Apegapen

Als voetbal-weduwe heb ik me wijselijk teruggetrokken en zit boven bij mijn computerke mijn leed uit te storten... niet echt hoor... ik kan me zonder TV heel goed vermaken maar nu was ik het lezen een beetje beu en wilde iets meer actiefs ondernemen dus heb ik de draad weer opgenomen van mijn blog memories t.t.z. ik heb me voorgenomen mijn kinderen iets na te laten als herinnering aan hun ietwat gekke moeder... ik ben dus in mijn allereerste blogs gedoken en deze die ietwat leesbaar zijn print ik uit voor hen zodat ze later na mijn dood kunnen lezen wat moeder allemaal bewoog en uitspookte... man man wat er dan allemaal aan herinneringen boven komen... de eerste waren in 2005 en nu lees ik dingen die ik al helemaal vergeten was... een hele revelatie... om af te wisselen verzamel ik foto's om op een USB stick te zetten voor ons fotokader... ook een geducht karwei... ik weet dat ik de hele winter weet wat doen.

Deze week was eentonig behalve dinsdag toen ik met zoon naar de supermarkt ging... hij komt dan op zijn moto naar ons en rijdt met onze wagen naar de winkel... deze keer stopte hij vlak achter de hoek en gebood mij te rijden... aiaiai... maar ik moet het terug onder de knie krijgen en reed... en parkeerde de auto bij de supermarkt zonder brokken te maken... na het winkelen reed ik... weer zonder slachtoffers te maken... achteruit de parkeerplaats uit en tufte naar huis... dacht ik... maar zoon dacht er anders over... weer gaf hij me op commandotoon order om door te rijden en stuurde me de singel op midden in het drukke verkeer want het was bijna 12 u... en ik reed... met het zweet in mijn sandalen maar wat kon ik anders... voor... achter en naast mij wagens dus ik kon er niet uit of stoppen... dus ik reed verder en het is me gelukt... enkele kleine foutjes gemaakt... zoon gaf me een 7... mag ik nu eventjes fier op mezelf zijn... na 30 jaar in winterslaap terug het drukke verkeer in... geen kattepis zenne!

Morgen wacht me een onaangename klus... een mammo... die operatie zelf is al vervelend genoeg en dan zit je toch altijd stiekem met de schrik dat ZE iets gaan ontdekken dat er niet hoort... zal blij zijn als het gedaan is.

Sommigen zullen sakkeren omdat het regent... zeker de sukkels die de hele week op hun werkplek vastzitten... maar mij hoor je niet klagen... ik begin namelijk terug een beetje op krachten te komen na de voor mij uitputtende hete dagen... tja ik ben dan ook geboren in een bij uitstek sombere en natte novembermaand en dat verloochent zich niet... de vorige weken slofte ik door het leven als een verlepte pissebloem... momenteel ben ik nog wel verlept maar toch ietsje minder... ach tel je zegeningen en dat doe ik... de voorbije week was er een van doktersbezoekjes... dat zijn tegenwoordig de enige afspraakjes die ik nog maak... bij de tandarts kwam ik ervan af met een flinke poetsbeurt waarvan mijn tanden nog steeds nabeven... de controle voor mijn destijds geopereeerde heup was ook bevredigend... niets alarmerends gevonden... moet alleen pleisters plakken voor een slijmbeursontsteking... wat een vreselijk woord om uit te spreken... nu hopen dat die plakkers de pijn gaan aanpakken... volgende week met 't manneke naar de dermatoloog en dan de rest van de week laat ik me thuis verzorgen door de pedicure en de kapster... moeke mag ook iets hebben he... gisteren vrijdag was het onze maandelijkse blogmeeting... dat houden we nu al zo'n 12 jaren vol... 8 totaal verschillende personen met totaal verschillende achtergronden en het klikte direct en blijft klikken... tijdens die meetings wordt er heel wat afgepraat... we kunnen ook lucht geven aan onze diverse zorgen en vinden altijd een luisterend oor... tussendoor wordt er ook wel gelachen hoor... als we onze zorgen op tafel hebben gegooid gaan we ze weglachen... eigenlijk was de oorspronkelijke bedoeling onze computer problemen gezamenlijk aan te pakken maar dat zijn we onderweg vergeten... enfin als het maar plezant is.

Een lieve dame komt regelmatig mijn bibliotheek boeken ophalen en een verse oogst binnen gooien... dan drinken we koffie en praten we... zo ben ik stilaan een nieuwe wereld rondom mij aan het opbouwen want de oude kan ik vergeten... ik ga stilaan een oud besje worden dat zich op haar wenken laat bedienen... nooit gedacht dat het zo ver zou komen maar nood breekt wet en problemen zijn er om opgelost te worden.

't Manneke heeft het weer geflikt... stieken de auto gepakt en kans gezien een zijspiegel eraf te rijden... waar en hoe kon ik niet te weten komen... maar dat het ons geld gaat kosten weet ik wel... een vriendin raadde me aan de wagen te saboteren maar dat durf ik toch niet aan... als hij dat ding niet in gang krijgt is hij in staat de wegenwacht te bellen of liever mij te bevelen te bellen en wat dan... dat is wel een probleem dat ik nog niet kon oplossen... zijn auto is iets waar hij geen afstand van kan nemen... je weet wel mannen en hun wagen... que sera sera!!!

