Berichten van 1 januari 2015 tot 31 januari 2015

Na enkele spannende en bange weken keerde de rust terug in huize Myette en sjokken we in een gezapig senioren loopje verder... het leven gaat verder en we gingen met de club naar een opvoering van poppentheater Van Campen... nog altijd een topper... gevolgd door een Duvel in café Noord en een etentje samen met nog een stel vrienden bij de Chinees... een verse lading brieven werd klaargestoomd en verzonden zodat de clubleden en ik een tijdje zoet zijn... de kat werd herhaaldelijk tot de orde geroepen maar tot hiertoe krijst ze onverminderd verder telkens ze iets wenst... het is opmerkelijk dat ze het alleen doet als ze ons in de buurt weet want 's avonds laat gaat ze de garage in voor de nacht en dan geeft ze geen kik meer... ik bereid me voor op mijn nieuwe lens d.w.z. dat ik voorzie die hele week mijn neus niet buiten de deur te steken zodat ik moet zorgen dat we voldoende voer en bijhorende artikelen in huis hebben... gisteren woensdag moest ik de deur uit  en... owee... ik werd bijna de straat uit geblazen... vandaag donderdag werd er ons weer vandatte beloofd maar tot hiertoe hebben we een mooi blauwe lucht en een mager zonnetje... benieuwd of dat zo gaat blijven... misschien ga ik dan wat shoppen... misschien... als ik mijn luie knoken van die stoel kan losrukken... zoals je kunt zien niets schokkends gebeurd deze week... gelukkig maar!

OEF en nog eens OEF... na 2 weken in spanning te hebben gezeten... weken waarin er vanalles door je hoofd spookt... wat als... weken dat je die spookbeelden probeert te verdringen... wat soms even lukt maar die altijd toch weer opduiken... hebben we eindelijk vandaag de uitslag gekregen... normale slijtage maar niets kwaadaardigs... een hele opluchting... toch maak ik me kwaad... die uitslag zou naar onze huisarts gestuurd worden... iets wat ze verzuimden te doen... de dokter zou ons bellen zogauw hij iets wist... wij dus wachten en wachten... tevergeefs... vandaag wij de dokter gebeld... die wist nog niets maar zou informeren en ons bellen... weer wachten en weer tevergeefs... tot 't manneke... op van de zenuwen... zèlf naar de kliniek is gestapt en daar uiteindelijk een copie van het rapport heeft weten te ontfutselen aan de behandelende arts... eindelijk kunnen we ons ontspannen... ik ben zo ontspannen dat ik moeite heb me wakker te houden... wilde toch eerst het goede nieuws vertellen voor ik in elkaar zak gelijk een drilpudding.

Een stormachtige week is weer ten einde en gelukkig maar... ik weet niet hoe het met jullie zit maar storm maakt mij bang... eigenlijk alle extreme toestanden vind ik onplezierig... hevige regen... hittegolf... storm... onweer... ik heb er een hartsgrondige hekel aan... de ramenwasser die dinsdag wilde komen moest afzeggen wegens te gevaarlijk... zoon heeft maar 1 nacht kunnen werken wegens te gevaarlijk... blij dat het momenteel wat kalmer.

Vrijdag met de kinderen onze 4 verjaardagen gaan vieren met een etentje en het was heel gezellig nog eens samen aan tafel te zitten met een lekker hapje en een drankje... een hapje waar ik zelf geen uren voor in de keuken moest staan... zaterdag werden de ramen gewassen en klom de loodgieter ons dak op... hij heeft de kaduuke plaatsen opgelapt maar denkt dat wij in de heel nabije toekomst in kosten zullen vallen voor een nieuwe dakbedekking... van wat dat gaat kosten heb ik geen flauw benul... zal eens moeten op zoek gaan naar een netrouwbare dakwerker en informeren of onze portemonnee dit zal overleven... zaterdagavond nog zoon en hond op bezoek gehad en dat is voedertijd voor beurtelings zoon en hond... voor elk hapje dat zoon in zijn mond stopt moet hond er ook eentje hebben of hij kijkt zo zielig dat je hart ervan zou breken.

Vandaag zondag had ik een "restauratiedag" gepland... d.w.z. dit oud gebouw hier bijverven en plamuren... haren gekortwiekt... voeten zijn voor morgen want dan komt de pedicuurster... morgen sta ik dan van kop tot teen gewapend voor de strijd... welke strijd... dat zullen we wel zien... morgen moet ook 't manneke voor die botscan gaan en ik zit echt "met een ei" dat het verdict niet goed zou uitvallen.

