Berichten van 1 december 2011 tot 31 december 2011

Ik zie hier aan de reacties dat jullie wel nieuwsgierig bent naar m'n bevindingen met Dumbo... ook zo'n hekel aan stofzuigen zeker... vandaag nog maar eens geprobeerd dat ding m'n wil op te leggen... jawadde... het is vast en zeker door zo'n nerd van een programmeur op punt gezet en wat weten die mannen nu van stofzuigen af... voilà... ik pakte hem (ja voor mij is het nog altijd een manneke) dus op en droeg hem naar de salonkant...sprak hem liefdevol toe en vroeg beleefd of hij dit gedeelte even voor het "vrouwke" wilde zuigen... drukte dan zijn knopke in en ja hij begon... ik zette me aan tafel om even iets te schrijven maar m'n achterwerk hing nog boven de stoelzitting toen ik hem hoorde stilvallen... ik weer vol bezorgdheid naar hem... de lomperik had zich klemgereden tegen de relaxzetel... er is ook zo'n afstandsbediening bij waar knopkes opstaan die zeggen "left" "right" enz... na hem bevrijd te hebben slenter ik achter hem aan met die afstandsbediening maar hoe ik ook druk op "left" of "right" of "enz" den Dumbo doet alsof hij niks hoort (wat waarschijnlijk ook het geval is want oren heb ik er niet kunnen aan 't ontdekken) ik hield hem wel gelijk een havik in de gaten want er lagen enkele afgevallen blaadjes op de vloer en ik wilde weten of hij zijn werk goed deed... tja na ongeveer tig keren voorbij en rond die blaadjes te hebben getoerd... want hij houdt van rondjes draaien... waren eindelijk die blaadjes weg en mijn geduld ook... zette hem af en droeg hem naar zijn kot... daar heeft hij ook nog wat toertjes gedraaid voor hij eindelijk zijn achterwerkpinnen in het station kreeg... mijn bevinding... als je veel meubelen en prullen hebt staan zou ik het niet aanraden... en de hoeken moet je zelf toch nog doen want daar kan hij niet bij... aan te raden om tussenin wat te zuigen of als je grote morsepotten bent het gebied rond de eettafel wat bijwerken... voilà ik heb gezegd.

Ik ben zeer tevreden over mezelf.. heb vandaag de laatste dia's gescand... nu nog het hele boeltje sorteren en ik kan ze op DVD of CD of USB stick zetten... dat ga ik nog uitvogelen... OEF... als je weet dat ik hier al 2 jaar mee bezig ben... weliswaar met grote... zeer grote... tussenpozen... dan begrijp je mijn jubelstemming... dit was een van de geplande taken voor deze winter... nu nog de andere en ik kan rustig sterven... LOL

Met den Dumbo heb ik intussen vrede gesloten... zoonlief kwam gisteren controleren of ik het ding wel degelijk gebruik... heeft me nog eens haarfijn verteld hoe het werkt en ik denk dat ik het wel baas zal kunnen... afwachten maar.

Het is wel zo dat men tegenwoordig haast dagelijks allerlei zaken moet bijleren en informatie verwerken wat met het toenemen van de jaren niet zo gemakkelijk is... gisteren deed den Buddy weer moeilijk en ik wilde hem een lesje leren en begon in het programma te knoeien tot heel het boeltje hopeloos in de knoei zat... heb dan van arrenmoede een systeemherstel gedaan en alles werkt weer normaal... dan ben je wel even fier op jezelf... ik ging dus als een tevreden mens slapen... kwam fris als een hoentje m'n bed uit deze morgen om door 't manneke te horen te krijgen dat ik het licht in de WC de hele nacht had laten branden... LAP... op slag voelde ik me weer een miskleun... om geen ruzie uit te lokken vertelde ik hem maar niet wat hij vaak vergeet want dat pikt hij niet... laatst vergat hij dat hij de kat op straat had gelaten en heeft dat beest de hele koude nacht buiten moeten doorbrengen... ik heb toen met veel moeite gezwegen... enkel een bescheiden tsj tsj tsj laten ontsnappen... en dat zelfs was al teveel... dus!!!

