Berichten van 1 november 2010 tot 30 november 2010

Ben zonet eventjes langs de blogs gewandeld om te kijken wat ik weeral gemist heb deze laatste week... zoals ik al zei waren het heel drukke dagen voor mij en 't manneke... ik hoop dat het deze week wat rustiger wordt zodat ik de voorraad in mijn diverse kasten kan aanvullen want toen ik de frigo opentrok deze morgen kreeg ik een akelige leegte te zien... grote lege gaten daar waar er beleg en fruit en nog wat diversen hadden moeten liggen... ik had zo gehoopt eens niet de deur uit te moeten maar helaas...

Toen ik langs Natokens' deur wandelde las ik over haar handtasproblemen... tja wat moet ik zeggen... dat het bij mij idem dito is... mijn "sacochkes" worden alsmaar groter en gevulder... ik heb er verscheidene liggen waar niks aan mankeert alleen dat ze niet meer voldoen aan mijn gulzige eisen... zo sleur ik al jaren steeds een eerstehulptasje mee met allerlei spullen die in geval van nood zouden kunnen nodig zijn... het enige wat ik er ooit eens uit nodig had was een pleister... uitgooien... stel dàt... je zal het maar zien he... dan is er dat make-up tasje met spullen om mijn aanschijn te restaureren als wind en regen er huis mee hebben gehouden... de keren dat dit zo is ben ik gewoon te lui om helemaal opnieuw te beginnen en gebruik alleen de kam... soms... dan mijn digitaal fotodingeske dat ik weer vergeet te gebruiken... de GSM... nee die mag er niet uit... een leesbrilletje... enkele zakdoeken die ik broodnodig heb wegens mijn allergische neusproblemen... portemonnee... onmisbaar... portefeuille met een legerschare van kaarten... ook nodig... paraplu... ondenkbaar zonder... ik weet niet hoe vaak ik die tas al heb uitgeschud en het resultaat is dat alles er steeds weer ingaat en mijn linkerschouder lager hangt dan de rechter...

Gisteren ben ik dus weer een jaartje ouder geworden... ouder maar niet wijzer... het werd een hele kalme dag... niks gevierd hier... gewoon geen goesting... degenen die me een verjaardag wensten worden van harte bedankt... dochter belde... zoon belde en kwam langs met zijn hond om me mijn geschenk te brengen... een superdeluxe koptelefoon waarmee ik superdelux muziek kan beluisteren en films bekijken op den Buddy... zal die even blij zijn... ik heb het ding even geprobeerd en had al oorsuizingen... de klank komt van 7 kanten op je af plus dan nog een zware bas erbij... je kan het natuurlijk ook stiller zetten maar dan hoor je de stemmen weer niet zo goed... zodoende...

Bij ons bezoek aan la mamma lag ze weer in bed... ik denk niet dat ze er nog uitkomt... ze ligt daar met kussens rondom en onder haar want die papierdunne huid kan niks meer verdragen... toen ik haar zegde dat het mijn verjaardag was zegde ze toch nog gevat dat ze met me wilde ruilen want in haar ogen ben ik nog een piepkuiken... jawadde... gistermorgen nam ik een nieuw boek vast van de bib en wat was de eerste regel... "op de spoedafdeling van de kliniek lag een oud vrouwtje van begin zeventig" nog eens JAWADDE en LAP erbij... ik zou het eens moeten durven vergeten... heb dat boek meteen weggelegd en ben gaan uithuilen bij den Buddy...