Dinsdag weer vergadering van de club... ik heb al een voorlopige planning gekregen van onze ondervoorzitster en die is welgevuld... ik bedoel hier wel de planning en niet de... dat belooft... travakken Myette... na de middag ontmoeten we de golfvrienden in de koekestad voor een babbel en misschien een hapje nadien... ja we nemen het er nog even van... pluk de dag nietwaar.

Wel wel en ik die blij was uit 2014 te zijn en hoopte op een beter jaar...jawadde... gisteren draaide ik me nog eens zalig om in bed toen ik plots een vreselijke klap hoorde... 't manneke was al opgestaan en ik dacht direct : "die is van de trap gevallen" maar toen ik de gang opstormde hoorde ik gekreun uit de badkamer... en ja man lag daar languit op de vloer... toen ik "heel slim" vroeg wat er gebeurd was kreeg ik als antwoord een verwarde blik en nog meer gekreun... hij dreef van het zweet en ik dacht direct aan een beroerte... liet hem even liggen en probeerde dan hem recht te laten zitten... dat ging... dan helemaal recht en terug naar zijn bed gebracht... de dokter gebeld die na een uurtje aankwam... ondertussen had ik hem al op de rooster gelegd... naam... jaartal en zo gevraagd... dat wist hij allemaal maar het kwam er heel traag uit en hij kon moeilijk de woorden vinden... toen ik hem vertelde hoe ik hem gevonden had en een kussen onder zijn hoofd had gelegd wist hij daar niets van... de arts vond dat we naar de spoed moesten voor een algeheel onderzoek... de buurman gevraagd om ons naar de kliniek te brengen en daar zaten we... een volle wachtzaal en maar wachten... manlief was inmiddels al meer op zijn positieven gekomen en wilde al na een half uurtje terug naar huis wat de dienstdoende verpleegster ons afraadde... gelukkig zijn we gebleven want ze hebben hem daar van kop tot teen doorgelicht... als je dan eindelijk aan de beurt bent moet je je uitkleden en krijg je zo'n sexy ziekenhuishemd aan en mag je op een bed gaan liggen en dan begint de cinema... bloed aftappen... bloeddruk meten (die was 19)... film van het hart... dan met bed buiten voor foto's van de longen... de hersenen... tussen elk bedrijf door wachten... ik werd naar een voorlopige kamer gebracht... kreeg een kop koffie... en maakte dankbaar gebruik van het toilet daar en wachtte... na een tijd reden ze man de kamer in om op de uitslag te wachten... en daar zaten en lagen we... tussenin kwam er nog een jong doktertje man wat bepotelen en ging weer weg... enfin we kwamen op spoed om half elf en mochten naar huis om half acht... het resultaat van het hele gebeuren... dat ze niets gevonden hebben waar hij door zou gevallen zijn... alleen door een bijkomende scan hadden ze enkele vlekken op de ruggengraat gezien die ze niet konden thuisbrengen en ze vonden dat hij een botscan moest hebben om te weten of het goedaardig of niet was... morgen gaan we naar de huisarts en vragen hem of het wel de moeite loont dit te laten doen... stel dat het kwaadaardig is... 't manneke kennende zal hij niet meer te genieten zijn... misschien beter zo laten... tenslotte heeft hij er geen last van... misschien raa maar na de hele dag niets te hebben gedaan dan zitten was ik kapot en lag om 9 uur in bed... adrenaline finaal op.

Zo dat was om 2015 in stijl te beginnen... wat er dan allemaal door je heen gaat is niet te beschrijven... ik verwachtte helemaal niet dat hij zou naar huis mogen en was al een lijst aan 't maken van alles wat er moest gedaan worden en wie er moest verwittigd worden... man begon weer over euthanasiepapieren gaan halen en ik... die de boot al jaren afhield... ben nu ook van gedacht veranderd en we gaan die formulieren in orde maken zo vlug we kunnen... onze buren hebben dit al jaren geleden geregeld... wij werden getuigen en toen we de papieren tekenden vertelden ze ons dat we ook op de koffietafel werden uitgenodigd... weer iets om naar uit te zien!

In afwachting hiervan hebben we vrijdag met de kinderen een etentje om al onze verjaardagen te vieren... ik was eerst... dan zoon... dan man... dan schoonzoon... alleen dochter moet nog wachten op de hare wat ze met plezier doet want ze verjaart ook niet meer gaarne.

Pluk de dag!

