven.




Zelfs indien de oceanen zouden bevriezen
en ik over uw witte wereld schaatsen kon,
zou ik mijn vertrouwen nog niet verliezen
en me komen laven aan uw warme bron.



Zelfs indien haar hart niet meer zou kloppen
en ik dat terecht onrechtvaardig vond,
zou mijn liefde voor u toch niet stoppen,
en vertel ik uw boodschap verder rond.

 

15/4/2009 

Geschreven door Frankie om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Terugblik op paasmaandag 2.0












Pasen

 

De forsythia bloost naar groen
onder de magnolia
die haar roze paasklokjes luidt
in de aprilse bries.

Mijn tulpen rekken hun nekken,
rouge baiser en dame blanche
om een glimpje te ontdekken
van het glunderende kind
als de haas gevonden wordt.

Mama, buiten spelen!
De appel bloesemt tevreden,
de grijze grote wolk is opzijgerold.


14/04/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

augustus 1966 2.0


de straat naar dat station van Trazegnies
waar onze liefde begon


Onze reis.



Weer wandel ik in mijn verleden

naast jou naar het station.


Mijn peter was pas overleden,

niets dat mij toen troosten kon.

De trein kwam binnengereden

en hield stil in het station.


Jij hebt mijn verdriet begrepen,

die zomerdag vol ijle zon,

en hebt mijn hand gegrepen;

iets stopte, iets anders begon.


Weer denk ik vanuit het heden

aan dat meisje op het perron.


De trein is stomend weggereden

die dag, weg van het station,

en al wat wij sindsdien deden

lijkt op een kleurige ballon,


die steeds hoger is gaan zweven,

ver weg van waar het ooit begon.

Broos dromend door het leven

sinds jij me liefhad bij 't station.


13/4/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Al drie jaar oud... 2.00

Dit gedichtje schreef ik toen mijn eerste kleinkind, Arwen, 3 jaar oud was. Ze ging met ons 14 dagn naar Zuid-Frankrijk en beleefde daar een fijne tijd. Nu hebben we onze jongste kleinzoon Oscar, die 4 jaar is.





Drie vingertjes

 

 

Al meer dan duizend dagen

ben je in ons leven,

en het blijft me steeds verbazen

wat jij al allemaal kan.

Je lacht de kleuren van de regenboog
en je valt de trap niet af,
want je kunt alles wel alleen
als je oma maar blijft kijken.


De hagedis en de meeuw,
de poes en de grote hond,
maar ook de dieren uit je doos
met een lange nek
of een zwarte vlek,
een neus met een horen
of een slurf van voren,
je kent ze twee per twee
omdat het dan jouw kaartjes zijn.
Je stoeit in 't water als een vis
en schatert de dag voorbij
maar kunt treuren onverwacht
en vindt troost in mijn schoot.
Je telt tot drie en toont me tien
Na meer dan duizend dagen;
ik wens je nog wel duizend keer
dat driewerf tiental dagen!

10/4/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

As time goes by 2.00




Nog een zucht.

 

 

De waterkraan lekt,
en de druppels tikken
bruine natte kringen
die verharden op het email
en de jaren tellen.


De slinger tikt
bogen in de lucht
boven de glazen schaal
met vale plastic vruchten
en telt de jaren mee.


Mijn hart bonst
het warme vieve bloed
naar mijn gedachten
en mijn handen naar jou
en telt de jaren af...


De wind mokert
revolterend op de deur
naar mijn keel en longen
en toch stik ik langzaam
onze jaren aaneen.



9/4/2009


Geschreven door Frankie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

voor mijn vader










 foto van vader.
 

 

Al bladerend door mijn documenten
vielen mijn handen stil in mijn schoot,
toen ik me plots realiseerde
dat elke bladzijde die ik omsloeg
een seconde was,
één seconde later,
één seconde meer bij de jaren
sinds de pijn
U weg uit mijn leven heeft gestolen.



Ik legde een hand
tussen mijn papieren
en haalde er de foto uit vandaan:
mijn vader
met zijn laatste kleindochter.



Uw laatste geluk
heb ik begrepen
sinds ik op mijn beurt
ook een kleindochter heb,
en elke seconde dat ik haar zie,
elke seconde dat ze lacht,
zie ik uw lach op haar gezicht,
met weemoed en ook diep geluk,
omdat we deze bladzijde nog niet
om hoeven te slaan.

8/4/2009


Geschreven door Frankie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten

↑ Terug naar de berichten