Mensenlief is me dit al het weekje geweest... ook vorige week... vandaag hadden we onze 5de begrafenis en de meest emotionele... de man van mijn lievelings-
nicht... hij lag ook in mijn bovenste schuif... weer een familielid verdwenen... begrafenissen werken geweldig op mijn systeem... ik stap de kerk binnen en hop het water stijgt... door de jaren heen en door ondervinding wijs geworden heb ik een truc ontwikkeld om er niet als een natte dweil bij te lopen... ik denk verwoed aan allerlei dingen die helemaal niets met de overledene te maken hebben... zo heb ik eens de hele dienst door verwoed spaanse werkwoorden zitten opdreunen... helaas ben ik die allemaal vergeten en heb ik vandaag iets anders moeten bedenken... ik vertel niet wàt maar ben wel blij dat meneer pastoor geen gedachten kon lezen... dan naar het kerkhof om de as uit te strooien... na nog eens een tranentrekker door de priester te hebben aanhoord begon een man met die speciale emmer te strooien... en strooien... en strooien... het bleef maar komen... nu was Jef niet bepaald een reus van een kerel en plots kwam er die idiote gedachte in mij op... zou dat nu allemaal alleen van Jef zijn of is dat de hele weekvoorraad... heb nog maar eens wat harder op m'n bieterkes gebeten want wat een genante gedachte toch.
Nadien de koffietafel waar er naar vlaamse gewoonte duchtig wordt bijgepraat met verre familieleden die je anders nooit ziet.

Morgen hebben we ons jaarlijks dinertje van de club... dat zal toffer worden.

Dan vrijdag met 't manneke naar de kliniek voor zijn botscan... terwijl ze hem doorlichten ben ik van plan eens bij ons Bo binnen te springen... tenminste als ze er dan nog is.

Zoals ik al eerder vermeldde moesten we deze voormiddag naar de specialist voor 't manneke... en wachten maar... je zit daar en kijkt naar het allegaartje van mensen die voorbij komen... dikke... dunne... ingezwachtelde benen... krukken... een dikke dame die blijkbaar bij het opstaan lukraak zomaar wat kleren had bijeengegrabbeld... dan een matrone die zo te zien op safari was geweest... boots... een zwierende luipaardrok met daarboven een luipaardbloes en daarboven nog een luipaardjas... oogverblindend... ze stapte trots en zwierig door de zaal alsof ze de wereld ging veroveren... voor mij zat een welgeboezemde dame waarvan de boobs bij elke ademhaling naar boven bolden... geloof me of niet maar ik zat er geboeid naar te kijken en kwam bijna in een soort trance terecht... tot we uiteindelijk werden binnengeroepen...
gewoonlijk neem ik dadelijk een tijdschrift om me in te verdiepen maar vandaag was ik not in the mood... had namelijk vlak voor we vertrokken telefoontje gehad van m'n nichtje die me vertelde dat haar man was overleden... lap... dat was dan de 5de op 2 weken tijd... het houdt maar niet op... dus woensdag weer een uitvaart... de dokter begon weer aan 't mannekens benen te sleuren.. liet hem van het ene been op het andere huppen... dit allemaal onder de bewonderende blikken van enkele stagiaires... en kwam tot de conclusie dat hij nood had aan een spiksplinternieuwe heup... sloeg zijn overvolle agenda open en prikte een datum... 12 januari... over goeie voornemens gesproken voor het nieuwe jaar... na de middagbokes moest ik naar de apotheek voor de nodige medicatie en de ziekenkas... dit alles met de benenwagen... ben bekaf en dit is nog maar het begin... er zal nog veel loopwerk moeten gedaan worden de volgende maanden... aangezien wij beletage wonen is het trappenwerk voor mij... zal zo dadelijk de katten gaan onderstoppen voor de nacht... dit was het dan voor vandaag... OOO nog even gebeld met ons Bo... die was vandaag wat beter... morgen is af te wachten... ik ga nu wat rusten... tot later!!!

November altijd een trieste maand gevonden en niet alleen omdat ik in die donkere maand geboren ben en dus elk jaar een jaartje ouder word... maar dit jaar scheert die duivelse maand toch hoge toppen... te hoog naar mijn goesting... gisteren moesten we naar de begrafenis van een golfvriend maar zijn er niet geraakt... 't manneke moest namelijk naar de radioloog om photo's van rug en heupen te laten nemen... hij sukkelde al enkele weken met pijn in been en heup maar tijdens het weekend verergerde het en nu pikkelt hij al kreten slakend hier rond... die avond hadden we al tickets voor toneel en meneer ging dwarsliggen en wilde niet mee... na wat donder en bliksem ten huize van zou hij er nog eens over nadenken... is tóch meegegaan en heeft van het toneelstuk EN de bezorgdheid van de vrienden genoten... we zagen CHARLOTTE met Alice Toen... een 86-jarige actrice die terwijl ze zit te wachten op haar taxi naar een "home" haar leven vertelt... subliem... super... cool... en nog van dat fraais.

