Berichten van 1 oktober 2023 tot 31 oktober 2023

Ik las net iets op een van de blogs over jagers en dat diepte herinneringen op... een van onze vroegere badminton vrienden kweekte op zijn domein fazanten om er later met zijn zakenvrienden op te kunnen jagen... nu was ik in die tijd al niet op mijn grote mond gevallen en als fervente dierenvriend vertelde ik hem dat ik dat niet echt leuk vond... er volgde natuurlijk een hele rits van commentaren op... pro's en contra's allerhande... nadien gingen we samen een pint drinken en alles was weer prima... een hele tijd later werden we met nog enkele paren uitgenodigd bij hen tegen 8 u... zoals de boerkes aten wij altijd met de kinderen om 6 u... soep, hoofdgerecht, dessert... nadien maakten we ons klaar om uit te gaan voor... zoals wij dachten... een borrel en een babbel... toen we aankwamen viel ik bijna van mijn stokje toen ik de feestelijk gedekte tafel zag uitgerust met een batterij van couverts en glazen... we gingen aan tafel en ik heb me de hele maaltijd met muizenhapjes doorgeworsteld... de wijn hielp gelukkig wel wat... op een van de gerechten brak ik bijna een tand op... geloof het of niet... een stuk fazant... ja één van die slachtoffers waar in de mijne nog een hagelkorrel zat... toen de maaltijd erop zat heb ik alles opgebiecht tot groot jolijt van de hele bende en ik heb het nog lang mogen horen... mijn echtgenoot heeft genoten van het diner... ik niet erg... en die hagelkorrel was de wraak van de fazant... jammer genoeg gericht tegen de verkeerde persoon... mijn tand kwam er met de schrik vanaf... we zijn nog vaak bij hen uitgenodigd maar dan zonder diner... ze hadden in hun kelder een aparte speelruimte ingericht waar we samen met de vrienden mochten komen feesten... zalige herinneringen... en fazant heb ik sindsdien nooit meer gegeten... ook konijn staat nog altijd op mijn zwarte lijst omdat wij 8 jaar lang een salon konijn hebben gekoesterd... kikkerbillen heb ik ook geschrapt nadat ik las hoe ze die diertjes mishandelen... en nu we oud zijn komt vlees nog in mini stukjes op ons bord terecht... de Groenen kunnen trots op ons zijn.

OEPS... na weer een mislukte poging om hier iets te plaatsen neem ik de pen ter hand etc. etc.... tja zoals nog al eens gebeurt in de vroege ochtend terwijl ik wat na lig te soezen had ik een briljant idee om jullie te verblijden... na mijn dagelijkse routine met mijn dagelijkse afkeer te hebben afgewerkt zette ik me aan de pc en begon te tikken... net toen ik wilde afronden vloog alles weg... zomaar... ik had niet de moed en de tijd om van voorafaan te beginnen en nam me voor het later eens te proberen... intussen kwamen er allerlei digitale problemen aanzetten... ik moest online enkele bestellingen plaatsen en alles liep in het honderd... bestelling geannuleerd maar wel al betaald... dan een andere site die mijn account niet meer kon vinden... en nog een andere met dergelijke problemen... uren en uren trachtte ik de boel weer op orde te krijgen en zoals jullie ook weten... dat loopt echt niet vlotjes... uiteindelijk werd alles opgelost... tenminste 2 van de 4... de rest moet ik nog afwachten.

Zoals je misschien al vermoedde ben ik door al dat gedoe mijn briljant idee kwijt geraakt... misschien dat ik morgenochtend nog eens een oprisping krijg.

Met al dat verliep mijn week ietwat onrustig... zeg maar chaotisch... ik kreeg ook nog het trieste nieuws te verwerken dat de hond van zoonlief weer moet geopereerd worden... het dier heeft al kanker gehad en nu heeft hij weer verdachte bulten gekweekt die eruit moeten... zoon zit in de put en ik erbij... het beest is nu 9 geworden en heeft al veel ellende gehad... zoals ik al eerder zegde... zoon is een van die mensen die pech aantrekken zoals een paardenstront de vliegen... excuseer me de uitdrukking... we zitten dus beiden in angstige afwachting.