Gisteren efkes naar Dexia geweest om hen gerust te stellen dat ik hen niet in de steek zal laten om enkele onnozele vergissinkjes... haha... mijn "adviseur" (klinkt geweldig imponerend he) vertelde me dat men deze keer alleen bekwame en door de wol geverfde "bankspecialisten" in het bestuur heeft aangesteld... en geen pipo's die men alleen aantrok omdat ze naam en invloed hebben... tja wat moet je... kop intrekken en wachten tot de bui overdrijft.

Het is goed rusten na gedane arbeid... wat ik bij deze ga doen... ik wens iedereen een prettige oudejaarsavond... voor ons wordt het een rustig avondje... de volgende dag worden we verwacht bij zoon... ikke van al dat gedoe verlost... zaaaaaaaaaaaaaalig! 
 

Joepiejeeeee... en dit driemaal... ik heb weer een stapje verder gezet in de "future" want ben in het bezit van een robot... nee spijtig genoeg niet zo'n seksrobot zoals er naar ik heb gelezen ergens al enkele van rondlopen... of liggen... nee een plat rond ding dat alleen de kamer rondsnuffelt en stofjes eet... enfin dat zou hij moeten doen zoals in de handleiding staat... ik vrees echter dat ik weer de domste uit de serie heb getroffen... heb hem dan ook al een naam gegeven... DUMBO... zoonlief hoorde dat ik een hekel heb aan stofzuigen en kwam met dit lumineuze idee aandraven... de kinderen hebben dat ding dus samen gekocht voor onze kerst... het was wel een complete verrassing toen ze met die enorme doos kwamen aanzeulen... we waren bij dochter voor de kerst en Dumbo werd meteen uitgetest en vond zowaar nog enkele stofjes op dochters pas geswifte vloer... Dumbo fier en dochter met rode kaken... als hij gedaan heeft met zuigen tuft hij naar zijn thuisbasis terug en parkeert zich achterwaarts om op te laden... enfin dat is de bedoeling... toen ik deze ochtend opstond met kloppend hoofd... ja ik beken... de wijn was weer veel te lekker om te laten staan... begon ik vol goede moed het ding te installeren... stekker in het stopcontact... Dumbo met zijn achterwerk aankoppelen... op start en zuigen maar... om eerlijk te zijn het ding deed zijn best maar er staan veel te veel obstakels in de living en om de haverklap liep hij ergens onder en bleef dan radeloos rondstommelen teneinde een uitweg te vinden... ik met de afstandsbediening erachter al roepend... Dumbo meer naar rechts, komaan jongen je kunt het, NEE STOMMERIK NIET DAAR... en zo voort en zo verder... Dumbo op kop en ik erachter... toen ik het beu was beval ik hem terug naar zijn kot te gaan en inderdaad hij deed pogingen dat kot terug te vinden en net toen ik dacht dat hij ging parkeren draaide hij zich om en liep de andere richting uit... toen heb ik hem opgepakt en in zijn kot gekwakt... STOM DING... om de lieve vrede te bewaren zal ik hem nog wat in de living laten staan want ik verwacht dat zoon zal komen controleren... maar eens het nieuwe eraf is verdwijnt hij in de garage bij de andere spullen die we ooit kregen van de kinderen en nooit gebruikt werden... ziedaar mijn belevenis in de robotwereld... in de tijd die ik besteedde aan achter Dumbo aan te lopen kon ik met gemak de living drie maal stofzuigen... misschien dat ik het nog eens probeer straks of morgen of overmorgen als m'n bloeddruk terug ietwat gezakt is... trouwens de Poekie is er ook niet mee opgezet... die zat van in de keuken achter de deur Dumbo te beloeren met haar nekharen omhoog... ik zie het zo al... dat worden nooit vriendjes.

