Vrijdag 29 juni 2007
Sabbat
Na m'n laatste avontuur op de tram heb ik even een sabbatweek genomen om te bekomen... is dàt even rijmen... en dat komt zomaar vanzelf in me opgeborreld... ... nee deze week was helemaal geen leuke... van alle zijden kwamen de problemen op me afstormen... dus moest ik even dekking zoeken... manlief blinkt in zijn normale toestand al niet erg uit door geduld... zeg maar dat het een druk bazeke is... maar hoho als zijn lijf het even laat afweten... daar gaat de aarde van schudden... en schudden deed die... we waren pas op dokterscontrole geweest waarbij we beiden goed bevonden werden voor nog een jaartje dienst... toen hij enkele dagen later een duizeling kreeg... en nog eentje... en nog eentje... het was alsof de wereld verging... ik heb hetzelfde meegemaakt zo'n tiental jaren geleden en het is geen pretje dat weet ik... maar ja die van mij waren natuurlijk maar klein bier vergeleken met die van 't manneke... 
... en hoe ik ook probeerde hem te overtuigen dat hij er heus wel vanaf zou geraken en niet ter plekke dood neervallen... niets hielp... integendeel... het draaide erop uit dat ik uiteindelijk de schuld kreeg... nog maar eens... ik zou op mijn leeftijd wijzer moeten zijn en zwijgen maar tja... ik ben soms ook wat heetgebakerd en laat niet op m'n kop zitten... zodoende... moet ik er een tekeningetje bijmaken... niet dus!!!
Dan... alsof een lijdende echtgenoot nog niet genoeg was... kwamen er allerlei probleempjes bij... rekeningen die ergens bij de bank verloren waren gelopen en moesten rechtgetrokken worden... de zoon die voor zijn examen gebuisd werd omdat... ik kan het nog altijd niet geloven... de leraars beweren dat hij zijn werkstuk onmogelijk zèlf kan gemaakt hebben... het is TE goed voor een eerstejaars... maar ik weet beter... hij gaat alle dagen na zijn werk bij zijn vriend de goudsmid helpen en zo leert hij de kneepjes van het vak waar men op de avondschool nog lang niet aan toe is... dat was natuurlijk een geweldige opdoffer voor zoon want die had er zijn uiterste best op gedaan en was zeker dat hij zou slagen... hij gaat dan ook klacht indienen... van de stress heeft hij een maagzweer gekweekt... de onrechtvaardigheid hiervan maakt mij hels.
En of dit nog niet genoeg is belde hij ons gisteravond of hij de wagen mocht lenen om naar zijn werk te rijden want zijn scooter had het weer eens begeven... wat doe je dan... vandaag dan maar met de bus naar la mamma getrokken... daar even mijn artikeltje en wat foto's afgegeven voor het 100 jarig gebeuren en en passant het door haar gekozen menu opgegeven... we vernamen toen dat de 107-jarige dame overleden is... ze heette Julia en klampte ons steeds aan als we daar kwamen om te vertellen dat "haar mamma overleden was"... het was een statige dame met steeds een serene glimlach op haar gezicht... ik mis ze nu al.
Al met al was het een niet erg gelukte week... dus ben ik maar ondergedoken... kwestie van zo weinig mogelijk op te vallen... en als ik onder de stress zit krijg ik maagkrampen... misschien dat ik de raad van mijn buurman ga opvolgen... die raadde Elixir d'Anvers aan... ik heb nog een staartje in mijn fles over maar bij hem staat er een volle zegde hij... dus...
Ik heb m'n hart weer eens uitgestort... ik stond zowat bol van de frustraties en dan moet het eraf of ik vlieg de muren op... nu nog dat Elixirreke en ik kan er weer tegen... tot de volgende!
... nee deze week was helemaal geen leuke... van alle zijden kwamen de problemen op me afstormen... dus moest ik even dekking zoeken... manlief blinkt in zijn normale toestand al niet erg uit door geduld... zeg maar dat het een druk bazeke is... maar hoho als zijn lijf het even laat afweten... daar gaat de aarde van schudden... en schudden deed die... we waren pas op dokterscontrole geweest waarbij we beiden goed bevonden werden voor nog een jaartje dienst... toen hij enkele dagen later een duizeling kreeg... en nog eentje... en nog eentje... het was alsof de wereld verging... ik heb hetzelfde meegemaakt zo'n tiental jaren geleden en het is geen pretje dat weet ik... maar ja die van mij waren natuurlijk maar klein bier vergeleken met die van 't manneke... ... en hoe ik ook probeerde hem te overtuigen dat hij er heus wel vanaf zou geraken en niet ter plekke dood neervallen... niets hielp... integendeel... het draaide erop uit dat ik uiteindelijk de schuld kreeg... nog maar eens... ik zou op mijn leeftijd wijzer moeten zijn en zwijgen maar tja... ik ben soms ook wat heetgebakerd en laat niet op m'n kop zitten... zodoende... moet ik er een tekeningetje bijmaken... niet dus!!!Dan... alsof een lijdende echtgenoot nog niet genoeg was... kwamen er allerlei probleempjes bij... rekeningen die ergens bij de bank verloren waren gelopen en moesten rechtgetrokken worden... de zoon die voor zijn examen gebuisd werd omdat... ik kan het nog altijd niet geloven... de leraars beweren dat hij zijn werkstuk onmogelijk zèlf kan gemaakt hebben... het is TE goed voor een eerstejaars... maar ik weet beter... hij gaat alle dagen na zijn werk bij zijn vriend de goudsmid helpen en zo leert hij de kneepjes van het vak waar men op de avondschool nog lang niet aan toe is... dat was natuurlijk een geweldige opdoffer voor zoon want die had er zijn uiterste best op gedaan en was zeker dat hij zou slagen... hij gaat dan ook klacht indienen... van de stress heeft hij een maagzweer gekweekt... de onrechtvaardigheid hiervan maakt mij hels.
