Dinsdag 12 juni 2007
Kikkerleed
Lap ik heb het weeral zitten... weer een grafje bij in de hof... kikkertje heeft het niet gehaald... lag deze ochtend zo stijf als een plank in zijn plasje water... RIP.
Toen we aan het ontbijt zaten kwam er plots een bangelijk geluid uit de keuken... ik dacht eerst dat onze buren aan het boren waren maar nee... het kwam wel degelijk uit onze keuken... een akelig gegrom dat opeens weer stopte... even later weer datzelfde geluid... ik weer op topsnelheid naar binnen en "eureka" gelokaliseerd... het kwam van m'n GSM die ik op mijn keukenknecht had gelegd... voor degenen die nu denken dat ik er een butler op na hou... een keukenknecht is een verhoogde stoel mèt trapje speciaal gemaakt voor onderdeurtjes zoals ik... om dus terug te komen op die GSM... die lag daar heel eng te brommen en te trillen... ik heb dan maar naar dat nummer gebeld en kwam bij ene Paul terecht... sorry... verkeerd nummer gedraaid... zodus dat is ook alweer opgelost... de lucht hier is weer grijs zover men kan zien... wel schitterend weer voor alle studenten die nu ijverig aan het blokken zijn... ik kan me nog herinneren dat ik indertijd voor mijn eindexamen danig lag te zweten over mijn boeken... ik had me toen teruggetrokken in de slaapkamer van m'n ouders omdat dat zowat de koelste plaats in huis was... na deze examens trokken we met de hele klas voor één week op schoolreis... dat was met de trein en verder te voet van de ene jeugdherberg naar de andere... heel ons hebben en houwen op onze rug... heel plezant allemaal maar die hele week hebben we de zon niet gezien... ach ja jeugdherinneringen.
En voor ik mezelf ga verliezen in langvervlogen tijden neem ik nu voor even afscheid want de huishoudelijke taken wachten met ongeduld op mijn zonnige verschijning...
Toen we aan het ontbijt zaten kwam er plots een bangelijk geluid uit de keuken... ik dacht eerst dat onze buren aan het boren waren maar nee... het kwam wel degelijk uit onze keuken... een akelig gegrom dat opeens weer stopte... even later weer datzelfde geluid... ik weer op topsnelheid naar binnen en "eureka" gelokaliseerd... het kwam van m'n GSM die ik op mijn keukenknecht had gelegd... voor degenen die nu denken dat ik er een butler op na hou... een keukenknecht is een verhoogde stoel mèt trapje speciaal gemaakt voor onderdeurtjes zoals ik... om dus terug te komen op die GSM... die lag daar heel eng te brommen en te trillen... ik heb dan maar naar dat nummer gebeld en kwam bij ene Paul terecht... sorry... verkeerd nummer gedraaid... zodus dat is ook alweer opgelost... de lucht hier is weer grijs zover men kan zien... wel schitterend weer voor alle studenten die nu ijverig aan het blokken zijn... ik kan me nog herinneren dat ik indertijd voor mijn eindexamen danig lag te zweten over mijn boeken... ik had me toen teruggetrokken in de slaapkamer van m'n ouders omdat dat zowat de koelste plaats in huis was... na deze examens trokken we met de hele klas voor één week op schoolreis... dat was met de trein en verder te voet van de ene jeugdherberg naar de andere... heel ons hebben en houwen op onze rug... heel plezant allemaal maar die hele week hebben we de zon niet gezien... ach ja jeugdherinneringen.
En voor ik mezelf ga verliezen in langvervlogen tijden neem ik nu voor even afscheid want de huishoudelijke taken wachten met ongeduld op mijn zonnige verschijning...
Geschreven door Myette om 10:52
Reageer op dit bericht
... deze avond zijn we weeral weg naar onze kaartvrienden... die in Engeland achtergelaten kilo is er al dubbel en dik bijgekomen tot mijn groot verdriet maar zeg nu zèlf... hoe kan je nu met goed fatsoen NEE zeggen tegen de geneugten des vlezes... als ik dat had gewild had ik me wel in een of ander klooster laten opsluiten.
