Berichten van 1 juni 2026 tot 30 juni 2026

Ik schrijf even in koel blauw omdat ik droom van water nu... na die ondraaglijke hitte van vorige dagen begin ik weer even mezelf op te krikken... ik zat of liever lag in overlevingsmodus met de focus op drinken... natte nekdoeken... hoe in hemelsnaam wat eten binnen krijgen... meer zat er niet in... en de uren en dagen aftellen naar verlichting... vandaag was het zover... vroeg opgestaan en de deuren open gezet en joepie er kwam zowaar een frisse bries binnen gehuppeld... ik begon bijna mee te huppen... plots kreeg ik een energie shot en besloot de voortuin te vegen want die lag vol blaadjes en takjes... dat gedaan zijnde was ik natuurlijk aan wat rust toe maar toch zeer tevreden met mezelf... na het middagboke de tuin in getrokken... ligbed opgezet en me liggen wentelen in koele frisse lucht... rond 4 u kreeg ik warempel terug de kriebels en begon ik de tuin te fatsoeneren... de helft ervan toch... het deel dat in de schaduw ligt... fier vulde ik de groene container en sleepte hem naar buiten... nog de witte en de blauwe zak erbij voor de vuilkar morgen... et voilà madame was gelukkig omdat ze goed gewerkt had en zich weer voelde leven maar al die inspanningen vragen hun tol en ik moest mijn oud karkas weer naar dat ligbed slepen...na het sobere avondeten wat TV gekeken... dan naar bed... en dan kreeg ik het weer... ik wipte mijn bed uit en zit hier nu te bloggen... zot zijn doet niet zeer... gelukkig maar.

Wauw en nog eens wauw... nu ben ik toch effe geschrokken toen ik merkte dat mijn laatste logje bijna een maand geleden is... wat deed ik al die tijd... zowat de gewone dingen die een gewone mens doet maar in een trager tempo dan vroeger... maar niets spectaculairs... we kregen een kleine hittegolf en dan ging mijn leventje nog wat trager... daarop die jojo dagen waar je gewoon niet weet of je buiten gaat of toch maar wat wacht en het werd wachten en binnen blijven want tegen de tijd dat ik me uitgedost had om de buitenwereld toe te grijnzen begon het weer te regenen... dan maar mijn boek pakken en als afwisseling een cryptogram... ik begon het stilaan op mijn seskes te krijgen maar koppig zoals ik ben gooi ik het dan weg en hou mezelf voor dat ik een luizeleventje heb... tussen de regenbuien door nog wat in de tuin rondgefladderd en onkruid geplukt en Polleke eten gebracht... dat beest is ook een rare... tijdens die hete dagen zat hij verscholen in de struikenn en nu het veel kouder en natter is loopt hij gezwind de tuin rond en dàt voor een Griekse schildpad... dat beestje weet niet meer dat hij eigenlijk van de zon zou moeten genieten... is zijn roots volledig vergeten... na enkele eenzame weken werd ik gisteren verwend... op één dag kreeg ik bezoek van mijn lieve overbuurvrouw... we hebben samen de wereld naar onze normen hervormd... nu nog afwachten of onze "overheid" ons gaat volgen... toen buurvrouw weg was kreeg ik warempel 2 mailtjes van een oude chatvriend en een ex buurtje... later belde zoon dat hetgene waarvoor hij een echo moest krijgen niet alarmerend was... mijn dag kon gewoon niet meer stuk... ik was zo overweldigd dat ik het avondeten ben vergeten... dat prakje zal wel rijp zijn voor de vuilbak nu denk ik... dus weer een probleem... wat ga ik koken vandaag... dat zal voor later zijn... nu eerst mijn blogje wat aandikken... vandaag ga ik mijn pas aangekochte zomerbloesjes wassen en klaar leggen voor de ons beloofde zon... tja ik ben gaarne voorbereid op alles wat mijn weg kan kruisen... buurvrouw stelde me voor samen eens op stap te gaan... allee... op stap betekent een wandelingetje en een terrasje... nu maar hopen dat de zon op tijd is en dat ik niet in panne val zoals de vorige keer toen ik plots moest afzeggen wegens ziekte... afwachten dus maar alvast mijn zomeroutfit in orde brengen.