Wat het weer betreft mogen we niet klagen... ja het is frisser geworden en de verwarming draait lustig... verleden jaar zette ik de thermostaat op 21 maar nu heb ik in een golf van roekeloosheid en spilzucht hem een graadje hoger gezet... ik weiger mijn laatste levensjaren/maanden/weken/dagen kou te lijden want een trui meer en sokken hielpen niet echt mijn oude botten te verwarmen... bij de jaarlijkse afrekening zal ik het misschien betreuren maar ja dat is dan maar zo... ik heb al wel onze voorraad voer aangevuld... gisteren kwam de slager en mijn diepvrizer zit vol... vandaag de supermarkt met nog wat aanvulling... moesten we ingesneeuwd geraken wij zullen niet verhongeren.

Vorige week had ik de thermostaat terug op winter niveau gezet maar tot vandaag bleef het stil en koud... koppig en ook optimistisch zoals ik ben wachtte ik al bibberend en hopend op enkele straaltjes zon die onze op het zuiden gerichtte living zou opwarmen... die straaltjes werden jammer genoeg afgewisseld met lange donkere wolken zodat we bleven bibberen... gisteren legde ik teleurgesteld mijn Damarke al klaar en een dikkere trui voor 't manneke... welnu... vanochtend stapten we een lekker warme badkamer in... wat een genot... ik had haast de radiator een kusje gegeven maar hield me nog net op tijd in... dat ding zou te hard schrikken en misschien stilvallen... nu zit ik wel met gemengde gevoelens... het is nu warm en gezellig maar als ik aan de volgende gasfactuur denk weet ik het niet meer... ach ja we mogen ook niet klagen... tot midden oktober zonder verwarming gemoeten... zwijgen Myette!

Ik zit nu uit te blazen van enkele uitputtende huishoudelijke taken... onze echtelijke sponde uitgedost met (nog) frisse lakens maar wel met de winter donsdeken erop nu... dat (nog) slaat op de overgang met flanellen lakens die ik steevast in de winter gebruik... akkoord of niet IK hou me eraan en als het heel koud is voelt het heel wat lekkerder als je tussen flanel kruipt dan tussen dunne katoenen lakens... daarna de vuile boel in de wasmachine gepropt... tenminste al de helft... dat wordt wasdag vandaag... dan enkele zomerspullen uitgewassen... niet veel want ik kom weinig buiten en dos me dan gemakshalve bijna altijd uit in dezelfde outfit... dat scheelt weeral een slok op een borrel... dan op zoek naar de waterbakjes voor de radiatoren en die plaatsen... de planten hun wekelijkse borrel geven... het klaar te maken voer voor vanavond uit de vriezer sleuren... en alsof dat niet genoeg is enkele oefeningen uitvoeren... ja je zit op het net en wordt overspoeld met goede raad om je oude karkas wat trager te laten roesten... en ik... ik kan het niet laten om dat eens te proberen... jammer genoeg ontbreekt me het aan uithoudingsvermogen... de kinderen lachten me er steeds mee uit... "ons ma heeft weer eens iets nieuws ontdekt, benieuwd hoe lang dit gaat duren" en ja zo ben ik... nog altijd leergierig al weet ik niet waarom ik nog de moeite doe... en deze oefeningen zouden heel gemakkelijk moeten zijn maar mijn oude botten zijn niet akkoord... dus dan maar bloggen.

Woensdag komt mijn nieuwe poetshulp... ik denk dat ik wat ga oefenen in gebarentaal want blijkbaar kent ze geen woord Nederlands... dat gaat plezant worden... zij staan kijken terwijl ik toon hoe het moet... wie gaat er het meest moe zijn denk je?

Even pauze tot dochter en schoonzoon hier zijn... het was me het weekje wel... zoals ik al vertelde was de schilder hier en die klus duurde drie volle dagen... dagen dat ik paraat moest blijven en koffie aandragen... je mag je gelukkig prijzen als je iemand kunt strikken die klussen wil opknappen en die persoon moet dan in de watten gelegd worden... donderdag was ik vrij maar moest op oogcontrole naar de kliniek hier... daar hebben ze me volle twee uren bezig gehouden met allerlei tests... en alsof glaucoom nog niet genoeg is kwam er ook nog eens maculadegeneratie bij... tja oud zijn is knudde... dan tevoet naar huis en ik had niet mijn beste dag... ik was gewoon gereed voor het stort... zit ook nog altijd met die verrekte rugpijn.