Die begrafenis was al de tweede deze maand... diezelfde dag hoorden we dat onze vroegere voorzitter overleden was na een jarenlange nierziekte... dat brengt extra romslomp mee want die voorzitter en ik hebben 15 jaar geleden de club uit de grond gestampt... de huidige voorzitter vroeg me of ze morgen bij mij konden komen met nog enkele leden om iets op te stellen over zijn leven en voornamelijk de club aangezien ik erbij was vanaf de eerste dag... maandag begrafenis...  net toen ik wat aan het bekomen was stak er weer een doodsbrief in de bus... de vrouw van het bejaarde stel dat 40 jaar onze overburen waren en 2 maanden geleden naar een service flat verhuisden... deze begrafenis is voor nu zaterdag... de dag van de bekeruitreiking voor de petanque... ik heb zojuist de brievenbesteller door onze straat zien stappen en geloof me of niet... ik begin bang te worden voor mijn brievenbus.

Wat 't manneke aangaat... die moet de uitslag van het onderzoek nog krijgen... wat gaat dàt worden... bang afwachten he... ik las net dat het bij Lea nog meevalt als je het zo mag noemen... nu Bo nog wat aansterken en we kunnen even herademen... oef!!!

Toen ik deze ochtend m'n slaapoogskes opentrok en naar de hemel tuurde deed ik ze vlug terug dicht... geen weer om een hond door te jagen... de kat ook niet want die gaat wel voor de terrasdeur weemoedig naar buiten zitten kijken maar als ik de deur voor haar open steekt ze eerst voorzichtig haar neusje buiten... en begint dan met haar staart te zwaaien... is een teken van twijfel las ik in het kattenboek... zou ik of zou ik niet... nee dus... met een laatste staartzwaai en een teleurgestelde piep trekt ze zich in de warme huiskamer terug... een wijs besluit maar ons levert het wel een gevulde kattenbak op... aangezien ik voorlopig geen visite hoef te voeren blijf ik ook maar binnen en plunder de vriezer... zo wordt die ook eens opgeruimd... en ik hoef gelukkig niet de tuin in om m'n behoeften te doen.

Na het dagelijkse toiletmaken en de boel hier wat opruimen is mijn eerste werk de mailbox(en) openen en de blogs lezen... ik zegde het voordien al... wat een ellende overal... en die bijkomende infecties... is toch niet meer normaal in deze overhygiënische wereld... ze zouden de boel eens grondig moeten uitmesten daar in die klinieken... toen wijlen mijn vader in het hospitaal terecht kwam kreeg hij ook een sonde en kreeg krek hierop een nierinfectie... ontsmetten ze die dingen dan niet... een golfvriend wordt overmorgen begraven... ging de kliniek in met bronchitis en kreeg er gratis een longontsteking bovenop... onze huisarts zegde het ooit zèlf... "je kan maar beter zo lang mogelijk uit de kliniek wegblijven"... maar ja als het moet ga je best binnen met vingers en tenen in dubbele knoop.

Nu ik toch m'n gal aan het spuwen ben doe ik gelijk nog even verder... de aanhoudende regen en de "wateroverlast"... wat de oorzaak is weten we al jaren... grachten dempen... beton storten... bouwgronden verkopen die niet geschikt zijn om huizen op te zetten... dan regent het eens 3 dagen wat in ons kikkerlandje regelmatig voorkomt en LAP iedereen tot zijn kniën in het water... wanneer gaat "men" eindelijk eens de oorzaak aanpakken?
Voor de getroffenen is het pure ellende... maak het maar mee... je huis uit moeten voor het water je tot de lippen komt... MISERIE!!!