... en dàt gaat me zwaar vallen... ik ga jullie niet vervelen met een uitgebreid verslag... we bezochten de Sissinghursttuinen... Penshurst... Marletuinen... allemaal prachtig aangelegde parken waar je uren in rond kunt dwalen... het Hever Castle waar Henri VIII met zijn Anne Boleyn verbleef... en de laatste dag bezochten we Rye... een stadje zoals wij het ons steeds voorstellen als we aan Engeland denken... dat is natuurlijk meer een openlucht museum geworden maar het is ongelooflijk charmant... ik heb daar... als fanatieke Agatha Christie fan... 's middags een Afternoon Tea besteld... in een piepkleine Engelse cottage waar de eveneens piepkleine tafeltjes bekleed waren met kanten tafelkleedjes... want dat moest ik perse eens uittesten... tuna sandwiches... een scone met boter, jam en botergele room... een reusachtige plak chacoladecake erbij en om alles weg te spoelen een grote pot "echte" thee opgediend in een bloemetjesservies... het smaakte me beter dan de maaltijden in ons hotel... we logeerden namelijk in een Hilton hotel en daar kregen we weliswaar een uitgebreid buffet maar de echte Engelse keuken was er ver te zoeken... ik ben me wèl te buiten gegaan aan een English Breakfast... dat buffet zag er steeds erg aanlokkelijk uit... keus in overvloed maar alles even smakeloos... de huiswijn was wel lekker maar die was Spaans... 
3 reacties op dit bericht
De zilveren Poel...
…dood, ik? Kan niet ik voel iets van nattigheid.
Verdorie, dit is water, heerlijk bruisend, fris water
En kijk een waterjuffer en prachtige drijvende lelies
en honderden dikkopjes om mij heen, nog heel even
en ik kan met hen spelen, kwaken, mezelf opblazen.
Joepie, wat een feest.
“Kweeeiik, kweeeiik” wat is dat voor een zwaar
geluid? Dachtde kleine kikker en keek verschrikt op.
Een reus sprong voor hem uit.
“Wie ben jij, groot beest en waar ben ik hier?”
vroeg het kleine kikkertje groen van schrik
“Ik ben Paddy, Koning van de Zilveren Poel,
en waar komt mijn nieuwe onderdaan vandaan?”
“ Van ’t Stad ?” kwaakte kikkertje bijna onhoorbaat
De grote ogen van Paddy puilden plots gretig vijfdubbel uit.
“ ’t Stad van Patje en Myette? Zeg dat het niet waar is!”
“Ah bon, jij kent hen ook?” vroeg kikkertje verbaasd.
“Meer dan kennen, vriend, de schoonste dagen van mijn
paddenleven waren in de tuin van Myette. Een juweel
van een vrouw. Een dame met hart voor de natuur en
dieren en… een pracht van een vrouw!”
Paddy sloot de ogen, scheen plots heel ver weg
Hij leek zowaar te dromen over ene dame genaamd Myette.
“Een streling voor elk oog, die vrouw, zelfs voor een
paddenoog. Kikker zeg dat ik gelijk heb!” beval Paddy.
“Awel, ik kan er niet over mee spreken, zie.
Ik kon haar niet goed op snee pakken, ik was al compleet
flagada. Met een poot reeds hier de andere in haar hand.
Ze probeerde me te helpen, maar ’t heeft niet gepakt,
da’s ’t leven Paddy.”
“Tegen wie zegt je het, kikkertje. Al bij al heb je
nog geluk gehad dat je haar kluns niet tegenkwam.”
“Haar wie, Paddy?”
“Haar zogezegd ventje, met zijn groot lijf en…
zweetvoeten!”
geschreven door Titi van ‘t Fonteintje
..
Lap!! Das weeral morbide. Maar Myet'je, als je zo rond trekt van de ene jeugdherberg naar de anderen, dan moet je nogal wat hebben meegemaakt???? Ondanks aparte slaapplaatsen. Ha, ha... Dikke smak.
Requiem voor een kikker
(Buiging)
Er lag een dode kikker in Myetteke's perk
Zij vroeg zich af, hoe sterft zo'n beest?
Zegt hij 'Aju',en geeft de geest?
Of,moet hij eerst nog lijden?
Of, is het geen van beiden?
Was hij alleen, of was er iemand bij,
die van hem hield, en lieve woordjes zei?
Bad hij wel eens voor zijn eten?
En liet hij stiekem vieze scheten?
Was hij een Moslim,of was hij Christelijk,
of is, in zijn wereld, iedereen gelijk
Myette graaft een grafje in haar perk
"Uitgekwaakt" krast zij op zijn zerk
Een gedachte gaat door haar heen
een flits die haar verblijd.
Kikker ligt hier niet alleen
Naast hem ligt nog een kikkerlijk.
(Weer buiging, amaai mijne rug)
Veel plezier met de rest van je bezigheden. Kus van mus