Ik had ook nog van de gelegenheid gebruik willen maken om die factuur te bespreken... had gelukkig van de vorige copies gemaakt en die stonden nog op mijn pc... heel het boeltje uitgeprint en mee naar de kliniek genomen... toen ze met die testen klaar waren was het kantoor gesloten... dus vrijdag ik terug op pad... en het goede nieuws is dat ik die factuur niet moet betalen want die was dubbel geboekt... je ziet dus dat je alles moet controleren of je wordt in de sacoche gezet... het ging hier wel om een dikke 500 euro... wie weet hoe vaak dit gebeurt maar dan met kleine bedragen zodat het niet opvalt.

Ik kwam dus doodmoe maar gelukkig thuis en dacht op mijn lauweren te gaan rusten... verkeerd gedacht... man wilde perse weer een poging wagen zijn postzegels te verkopen en vroeg me mee te rijden... wat doe je dan... die rit ga ik niet vlug vergeten... nergens een parkeerplaats te vinden maar mijn koppige echtgenoot wilde niet van opgeven horen... hij bleef rondrijden waarbij hij halsbrekende toeren uithaalde... bij het achteruit rijden tegen een paaltje gebotst... ik heb peultjes gezweet en smeekte terug naar huis te rijden... jawadde... tenslotte zijn we op een bewaakt parkeerterrein gereden waar we 8 euro moesten voor neer tellen... en dàt met een man die nooit parkeergeld wil betalen en liefst 100 x rond rijdt... hij weg met zijn postzegels en ik aan het bekomen in de wagen... natuurlijk was het weer noppes... 8 euro kwijt en een jaar van mijn leven voor niets.

Zaterdag kwam zoon met zijn hond... een lief dier maar onstuimig en verre van elegant... na hun vertrek moet ik de meubelen terug op hun plaats schuiven... vandaag komt dochter... zo is de week rond... ik hoop de volgende wat rustiger want mijn ouwe knoken kunnen het niet meer aan.

Ik trek me even terug voor ik me weer in mijn huishoudelijke plichten stort... deze misschien laatste nazomerdagen ben ik weer aan handen en voeten gekluisterd... tja de meneer die ons beloofde het schilderwerk van de tuin-terras-reling te doen besloot dat dit deze week moest gebeuren... zodoende ben ik weer de pineut... vroeg opstaan om mezelf toonbaar te maken... deur openen want 't manneke komt aan die duivelse camera-bel niet aan... koffie serveren en paraat staan als die meneer iets nodig heeft of moet weten... intussen gebeld met het poetsbureau want mijn huidige hulp heeft besloten tijdelijk te stoppen om hun pas gekochte huis in te richten... aangezien ze ook 3 kinderen heeft wordt buiten huis werken te moeilijk... ze zou echter wel 1 zaterdag om de 2 weken bij mij willen werken maar dan zwart... tijdelijk... voor mij is dat een dilemma... ik heb het bureau nu gevraagd of ze aub iemand anders kunnen vinden zelfs een die geen Nederlands kent... desnoods gebruiken we gebarentaal... nu wacht ik in spanning af... morgen moet ik... of moet ik zeggen "mag" ik buiten voor oogcontrole... aangezien ik dan toch in de kliniek ben ga ik proberen de dienst facturatie te bereiken want men heeft me een factuur gezonden met hetzelfde bedrag dat ik in juli ook al betaalde... nu die dienst vinden en ze overtuigen... oef... echt niets waar ik met plezier naar uitkijk... ben weer één bundel zenuwen.

Die meneer is nu al vlijtig aan 't schilderen... hij heeft ook eventjes onze verstopte lavabo tot de orde geroepen en de lekkende kraag idem dito... ook het water van de verwarmingsketel bijgevuld zodat het ding klaar staat om in gang te springen als het moet... ik dank de hemel en al zijn heiligen voor het feit dat er nog handige mannen bestaan... als er geen enkele in mijn buurt is trek ik me aardig uit de slag... ja je moet wel als je een echtgenoot hebt zonder technische knobbel... omdat ik een vader had die letterlijk van alle markten  thuis was ben ik in het begin van ons huwelijk vreselijk geschrokken toen ik ontdekte dat zelfs een nagel in de muur kloppen voor hem een zware taak was... wat doe je dan... het zelf maar doen nietwaar om de schade te beperken... mettertijd deed ik meer en meer en man vond dat heel handig en deed zelfs geen moeite meer... iets wat hij wel goed kan is commanderen wat en hoe het moet... een van onze vrienden vroeger noemde mij eens "meid voor alle werk" en zo is het... gelukkig mag ik mijn loon zelf bepalen en van tijd tot tijd beloon ik mezelf met een extraatje.

Voilà mijn vrije tijd zit er weeral op... terug naar de galeien... tot nog eens!