En of dit nog niet genoeg is belde hij ons gisteravond of hij de wagen mocht lenen om naar zijn werk te rijden want zijn scooter had het weer eens begeven... wat doe je dan... vandaag dan maar met de bus naar la mamma getrokken... daar even mijn artikeltje en wat foto's afgegeven voor het 100 jarig gebeuren en en passant het door haar gekozen menu opgegeven... we vernamen toen dat de 107-jarige dame overleden is... ze heette Julia en klampte ons steeds aan als we daar kwamen om te vertellen dat "haar mamma overleden was"... het was een statige dame met steeds een serene glimlach op haar gezicht... ik mis ze nu al.
Al met al was het een niet erg gelukte week... dus ben ik maar ondergedoken... kwestie van zo weinig mogelijk op te vallen... en als ik onder de stress zit krijg ik maagkrampen... misschien dat ik de raad van mijn buurman ga opvolgen... die raadde Elixir d'Anvers aan... ik heb nog een staartje in mijn fles over maar bij hem staat er een volle zegde hij... dus...
Ik heb m'n hart weer eens uitgestort... ik stond zowat bol van de frustraties en dan moet het eraf of ik vlieg de muren op... nu nog dat Elixirreke en ik kan er weer tegen... tot de volgende!
...met hem moet je echt dubbeldik op je woorden letten want hij staat altijd klaar met een grappige opmerking... we hadden het zelfs zo druk met kletsen dat ik toen ik al in de gang stond pas merkte dat hij de voorschriften voor m'n bloeddrukpillen nog niet had geschreven... ik heb toen de volgende patiënt even uit de weg moeten duwen (wat ik steeds doe met brede glimlach) ... 
...om toch nog aan m'n trekken te komen... dat afgehandeld zijnde vlug naar huis om te eten want m'n maag rommelde intussen als bezeten... na de middag naar de golf waar het tjokvol zat... is er dan niemand meer die werkt of naar school gaat...
... ach ik ben op dat gebied een echt zacht ei... ik hou van "bijna" alle dieren en baal geweldig als ik er eentje moet afgeven... soms kijk ik naar een natuurfilm maar als de een of andere carnivoor jacht maakt op een herbivoor is het tijd voor mij om in de keuken te verdwijnen tot het gevaar geweken is... dan duik ik uit pure wanhoop de frigo in... ik moet die films echter doseren of ik doe niets anders meer dan snacken en dat is dan weer funest voor mijn rondingen... 
... en dàt gaat me zwaar vallen... ik ga jullie niet vervelen met een uitgebreid verslag... we bezochten de Sissinghursttuinen... Penshurst... Marletuinen... allemaal prachtig aangelegde parken waar je uren in rond kunt dwalen... het Hever Castle waar Henri VIII met zijn Anne Boleyn verbleef... en de laatste dag bezochten we Rye... een stadje zoals wij het ons steeds voorstellen als we aan Engeland denken... dat is natuurlijk meer een openlucht museum geworden maar het is ongelooflijk charmant... ik heb daar... als fanatieke Agatha Christie fan... 's middags een Afternoon Tea besteld... in een piepkleine Engelse cottage waar de eveneens piepkleine tafeltjes bekleed waren met kanten tafelkleedjes... want dat moest ik perse eens uittesten... tuna sandwiches... een scone met boter, jam en botergele room... een reusachtige plak chacoladecake erbij en om alles weg te spoelen een grote pot "echte" thee opgediend in een bloemetjesservies... het smaakte me beter dan de maaltijden in ons hotel... we logeerden namelijk in een Hilton hotel en daar kregen we weliswaar een uitgebreid buffet maar de echte Engelse keuken was er ver te zoeken... ik ben me wèl te buiten gegaan aan een English Breakfast... dat buffet zag er steeds erg aanlokkelijk uit... keus in overvloed maar alles even smakeloos... de huiswijn was wel lekker maar die was Spaans...