En als besluit op deze klaagzang... als ik een reactie wil plaatsen op een van de blogs moet ik elke keer weer de hele rimram intikken zoals naam... emailadres... blogadres... heel tijdrovend en waarom... voordien ging dat automatisch... het houdt je wèl tegen even een reactie te plaatsen... is dat bij iedereen zo of alleen bij mij?

Wat een ellende de laatste tijd... rondom mij vallen ze als herfstbladeren... mijn blogmaatjes op de sukkel... als je dan denkt dat het de goede kant opgaat storten ze weer in... miserie ten allen kante... en niet alleen bij de blogs... in mijn "andere" wereld is het ook geen kermis... enkele vrienden ziek... enkele begrafenissen... sombre novembre!!!

Toen ik gisteren het nieuws hoorde van Mus over ons Bo was m'n eerste idee te bellen naar haar Ziveren maar toen dacht ik dat die wel in de kliniek zou zitten en nam me voor het deze voormiddag te doen... maar eerst wilde ik de blogjes af en zag het berichtje bij Natoken... die arme man heeft het niet onder de markt en vroeg haar iedereen te verwittigen zodag hij niet steeds heel de rimram aan de telefoon hoeft te herhalen... ik kan daar begrip voor opbrengen... dus ik bel hem niet maar wil dat hij weet dat mijn gedachten bij hem en Boke zijn... toi toi toi!!!

De afgelopen week doorgekomen zoals naar gewoonte met wat kluswerk in m'n huis... de golf was gesloten omdat men nieuwe tapijten moest leggen... die zijn we dan zondag gaan uittesten alhoewel de vele eksters en kraaien de boel al hadden verkend en ingewijd... wat die beesten eten weet ik niet maar wat er uitkomt is een geweldig vieze boel... donderdag zijn we met de club naar Vilvoorde getrokken om "Living Tomorrow" te bezoeken... misschien beter gekend als "Het Huis van de Toekomst" zoals het vroeger heette... dit is al de derde versie... de eerste heb ik al eens bezocht en toen was de grote innoviteit de inductieoven en de electrische bediening van gordijnen en rolluiken... allemaal achterhaald... nu weer een droomkeuken bezocht waar letterlijk alles computergestuurd wordt... de tendens is de hele familie weer in de keuken bijeen te krijgen met elk een eigen hoekje... dan was er ook een seniorenflat waar alles aangepast was aan de oudere mens met allerlei geheugensteuntjes voor medicatiegebruik en een rechtstreekse verbinding met de huisarts... wat ik bijzonder goed vond was een electrische tandenborstel die... als je hem beetpakt... je bloeddruk en nog allerlei lichaamswetenswaardigheden op de badkamerspiegel projecteert... geen nood als je tanden wijlen zijn... je hoeft dat ding niet te gebruiken... in je hand houden is al genoeg... wat ik ook bijzonder nuttig vind is het grote scherm in de keuken waar je je boodschappen op aantikt... rechtstreeks aangesloten op de GSM... je stuurt je huisband naar de winkel voor 1 brood terwijl jij intussen in je keuken een hele waslijst blijft intikken zodat manlief lekker lang bezig en buiten blijft... haha... om bij weg te dromen!

Zondag na de golf zoals gewoonlijk la mamma bezocht... we vonden een lege kamer met het bed haaks tegen de muur gezet... gingen haar zoeken en vonden haar ingepakt als een mummie in een aangepaste rolstoel met voetenbank en tafeltablet... toen ik uitleg vroeg aan de verpleging werd me verteld dat ze voortaan in die stoel moest blijven zitten omdat haar relax te pijnlijk werd... ze mag nu tot 11u in bed blijven en krijgt daar haar ontbijt... dan die gecapitoneerde stoel in tot ze in bed geheveld wordt door middel van een soort hangmat... de reden is dat haar huid zo dun is geworden dat men haar bijna niet meer durft vastnemen om wonden te vermijden... WC bezoek kan ook niet meer om dezelfde reden... te pijnlijk voor haar... toen we met haar naar het cafetaria trokken voor haar gebruikelijke martini/tonic vroeg ze zelfs niet meer hoe wij het maakten... ze zat maar wat wezenloos voor zich uit te staren... ik heb zoon en schoonzoon gebeld om haar relax te komen ophalen omdat het ding in de weg stond en de verplegers hebben de meubels een andere plaats gegeven om gemakkelijker te kunnen werken... nu is het een echte ziekenkamer geworden... zo triest... ik kan dat beeld maar niet uit m'n hoofd zetten... dit is geen leven meer... ik zou het niet mogen zeggen maar in m'n hart hoop ik dat het einde heel vlug komt... zoals ze gisteren was verwacht ik dat ze het niet lang meer gaat maken... wat me ook dwarszit is dat ik gewoon niet weet of zij het beseft... als ik haar vraag hoe ze zich voelt zegt ze steevast : "goed" maar of het waar is?

