Berichten van 1 augustus 2012 tot 31 augustus 2012

Na doorstane transpiratie-tijden begin ik stilaan terug m'n eigen zichzelve te worden... stilaan zeg ik want deze laatste week ben ik zo braaf geweest dat het m'n oren uitkomt... zondag niet naar de golf omdat het regende en ook omdat ik gewoon geen zin had om me te verplaatsen... gisteren mijn kroost gevoed... zoon had vakantie en kon daardoor ook eens mee genieten van moeders pappot... nu het was geen pap hoor... te warm om het fornuis te gebruiken dus kregen ze een koude schotel opgediend met als dessert een assortiment taartjes uit de diepvries... ik heb die wèl eerst ontdooid vooraleer ze op te dienen... haha... het was echt een maaltijd "van de luie huisvrouw" zoals een vriend van ons het eens plastisch beschreef... in mijn jonge jaren zou ik krom gestaan hebben van schuldgevoelens... die tijd is gelukkig voorbij... vandaag rust ik uit van de gedane inspanningen... oeps... en pep mezelf op voor de tandarts morgen... kies eruit of restaureren... wat gaat het worden... voor de rest weer geen nieuws... zoals ik al zegde... ik ben zo braaf dat ik er zelf van walg... maar wacht... eens die tand in orde ga ik terug de hort op!

Ik twijfelde of ik de moeite zou nemen iets te schrijven want zo te zien is iedereen hier in rook opgegaan maar ja... heb zonet een grote strijk gepleegd (amaai mennen amaai was dàt zweten) en ik zette me bij den Buddy om effe op adem te komen en vermits ik hier dan tòch ben kan ik evengoed iets neerzetten... voilà... dit was het dan... heb niets anders te melden dan dat ik me HOT voel... maar dat is waarschijnlijk geen verrassend nieuws... ik trek me dus terug en weer aan de fles... doei!!!

Ik hoorde zojuist dat de volgende dagen ietwat koeler worden... mij ga je niet horen klagen dan... ik hou wel van wat zon maar ze mag ook weer niet overdrijven... de voorgaande hete dagen hebben me zowat tot op het bot uitgeknepen... er schiet niets meer over dan een uitgewrongen lap... pardon... uitgewrongen is niet het juiste woord... er blijft water uit me stromen... ik probeer het peil in evenwicht te houden door doorlopend bij te tanken maar tevergeefs... niettegenstaande mijn strijd tegen de uitdroging had ik een ietwat drukke week... woensdag met de kinderen Moederdag gaan vieren met een etentje... besproeid met een lekker wijntje... donderdag de brieven voor de club de deur uitgewerkt... ben ik weer even gerust... dan vrijdag de tocht naar Brussel... ik zat al van voor de middag met maagpijn van de zenuwen want elke keer loopt er wel iets mis... en het was weer van dattum... hoewel ik doorlopend riep tegen 't manneke : RECHTDOOR RIJDEN... zag hij weer kans de verkeerde afslag te nemen met alle miserie vandien... en dan koppig volhouden dat HIJ goed zat en IK verkeerd... waarom kunnen mannen nooit ongelijk bekennen... na veel omwegen en de weg vragen aan iedereen die we te pakken konden nemen zijn we tenslotte bij de vrienden aanbeland..; we hebben er gezellig in de tuin gezeten en gegeten... toen het tijd werd voor de terugtocht was het weer van dattum... de volgende dag kwam zoonlief met mijn moederdag-geschenk aanzetten... een GSP... we hebben hem vandaag uitgetest en de Hollandse dame op dat ding heeft ons van de golf goedgunstig naar ons huis geloodst... goed voor wanneer we ooit eens niet meer weten waar we wonen... als ik al eens over een GPS sprak vond manlief het niet nodig want hij weet het altijd wel beter maar nu we dat ding hebben zit hij verlekkerd naar die Hollandse juffrouw te luisteren en doet braaf wat ze zegt... tot hiertoe dan toch.

De rest van deze hete dagen hebben we doorgebracht in liggende toestand in onze tuin... met regelmatig een tocht naar binnen om het inwendige te verfrissen... ik ga zo dadelijk nog eens bijtanken voor ik het bed induik. 