Sommigen zullen sakkeren omdat het regent... zeker de sukkels die de hele week op hun werkplek vastzitten... maar mij hoor je niet klagen... ik begin namelijk terug een beetje op krachten te komen na de voor mij uitputtende hete dagen... tja ik ben dan ook geboren in een bij uitstek sombere en natte novembermaand en dat verloochent zich niet... de vorige weken slofte ik door het leven als een verlepte pissebloem... momenteel ben ik nog wel verlept maar toch ietsje minder... ach tel je zegeningen en dat doe ik... de voorbije week was er een van doktersbezoekjes... dat zijn tegenwoordig de enige afspraakjes die ik nog maak... bij de tandarts kwam ik ervan af met een flinke poetsbeurt waarvan mijn tanden nog steeds nabeven... de controle voor mijn destijds geopereeerde heup was ook bevredigend... niets alarmerends gevonden... moet alleen pleisters plakken voor een slijmbeursontsteking... wat een vreselijk woord om uit te spreken... nu hopen dat die plakkers de pijn gaan aanpakken... volgende week met 't manneke naar de dermatoloog en dan de rest van de week laat ik me thuis verzorgen door de pedicure en de kapster... moeke mag ook iets hebben he... gisteren vrijdag was het onze maandelijkse blogmeeting... dat houden we nu al zo'n 12 jaren vol... 8 totaal verschillende personen met totaal verschillende achtergronden en het klikte direct en blijft klikken... tijdens die meetings wordt er heel wat afgepraat... we kunnen ook lucht geven aan onze diverse zorgen en vinden altijd een luisterend oor... tussendoor wordt er ook wel gelachen hoor... als we onze zorgen op tafel hebben gegooid gaan we ze weglachen... eigenlijk was de oorspronkelijke bedoeling onze computer problemen gezamenlijk aan te pakken maar dat zijn we onderweg vergeten... enfin als het maar plezant is.

Een lieve dame komt regelmatig mijn bibliotheek boeken ophalen en een verse oogst binnen gooien... dan drinken we koffie en praten we... zo ben ik stilaan een nieuwe wereld rondom mij aan het opbouwen want de oude kan ik vergeten... ik ga stilaan een oud besje worden dat zich op haar wenken laat bedienen... nooit gedacht dat het zo ver zou komen maar nood breekt wet en problemen zijn er om opgelost te worden.

't Manneke heeft het weer geflikt... stieken de auto gepakt en kans gezien een zijspiegel eraf te rijden... waar en hoe kon ik niet te weten komen... maar dat het ons geld gaat kosten weet ik wel... een vriendin raadde me aan de wagen te saboteren maar dat durf ik toch niet aan... als hij dat ding niet in gang krijgt is hij in staat de wegenwacht te bellen of liever mij te bevelen te bellen en wat dan... dat is wel een probleem dat ik nog niet kon oplossen... zijn auto is iets waar hij geen afstand van kan nemen... je weet wel mannen en hun wagen... que sera sera!!!

Sommigen zullen sakkeren omdat het regent... zeker de sukkels die de hele week op hun werkplek vastzitten... maar mij hoor je niet klagen... ik begin namelijk terug een beetje op krachten te komen na de voor mij uitputtende hete dagen... tja ik ben dan ook geboren in een bij uitstek sombere en natte novembermaand en dat verloochent zich niet... de vorige weken slofte ik door het leven als een verlepte pissebloem... momenteel ben ik nog wel verlept maar toch ietsje minder... ach tel je zegeningen en dat doe ik... de voorbije week was er een van doktersbezoekjes... dat zijn tegenwoordig de enige afspraakjes die ik nog maak... bij de tandarts kwam ik ervan af met een flinke poetsbeurt waarvan mijn tanden nog steeds nabeven... de controle voor mijn destijds geopereeerde heup was ook bevredigend... niets alarmerends gevonden... moet alleen pleisters plakken voor een slijmbeursontsteking... wat een vreselijk woord om uit te spreken... nu hopen dat die plakkers de pijn gaan aanpakken... volgende week met 't manneke naar de dermatoloog en dan de rest van de week laat ik me thuis verzorgen door de pedicure en de kapster... moeke mag ook iets hebben he... gisteren vrijdag was het onze maandelijkse blogmeeting... dat houden we nu al zo'n 12 jaren vol... 8 totaal verschillende personen met totaal verschillende achtergronden en het klikte direct en blijft klikken... tijdens die meetings wordt er heel wat afgepraat... we kunnen ook lucht geven aan onze diverse zorgen en vinden altijd een luisterend oor... tussendoor wordt er ook wel gelachen hoor... als we onze zorgen op tafel hebben gegooid gaan we ze weglachen... eigenlijk was de oorspronkelijke bedoeling onze computer problemen gezamenlijk aan te pakken maar dat zijn we onderweg vergeten... enfin als het maar plezant is.

Een lieve dame komt regelmatig mijn bibliotheek boeken ophalen en een verse oogst binnen gooien... dan drinken we koffie en praten we... zo ben ik stilaan een nieuwe wereld rondom mij aan het opbouwen want de oude kan ik vergeten... ik ga stilaan een oud besje worden dat zich op haar wenken laat bedienen... nooit gedacht dat het zo ver zou komen maar nood breekt wet en problemen zijn er om opgelost te worden.

't Manneke heeft het weer geflikt... stieken de auto gepakt en kans gezien een zijspiegel eraf te rijden... waar en hoe kon ik niet te weten komen... maar dat het ons geld gaat kosten weet ik wel... een vriendin raadde me aan de wagen te saboteren maar dat durf ik toch niet aan... als hij dat ding niet in gang krijgt is hij in staat de wegenwacht te bellen of liever mij te bevelen te bellen en wat dan... dat is wel een probleem dat ik nog niet kon oplossen... zijn auto is iets waar hij geen afstand van kan nemen... je weet wel mannen en hun wagen... que sera sera!!!