Na een dag frotten en smossen... in deftig nederlands noemen ze dit "poetsen"... neem ik eens de tijd om m'n blogje bij te werken... ik durf het haast niet meer zeggen maar den Buddy begon weer te klagen over allerlei ongemakken en moest naar de PC-dokter...alias zoonlief... aangezien zoon het niet kan laten om... terwijl hij dan tóch bezig is... er allerhande nieuwe dingen op te zetten... zit ik nu te zoeken om die nieuwe dingen aan de praat te krijgen... bbbrrr... toen ik de PC mocht komen halen weigerde zoontje mee te komen om hem te installeren... nu... afkoppelen kan ik intussen als de beste maar terug aankoppelen had ik nog nooit gedaan... die 10.000 fichkes in die 10.000 gaatjes stoppen leek me een helse job maar... ik heb het toch maar geklaard en ben geweldig tevreden over mezelf... haha... dan was er nog de printer die terug moest geïnstalleerd worden... ook dàt in orde gekregen... aangezien m'n Incredimail er weer maar eens de brui aan had gegeven had zoon die eraf gegooid en nu heb ik Outlook als email... is een geheel andere manier van werken en wat erger is... ik moet al m'n adressen terug invoegen... dat lukte ook al niet direct en het is dus nog maar eens zoeken... dit om te zeggen dat er werk aan de winkel was.

Ik heb het misschien terloops vermeld ergens maar verleden week donderdag gingen we Japans eten met stelletje vrienden... nog iets dat ik nog nooit gedaan had... met stokjes eten... we kregen gewoon geen bestek dus was het zwemmen of verzuipen... onze stokjes werden wèl bijeengebonden met elastiekje zoals... volgens de dienster... zij doen om hun kinderen te leren eten met die dingen...
we kregen ook elk een kimono aan tegen het morsen... gelukkig maar want ik heb mijn buurman ondergesproeid met stukje in rode saus gedoopte vis... één keer maar hoor... dus wij met zijn allen rond een enorme kookplaat waarachter de kok zijn kunstjes moest vertonen... veel show hoor... moest IK zo in mijn keuken tewerk gaan zou 't manneke denken dat de stoppen zijn doorgeslagen... het was wel fascinerend die man aan het werk te zien en hetgeen hij klaarmaakte was verrukkelijk... veel vis met groentjes... en op het laatste een botermals biefstukje in hapklare brokjes gekapt... njam njam!!! Nadien nog een terrasje gedaan om wat na te praten... ik stelde voor om volgende keer eens een andere keuken uit te testen... zal Grieks of Italiaans worden.

De golf is tijdelijk gesloten wegens nieuwe tapijtlegging... onvoorstelbaar hoe mensen het voor elkaar krijgen die dikke tapijten vol gaten te kloppen... ik was er niet rouwig om eens thuis te mogen blijven met dit gure weer... ben de golf ietwat beu... nog enkele weken en ze sluiten voor 3 maanden.

Vrijdag niet panikeren als ik wat laat binnen kom stommelen hoor... bus 33 volgt een andere route en ik kan er maar niet achter komen of de halte bij ons ook veranderd is... ben gaan googelen maar dat rooster is niet bepaald duidelijk... heb De Lijn gemaild maar nog geen antwoord gekregen... kan altijd nog autostop proberen he... haha!!!