Tot mijn afgrijzen ontdekte ik zonet dat ik alweer achteraan kom hupsen met mijn blog... de tijd vliedt en wij zwemmen er op "zijn hondjes" achter... waarmee ik wil zeggen dat ik het gewoon niet meer bij kan houden... enfin niets aan te doen... beter laat dan nooit toch... niet dat er veel te vertellen is... alleen dat het nu toch zomert en ik eindelijk eens enkele namiddagen heb kunnen genieten van de rust en het vogelgesjirp in mijn tuintje... tenminste als niet een of andere buurman de onzalige gedachte heeft zijn gazon te gaan maaien... waarom die mannen dat perse in de namiddag moeten doen gaat mijn verstand teboven... petanque en golf gingen gewoon door in een zalig temperatuurtje... voor mij dan toch want ik hoorde rondom mij toch wat gemor over die koude wind... tja... wat 't manneke betreft die kreunt en steunt dapper verder... we overdachten acupunctuur maar de betreffende persoon is natuurlijk in verlof... echt geen goeie periode om in panne te vallen... iedereen zit ergens te bakken in zuidelijke streken... dan maar wachten op het verdict van de neuroloog in september... mijn afgebroken kies moet ook wachten tot einde van deze maand... intussen eet ik heel profijtelijk en traag en ook minder want na een half uur kauwen op één hap ben ik het beu en is mijn goesting over... haha... zo heeft alles ook een voordeel... ik spaar eten uit om de tandarts te kunnen betalen... onze clubvoorzitter kwam me intussen werk geven... die man weet zijn momenten goed te kiezen... zitten we maanden in de regen en dan als het eindelijk zomert komt hij af met werk dat natuurlijk dringend af moet... dus ben ik in de voormiddag vroeg aan de slag gegaan... de namiddag was voor ontspanning... en dan 's avonds weer werken... gezien de olympiade toestanden was er toch geen kans voor mij om aan de TV te geraken want die was constant bezet door 't manneke... ik heb zojuist nog wat gewerkt en nu is het wachten op telefoontje van mijn "baas" op de laatste instructies... als die binnen zijn kan ik het boeltje afwerken en naar het copycenter trekken... zal weer blij zijn als heel die reutemeteut de deur uit is... vrijdag trekken we naar Brussel... onze vrienden daar bezoeken... ben benieuwd of we het gaan halen van de eerste keer... ooit namen we 2x de verkeerde afslag met alle ellende van dien... tja Brussel ligt echt niet in onze bovenste schuif... nu moet ik dringend manlief gaan voederen... tot later nog eens!!!

Effe rust.. dacht ik... na een drukke week van minder aangename zaken zoals bezoekjes aan kliniek en dokter voor 't manneke... en afgesloten door een ontspannende namiddag met de blogmaatjes... dacht ik even op m'n lauweren te gaan rusten... jawadde... heb die lauweren niet kunnen vinden... toen ik zaterdagnamiddag een zonde wilde begaan en een chocolaatje in m'n mond stopte kreeg ik zelfs de tijd niet om te proeven... plots klonk er een oorverdovend gekraak uit desbetreffende opening... ontzet spuwde ik de hele boel uit met inbegrip van chocola en een halve kies... een ravage mannekes... die kies... de laatste die ik nog over had aan die kant... was tot op het tandvlees afgebroken samen met de vulling... nu moet ik eten met een half gebit en ik zit dus uuuuuren aan tafel zeer zuinigjes te kauwen... gggrrrr...
het probleem is nu mijn tandarts te pakken te krijgen en ze te overhalen me te helpen voor ik nog vel over been ben... vandaag lukte het alvast niet... morgen nog eens proberen.

En of dat nog niet genoeg is... deze ochtend merkten we tot onze ontzetting een nest maden die uit de vuilemmer in de keuken kropen... blijkbaar heeft er weer zo'n rotvlieg kans gezien in die bak te kruipen en er haar kroost te deponeren... ik kon dus op m'n nuchtere maag... gelukkig maar dat ik nog niet gegeten had... in de keuken rondkruipen om die beesten te vangen... al gruwelend en knarsetandend... allee voor zover dat mogelijk is met een half gebit... en die beesten zijn verdomd rap hoor... terwijl poes er uiterst geïnteresseerd bijzat... WIL DE VROUW SOMS SPELEN???

Een uurtje later... na het ontbijt... kreeg ik telefoon van onze voorzitter... weer werk aan de winkel voor mij... er komen dus nog drukke dagen... wat onze 4-daagse trip naar Somerset betreft... die is van de baan geveegd... in plaats daarvan mogen we de neuroloog gaan bezoeken die ons moet uitleggen of er iets te doen is aan de rug van 't manneke...
 we hopen het natuurlijk maar het bijgevoegde rapport bij de MRI scan sprak van "degeneratieve zus en zo"... dan weet je het wel... versleten werk!

Intussen neem ik het er nog even van... speel wat met den Buddy... plaag de kat... vertroetel het manneke... allee dat ga ik zo dadelijk doen na afsluiting van mijn blog... ik heb gelukkig zaterdag en zondag nog kunnen petanquen en golfen... jaja ne mens moet op tijd gelucht worden he.