Na een zware week en even zwaar stormweer was ik aan wat rust toe... gisteren nog bezoek gehad van ons vroegere overbuur-meisje met haar vriend... die vriend is een Koerd die tot zijn 12e in Turkije leefde en toen met zijn ouders... broers en zussen...  naar België kwam wonen... hij volgde de tolkenschool waar hij buurmeisje leerde kennen en verliefd werd... ze zijn onlangs samen gaan wonen en zo te zien gaat het prima tussen die twee... hij is dan ook een lieve en attente jongeman die zich helemaal aan het leven hier heeft aangepast... toen ik hem aarzelend vroeg of hij mee een glaasje schuimwijn met ons wilde drinken... die aarzeling omdat ik niet wist of hij als moslim alcohol dronk... ja dus want hij was niet fanatiek... haha helemaal een man naar mijn hart... een moslim die zich niet liet wijsmaken dat de profeet woedend was om een paar grappen... en eentje die ook luisterde als zijn vrouw het niet met hem eens was... dat buurmeisje is een echt schatje en ik heb hem gewaarschuwd lief voor haar te zijn of...

In de late avond kwam zoon nog aanzetten met een grote zak snoepgoed voor vaders verjaardag... tja die pa is een fervente snoeper en zoon wist niet wat hij hem nog kon kopen dus nu zitten we met een hele collectie pralines en chocolaatjes... genoeg om ons een heel jaar te voeden... tenminste als ik braaf ben en ook mee mag snoepen... aangezien dochter op hetzelfde idee kwam is onze snoepkast goed gevuld... na zoon en hond te hebben bijgevoederd heb ik hen om 12u de deur uitgezet... zoals ik al eens heb verteld ben ik dringend aan rust en stilte toe na urenlang te hebben moeten praten en luisteren... zodoende vandaag trek ik me terug met een boek... afgewisseld met een bezoekje aan mijn Buddy... door het late uur voelde ik me vanmorgen niet echt uitgeslapen en ging nog wat op bed liggen na het ontbijt... daar lag poes ook en zodra ze me zag kroop ze boven op mij en nestelde zich op mijn buik waar ze me genoeglijk begon te kneden... ik voel me nu stukken beter na dat extra dutje en de massage.

Ditmaal ga ik het niet eens hebben over mezelf en mijn armzalige avontuurtjes maar over het wereldgebeuren... die wereld gaat met rasse schreden naar de kl...n en ik begin stilaan blij te worden dat ik al zo oud ben en de totale ondergang niet meer zal meemaken... ik beklaag echt de volgende generaties die zullen moeten afrekenen met allerlei soorten extremisten... wat bezielt die mensen toch... ze willen de hele wereld bekeren tot de islam maar door deze methodes bereiken ze alleen maar dat meer en meer mensen zich gaan afzetten en haat voelen tegen een "godsdienst" die zich niets aantrekt van mensenlevens en alleen maar dwang en terreur kent... die aanslag op de krant "om de profeet te wreken"... heb je ooit al zo'n onnozel excuus gehoord om je eens lekker te buiten te gaan aan een schietpartij... wat moslims ook eens moeten leren is zich niet te ergeren aan wat grappen over de islam... dat doen wij christenen al jarenlang... wij lachen ook met onszelf en dat kunnen zij blijkbaar niet... triest is dat... er is toch niets zo grappig als mensen die zichzelf te serieus nemen... we hebben allemaal zo onze idiote gewoontekes en je kan er beter om lachen.

Zijn er mensen die zich ergeren aan mijn zienswijze... ze mogen mij gerust op de vingers tikken... ieder zijn mening...ook DAT is DEMOCRATIE

rrDe vorige dagen waren aan de drukke kant... 't manneke die op en af het dak moest kruipen met assistentie van 't vrouwke want manlief is ook niet meer van de lenigste en de vrouw moet dan standby zijn om eventueel in te grijpen bij problemen... wat de vrouw ook moet doen is de nodige telefoontjes plegen om een bereidwillige loodgieter aan de haak te slaan wat haar gelukt is.. de buren vragen op een drink om het nieuwe jaar in te zetten op een leuke manier... diezelfde dag zoon met hond op bezoek... zondag bij vrienden gaan eten... maandag op oogcontrole en tevens de datum vastleggen voor de operatie (nieuwe lens) aan dat oog... het kostte me wel enkele uren want voor ze dat oog langs alle kanten bekeken... bedruppeld... bespoten en opgemeten hebben ben je al 4 keren opgeroepen met telkens een wachttijd ertussen... dan kamer bespreken... bloed laten aftappen... cardiogram... papieren invullen... te voet naar huis en daar vond ik dan weer een andere buur waar ik gezellig moest mee zitten keuvelen hoewel ik liefst was gaan liggen om van de stress te bekomen... vandaag laatste kine bezoek met als afsluiter de supermarkt... morgen de gynecologe voor de halfjaarlijkse controle... zaterdag weer andere buren op bezoek... ik zal wel een asociaal wezen zijn maar ik ben dringend aan rust toe... een hoekje waar man en poes me niet kunnen vinden... alleen een boek als gezelschap... allee mannekes ik ga slapen... hoop maar dat de bedmijten me niet zullen lastig vallen... doei!