Ik ben in jubelstemming want er is licht te zien aan het einde van de tunnel... mijn dia-scan-tunnel... nog één doos afwerken... dan nog het hele boeltje overzichtelijk sorteren en ik kan de foto's branden of op stick zetten... ben er nog niet aanuit... om dit te vieren en omdat ik niets anders te vertellen heb zet ik hieronder een ietwat aangebrande mop... gevoelige naturen slaan dat stuk maar over... LOL

Na gedane arbeid is het goed rusten en... na de hele dag gescand te hebben... met zo nu en dan een welgekomen onderbreking om wat te strijken... hm... en eten te maken... hmhm... wat stof te verplaatsen... hmhmhm... een wasje te plegen... hmhmhmhm... kijken m'n beide ogen elk een andere richting uit... en werd het tijd me eens met wat anders bezig te houden... jullie dus... er is echter één probleem... IK HEB ECHT NIKS TE VERTELLEN... nee ik zit al de hele week thuis want het weer is me niet aanlokkelijk genoeg om me buiten te krijgen en wat beleef je dan... tja niet veel... al werd ik al de hele week ondergedompeld in het verleden door die lang geleden opgenomen foto's... de kinderen die toen nog kind waren en ooooooo zooooooo schattig... het manneke die toen al z'n haar en tanden nog had... ikke zelf die nog een taille en een strakke kaaklijn had en minstens 10 kilo minder woog... nostalgie... enerzijds is het leuk die oude beelden nog eens terug te bekijken... anderzijds staar ik met be- en verwondering naar wat de tijd doet met een lichaam... iets waar je echt niet bij stilstaat als je jong bent... dat oude mensen uitzakken en zo vindt je maar normaal alsof die altijd zo waren maar dat je zèlf ook uitzakt besef je niet... héél eventjes dacht ik eraan wat aan m'n conditie te gaan doen en vooral de snoep te laten... héél eventjes maar... die gedachte vloog gelukkig vlug weer weg en ik heb me de maaltijd goed laten smaken... waarom zou ik m'n lijf martelen... al wat je bereikt is dat je huid nog meer gaat rimpelen... dan zakken...  met gevaar dat je op je eigen vel gaat trappen... en zeg nu zelf... is het dat waard?

STTTTTTTTTTTTTTTTTTTTT... vervloekt zijn de onverlaten die mij in mijn welverdiende winterslaap stoorden... HAHA... is maar een flauw grapje hoor... ik heb regelmatig een trap onder m'n derrière nodig of ik vergeet m'n blog te voeden... zoals ik al vertelde zijn minigolf en petanque even op het schap gezet en dit voor 3 maanden... ik heb nu weer wat meer tijd om me met andere zaken bezig te houden en heb me vast voorgenomen die verd.... dia's deze winter nog af te haspelen want ze beginnen me ferm op m'n seskes te werken... het staat hier vol dozen in mijn "bureau" en die kijken me met zijn allen héél verwijtend aan... ik beloofde ook aan 't manneke wat evergreens voor hem te downloaden en te branden want die man kan geen moment zonder radio of wat dan ook... als het maar lawaai maakt... en dan heb ik toch liever dat hij die dingen afspeelt dan het moderne gezaag dat voor muziek moet doorgaan... zodoende ben ik druk bezig met scannen en sorteren en branden... nee ikke niet... die CD's he... heb ook nog wel eens het topje van m'n neus de deur uitgestoken maar voorlopig zit ik zwaar te zwoegen... tussen ' ' jes het hangt me de strot al uit en ik heb hier nog zo'n 10.000 af te werken... ik ben dus mijn plaatsje in de hemel aan 't verdienen... voor de rest geen nieuws... ja dat we eindelijk die nieuwe nummerplaat voor de auto hebben en nog maar eens naar de controle moeten... en dat 't manneke zijn nieuwe tanden heeft maar nu weer zeurt dat het zo moeilijk is om ze uit te nemen om ze te poetsen zodat ik elke avond als een gendarm in de badkamer verschijn om hem aan te pramen... wat een vrouw toch lijden kan... met mij gaat het dus goed en ik hoop van jullie hetzelfde... zal toch nog eens aan een blogronde moeten beginnen want ik heb me weer schuldig gemaakt aan schandelijk verzuim... foei mens!!!